Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Black Floral
Secret เด็กข้างบ้าน
Black Floral 6
9
04/05/2554 20:20:09
871
เนื้อเรื่อง

6

กอลิล่าคำรามมุกเสี่ยว

 

 

            โต๊ะอาหารวันนี้เหลือเพียงแค่เราสี่คน เพราะคนในองค์กรก็กลับไปทำงานต่อหมดแล้ว ส่วนพี่เลออนและพี่เพพเทียร์ก็ไปสืบคดีต่อ ฉันถูกฉุดให้นั่งติดกับเดย์ ส่วนแฟรี่ก็นั่งตรงกันข้ามกับเดย์เหมือนเดิมแต่ติดตรงที่ว่าพอเทลกะจะเข้ามานั่งกับฉันเดย์ก็ทำท่าจะขัดซะก่อน

            ไม่จำเป็นว่าต้องฝึกถึงขั้นแม้ในเวลากินข้าวหรอกใช่หรือเปล่า

            ไม่ครับ ผมก็แค่อยากนั่งกับกวางน้อยเฉยๆ =O=;; ”

            “…” ทีนี้มิดเดย์หันไปจ้องกับพ่อหางวัวของฉันเงียบๆ แต่ทำเอาฉันสยองข้ามวันไปเลย T^T ฉันเลยพยายามกระพริบตาให้พ่อหางวัวหาไปหาที่นั่งอื่นดีกว่า >_O!

            “…”

            “…”

            “…”

            ไม่รู้เพราะอะไร ปกติฉันจะกินข้าวหมดเสมอแต่วันนี้กลับแปลกไปเพราะฉันแทบจะกระเดือกอะไรไม่ลงเลยแม้กระทั่งน้ำเปล่าก็ตาม -____- ให้ตาย เวลาดินเนอร์ทำเอาฉันอึดอัดจนอยากจะควักอาการเหล่านั้นออกมาให้หมดจากอก โชคดีที่เวลานั้นผ่านไปอย่างรวดเร็ว และตอนนี้ฉันก็กำลังนำจานมาล้างทำความสะอาดในมุมครัว

            เฮ้ออาหารอร่อยแต่คนกินดันไม่อร่อยดินเนอร์ก็กร่อยไปปริยายนะคะ T^T”

            “…”

            ฉันลืมที่จะใส่ใจกับคำพูดของเด็กผู้หญิงที่อายุน้อยกว่าตัวเองที่เดินถือจานอาหารเข้ามาวางที่อ่างล้าง ในหัวกลับคิดว่าวันนี้เดย์เป็นอะไร จริงอยู่ที่ฉันไม่ได้พูดกับเดย์อีกเลยในหลายวันมานี้ ใครจะไปรู้ละเนี่ยว่าเขาเป็นอะไร โอ้ย! คนสวยไม่เข้าใจ />O<\

            ไม่ได้! ไปคุยกับเดย์ดีกว่า ขืนอยู่อย่างนี้อกแตกตายแน่ๆ -_-!

พลึ่บ!

            ฉันหยุดอยู่กับที่เมื่อแขนถูกรั้งไว้จากคนด้านหลัง เธอจ้องหน้าฉันนิ่ง แต่นึกเหรอว่าฉันจะกลัวกะอีแค่หน้าตาแอ๊บแบ๊วจอมปลอมอย่างนี้

            ปล่อย ฉันสั่งเด็ดขาดด้วยน้ำเสียงห้วนๆ และเสริมด้วยการใช้หางตามองยัยนี่กลับ แต่เดย์ที่เผอิญผ่านมาก็เข้ามาเห็นจึงเรียกฉันให้ตามไปที่สระน้ำ

            ฉันจะบอกอีกแค่ครั้งเดียว ปล่อย! ”

            ไม่มีการตอบสนองกลับ ยัยแอ๊บแบ๊วไม่ยอมปล่อยฉันให้เดินตามเดย์ไปแถมยัยนี่กลับกระชากแขนฉันจนร่างฉันเซไปชนกับตู้เคาร์เตอร์ตรงกันข้าม

            เอาล่ะ จะยังไงก็ช่างไหนๆ คุณก็ไม่มีทางญาติดีกับฉันอยู่แล้ว

            “…”

            ถ้าฉันบอกว่าระหว่างฉันกับเดย์คงไม่มีอะไรไปมากกว่านี้คุณจะเชื่อหรือเปล่า

            ใช่ ฉันเชื่อ ทีนี้ปล่อยฉันได้หรือยัง

            ฉันพูดจริงๆ นะคะ ฉันไม่มีทางแย่งเดย์ไปจากคุณหรอก ที่ผ่านมาฉันแค่ล้อเล่น ตอนนี้ฉันไม่อยากให้เดย์ต้องลำบากใจอะไรอีกฉันถึงได้เปิดใจคุยกับคุณ

            “…”

            นาร์ชา! ”

พลั่ก!

            โอ้ย! ”

            ใช่ เจ็บก็ดี

            ทีนี้ฉันเป็นฝ่ายผลักยัยนี่ไปชนกับตู้เย็นข้างหลังอย่างแรงจนเธอร้องโอ้ย หนอยแค่นี้ทำเป็นตกใจกะอีแค่ฉันทำกลับบ้างก็น้ำตาคลอเบ้าแล้ว อ่อนแอจังเลยนะ! =__=+

            นะนาร์ล

            ในเมื่อฉันไม่มีวันญาติดีกับเธอ! ก็อย่ามาบังอาจมาเรียกชื่อเล่นฉัน

            ฉันทำเสียงมารร้ายเต็มที่จ้องยัยแอ๊บแบ๊วจนเธอสะอึก ฉันกระชากแขนทั้งสองข้างของยัยนี่กระแทกกับตู้เย็นอีกครั้งเพื่อให้รู้ว่าฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของใคร!

            จะแย่งไม่แย่ง คำพูดไร้น้ำหนักจากปากเธอมันวัดอะไรไม่ได้หรอกย่ะ

            “…”

            หึ ก็ลอง แย่ง ดูสิ

            ฉันทำเสียงไม่ยีหระอะไรแล้วเชิดหน้าเดินออกมาจากมุมครัวรีบวิ่งไปทางหลังบ้านหาที่รักที่รออยู่แล้วอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

            เดย์มีอะไรหรือเปล่า

พลึ่บ!

            เดย์! O_O”

             “…”

            “…” ฉันตัวเกร็งจนเริ่มหายใจไม่ออกเมื่ออยู่ดีๆ มิดเดย์ที่ยืนหันหลังให้อยู่ก็หันพุ่งกลับมากระชากตัวฉันเข้าไปกอดอย่างแรง เขาเอาหน้าซุกกับบ่าฉันไว้และไม่ยอมพูดอะไรอีก

            นาร์ลอึดอัดใช่หรือเปล่า

            “…”

            เดย์รู้สึกว่าตัวเองทำตัวงี่เง่ายังไงไม่รู้

            “…เดย์ฟังนาร์ลนะฉันผลักเดย์ออกช้าๆ แล้วเอามือทั้งสองข้างกุมหน้าเขาไว้

            นาร์ลรักเดย์นะ

            “…”

            เดย์รักนาร์ลหรือเปล่า

            รักสิครับ

            “^_^ ตอบอย่างมั่นใจซะขนาดนี้ก็ไม่มีอะไรต้องห่วงแล้ว ทำงานให้เต็มที่จะดีกว่าน้าฉันทำตายิ้มแล้วสวมกอดเดย์อีกครั้งแต่แล้วดวงตาก็กลับเปลี่ยนแววให้คนที่เดินมาทางด้านหลังเดย์ได้เห็นชัดๆ

         

 

 

            ระวังด้วยนะเดย์

            ฉันเดินมาส่งเดย์หน้าบ้านในตอนเช้าของวันถัดมา เพราะวันนี้เขาและแฟรี่จะต้องไปเซอร์เวย์ข่าวที่เกี่ยวกับภารกิจของเรารวมถึงดูลาดเลาว่าศัตรูเข้ามาถึงตัวเรามากเพียงใด นี่ยังไม่รวมหาที่อยู่ของ ผู้นั้น ที่เป็นกุญแจสุดท้ายด้วย -_- นั่นก็คือคนที่มีรหัสปลดล็อคระเบิดไง

            อืม เทล ฝากนาร์ชากับแกด้วยล่ะเดย์ตอบห้วนๆ ตามประสาคนที่กำลังปฏิบัติหน้าที่สำคัญก่อนจะหันไปพูดกับพ่อหางวัวของฉันที่เดินตามมาส่งบ้าง

            โหยยพี่ ระดับไหนแล้ว =O=”

            “=_=^ เออ ระดับแกนั่นแหละที่ฉันต้องย้ำให้ชัด

            “^^+ เจ๊คนนี้เขาถึกอยู่แล้ว

            -_______-;; ได้ข่าวว่าเดย์ยังไม่รู้เรื่องที่ข้อเท้าฉันแพลงเมื่อสองวันก่อน เพราะไอ้หางวัวดันเผลอทำฉันตกจากน้ำตกเท่ากับตึกสิบชั้น

            ตั้งสิบชั้น! แต่ฉันดันแค่เท้าแพลง หรือที่จริงฉันควรจะได้รับฉายา จอมถึก มากกว่า จอมเหวี่ยง T_T

            ดูแลเดย์แทนฉันด้วยนะจ๊ะเจ้าหญิง ^_^”

            “…”

            แฟรี่? ”

            คะ ?”

            ยังมีปากอยู่ใช่หรือเปล่า -_-^”

            ฉันจะดูแลเดย์เต็มที่ค่ะ

            นี่ยัยเหวี่ยง ( ฉายาสุดท้ายที่พ่อหางวัวตั้งให้ฉันอย่างเป็นทางการ ) พูดอย่างนั้นได้ยังไงแฟรี่สิต้องเป็นคนที่พี่เดย์ดูแล

            เรื่องความคุ้มครองน่ะใช่ ฉันยิ้มแล้วดึงมือแฟรี่มาจับไว้ แต่เรื่องอื่นน่ะต้องเธอเท่านั้นถึงจะทำได้

            จะสายแล้ว ไปกันเถอะแฟรี่เดย์ตัดบทด้วยการหมุนไหล่แฟรี่ให้หันไปทางประตูรถที่จอดอยู่ จากนั้นพวกเขาสองคนก็หายลับไปกับปอร์เช่สีดำคันหรู

 

 

            ญาติดีกับแฟรี่แล้วหรือไงพ่อหางวัวถามฉันขณะที่เรากำลังเดินไปที่ทะเลสาบสถานที่ฝึกประจำของเรา

            เปล่า ฉันก็แค่ทำตัวตามปกติ

            หืม? ”

            ถ้ายัยนั่นไม่ร้ายมาแล้วทำไมฉันจะต้องเปลืองแรงร้ายกลับไปด้วย

            “…”

            อีกอย่าง ยัยนั่นก็แค่เฟค

            เฟค อย่างนั้นเหรอเทลทำเสียงสูงพลางเอามือซุกกระเป๋ากางเกงสามส่วนสีเขียวเข้ม

            ของจริงมีแบรนด์เนมอย่างฉันทำไมจะต้องไปญาติมิตรสนิทอะไรกับพวกของปลอมที่มีไว้เพียงแค่แก้เซ็งฉันทำเสียงร่าหัวเราะเป็นทำนองโอเปร่าแล้วเดินนำหน้าร่างสูงผมบลอนด์ไป คนที่เดินตามอยู่ด้านหลังมองแผ่นหลังฉันอยู่พักนึง และแล้วรอยยิ้มก็เผยขึ้นเล็กน้อย

            ให้ตายซี่ ฉันชักจะไม่เชื่อเรื่องที่ว่าผู้หญิงเปรียบได้เหมือนกับดอกไม้ซะแล้ว เพราะเรื่องที่ฉันเห็นอยู่ตอนนี้มันต่างกันลิบลับ

            “…”

            ถ้าจะเปรียบให้เธอเป็นดอกกุหลาบสีแดงสดก็คงไม่ใช่เพราะเธอมันน่ากลัวลึกๆ ดอกไม้สีดำชัดๆ

-_- อย่างนี้

 

            ตอนสายๆ ฉันได้เริ่มการฝึกที่เข้มข้นขึ้นอีกครั้ง รู้ตัวอีกทีฉันก็ถูกฝึกศิลปะป้องกันต่อสู้สุดโหดมากมายจากเทลร่วมสิบวันแล้ว ยอมรับว่าพ่อหางวัวเก่งสุโค่ยจริงๆ เพราะไม่ว่าจะเทคนิคยูโด คาราเต้

เทควันโด กังฟู โอ้ยย สารพัด หมอนี่สามารถนำเทคนิคต่างๆ มาประยุกต์ใช้กับฉันได้ และแน่นอนจากคนที่ตีคนมั่วซั่วไม่สนวิธีกลับเริ่มชำนาญและพอจะต่อสู้อย่างเชี่ยวชาญจริงๆ กับเขาซักที *_*

พลั่ก!

            เฮ่! เดี๋ยวนี้เล่นมีดอีโต้เลยหรือไงยะ! ” ฉันหันไปแว้ดใส่คนที่ยืนอยู่บนตอไม้สูงกลางทะเลสาบอีกตอไม่ใกล้ไม่ไกลนักหลังจากที่ตัวเองกระโดดหมุนกลับหลังหลบมีดเล่มใหญ่คล้ายๆ อีโต้ที่พุ่งมาจากมุมต้นสนบนฝั่งตรงนู่นนน

            “…”

            “…”

            หลบ! ”

ตุ้ม ซ่า!!~

            ทันทีที่เทลตะโกนฉันและเขาก็กระโดดตุ้ม! ลงน้ำทันทีจังหวะเดียวกันที่อาวุธต่างๆ มากมายพุ่งออกมาจากรอบบริเวณต้นสนเข้ามาทางทะเลสาบ

            เฮือก! ไงต่อ!! ” ฉันผุดขึ้นเหนือน้ำถามเทลอย่างตกใจ และใกล้จะจิตแตก +_+

            ว่ายต่อไป! ทะเลสาบจะอ้อมไปลำธารหน้าบ้านได้

            นี่นายเห็นฉันเป็นแมวน้ำหรือไงยะ! –O- จะให้ว่ายในน้ำลึกขนาดนี้ไปถึงหน้าบ้านนี่นะ บ้าแล้ว!

            อ๊าก!! หมอนี่เล่นลากฉันว่ายตามไปเฉยยย >O<O ฉันไม่ไหวแล้วนะเฟร่ยย

ปัง!

            อ๊าก!! >O<”

            เหมือนฉันจะถูกกระตุ้นด้วยเสียงปืนจนชิน ฉันเร่งสปีดนำว่ายเทลไปอย่างรวดเร็วจนเขางงเล็กน้อย ก็ฉันกลัวปืนยิ่งกว่าอะไรนี่ T^T!!

ปัง ปัง!!

            บ้านแกไม่มีประทัดให้จุดเล่นหรือไงฮะ!! ”

            ชู่ว!! ”

            ก็ฉันกลัวนี่ T^T! ”

            เทลปิดปากฉันไว้แล้วพาฉันว่ายหลบไปตรงริมฝั่งเมื่อเห็นว่าพวกนั้นวิ่งตรงฝั่งผ่านไป

            ถ้าอ้อมโค้งนี้ไปได้ เราจะขึ้นน้ำตื้นเทลพูดอย่างเบา จะเบาทำบ้าอะไรฉันไม่ได้ยินเลยซักนิด - -

            แล้วเผ่นงั้นเหรอ! ”

            ชู่วว ถ้าไม่อยากตายก็เงียบปากให้เบาซะ =_=+”

            ก็นายเก่งซะขนาดนี้จะเผ่นทำบ้าอะไรฮะ -_-^^”

            และจะให้ฉันสู้โดยไม่ได้ประเมินสถานการณ์เลยหรือไง แถมยังมีเธอ! ฉันจะปกป้องไปด้วยได้ยังไงกันฮะ

            และแล้วสงครามกระซิบก็เริ่มขึ้นเมื่อฉันทั้งว่ายน้ำและกระซิบเถียงกับพ่อหางวัวเป็นการใหญ่  

            ฉันก็ฝึกแล้วอยู่นี่ไง ไปเตะก้นมันเด้! ”

            ยัยบ้า! ”

            ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้นะ! นายนั่นแหละ มามัวว่ายอย่างนี้ก็โดนมันฆ่าพอดี! ”

            เออก็ได้! ถ้าอ้อมไปขึ้นน้ำตื้นได้ฉันจะให้เธอเตะก้นมัน! ”

            เย่ ^O^Y”

            “-_-^ เธอนี่ประสาทไปแล้ว

            ฉันจะเอามันคืน! ” ฉันตะโกนขึ้นหลังจากที่ทรงตัวขึ้นเดินได้ในน้ำตื้นแล้ว และพวกมันที่จ้องจะจัดการฉันก็หันมา

            โอ้แมน =.,= นี่มันคนหรือกอลิล่ากลายพันธุ์เนี่ย =[  ]=!!

            เป็นไง เตะทีแข้งเธอคงบวมไปสองวัน

            นายแน่ใจเหรอว่าไอ้ลิงยักษ์พวกนี้ไม่ได้ใส่เหล็กเสริมน่ะ =O=” ฉันหันไปเหวอกับพ่อหางวัวตัวเองสองวิ

            ว่าแต่เธอจะเอาไรมันคืน

            “T_T >> O_O! เยี่ยมเลยฉันเกือบลืม

            “…”

            หึหึ พวกแกกก

            อยู่ดีๆ อารมณ์โกรธก็พุ่งเป็นภูเขาไฟ ฉันจ้ำเท้าเข้าไปหาพวกมันพร้อมกับหักมือดังกรอบๆ แสดงรังสีอันโหดเหี้ยม ( แล้วแกจะได้รู้ว่าเวลาผู้หญิงจิตแตกและฟิวส์ขาดพร้อมๆ กันมันสยองแค่ไหน =_=** )

            โอ้ -_- ดูคู่ต่อสู้พวกเราสิ” < ร่างยักษ์หนึ่ง

            โอ้แมน ไอ้หัวทองใช้งานผู้หญิงว่ะ กร๊ากๆ ” < ตามด้วยยักษ์สอง

            ตบจูบซักทีคงจะดีไม่น้อย กร๊ากๆ ” < ตบท้ายด้วยยักษ์สาม

            “^_^ ได้สิ ฉันจะตบหัวแกให้ปากจูบก้นแกเองนั่นแหละ

            โอ้ววว =[]= มุกนี้แรงโดนใจป๋าว่ะน้องสาว กร๊ากๆๆ ” < ทั้งฝูงคำรามคำเสี่ยวออกมาพร้อมกัน - -

            ฉันจะบอกให้นะกอลิล่าทั้งหลาย

            บอกว่ารักเหรอจ๊ะ กร๊ากๆ

            ถ้าวันนี้ฉันไม่ง้างปากแกแล้วล้วงเอาสุนัขในนั้นออกมาเดินเล่นบ้างฉันคงตายตาไม่หลับ

            ตายในอกพี่ดีกว่านะน้อง~

            พอกันที -_-^”

            มาเลยน้องสาวๆ   >>  OoO! เฮ้ยย…”

            ยักษ์ตัวแรกตะโกนจนคล้ายจะหอนเมื่ออยู่ดีๆ ฉันก็พุ่งประชิดตัวมันอย่างรวดเร็ว

พลั่ก!

            “+O+!!! ”

            “^_^ ฉันเกลียดปืน แกยังกล้าคิดจะเอามาจ่อหน้าฉันอีกหรือไงฉันใช้แรงโกรธที่พลุ่งพล่านบิดข้อมือที่ใหญ่กว่าตัวเองถึงห้าเท่าจนอีกฝ่ายต้องร้องเรียกหาแม่ หึ สำออย -_-!

            โอ๊ะ เจ็บหรือไง

            “TOT ทะ..ทำไมร่างกายขยับไม่ได้

            เตรียมตัวตายได้เลยพวกแก! ”

ตุบตับ!

ผัวะ ผละ!

เคร้ง ครัง!

 

            “…”

            “…”

            แฮ่กๆ..”

            อ่ะ..TOT~”

            นะ..นี่แกยังไม่ตายอีกหรือไงฮะ -_-^^^ ”

            ดะได้โปรด T/\T อย่าทำอะไรฉันเลย

            อะไรนะ ให้ฉันปล่อยแกงั้นเหรอ -_-+++”

            “T^T~”

            ปล่อยให้แกไปทำหน้าลิงลามกเปร..ตใส่คนอื่นอย่างนั้นเหรอ

            จินตนาการว่าคนพูดกำลังทำหักมืออย่างเมามัน

 

            แกคิดว่าแกกำลังพูดอยู่กับแม่ชีอยู่หรือไง!! ”.

            อ๊ากกก =[----------------- ]=!! ”






หนุกไม่หนุกคอมเม้นได้ง๊าบบบ อยากได้เม้นสุดๆ -O-!!

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
สวดยอดเรยยยย5555สงสารคนร้าย
จากคุณ เบนซ์/(19767) อัพเดตเมื่อ 22/07/2554 22:42:15
ความคิดเห็นที่ 2
นางเอกเจ๋งมาก
จากคุณ Neko_Mimi/(piyanan123) อัพเดตเมื่อ 31/05/2554 22:00:59
ความคิดเห็นที่ 3
very funnnnnnnnnnnn
^O^
like like
จากคุณ เอม/(aaaaiiiimmmm) อัพเดตเมื่อ 20/05/2554 21:37:56
ความคิดเห็นที่ 4
สนุกค่ะ
จากคุณ pung/(pungly) อัพเดตเมื่อ 02/05/2554 23:33:19
ความคิดเห็นที่ 5
สนุกค่ะ
จากคุณ pung/(pungly) อัพเดตเมื่อ 30/04/2554 00:21:32
ความคิดเห็นที่ 6
ยัยเหวี่ยง(+ถึก)ของเราตอนนี้ยิ่งน่าสงสาร
เป็นเราตกลงมาอย่างนั้นซี้แหงแก๋แล้ว ~~
จากคุณ ๛~๑ThE_sKy๑~๛/(dark_sky) อัพเดตเมื่อ 29/04/2554 21:13:26
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 231 ท่าน