Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
HonEY StoRY
So_พระเครียด
บทที่1/4 ไข่น้ำ
5
01/01/2533 00:00:00
443
เนื้อเรื่อง

บทที่ 1/4

ไข่น้ำ


            “ฉันชอบเธอ...


            “...............ห๊า!”


            “ดังนั้นเธอต้องชอบฉัน


            “...ห๊า


            “ฉันชื่อ รีไทม์ นั่งข้างเธอฝั่งริมหน้าต่าง จำให้ขึ้นใจนะ ว่าแล้วเขาก็เขกหัวฉันหนึ่งที จากนั้นก็เดินผ่านหน้าฉันไป...ว่าแต่...เมื่อกี้อะไรว่ะ

 


            ...เมื่อวานมันอะไรว่ะ อยู่ๆฉันก็ถูกใครที่ไหนไม่รู้เรียกไปด้านหลังโรงเรียน แล้วซักพักก็รู้สึกเหมือนเขาพูดอะไรซักอย่าง...แต่ที่สำคัญ...เขาเป็นใคร
!


        “ฉันเคยรู้จักเขาด้วยหรอ...หรือเคยรู้จักหว่า? ฉันบ่นพึมพำกับตัวเองหน้ากระจก ตอนนี้เจ็ดโมงกว่าแล้ว ออดเข้าแถวคงดังแล้วล่ะมั้ง แต่เดี๋ยวก่อน...วันนี้วันพุธ...พี่ชาย...อยู่บ้าน! โอ้พระเจ้าช่วย กล้วยลืมทอด!


            คิดได้ดังนั้นฉันก็รีบวิ่งลงด้านล่างทันที...แต่ว่า...


            “ว่าไงตัวดี...นี่มันเจ็ดโมงกว่าแล้วไม่ใช่หรอ? อ๊า! ซาตานในร่างมนุษย์


            “พะ...พี่บัลโต้...คือน้ำ...กำลังรีบไปอยู่นี่ไง งั้นน้ำไปนะ จากนั้นฉันก็ใส่เกียร์หมาทันที ขอโทษนะหนังสือ (การ์ตูน) ไว้ตอนเย็นขากลับจะมารับไปเลี้ยงนะ

 


            ที่โรงเรียน


            “สวัสดีจ๊ะ...


            “อรุณสวัสดิ์จ๊ะ...


            “แกเมื่อวานเป็นไงบ้าง...เล่นเกมส์นั้นโค-ตะ-ระ มันส์เลยเนอะ...ว่าไหม... โอเค ทุกคนคงคิดว่าคนพวกนี้มาทักทายฉันล่ะสิ...เปล่าเลย เขาทักทายคนข้างหลังฉันต่างหาก!


            ขอบอกไว้ก่อนเลยนะ...ฉันคือคนที่ไม่มีเพื่อน (เพียงคนเดียวในโรงเรียน) ฉันเคยนะ...เคยเข้าไปทักทายคนอื่นก่อน แต่สิ่งที่ฉันได้มากลับกลายเป็นสายตาเหยียดหยาม ก็ใช่...ฉันมันเชย ใส่แว่นเด็กเนิร์ด เรียนหนังสือเก่งเกินกว่าเหตุและที่สำคัญที่สุด...ฉันเป็นโอตาคุตัวแม่
! ใช่แล้วที่ทุกคนมองฉันแบบนั้นก็เพราะสาเหตุนี้แหละ...ไม่เข้าใจเลย แค่เป็นโอตาคุก็ต้องโดนแบ่งชนชั้น...มนุษย์ล่ะน้า


            “เฮ้! รีไทม์ นายมาสายนะแล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมา ซักพักเขาก็สะดุดอากาศ


            ตุบ
!


            อูย เจ็บแทนอ่ะ...มันสะดุดอะไรว่ะนั้น...ว่าแต่รีไทม์นี่ชื่อคุ้นๆนะ


            “ฉันบอกนายแล้วใช่ไหม...เรียกฉันว่ารี หรือไทม์ สั้นๆพอ พอฉันหันไปก็พบกับผู้ชายคนหนึ่งใส่แว่นกรอบสีดำหนา ผมสีน้ำตาลเข้มที่ตอนนี้ยุ่งไปหมด (สงสัยคงไม่ได้หวีมา) รูปร่างค่อนข้างสูง กำลังเขกหัวเพื่อนที่เมื่อกี้สะดุดอากาศอยู่...ท่าเขกหัวคุ้นๆ...นายนี่มันคนเมื่อวานนี่หว่า


            พอฉันกับเขาสบตากัน นายนั้นก็ตกใจ จากนั้นก็รีบลากเพื่อนคนนั้นเดินนำหน้าฉันไป...อะไรหว่า...จะว่าไปเมื่อวานได้ยินอะไรแว่วๆว่า นั่งอยู่ข้างฉันฝั่งหน้าต่างสินะ...ไว้จะลองดูล่ะกัน

 


            “เรามาเช็คชื่อกันนะห้อง 5-B...อืม...คาบนี้มีไม่มาแค่ แจนนี่นะ...เอาล่ะวันนี้เราจะมา... เอ...ทางซ้ายฝั่งหน้าต่างๆ ไม่เห็นมีคนนั่งเลยอ่ะ
...นี่ฉันโดนแกล้งสินะ ฮึ...ก็แบบนี้ประจำแหละเนอะ...คนเชยๆแบบฉัน


            “เอาล่ะจับคู่กันให้เรียบร้อยแล้วนะ...อ้าวเหลือสองอันนี่...สองคนด้านหลังตรงนั้นน่ะ ออกมาจับฉลากเร็วสิ แล้วอาจารย์ก็เรียกฉันกับอีกคน? ไหนอ่ะ...ก็มีแค่คนเดียวนี่นา


            “เอ่อ...ที่ตรงนั้น...ไข่น้ำ... ฉันเอง


            “...กับ...รีไทม์สินะ ออกมาเร็ว !!? รีไทม์! ใครว่ะ ไม่เห็นมีใครเลย


            “คร้าบ~” แล้วก็มีเสียงที่เหมือนกับคนพึ่งตื่นดังมาจากด้านข้างฉัน


            “อ้าว...เธอก็ยังไม่จับหรอ?


            “...อะ อืม เฮ้ย! เมื่อกี้ตรงนั้นไม่มีใครเลยนะ ทุกคนเป็นพยาน!


            “งั้น...จารย์ครับ ผมคู่กับไข่น้ำครับ...ขอบคุณครับว่าแล้วเขาก็นั่งลง จากนั้นก็หายตัว...ไอ้หมอนี่...พลางตัวได้...หรอ? แล้วรู้จักชื่อฉันได้ไง!!!


            “...อืม ถ้าเธอว่างั้น ก็ตามนั้น...ใครที่จับชื่อได้สองคนนั้นก็คู่กันเองล่ะกัน...เอาล่ะ! ที่ให้จับคู่ก็ไม่มีอะไรมาก...ครูจะให้ทั้งคู่นั่งด้วยกันจนกว่าจะจบเทอมพูดจบก็มีเสียงนักเรียนร้องขึ้นมา บางคนก็ดีใจ บางคนก็ทำเสียงไม่เห็นด้วย...แล้วฉันล่ะเฮ้ย!


            “เอาน่าๆ แล้วก็นะ ถ้าสมมติคนที่นั่งข้างกันมีผลการเรียนดีขึ้นจากเดิม...ครูจะบวกคะแนนจิตพิสัยให้ คราวนี้มีเสียงนักเรียนเห็นด้วยเพิ่มขึ้นที่ละนิด


            “แต่ในทางกลับกัน! ถ้าผลการเรียนตกลง...รู้ไว้อย่างเดียวล่ะกันว่า...ซวย!!!” พออาจารย์พูดจบออดเข้าเรียนคาบแรกก็ดังพอดี


            “เอาล่ะนั่งตามนี้นะ...เลิกคาบโฮมรูมได้ แล้วอาจารย์ก็เดินออกไป...อ๊ะ ที่นั่งฉันที่เดิมนี่นา...ดีจัง


            “ไง ฉันรีไทม์ จำขึ้นใจยัง? คนข้างๆพูดขึ้น...ตอนนี้เขาหัวยุ่งกว่าเดิมอีกแว่นก็ตกลงมาแบบคนพึ่งตื่น...รู้ไหม...ถ้าเป็นแบบในการ์ตูนคือ พอเขาถอดแว่นออก ตาเขาจะเป็นเลข3 มันจะเป็นอะไรที่ฮามาก! แต่ขอให้รู้ไว้...ชายคนนั้น คนที่นั่งข้างๆฉัน...เขาหล่อมาก!!! แต่มันไม่น่าจะเป็นไปได้ ฉันเล่นเกมส์จีบหนุ่มมาสิบกว่าปีแล้ว เหตุการณ์แบบนี้ไม่น่าเกิดขึ้น...โอ้พระเจ้า! HELP ME NOW!!!!


…………………………………………………………………..

 

วันที่ 00 เดือน 00 ปี 20xx


            “ฉันชอบเธอ...อ๊า! ต้องบอกว่าผมรักคุณสิ ไม่สิๆต้องเรียกชื่อก่อนสิ


            “...............ห๊า!” นั้นไงๆ เธองงจริงๆด้วย


            “ดังนั้นเธอต้องชอบฉันอะไรว่ะนั้น พูดแบบนั้นทำไม ต้องบอกว่าคิดยังไงกับผมสิ...อ๊า!!!


            “...ห๊าทำไงดีๆๆๆ...เออ! เธอยังไม่รู้จักเราเลยนี่เนอะ?


            “ฉันชื่อ รีไทม์ นั่งข้างเธอฝั่งริมหน้าต่าง จำให้ขึ้นใจนะ (ว่าแล้วก็เขกหัวเธอคนนั้นไปหนึ่งที่ จากนั้นก็เดินออกมา) โอ้พระเจ้า!!! ผมจะไปเขกหัวเธอทำไม...เธอไม่ใช่เจ้าฮันนะ ไม่ๆๆๆๆ ความประทับใจแรกของผมเป็นศูนย์แน่เลยอ่ะ...ผมจะทำไงดี!!?

 


            วันที่ 00 เดือน 00 ปี 20
xx


            วันนี้วันพุธ...อ๊า
! ทำไงดี เมื่อวานพึ่งสารภาพกับเธอไป จะว่าไปทำไมวันนี้เธอมาช้าจังนะ เจ็ดโมงกว่าแล้วนะ...อ๊ะ มาแล้ว...เฮ้ย! วิ่งด้วยหรอ อย่างงี้ผมจะไหวไหมเนี้ย!


            “เฮ้! รีไทม์ นายมาสายนะ
ทันทีที่ผมวิ่งตามเธอมาจนถึงโรงเรียนเพื่อนตัวดีของผมก็เดินมาทัก แต่มันเป็นเรื่องน่าอายมาก...อยู่ๆเขาก็ล้มลงไปเฉย! ทั้งๆที่ตรงนั้นไม่มีอะไรเลย...เฮ้ย!!! เธอคนนั้นดูอยู่นี่นา...อ๊ะ! สบตากันแล้ว โธ่เว้ย!!! รีบไปดีกว่า...คิดได้ดังนั้น ผมก็จัดการลากเจ้าเพื่อนตัวดีเดินนำหน้าเธอคนนั้นไป

 


            “เรามาเช็คชื่อกันนะห้อง 5-B...อืม...คาบนี้มีไม่มาแค่ แจนนี่นะ...เอาล่ะวันนี้เราจะมา...
แล้วเขาก็เริ่มเข้าเรื่อง ส่วนผมน่ะหรอ ตอนนี้กำลังอยู่ในโหมดพลางตัวน่ะสิ...ยังไงไม่รู้ล่ะ ขอนอนก่อนดีกว่า


            “เอาล่ะจับคู่กันให้เรียบร้อยแล้วนะ...อ้าวเหลือสองอันนี่...สองคนด้านหลังตรงนั้นน่ะ ออกมาจับฉลากเร็วสิ แล้วอยู่อาจารย์ก็เรียก...จะว่าไปผมยังไม่ได้ออกไปจับนี่นา...แล้วอีกคน? เฮ้ย! เธอคนนั้นนี่นา ทำไมไม่ออกไปว่ะ เอ...รู้สึกเหมือนเธอหาอะไรอยู่เลยแฮะ


            “เอ่อ...ที่ตรงนั้น...ไข่น้ำ...กับ...รีไทม์สินะ ออกมาเร็ว แล้วอาจารย์ก็เรียกผมกับเธอคนนั้นออกไป ทำไงดีล่ะ...ใช่ๆ ต้องเก๊กไว้ก่อน


            “คร้าบ~” ว่าแล้วผมก็สงเสียงแบบคนพึ่งตื่นไป จากนั้นก็ทำเป็นหันไปมองทางเธอ


            “อ้าว...เธอก็ยังไม่จับหรอ?ไม่ใช่สิต้องถามสุภาพกว่านี้สิ


            “...อะ อืม อ๊า! เธอทำท่าทางประหม่าแล้วทำไงดีๆ


            “งั้น...จารย์ครับ ผมคู่กับไข่น้ำครับ...ขอบคุณครับเฮ้ย!!! ทำไมไม่ถามเจ้าตัวก่อนว่ะ เธอเอาด้วยรึเปล่าก็ไม่รู้ เฮ้ยๆๆๆ เอาไงดีเนี้ย!!!


            “...อืม ถ้าเธอว่างั้น ก็ตามนั้น...ใครที่จับชื่อได้สองคนนั้นก็คู่กันเองล่ะกัน...เอาล่ะ! ที่ให้จับคู่ก็ไม่มีอะไรมาก...ครูจะให้ทั้งคู่นั่งด้วยกันจนกว่าจะจบเทอมเฮ้อ...โชคดีนะที่อาจารย์เห็นด้วย ไอ้การเรียนเป็นที่ 1 ของสายชั้นมันก็มีดีเหมือนกันนะ...เดี๋ยวดิ...แล้วเธอเห็นด้วยหรอ! พอผมหันไปดู...อ๊า! เธอกำลังทำหน้าไม่พอใจอยู่อ่ะ


            “เอาน่าๆ แล้วก็นะ ถ้าสมมติคนที่นั่งข้างกันมีผลการเรียนดีขึ้นจากเดิม...ครูจะบวกคะแนนจิตพิสัยให้ ไม่เห็นจำเป็นเลย! ผมกับเธอติกท๊อปทรีของสายชั้นอยู่แล้ว!


            “แต่ในทางกลับกัน! ถ้าผลการเรียนตกลง...รู้ไว้อย่างเดียวล่ะกันว่า...ซวย!!!” พออาจารย์พูดจบออดเข้าเรียนคาบแรกก็ดังพอดี


            “เอาล่ะนั่งตามนี้นะ...เลิกคาบโฮมรูมได้ แล้วอาจารย์ก็เดินออกไป...อ๊ะ ทำไงดีๆ จะว่าไป ผมนั่งที่เดิมนี่นา...เอ...เธอรู้สึกจะอารมณ์ดีขึ้นแล้วสินะ...ใช่ๆ ต้องแนะนำตัวใหม่ เธอจะได้จำได้...ว่าแล้วผมก็หันหน้าไปทางเธอแต่บังเอิ๊ญ บังเอิญ แว่นตาเจ้ากรรมดันหล่นลงมา...จะว่าไปแล้วตอนผมนอนเนี้ยผมมันจะยุ่งนี้นา...ไม่ได้ๆ
ยังไงก็ต้องเก๊กไว้ก่อน
!


            “ไง ฉันรีไทม์ จำขึ้นใจยัง? ผมพูดกับเธอ...ไม่ใช่สิว่ะ! ต้องบอกว่ายินดีที่ได้รู้จักสิ โอ๊ย!!! ให้ตายเถอะ เธอน่าแดงแล้วๆ กำลังโกรธอยู่สินะ...ผมจะทำยังไงดีเนี้ย!!!


จบการบันทึกประจำวันของนาย รีไทม์
!

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
เออเรื่องนี้กะน่าอ่านง่ะ>,,,<
จากคุณ แจม/(jamjamta) อัพเดตเมื่อ 26/04/2554 11:57:02
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 150 ท่าน