Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
อมนุษย์
ธันธิดาแห่งสิรภพ
ตอนที่ 2
2
01/01/2533 00:00:00
371
เนื้อเรื่อง
 

  ท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักและเสียงฟ้าฝ่าตามมาเป็นระยะๆ อลิสแฝดผู้น้องนั่งรอโมนิกาผู้เป็นมารดาและเบนผู้เป็นพี่ด้วยความร้อนลุ่ม เธอเหลือบมองเข็มนาฬิกาที่แขวนอยุ่บนผนังห้องทุกๆ 5 นาทีด้วยความใจจดใจจ่อ ตอนนี้เวลาก็เกือบตีสามแล้ว โมนิกาและเบนยังไม่กลับเข้าบ้าน อลิสเดินวนไปมาไปทั่วบ้านด้วยความเป็นห่วง สักพักเสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้น อลิสรีบวิ่งไปถึงประตูก่อนที่ประตูจะเปิดด้วยซ้ำ แต่คนที่เข้าประตูมากลับไม่ใช่เบน และโมนิกา แต่เป็นแมรี่ที่กำลังกลับมาจากการเอาข้าวไปขายต่างเมืองมา แมรี่ต้องแปลกใจที่เห็นอลิสมายืนเหมือนรอใครที่ประตู "อลิสทำไมยังไม่นอน ตอนนี้มันตีสามแล้วนะ" แมรี่แหงนหน้าขึ้นมองนาฬิกา "น้าแมรี่คะ แม่ออกไปตามหาเบนตั้งเมื่อหัวค่ำตอนนี้ยังไม่กลับมาเลย อลิสกลัวว่าพวกเขาจะเกิดอันตรายเหลือเกิน" แมรี่เริ่มทำสีหน้าตกใจออกมา "ทำไมหนูไม่โทรบอกน้า น้าจะได้รีบกลับมา " "อลิสกลัวน้าแมรี่เป็นห่วง" ไหนบอกน้ามาซิว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น"  "เบนค่ะ หลังเลิกเรียนเบนไม่ยอมกลับมาพร้อมกับอลิส จู่ๆก็หายไป แม่เป็นห่วงก็เลยออกไปตามหากลัวจะเกิดอันตรายขึ้นกับเบน น้าแมรี่คะ..."  อลิสกลั้นน้ำตาไม่ไหวเริ่มร้องไห้ออกมา   "อลิสกลัวเหลือเกินค่ะ กลัวจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเค้า"  แมรี่ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่เข้าสวมกอดหลานสาวไว้ในอ้อมแขนพรางปลอบโยน

                          ไม่นานเท่าไรนักหลังจากแมรี่กลับมา ก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น ทันทีที่อลิสได้ยินเสียงเธอไม่รอช้ารีบวิ่งไปที่ประตูทันที และสิ่งที่เธอเห็นก็คือ โมนิกาและเบนเนื้อตัวทั้งสองเปียกโชก สีหน้าของแมรี่แสดงถึงสิ่งที่เพิ่งได้พบเจอมา แต่กลับเบนนั้นมันกลับเฉยชา จนถึงขั้นขุ่นเคืองด้วย โมนิการีบพาเบนเข้ามาในบ้าน เธอไม่ยอมพูดอะไรเลย ส่วนแมรี่และอลิสก็ไม่กล้าที่ถาม โมนิกาแสดงท่าทีที่รีบร้อน กระวนกระวาย เธอรีบเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่ในกระเป่าอย่างรีบร้อน จนอลิสที่กำลังดูอยู่ห่างๆอดสงสัยไม่ไหวจึงเอ่ยปากถามโมนิกาในที่สุด  "แม่คะ แม่กำลังจะไปไหนเหรอคะ "  โมนิกาหยุดชงักทันที ที่อลิสถามจนเธอต้องหยุดเก็บของแล้วรีบเดินมาทางอลิสพร้อมกับยกมือลูบที่แก้ม  "อลิส ฟังแม่นะ แม่ไม่ได้อยากทำแบบนี้เลย แต่มันเกิดบางอย่างตอนนี้กับเรา และสิ่งที่แม่กำลังจะทำไปนะตอนนี้ แม่อยากให้อลิสเข้าใจว่าแม่กำลังปกป้องอลิสกับเบนอยู่ "  อลิสเริ่มร้องไห้อีกครั้งเพราะกลัวสิ่งที่โมนิกากำลังจะพูดและจะทำในอีกไม่ช้า "อลิสกลัวค่ะแม่ "  "เข้มแข็งไว้อลิส แม่จำเป็นต้องทำ แม่ต้องพาเบนไป เบนกับลูกจะได้ปลอดภัย"   "แล้วอลิสหล่ะคะแม่" จากที่กำลังร้องไห้อยู่อลิสก็ยิ่งร้องไห้หนักมากขึ้น จนโมนิกากลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหวจนร้องไห้โฮออกมาเช่นกัน   "อลิส ถ้าลูกรักแม่และเบน ลูกต้องเข้าใจนะว่ามันเป็นสิ่งที่ลำบากใจมากที่สุด แม่กับเบนไม่ได้ต้องการแบบนี้เช่นกัน "  โมนิการีบหันหลังกลับไปเก็บข้าวของต่อจนเสร็จ เธอไม่รอช้าเลยที่จะรีบจูงมือเบนออกจากบ้านไป ส่วนเบนนั้นไม่ยอมพูดอะไรเลย จนทำตัวถึงขั้นเหม่อลอยด้วยซ้ำ ทั้งสองวิ่งฝ่าสายฝนค่อยเลือนหายไปกับความมืด ทิ้งให้อลิสยืนเฝ้าดูอยู่จนสุดสายตา

                       แมรี่ที่ซึ่งเห็นทุกอย่างที่เกิดกับอลิส ก็ได้แต่สงสารอลิสจนจับใจเธอจึงรีบเข้ามาสวมกอดอลิสทันที  "น้าสงสารหนูเหลือเกินอลิส แต่อลิสจงเข้าใจนะว่าทุกอย่างที่แม่ของเธอทำไป มันล้วนแต่มีเหตุผล ไม่ต้องกลัวพวกเขาไปไม่นานหรอก  อยู่กับน้านะ รอพวกเขาอยูตรงนี้" น้ำตาไหลอาบทั่วใบหน้าของอลิส และแมรี่ อลิสได้แต่ยืนร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่อย่างนั้น พร้อมคำถามที่มากมายที่เก็บไว้ในใจ ที่ไม่เข้าใจ ทั้งสับสนและว้าวุ่น แต่อลิสก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 275 ท่าน