Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Who (2)Love? รักเธอ แม้เธอจะรักใคร....
$Lovemin
2love!! :; ME LOVE ME HURT. ( IMG ;: GELNA!! )
1
06/08/2554 12:55:35
2301
เนื้อเรื่อง

          “โธ่เว้ย.. คุณไม่เคยเป็นแบบนี้นี่”เสียงของชายคนหนึ่งพูดแข่งกับเสียงดนตรี ที่ดังกึกก้องไปทั่ว

            “ฮึก.. ฉันเสียใจ ฉันเสียใจได้ยินไหม โนอาห์”

            "ผมรู้"เจ้าของชื่อ โนอาห์ พูดพร้อมประคองหญิงสาวร่างบาง ซึ่งเป็นลูกสาวของเจ้านายของเขา และถูกสั่งให้มาดูแลเธออย่างใกล้ชิด เมื่อหญิงสาวแทบจะยืนหรือทรงตัวแทบไม่อยู่แล้ว เขาจึงเปลี่ยนเป็นอุ้มร่างบางขึ้นไว้ในอ้อมกอด แล้วพาออกจากผับA

            หลังจากที่เขาได้รับโทรศัพท์ของพนักงานบาร์เทนเดอร์ของผับA  ผับซึ่งอยู่ในความดูแลของเขาที่เจ้านายหรือพ่อของเจลน่า มอบหมายให้เขาดูแล ได้โทรมารายงานว่า คุณหนูของเขาได้สิ้นฤทธิ์อยู่ที่ผับดังกล่าว เขาจึงรีบบึงรถออกไปรับทันที

            ตุบ! เมื่อมาถึงคอนโดซึ่งเป็นที่อยู่ของคุณหนูของเขา เนื่องจากใกล้กับมหาวิทยาลัยที่เธอเรียน เธอจึงขอผู้เป็นพ่อแยกออกมาอยู่ที่คอนโด เพราะคฤหาสต์ของเธอตั้งอยู่ไกลจาก มหาลัย และในตัวเมืองอยู่มาก

            โนอาห์วางเธอลงบนที่นอน  ถอดรองเท้า พร้อมจัดแจงที่นอนให้เธอ แล้วนำผ้าชุบน้ำเย็นมาเช็ดตัว เช็ดคราบน้ำตาที่เปอะเปื้อนใบหน้าสวยให้เธออย่างเบามือ ก่อนจะก้มหน้าปัดไรผมบนหน้าของเธอออกให้ มองดูใบหน้าหญิงสาวยามอ่อนแรง เขาไม่เคยได้เห็นใบหน้า ท่าทางอ่อนแรงขนาดนี้ของเธอมาก่อน เพราะเธอเป็นคนเข้มแข็ง หยิ่ง และ เย็นชา ที่ได้จากผู้เป็นพ่ออย่างเต็ม ๆ แต่ที่ทำให้ท่าทางของเธอเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ เป็นเพราะ เพราะผู้ชายคนนึง เพียงคนเดียว... .

            โนอาห์เช็ดคราบน้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายข้างแก้มทั้งที่ยังหลับตาของเธอก่อนจะถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกไปนอนโซฟาด้านนอก แต่ก่อนที่เขาจะได้ลุกนั้น เขากลับถูกกระชากอย่างแรงจนตัวล้มลงกึ่งนั่งกึ่งนอนบนที่นอน โดยคุณหนูของเขาที่จับเนกไทด์ของเขาแน่น ดวงตาสวยทั้งสองข้างคลอไปด้วยน้ำตาเต็มหน่วย

            "ชะ. ช่วย ช่วยทำให้ฉันลืมผู้ชายคนนั้นที"เธอพูดข้างหูโนอาห์ก่อนจะเปลี่ยนมือจากดึงเนกไทเป็นโอบรอบคอเขาพร้อมดึงลงมาจูบอย่างดูดดื่ม

            "ผม ... ."โนอาห์ผละออกจากหญิงสาว ก่อนที่เขาจะเคลิ้มไปกับจูบของเธอ แล้วทำในสิ่งที่ไม่สมควรทำลงไปกับเธอ เขาต้องหักห้ามใจ โนอาห์ลุกจากที่นอนก่อนจะหันหลังกลับ ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเทิดไปมากกว่านี้  

            "ไหน เคยบอกว่า นายจะทำทุกอย่างที่ฉันสั่งไง"ใช่ทำไมเขาจะจำไม่ได้ ในวันที่เจ้านายใหญ่สั่งให้เขาเป็นผู้ดูแล เจลน่าอย่างใกล้ชิด ทำในสิ่งที่เธอต้องการ ให้ในสิ่งที่เธอปราถนา ปลอบโยนเมื่อเธอเสียใจ และปกป้องคุ้มครองเธอด้วยชีวิต

            "ถึงแม้ฉันจะพูดออกไปตอนที่ฉันเมา แต่ฉันก็พอจะรู้ว่าตัวพูดอะไรออกไป อย่าลังเลโนอาห์ฉันบอกให้นายกอดฉัน นี่เป็นคำสั่ง!"

            จบคำพูดของเธอโนอาห์ก็ไม่มีท่าทีลังเลอีก เขาโถมร่างทั่งร่างขึ้นมาอยู่บนร่างของเธอ พร้อมก้มลงจูบเธออย่างร้อนแรงจนเธอเผลอขย้ำมือที่กำผมของโนอาห์ไว้แน่น และรู้สึกเสี่ยวซ่านยิ่งขึ้น เมื่อโนอาห์ใช้มือร้อนลูบไล้ไปทั่วร่างกาย ก่อนจะดึงชุดเดรสเกาะอกของเธอลงมากองอยู่ที่เอวบางคอด แล้วก้มหน้าซุกไซ้กับหน้าอกของเธออย่างหลงไหล.

            "ครั้งแรกของคุณ"โนอาห์เงยหน้าขึ้นสบตากับเจลน่าก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง เผื่อเธออาจจะนึกเสียใจภายหลังหากมอบความบริสูทธิ์ให้กับคนที่เธอไม่ได้รัก

            "ใช่ ฉันรู้ และฉันยินดีมอบมันให้กับนาย โนอาห์"เธอพูดพร้อมดึงโนอาห์ลงมาจูบเพื่อให้เขามั่นใจ ว่าเธอตัดสินใจแน่แล้ว ว่าเธอจะเป็นของของเขา

            "อย่าคิดจะหยุดผมกลางคันแล้วกัน ถ้าหากคุณเจ็บจนร้องไห้อ้อนวอนขอให้ผมหยุด ถึงตอนนั้นผมก็จะไม่หยุด"พูดจบโนอาห์ก็ถอดเสื้อเชิ้ตออกพร้อมทิ้งลงกับพื้น แล้วกระหน่ำพายุอารมณ์ไคร่ของเขาที่ถึงขีดสุดแล้วลงกับร่างบางผู้เป็นนายอย่างไม่ทะนุถนอม จนผู้เป็นนายของเขาถึงกับร้องไม่หยุดทั่งคืน.(ไม่รุ้ว่าร้องไห้หรือร้องอะไร >////< อิอิ)
 

            ฉันตื่นขึ้นมาในสถาพที่ปวดหัว สุดขีด ปวดหัว ปวดหัว ฉันไม่เคยรู้เลยว่าการดื่มหนักมากพอตื่นขึ้นมาจะทำให้ฉันมีสภาพเยี่ยงนี้ ไม่แค่ปวดหัวน่ะ   อะ เอ่อ เอ่อ ปวดตามเนื้อตามตัวไปหมดเลยด้วย.

            “โนอาห์”ฉันเรียก หาโนอาห์ หลังจากที่ตื่นขึ้นมาแล้วไม่พบเขา ทั้งที่เมื่อคืนเราเพิ่ง ....กันมาอย่างร้อนแรง โนอาห์ทำให้ฉันลืม เขาคนนั้นได้จริงๆ นะแหละ แต่คงลืมได้แค่ชั่วคราว หลังจากที่ตื่นขึ้นมาฉันก็ยังนึกถึงเขาอยู่ มันอัดแน่นเต็มสมองของฉันไปหมด แม้กระทั่งในฝันที่ฉันได้หลับเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็เถอะ

            หลังจากไม่มีเสียงตอบรับจากโนอาห์ ฉันจึงลุกจากที่นอนอย่างยากลำบากรู้สึกเจ็บจี้ดที่ท้องน้อยทุกครั้งที่ก้าวย่างออกจากห้องนอนพร้อมผ้าห่มผืนใหญ่ปิดปังร่างกาย ฉันหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหาเขาแต่ก็พบเพียงแต่ความว่างเปล่า เขาคงจะออกไปทำงานแล้ว ฉันคิดยังงั้นฉันเลยเดินเข้าไปในห้องน้ำ และอาบน้ำชำระร่างกายที่อ่อนล้าของฉันให้ไหลไปกับน้ำ

            ฉันกับโนอาห์เรารู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ พ่อของฉันรับโนอาห์และน้องของเขามาเลี้ยงดูด้วยเหตุผลอะไรสักอย่างที่ฉันไม่รู้ เราสนิทกันมากตั้งแต่เด็กๆ ทำให้ฉันไม่เรียกเขาว่าพี่โนอาห์ ทั้งที่เขาอายุมากกว่าฉันถึง 5 ปี ฉันกับโนอาห์ย้ายออกมาอยู่คอนโดด้วยกันตอนที่ฉันขึ้นม.ปลาย เพราะฉันอยู่คนเดียวไม่ได้พ่อจึงให้โนอาห์มาดูแลฉัน โนอาห์ดูแลฉันทุกอย่างไม่ว่าจะเรื่องเสื้อผ้า อาหาร ข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ ทั้งที่เขาก็ต้องเรียนและทำงานให้พ่อของฉันไปด้วย ส่วนน้องของเขาฉันเคยเจอแค่ครั้งเดียวตอนที่เธออายุได้แค่ 2-3 ขวบ และไม่ได้พบอีกเลย

            และเหตุการณ์ก็เปลี่ยนไปเมื่อฉันได้คบกับผู้คนหนึ่งชื่อว่า “ซัน” เขาเป็นคนปากหวาน  อยู่ด้วยแล้วมีความสุข ฉันรักเขา รักมาก ถึงมากที่สุด และเขาก็ทำให้ฉันรู้สึกว่าเขาก็รักฉันมากเหมือนกัน ฉันพาซันมาที่คอนโดบ่อยมาก และทุกครั้งที่เขามา โนอาห์ก็จะออกไปจากห้องทันที จนสุดท้ายเขาก็แทบจะไม่มาที่คอนโดเลย แต่ฉันกับซันเราก็ไม่ได้มีอะไรกัน อย่างมากเขาก็กอดกับจูบฉันเท่านั้น แต่เขาก็เคยขอ....ฉันนะ แต่ฉันก็บอกเขาว่าฉันยังไม่พร้อม เพราะเรื่องนี้หรือเปล่าไม่รู้เขาถึงได้ไปมีคนอื่นเป็นร้อยเป็นพัน และเมื่อฉันต้องการจะเลิกกับเขา เขาก็กลับมาง้อฉันและฉันก็ใจอ่อนกับเขาอยู่เสมอ จนฉันต้องทำใจชินยื่นอยู่บนหิ้งที่เขาเอาฉันไปวางไว้

             เมื่อฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินไปยังห้องครัวเพื่อหาอะไรลงท้องก่อนไป และฉันก็พบแซนวิทวางคู่กับนมช็อกโกแลตของโปรดฉัน 1 กล่อง และคงไม่มีใครทำไว้ให้ฉันแน่นอน นอกจากโนอาห์ ฉันยิ้มบางๆ เล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบคาบไว้ในปากและไม่ลืมหยิบกล่องนมติดมือไปด้วย
 

            ฉันมาถึงมหาลัยโดยไม่มีอะไรเลย นอกจากกระเป๋าถือที่ยัดหนังสือไว้ 2-3 เล่มตามวิชาที่จะได้เข้าเรียน เพราะรถของฉันก็จอดไว้ที่ผับเมื่อคืน โทรศัพท์ ของใช้ส่วนตัวต่างๆ ก็อยู่ในกระเป๋าที่ฉันไม่ได้เอาลงมาจากรถของโนอาห์และฉันก็คิดว่า โนอาห์อาจจะเอาลงมาให้ฉัน แต่ก็ไม่หลังจากที่ฉันลองหาดูตามห้องต่างๆ ในคอนโดแล้ว ก็พบว่าไม่เจอแม้แต่เงาของมัน และเมื่อฉันลองโทรเข้าเครื่องของตัวเองมันก็ส่งสัญญาณไม่ตอบรับหรือโทรศัพท์ฉันอาจจะแบตหมด ฉันจึงคิดว่าจะโทรหา โนอาห์ แต่ฉันก็ไม่รู้เบอร์ของเขา ทำให้ฉันต้องมามหาลัยโดยการเดินเท้า และไม่มีอะไรติดตัวสักอย่างแม้แต่ เงิน

            “นายยังอาลัย อาวรณ์ มันอยู่สินะ ซัน นายถึงได้โทรไปหามันแล้วเจอผู้ชายรับสายนายถึงอารมณ์เสียใส่ฉันแบบนี้นะ”เสียงผู้หญิงแสบแก้วหูดังขึ้นในขณะที่ฉันเดินผ่านหลังอาคารของคณะ คณะหนึ่ง ฉันจะไม่ได้สนใจเท่าไหร่หากไม่มีชื่อฉัน และเสียงที่คุ้นหูพูดขึ้น ฉันก็เลยหยุดเดินแล้วเปลี่ยนมาเป็นผึงหูแอบฟังสุดริด ถ้ามีใครมาเห็นตอนนี้คงคิดว่าฉันเป็นโรคจิตแน่นอน เพราะท่าที่ฉันใช้แอบฟังมัน สุดริด จริงๆ

          “ไม่ใช่ยังงั้น ฉันแค่สงสัยว่า ทำไมวันนี้เจลน่าไม่มาเรียนแค่นั้นเอง” 

          “นายเป็นห่วงหรือไง”เมื่อคำถามนี้ถูกถามขึ้นมาทำให้ฉันที่แอบฟังอยู่ห่างๆ ใจเต้นขึ้นมา ลุ้นจนตัวโก่งว่าคำตอบจะออกมาเป็นยังไง

            “ไม่!! บอกแล้วไง ว่าฉันแค่สงสัย นี้เธอจะหาเรื่องทะเลาะหรือไง”คำตอบของเขาทำให้ฉันแทบลืมหายใจ ถึงหายใจอยู่ก็ติดๆขัดๆ ใจรู้สึกโหว่งๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ใช่! ลืมไปฉันมันแค่อดีย นายจะมาเป็นห่วงฉันทำไมอีก ฉันก็บ้าเองที่คิดว่านายอาจจะยังเป็นห่วงฉันอยู่บ้าง

            น้ำตามากมายมากมายไหลทะลักออกจากดวงตาอย่างไม่ขาดสาย และยิ่งไหลมากขึ้นเมื่อเขาพูดประโยคเด็ดที่ทำให้ฉันแทบลมทั้งยืน

            ฉันไม่ได้รักเจลน่าแล้ว ฉันรักเธอดอลร่า รักมากกว่าเจลน่าด้วยซ้ำ ไม่ยังงั้นฉันจะเลือกเธอหรือไง แต่เธอก็ต้องเข้าใจฉันหน่อยว่าคนเคยรักอย่างเจลน่านะ ฉันแค่รู้สึกผูกผันเวลาเก่าๆ อะไรแค่นั้นเอง





        “เช็ดหน้าหน่อยดีไหม”เสียงพูดของชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมส่งผ้าเช็ดหน้ามาให้ฉัน ฉันพยักหน้าให้เขาเพื่อเป็นการบอกเขาว่า ฉันรับรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้ แต่ก็ไม่ได้รับผ้าเช็ดหน้านั้นมา

            หลังจากที่ฉันหนีออกมาจากบรรยากาศสวีทน่าเอียนนั้น ฉันก็ระเห็จตัวเองมานั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนใต้ต้นไม้หน้าคณะ และเป็นมุมที่หลบสายสอดรู้สอดเห็นของนักศึกษาคนอื่นๆได้เป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีมนุษย์คนหนึ่งสังเกตเห็นจนได้

            “รักเกียจเหรอ”พูดจบเขาก็นั่งลงเว้นระยะห่างพองาม

            “ฉัน... ไรย์”ไรย์พูดจบพร้อมยื่นมือออกมาเหมือนต้องการจะจับมือทักทาย

            “ฉันเจลน่า”ฉันปาดน้ำตา พร้อมยื่นมือไปจับมือของเขาเล็กน้อยตามมารยาท

            “ฉันรู้ ผู้หญิงเก่าของ ซันสิน่ะ”ฉันหันไปมองหน้าเขาแบบฉุนๆ อย่างไม่พอใจที่เขาเอ่ยถึงคนที่ฉันไม่อยากได้ยินชื่อที่สุด ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้หันหลังเพื่อจะเดินหนีออกจาที่นี้พร้อมจับกระเป๋าไว้แน่นเพื่อข่มให้น้ำตาไม่ไหลลงมาอีก ไรย์ลุกขึ้นยืนตามก่อนจะพูดต่อ

          “เอ่อ... ฉันแค่อยากปลอบ”ฉันหันกลับมามองเขาอย่างเคืองๆ พร้อมน้ำตาที่เกือบจะเหือดแห้งได้ไหลทะลักลงมาอีกครั้ง ทันทีที่เขาพูดจบ เหอะ! ปลอบงั้นเหรอฉันอยากจะตะโกนใส่หน้าหมอนี้ดังๆซะจริงว่า ฉันไม่ต้องการ!!  ถ้าไม่ติดที่คาเรกเตอร์ของฉันคือ นางเอกแสนดี และอ่อนแออ่ะนะ

            “ฉันมะ ....”ฉันกำลังพูดว่า ฉันไม่ได้เสียใจเพราะซัน แต่กลับมีแรงมหาศาลอะไรบางอย่างกระชากฉันเข้าไปกระแทกกับแผงอกอุ่นและแข็งแรงที่ฉันรู้สึกได้

            “คุณทำให้เธอร้องไห้งั้นเหรอ”เป็นโนอาห์นั้นเองที่มากระชากฉันเข้าไปโอบไว้หลวมๆ และให้ฉันได้พึ่งพิงซบอกอุ่นๆของเขา

            “รู้มั้ย ผมจะไม่อภัยให้กับคนที่ทำให้เธอร้องไห้หรอกนะ” โนอาห์พูดต่อเมื่อไรย์ได้แต่ยืนนิ่ง พร้อมกระชับวงแขนดันฉันให้ซบลงกับอกเข้ามากขึ้น และพูดประโยคที่ทำให้หัวใจของฉันเต้นรัว

            เพราะคนที่ทำให้เธอเจ็บปวด จะต้องเสียใจแน่ที่ทำให้เธอร้องไห้”                                    

                พูดจบโนอาห์ก็หมุนตัวกลับพร้อมโอบไหล่ฉันดันให้เดินไปด้วยกัน และก่อนที่ฉันจะเดินไปไกลจากที่ตรงนั้นฉันหันกลับไปมอง ไรย์ว่าเขาจะมีสีหน้าอย่างไร แต่คิดผิดเมื่อฉันหันกลับ ฉันก็เห็นซัน ยืนกำมือแน่นอยู่ข้างหลังไรย์อย่างเงียบๆ  ด้วยสีหน้าที่ฉันไม่เข้าใจว่า เขาโกรธ หรืออะไรกันแน่ อาจจะทะเลาะกับดอลล่ามาก็ได้เขาถึงได้ยืนทำหน้าหน้ากลัวอยู่อย่างนั้น  และเมื่อเขาเริ่มสังเกตเห็นว่าฉันกำลังมองเขาอยู่ เขาก็หมุนตัวเดินกลับออกไปจากตรงนั้นทันที
 

            หลังจากที่โนอาห์พาฉันออกมาจากมหาลัยเขาก็พาฉันไปทานอาหารที่ภัตคารหรู แต่ฉันก็กินไม่มากเท่าไหร่เขาจึงถามว่าฉันอยากไปไหนหรือเปล่า และคำตอบของฉันคือไม่ เขาจึงขับรถกลับคอนโดเงียบๆ ไม่พูดอะไรตลอดทาง

            ฉันนอนดูทีวีอยู่ที่ห้องรับแขก ในขณะที่โนอาห์นั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะไม่ห่างจากที่อยู่เท่าไหร่ ฉันเห็นเขาทำหน้าเครียดมากระหว่างทำงานฉันจึงลุกเข้าไปดูเพื่อมีอะไรให้ฉันช่วยเขาได้บ้าง เพราะงานที่เขาทำก็คงเป็นงานจากพ่อของเธอที่มอบหมายให้เขาทำ แต่คำตอบที่ได้ทำให้ฉันเดินกลับมายังที่เดิม

            “ไม่เป็นไรครับ”

            ระหว่างที่ฉันนั่งดูทีวีและเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ โทรศัพท์ของโนอาห์ก็ดังขึ้นทำให้ฉันนึกถึงโทรศัพท์ของฉันบ้างทันที

            “โนอาห์ กระเป๋าของฉันที่ลืมไว้ในรถนายละ”รู้สึกว่าฉันจะขัดการรับโทรศัพท์ของเขา เพราะเขาหันหน้ามามองฉันแวบหนึ่งก่อนจะตอบขณะที่มือก็กดรับสาย

                “อยู่บนเตียงครับ ผมกลับเอามาให้คุณ นึกว่าคุณจะอยู่เพราะคงไปมหาลัยไม่ไหว”เขาพูดพร้อมเดินไปคุยโทรศัพท์อีกฟั่งหนึ่งของห้อง ปล่อยให้ฉันใจเต้นคิดถึงเรื่องของเขาในคืนนั้น เขาหมายถึงลุกไหวหรือเปล่านะ ><อยากจะบอกว่าก็เกือบจริงนะ5555

            “ผมจะออกไปข้างนอกนะ คุณอยู่คนเดียวได้หรือเปล่า”หลังจากที่โนอาห์พูดโทรศัพท์อยู่นาน ถึงนานมากเสร็จเขาก็เดินไปหยิบ กุญแจรถบนโต๊ะ และหยิบแจ็กเก๊ตที่พาดอยู่บนขอบโซฟาขึ้นพร้อมพูดกับฉัน

                “ได้สิ”ฉันพูดพร้อมละสายตาจากทีวีมามองหน้าโนอาห์ที่กำลังสวมเสื้อแจ็กแก๊ตสีดำสลับน้ำเงินเข้มอยู่ข้างหลัง

                “เดี๋ยวผมมา”เขาพูดพร้อมก้มลงมาจูบหน้าผากฉันเบาๆ ฉันสะดุ้งพรึ่บพร้อมมองหน้าเขาอย่างตกตะลึง ก่อนที่เขาจะยิ้มบางๆ แล้วเดินออกจากห้องไป ฉันอยากจะบอกว่าฉันไม่เคยได้เห็นรอยยิ้มถึงจะบางของเขาก็เถอะ นานมากแล้วเพราะเขาไม่ใช่คนที่จะยิ้มได้ง่ายๆเลยทีเดียว
           

            ก๊อก ๆ ยังไม่ทันถึง 10 นาที เสียงเคาะประตูหน้าห้องก็ทำให้ฉันละสายตาจากทีวีไปยังประตู คงจะเป็นโนอาห์ฉันคิดก่อนจะคิดอีกที เขาก็มีคีย์การด์ห้องฉันนี้ และก็คิดอีกที ว่าเขาคงจะลืมของ

            “ว่าไงโนอาห์ นายลืมอะ....”ฉันเปิดประตูกำลังจะหันไปมองหน้าเขาและยังไม่ทันทีฉันจะพูดประโยคนั้นจบ คนตรงหน้าก็พุ่งตัวเข้าหาฉันอย่างรวดเร็วจนฉันคิดว่าเป็นโจร ฉันจึงหลับหูหลับตาทั้งผลักทั้งดิ้นทั้งทุบร้องขอความช่วยเหลือ อย่างไม่หยุด

            “ชะ ช่วย อุบ”โจรบ้านี้ โถมตัวเข้ามากอดรัดฉันไว้แน่น พร้อมเอามือมาปิดปากฉันแน่น จนฉันแทบหายใจไม่ออก

            “เจล นี้ฉันเอง ฉันเอง ซัน”ฉันหยุดการกระทำทั้งหมด พร้อมลืมตาขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

               

            ซัน!!!!” 
 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 2 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
คุณพระ! มันเรทมากค่ะ ><
แต่ชอบนะ อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
จากคุณ The Orange/(rakvampire_jamsai) อัพเดตเมื่อ 29/07/2554 23:37:42
ความคิดเห็นที่ 2
สนุกดีค่ะ
สู้ๆ ค่ะ เอาใจช่วย
จากคุณ sasi/(cute_doraemon) อัพเดตเมื่อ 02/07/2554 03:38:33
ความคิดเห็นที่ 3
เลิกรักมันซะเถอะผู้ชายแบบนี้ 
จากคุณ ปอ/(helikopter) อัพเดตเมื่อ 26/06/2554 15:55:09
ความคิดเห็นที่ 4
55 สนุกค่ะ ><' ( ถึงฟ้าจะอายุไม่ถึงก่ตาม ><)

อัพพ ๆ สู้ ๆ ค่ะ !
จากคุณ Fasai/(FASAIKISSME) อัพเดตเมื่อ 28/04/2554 23:14:09
ความคิดเห็นที่ 5
สนุกมากนะ เคริ้มตาม 55+
จากคุณ Xมวยเล็ก/(muaymai) อัพเดตเมื่อ 28/04/2554 14:12:56
ความคิดเห็นที่ 6

จากคุณ bewcy/(bewcy) อัพเดตเมื่อ 26/04/2554 18:44:00
ความคิดเห็นที่ 7

สนุกมากกก ก

โนอาสุดหล่อของมายด์คนเดียวค่ะ ห้ามแตะ !!

จากคุณ Babimild/(Babymild05) อัพเดตเมื่อ 26/04/2554 15:54:23
ความคิดเห็นที่ 8

ติดเรตนะเนี่ย เบสท์ยังอายุไม่ถึงที่จะอ่านเรื่องนี้เลย ฮ่าๆๆ

ชอบๆ อัพต่อนะ ^^

จากคุณ เบสท์เตอร์ @ ชานมร้อน///*/(best_22) อัพเดตเมื่อ 25/04/2554 22:23:58
ความคิดเห็นที่ 9

แอบสงสารนางเอกเล็กๆ T^T
อ๊ายยย กรี๊ดโนอาห์มากๆๆ

จากคุณ @ POWDER/(P2OWDER) อัพเดตเมื่อ 25/04/2554 15:55:56
ความคิดเห็นที่ 10
มีประเมิณอายุหรือเปล่า สงสัยแอลจะยังไม่ถึง
อ่านแล้วอึ้ง ตรงที่ร้องทั้งคืนอ่ะ อร๊ายยยย >///<
อัพต่อไวๆน้าาาาาาาาาาาาา ^^
จากคุณ L*ELleLy/(elle14) อัพเดตเมื่อ 25/04/2554 11:04:40
หน้าที่ 1 จาก 2 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 297 ท่าน