Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Buddy game!
SecretG.
1# จับฉลากที่บังเอิญสุดๆ
3
17/05/2554 23:03:39
635
เนื้อเรื่อง

 ฉันไม่เข้าใจเลยนะว่าทำไมต้องมีไอ้บัดดี้เกมนี่ด้วยก็แค่จบม.6 งานมันใหญ่ขนาดนี้เลยหรอ อันที่จริงฉันก็อยากเล่นน่ะล่ะแต่คิดไปคิดมาไม่เล่นดีกว่าเกิดฉันได้คู่กับพวกที่ไม่สนิทๆและก็แบบพวกยี้ๆอ้ะบอกไม่ถูกคงซวยแย่งั้นขออย่าเสี่ยงเลย

ห้องธุรการทะเบียน

และตอนนี้ฉันมายืนอยู่ที่หน้าห้องทะเบียนอย่าสงสัยว่าฉันมาทำไมห้องนี้ทั้งที่ฉันไม่ได้อยากสมัครเท่าไหร่นักแต่ฉันจะสมัค

สมัครให้ไอ้เตอร์มัน!

ฉันเขียนชื่อลงในใบสมัครแล้วหย่อนลงไปในตู้ใบสมัครที่ใบโคตรจะใหญ่แถมในนั้นยังมีเยอะอีกต่างหากก็แค่แกล้งขำๆล่ะ จับไม่ได้หรอกเชื่อสิJ

ไอ้เตอร์มันไม่ได้อยากจะสมัครหรอกมันบอกฉันว่าออกจะไร้สาระด้วยซ้ำ! แหม ช่างเป็นเด็กที่รักโรงเรียนเสียจริง(ประชด) -*- แต่ว่าถ้าเกิดจับได้ขึ้นมาล่ะ! จะทำยังไง ฉันว่าก็ต้องปล่อยไปตามกันแล้วล่ะไม่แน่ฉันอาจจะโดนฉะด้วยแน่ แง้! หนูจะเอามันออกมาเดี๋ยวนี้แหล่ะT_T ฉันหันหลังไปมองตู้ใบสมัครด้วยความไว้อาลัย ฉันควรจะเอามันออกมาสินะถ้าฉันไม่อยากโดนโปสเตอร์ฆ่า!! ฉันพยายามที่จะแงะไอ้กล่องนี่แต่ว่ามันเปิดยากชะมัดเลยแฮะ อ๊ากกกก ! ฉันทนไม่ไหวเลยเขย่ามันซะ เฮ้ย ! เอาแล้วไงไม่ทันแล้วล่ะมันผสมรวมกับคนอื่นไปแย้วววว T^T

เฮ้อออกรรมการเค้าคงจับไม่ได้หรอก ^^

ไปงานพรอมแทนดีกว่าไปเล่นไอ้เกมนี่ซะอีก :D

อ้าว พิม แกมาทำไมที่นี่เนี่ย

เอ่อ ฉันเดินผ่านมาเฉยๆ

อ่อ แล้วไป ฉันนึกว่าแกเปลี่ยนใจอยากจะมาสมัครไอ้เกมนี่ซะอีกใช่แล้ว โปสเตอร์ฉันมาสมัคร แต่มาสมัครให้แกนะ!!

โอ๊ยยย อย่างฉันพูดแล้วไม่คืนคำไม่สมัครก็ไม่สมัครและไม่ได้มาสมัครให้ใครด้วย อ๊ะ!!”

ฉันพูดอารายออกปายเนี่ยยยย !!

เธอหมายความว่าไง เธอมาสมัครให้ใครงั้นเหรอ!?”

เปล่า เปล่าซักหน่อย

ทำตัวมีพิรุธแปลกๆนะเธอเนี่ย

นี่! ฉันเปล่าซักหน่อย หลบไปเลยแกเนี่ย

ฉันปัดมือไอ้เตอร์ที่ชี้หน้าฉันอยู่ออกแล้วเดินจากไปไม่กี่ก้าวและฉันที่มัวแต่ก้มหน้าเดินเลยชนกับใครคนหนึ่งเข้า รู้สึกว่าจะเป็นผู้ชายนะ ไม่งั้นฉันไม่ล้มลงไปอย่างนี้หรอก !

เธอ…”

อะไรยะ!”

เมื่อฉันมองตรงไปที่เขา ให้ตายสิ! หมอนี่หล่อมากกกกก. แต่ว่าเขาก็ล้มลงไปอย่างนั้นเหรอ อะไรกัน?! ชนแรงขนาดนั้นเลยเร้อออ~

เธอ…”

“…”

นี่!”

เขาตบไหล่ฉันเบาๆแต่ก็เจ็บอยู่เหมือนกันทำเอาฉันสะดุ้งแล้วพูดเสียงดังใส่เขา

โอ๊ย!! เจ็บนะ นายทำอะไรของนาย

ก็ฉันเรียกเธอแล้วไม่ตอบนี่แถมยังมองฉันอย่างกับว่าฉันเป็นตัวประหลาดงั้นแหล่ะ

อะอะไร ฉันมองนายเมื่อไหร่ฮะ!”

ก็เมื่อกี้ไงครับ คนสวย^^”

เขาทำหน้ากะล่อนพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ฉันหลับตาปี๋แต่ก็ได้ยินเสียงหนึ่งขึ้นก่อนฉันจึงลืมตาขึ้นก็เห็นว่าเขายื่นมือมาตรงหน้าฉัน

ลุกขึ้นมาสิ

“…”

เอ้า จะลุกไม่ลุก อุตส่าห์ช่วยนะ

เก็บไปเหอะ ฉันลุกเองได้!”

นี่เธอ!”

อะไร จะหาเรื่องอะไรฉันหา!”

เธอเป็นบ้าอะไรของเธอวะเนี่ย !?”

ฉันไม่ได้เป็นบ้าเว้ย

ท่าทางเธอมันบ้าชัดๆ

นายว่าไงนะOoO”

บอกว่าเธอน่ะ มันบ้าชัดๆ ได้ยินมั้ย!!”

นายนั่นแหล่ะโว้ย ที่บ้า!”

ผู้หญิงอะไร น่ารักอยู่หรอกแต่โหดเป็นบ้าเลย

แล้วไงล่ะ เจอผู้ชายอย่างนายมันก็น่าโหดหรอก ตัวอันตรายชัดๆ

ผู้ชายอย่างฉันมันทำไม หา!”

นายมันตัวอันตราย!”

เพราะนายหล่อออออT^T

ถึงฉันจะเป็นตัวอันตรายแต่ฉันหล่อ

มันเกี่ยวกันตรงไหนไม่ทราบยะ!!

ใช่ เพราะนายหล่อ

อย่าหลงรักฉันก็แล้วกัน

กรี๊ดดดด ใครจะหลงรักนายกันยะO_o”

ระวังตัวไว้เถอะเธอน่ะเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันแล้วใช้มือลูบคางฉันไปมาเบาๆทำเอาฉันเสียวๆอยู่เหมือนกัน แต่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้ ได้แต่ทำหน้าขยะแขยง TT

เอามือนายออกไปเลยนะ!”

หึ!”
ขำอะไรของเขากัน

แล้วเราจะได้เจอกันนะ สาวน้อย!”

เขาขยิบตาให้ฉันแล้วเดินจากไป ให้ตายสิ! ฉันเจอกับผู้ชายอันตรายเข้าให้แล้วสิผู้ชายเพลย์บอย! ไม่น้าาาาา -O-

หมอนี่มันเพลย์บอยตัวฉกาจเลยยยยย T^T

 

วันจับฉลาก

ทำไมมันเร็วอย่างนี้!! วันนี้วันศุกร์จากวันที่ฉันเจอไอ้เพลย์บอยนั่นก็ผ่านมาสองวันแล้วทำไมมันเร็วแบบนี้! ฉันไม่ได้อยากรู้ผลนะ ถ้าเกิดว่า
โปสเตอร์ได้ขึ้นมาล่ะฉันตายแน่เลยหมอนั่นยิ่งหาว่าฉันมีพิรุธอยู่แถมเขายังให้ม
.6 ทั้งระดับชั้นทุกคนมารวมตัวกันที่ใต้โถงอาคารด้วย ซึ่งในตอนกลางวันของวันนี้จึงเต็มไปด้วยนักเรียนม.6 แถมระดับชั้นอื่นก็ไม่ให้มาเล่นตรงนี้ด้วย โหดโฉด!

เป็นอะไรของแกเนี่ย พิมเสนแกจะพนมมือหาพระแสงอะไรวะโปสเตอร์ทัก

อ๋าาาา ฉันทำอะไรลงไปอีกเนี่ยตื่นเต้นมากเกินไปแน่ๆ

เปล่านี่ ฉันแค่บีบมือตัวเองเล่นเฉยๆ

งั้นเหรอ แต่เมื่อฉันเห็นเธอพนมมือแล้วก็สั่นๆด้วย ฮ่าๆ เดี๋ยวนี้เธอเป็นอะไรเนี่ย

เขาทำท่าเลียนแบบที่ฉันไปเมื่อกี้โดยไม่รู้ตัว เขาทำมันฮาชะมัดเลยตอนที่เขาสั่นน่ะ ทำไมฉันไม่เคยเห็นเป็นแบบนี้นะฉันค่อยได้เห็นเขายิ้มอย่างนี้มานานแล้ว และนั่น

ทำให้จากที่มองกลายเป็นจ้องโดยไม่รู้ตัว

พิมเสน!”

หือ?”

แกเป็นอะไรน่ะ จ้องฉันอย่างจะฆ่า

เปล่าน่า

ไม่ใช่ว่าแอบหลงรักฉันใช่ม้าาาา

ตึกๆ ตึกๆ

ให้ตาย! เสียงหัวใจฉันเหรอนั่นฉันหวั่นไหวกับเขางั้นเหรอ?

เฮ้ ทำไมเงียบไปล่ะ เธอเป็นอะไรหรือเปล่า

เสียงของเขานุ่มลงกว่าเดิมและเปลี่ยนสรรพนามฉันเป็นเธอ ทำไมกันเนี่ย ทั้งที่เมื่อก่อนเขาก็เรียกฉันสลับเธอกับแกไปมาไม่เห็นจะเป็นอะไรวันนี้ฉันเป็นอะไรเนี่ยOoO!

เอ่อ ฉันปวดหัวนิดหน่อยนน่ะ

หืม เป็นอะไรหรือเปล่า

เปล่าน่า ฉันไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก

ดีแล้ว เธอถึกอย่างกับอะไรดี

“T^T”

โหย อย่าทำหน้างั้นดิฉันพูดเล่นน่า

“^o^”

ปวดหัวหรอ นอนนี่ก็ได้นะ

เขาตบไหล่ตัวเองเบาๆเป็นเชิงว่าให้ฉันนอนได้ประมาณนั้น ซบไหล่งั้นเหรอ!? เมื่อก่อนฉันทำไปแล้วล่ะแต่ตอนนี้ฉันรู้สึกแปลกๆ ฉันทำไมลงหรอก

อย่าเลย ครูอยู่กันเยอะนะ

ไม่เห็นเมื่อก่อนเธอแคร์!”

เอ่อ…”

เธอเป็นอะไรมากป่ะวะเนี่ย

เปล่าน่ะ

จับมือฉันไว้ก็ได้

อย่าเลย แฟนนายเยอะเดี๋ยวฉันจะโดนกระทืบเอา

เธอเป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย แฟนคลับฉันจะว่าอะไรได้ รู้ๆอยู่ว่าเธอเป็นเพื่อนฉันแถมไม่กล้าว่าด้วยมั้งอย่างเธอคงไม่กล้ายุ่งด้วย ฮ่าๆ

ไอ้บ้าเอ๊ย!”

ฮ่า ๆ จับมือฉันไว้สิ

ไม่เอาหรอก บอกแล้วว่าครูเยอะ

แคร์อะไร!”

ไม่พูดเปล่าเขาก็ดึงมือฉันไปกุมไว้ทันทีฉันไม่ตกใจกับการกระทำอะไรของเขาหรอกนะเพราะฉันเป็นเรื่องที่ฉันชินแล้วทั้งนั้นแต่ใจฉันเนี่ยสิทำไมมันเต้นแรงอย่างนี้เนี่ย !!

นายดินันท์ พัฒนากร…”

ให้ตายสิ เขาอึ้งไปแล้วเมื่อครูประกาศชื่อเขา ตายแน่ๆฉัน ตายตายตาย! ทำไมครูต้องจับได้หมอนี่ด้วยนะ!! คนมีตั้งมากมาย

นายดินันท์ พัฒนากร กรุณาออกมาด้วยค่ะ!”

คุณครูเรียกเขาเป็นครั้งที่สองมือเขาที่กุมมือฉันอยู่ปล่อยออกอย่างช้าๆเขาลุกเดินออกและหันหน้ามามองฉันแวบนึง+_+ ตายแน่!

เมื่อมองไปที่เวทีเหลืออีกสองคนสินะ ตอนนี้ก็ได้แปดคนแล้วชายสองหญิงสอง เอ๋ ? มันแยกชายหญิงเหรอเนี่ยมัวแต่คุยเพลินฉันไม่ได้สังเกตอะไรเลยเหรอเนี่ย-_-

นายคฑาฤทธิ์ กลอนวิเศษ…”

อาจารย์เรียกครั้งที่หนึ่งแต่ผ่านไปประมาณหนึ่งนาทีก็ยังไม่มีใครลุกออกมา

นายคฑาฤทธิ์ กลอนวิเศษกรุณาออกมาค่ะ!”เอาอีกละ ทำไมไม่รีบออกๆไปนะต้องให้อาจารย์พูดย้ำตลอดเลยพวกนี้เมื่อไหร่ไอ้จับฉลากนี่จะเสร็จจจ อ๊า~ เหลือคนเดียวสินะ^^

และคนสุดท้าย…”

ตึกๆ ตึกๆ (จะใจเต้นทำไมฟะ)

นางสาวพรประภา ลือจิตเจริญ

อ๊ากกกก! ฆ่าฉันสิ ทำไมถึงมีชื่อฉันได้ล่ะ ฉันไม่ได้ใส่ไม่ใช่เหรอ? ไม่จริงน่า ใครกันที่ใส่ชื่อฉันลงไป ฉันมองไปที่เวทีก็สะดุดกับใครคนหนึ่ง นะนั่น! ยัยเป้ยืนหราอยู่บนเวที
       
หึ! เธอนั่นเองที่ใส่ชื่อฉันลงไปสินะ

นางสาวพรประภา…”

ก่อนที่อาจารย์จะพูดครั้งที่สองจบฉันก็ลุกขึ้นและเดินออกไปก่อนเมื่อฉันออกไปยืนที่หน้าเวทีเสร็จเรียบร้อยฉันเป็นคนสุดท้ายจึงไปยืนข้างๆคนก่อนหน้านี้ เฮ้ย! นี่มันนายเพลย์บอยตัวฉกาจที่สุดแสนจะอันตรายนี่!(จะต่อชื่อให้มันยาวเพื่อ? -_-)

นาย!”

หืม?”

“O_O”

อ้าว เธอนั่นเอง เราเจอกันอีกแล้วนะเขาพูดยิ้มๆ กะล่อนชะมัดหมอนี่

หึ!”

ฟังนะคะ สิบคนที่ยืนอยู่บนเวทีนี้จะได้รับเลือกให้เล่นเกมบัดดี้ที่เราจะเล่นเพื่อฉลองการปิดภาคเรียนในชั้นมัธยมที่หกนี้ ซึ่งเป็นชั้นสุดท้ายของการเรียนในรั้วโรงเรียนแต่ก่อนอื่นเราต้องจัดคู่กันก่อนนะคะ แล้วใครจะได้คู่กับใครก็รอดูได้เลย หมายเลยทั้งหมดอยู่ในนี้หมดแล้ว ใครที่จับได้เลขเหมือนกันแสดงว่าทั้งสองต้องคู่กันเอาล่ะ เราเริ่มจากหมายเลขหนึ่งกันเลยละกันนะคะ เดินมาเลยจ้ะ

ยัยเป้เดินออกไปข้างหน้าและล้วงมือเข้าไปหยิบเบอร์ฉลากในกล่องเมื่อเธอเอามือเอาลูกบอลสีส้มก็สลักเลขไว้ว่าเลย

1

ยัยนี่ได้เลขหนึ่งเลยงั้นเรอะ!! สมใจแกแล้วใช่มั้ยเนี่ย -_-

ต่อไปก็เป็นเลขของฝั่งผู้ชาย(กะจะแยกชายหญิงให้ได้เลยงั้นเหอะ)เรียงลำดับมาเรื่อยๆจนมาถึงฉัน ฉันเดินออกไปข้างหน้าเลขสุดท้ายแล้วสินะจะเหลืออะไรนอกจาก

3

ฉันได้เลขสาม เท่าที่จำได้ใครได้เลขสามไปล่ะเนี่ย

เอ้า ทุกคนเดินไปหาคู่ของตัวเองได้เลยจ้า

แล้วฉันจะรู้มั้ยว่าใคร ฉันไม่ได้จำได้ทุกคนนะ

ใครหมายเลขหนึ่งบ้าง เดินออกมาข้างหน้าแล้วยืนเป็นคู่เลยค่าเมื่อคุณครูพูดจบปุ๊บหมายเลยหนึ่งทั้งสองคนก็ก้าวออกมาข้างหน้าพร้อมกัน ฉันจำได้ว่ามียัยเป้และคนที่ออกมาอีกคนก็ข้างๆฉัน

นายเพลย์บอยนั่นน่ะเรอะ!! คู้กับยัยเป้ แต่คงไม่เป็นอะไรล่ะมั้ง ยัยเป้ออกจะห้าวจะตายไม่น่าห่วงเท่าไหร่!!~

คู่ที่สองค่า

คู่ที่สามค่า

คู่ที่สี่ค่า

และคู่สุดท้าย!”

ฉันกับโปสเตอร์เดินออกไปพร้อมๆกันเพราะเราทั้งสองคนเหลือคนสุดท้ายแล้วมันก็ดีอยู่หรอกที่เราได้คู่กันแต่ตอนนี้ฉันไม่อยากจะอยู่ใกล้ๆเขาเล้ยยย ไม่ใช่ว่าหวั่นไหวนะแต่ฉันกลัวเขามากกว่าT^T

แล้วเราก็ได้คู่บัดดี้ทั้งห้าคู่แล้วนะคะ เวลานี้เราคงต้องแยกย้ายกันไปเรียนแล้วล่ะค่ะ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือนะคะ ถ้าใครที่ไม่ได้มีชื่อก็อย่าเสียใจไปค่ะ งานพรอมเราจะจัดขึ้นภายในอาทิตย์หน้าค่ะ วันเสาร์ในห้องประชุมของโรงเรียนค่ะเตรียมตัวไปงานนั้นกันได้เลยหรือถ้าอยากจะเล่นบัดดี้กันพวกเธอก็จับฉลากเล่นกันเองละกันนะจ๊ะ ขอบคุณมากจ้ะทุกคนJ

อ้อ คู่บัดดี้อาจมีการเปลี่ยนแปลงนะจ๊ะ

ไม่อาวววว เปลี่ยนแปลงอะไรล่ะ ฉันไม่รู้จักใครแล้วน้าาาา T^T

ฉันหันไปมองคนข้างๆอย่างช้าๆ ความหวั่นไหวด้วยความกลัวหมอนั่นกระตุกยิ้มที่มุมปากนิดๆ

อ๊ากกกก! เธอตายแน่ พิมเสน

ม่ายยยยย!”

ฟังฉันด้วยเซ่ ฉันกับเขาแทบจะเล่นวิ่งไล่จับกันอยู่แล้วเนี่ยก็เขาเล่นวิ่งไล่เหมือนจะฆ่าฉันจริงๆซะรอบเวทีเลยเนี่ย ฉันตายแน่ๆเลย แต่ถ้าหมอนี่ช่วยหยุดฟังฉันซักหน่อยได้มั้ยเนี่ย

หยุดดดดดด!”

ฉันตะโกนลั่น ทำไมเอาทุกคนหันมามองฉันเป็นตาเดียว ฉันยิ้มน้อยๆใส่และโค้งให้ทุกคนที่มองฉันอยู่ อ๊ากกก อายจริงๆToT

นายฟังฉันก่อนน้า

จะฟังอะไรเล่า เธอใส่ชื่อฉันลงไปใช่มั้ย หา!?”

เอ่อ จะใช่มันก็ใช่…”

ใช่มั้ย!”

ใช่! ฉันใส่ชื่อนายลงไปเองแหล่ะแต่ฉันไม่รู้ว่าจะจับได้นี่ฉันพยายามเอาออกแล้วนะแต่ฉันดันไปเขย่าไอ้กล่องนั่นทำให้ฉันคละกันไปหมดแถมมันยังเปิดยากอีกด้วยฉันเลยไม่รู้จะทำยังแถมชื่อฉันไปอยู่ในกล่องนั่นได้ไงเหมือนกันก็ไม่รู้

เอ๋ ? เธอไม่ได้ใส่ชื่อตัวเองงั้นเหรอ

เปล่า ฉันแค่จะแกล้งนายเฉยๆเลยใส่ชื่อนายไปคนเดียวแต่ใครไม่รู้ที่ใส่ชื่อฉัน

บ้าจริงๆเลย เธอเนี่ย!!”

แหะๆ (_ _)”

ฉันหัวเราะแห้งๆแล้วก้มหน้าเหมือนรู้สึกผิด

แล้วใครมันใส่ชื่อเธอ

ฉันไม่รู้~”

เอ่อ ฉันเองแหล่ะ แหะๆ

ยัยเป้ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้แทรกขึ้นมาระหว่างฉันกับโปสเตอร์ อ๊ากกกก! ฉันว่าแล้วเชียวยัยนี่อยากจะสมัครตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

นี่ แต่ฉันไม่รู้นะว่าใครใส่ชื่อฉันน่ะ เพราะฉันใส่แต่ชื่อแกคนเดียวววว

ฮะ!?”

ฮะ!”เสียงฉันกับโปสเตอร์ร้องขึ้นมาพร้อมกัน

ก็ฉันใส่ไปแต่ชื่อแกอ่าฉันเปลี่ยนใจไม่อยากสมัครเพราะถ้าสมัครไปฉันจะไปกับใคร อิๆ^^”

อย่ามาทำหน้าระรื่นนะ!!”

หึ! เป้ ฉันใส่ชื่อเธอลงไปเองแหล่ะ!”

แกเองเร้ออออ!”

แล้วเป้ก็หันไปโวยวายใส่ เอ๊ะ! หมอนั่นนี่ นายเพลย์บอยยยย สองคนนี้รู้จักกันงั้นเรอะ!! เวรล่ะสิ

ใช่! แต่ใครมันใส่ชื่อฉันกันฉันก็ไม่รู้

อะไรกันเนี่ย!? ทำไมต่างคนต่างไม่ได้ใส่ชื่อตัวเองลงไปซักคน เขาแกล้งกันหรือเปล่าเนี่ย ถ้าอีตาเพลย์บอยไม่ได้ใส่ชื่อตัวเองลงไปคนที่ใส่ชื่อเขาอาจจะเป็นคนที่ยืนข้างๆฉันก็ได้

ไอ้เตอร์!!

ฉันเอง

นั่นไง จริงด้วยJ

แกเองเหรอวะ เหอะ!”

“…”

ไม่อยากจะเชื่อ

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อแล้วว่ะ ยังไงเราก็ดันถูกเลือกมาแล้วนี่หว่า

เหอะ แกล้งใส่ชื่อคนอื่นไป เป็นไงล่ะ! โดนซะเอง

ฉันแทรกขึ้นทำให้โปสเตอร์รีบหันมาค้านฉันทันที

อย่ามาทำเป็นพูด เธอเองก็ใส่ชื่อฉัน ยัยบ๊อง!!”แล้วก็เคาะหัวฉันไปที เจ็บนะ T^T

โหดโฉดอย่างยัยนี่ทำได้ทุกอย่างไอ้เพลย์บอยพูดขึ้น

นายไม่พูดก็ไม่มีใครว่านะ

ก็จะพูดอ่ะ ทำไม

ไอ้…”

ด่าดิ!”

อ๊ากกกก! ถ้านายเลิกพูดแล้วมันจะดีมากเลย

เรื่องของฉันเธอไม่เกี่ยว ฉันมีปากพูดได้หรือเธอพูดได้คนเดียวฮะ!”

ไอ้คนกวนประสาททททท!”

มีปัญหาเหรอคร้าบบบบบคนสวยJแล้วเขาก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน กรี๊ดดดดด!

เอาหน้านายออกปายยยยยT^T”

คนสวยJ

อะไรของนาย ออกไปห่างๆฉันเลยนะ

ไอ้หมอนี่! เล่นเดินเข้ามาประชิดตัวฉันขนาดนี้เลยอ๊าาาา>o<

ไม่ออก กลัวฉันเหรอ

ใครกลัวนายฮะ!?”

ท่าทางเธอมันบอก ยัยโหด!”

ฉันไม่ได้โหด ไม่ใช่นาย ป่าเถื่อน เพลย์บอย กวนประสาท บลาๆๆพูดทั้งวันคงไม่หมด!”

แล้วเธอมันดีนักหรือไงฮะ!”

ดีกว่านายแล้วกันเว้ย!”

ผู้หญิงบ้าอะไรเนี่ย -_-”

นายมันก็ผู้ชายบ้าอะไร-_-;”

อย่ามาย้อนฉันนะ

ไอ้คนกะล่อน!!”

แล้วฉันก็ผลักเขาออกเต็มแรงทำเอาเขาถอยหลังไปหลายก้าวแต่ไม่ถึงกับล้ม

เฮ้ๆ เดี๋ยวก่อนพวกเธอรู้จักกันเหรอเป้ที่คงจะเพิ่งสังเกตเห็นความเปลี่ยนไปของฉันกับไอ้เพลย์บอยนี่จึงเข้ามาห้ามทัพฉันซะก่อน

ไม่รู้

ไม่รู้ได้ไง! คุยกันซะขนาดนี้

ฉันไม่รู้จักเขา

ฉันก็ไม่รู้จักยัยนี่เขาพูดแล้วหันมาถลึงตาใส่ฉัน

ฮั่นแน่! หรือว่าแกชอบซีเคร็ท ไอ้พิม!?”

ซีเคร็ท?

ชื่อหมอนี่น่ะเหรอ? แค่ชื่อยังเป็นความลับ

แกจะบ้าเหรอ ไอ้เป้!!”

ไม่เห็นต้องอายเลย

ถ้าฉันจะชอบหมอนี่ ฉันชอบแกดีกว่าว่ะ!!”

ไม่ได้นะ ฉันชอบผู้ชาย!”

นี่ ขึ้นห้องกันเถอะโปสเตอร์เดินเข้ามาแทรกระหว่าเราสามคน

“…”

ไม่มีเสียงตอบรับจากใคร

เดี๋ยวก็โดนทำโทษจนได้ล่ะวะ

เออๆ ขึ้นก็ขึ้น!”ไอ้เพลย์บอยบอกปัดอย่างรำคาญแต่ยังไม่ทันที่เราจะก้าวขาแค่หมุนตัวกลับก็เจอฝ่ายปกครองยืนถือไม้เรียวรออยู่ตรงหน้าซะแล้วววT^T

ซวยแหล่ว!”เสียงพวกเราสี่คน -*-

 

 

[แก๊!!!]

เสียงห้าวที่พยายามดัดให้แหลมของไอ้เป้ดังออกมานอกโทรศัพท์ทำให้ฉันที่คุยกับมันอยู่ต้องเอาโทรศัพท์ออกห่าง-_-

อะไรยะ!”

[ประชุมพรุ่งนี้!]

ประชุมอะไร

[ก็บัดดี้อ่ะ]

“=O=ไม่ไปได้มั้ย

[ได้…]

เย่!”

[ยังพูดไม่จบ-_-]ยัยนั่นพูดต่อทำเอาฉันแทบสลบ[โรงเรียนจะตัดชื่อเธออกจากรายชื่อที่เป็นบัดดี้และหักคะแนนเธอสิบคะแนนเนื่องจากใส่ชื่อมาแล้วไม่ไปนอกจากมีเหตุผลจำเป็นจริงๆถึงจะออกได้]

โฮกกกก!”ฉันตะโกนก็บอกแล้วว่าฉันไม่อยากเล่นนนนT^T”

[เอ้า ฉันก็ไม่อยากเล่น]

แต่ฉันไม่อยากโดนหักสิบคะแนน ให้ตาย! โรงเรียนนักเรียนขอถอนตัวต้องหักคะแนนด้วยไม่ยุติธรรมเลยอ่ะเธอว่ามั้ย

[ก็ว่างั้นT^T]

ฉันไม่ไปดีกว่า

[สิบคะแนนนะแก!!!]

อีกครั้งที่มันตะโกนใส่หูช้านนนนน~

อย่าเสียงดังสิ!”

[ขอโทษ แต่แกจะไม่ไปหรอ]

ไม่รู้ดิ

[ถ้าแกไม่ไปเดี๋ยวฉันบอกครูให้ว่าแกป่วยต้องรีบกลับบ้าน ฮี่ๆ]

เอางั้นก็ได้

เป็นเพื่อนที่ดีเหลือเกินนนน*O*

[งั้นแค่นี้นะ มีอะไรคืบหน้าเดี๋ยวโทรไปบ๊อกกก]

อืม

หลังจากวางสายเป้แล้วฉันจึงเข้าไปอาบน้ำก็ไม่อาบได้ไงล่ะวันนี้ฉันโดนขัดส้วมมมม!!

ฝ่ายปกครองโหดมากL! แค่ขึ้นห้องสาย



ตอนแรกยาวเลย คนแต่งก็เหนื่อยเหมือนกัน ฮ่า ๆ ช่วยติดตามต่อไปด้วยนะคะ อัพทุกวัน วันละตอนสองตอน (: จะรีบแต่งเลย.


ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 215 ท่าน