Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Black Floral
Secret เด็กข้างบ้าน
Black Floral 3
6
14/04/2554 20:17:16
992
เนื้อเรื่อง

3

Sawad Dee ‘THAILAND’

 

 

            เมื่อฉันออกมาจากตึกลับ ทุกอย่างก็เข้าสู่เหตุการณ์ปกติ ผู้คนเดินผ่านเราไปเฉยๆ รถราก็แล่นอยู่อย่างนั้นเป็นประจำ

            งั้นฉันกลับก่อนละกัน พรุ่งนี้เจอกันที่สนามบิน

            เดี๋ยวก่อนนาร์ล

            “…“

            เธอเป็นอะไรหรือเปล่า

            เปล่า นาร์ลแค่อยากเข้าโบสถ์น่ะ เห็นหน้าคนบางคนแล้วอยากเข้าหาพระเจ้าบ้าง

            “^_^ งั้นแฟรี่ไปด้วยค่ะ

            ฉันได้ชวนเธอหรือไง

            “^O^ >> T_T ไม่ค่ะ แต่แฟรี่อยากไปด้วยนิ

            ไปคนเดียวสิฉันกระตุกให้มิดเดย์ปล่อยแขนฉัน ฉันยิ้มแล้วสะบัดผมเดินจากไป

พลึ่บ!

            “=_=^ ไปไกลๆ เลยปะ

            “^O^ ก็แฟรี่อยากทำความรู้จักกับนาร์ลให้มากกว่านี้นิคะอีกครั้งที่ยัยเด็กแอ๊บนี่ตามฉันมา ไม่รู้จะพิศวาสฉันอะไรนักหนาถึงได้ตามฉันจัง หน้าฉันก็ไม่แสดงถึงความรักตอบด้วยสิ +_+ ยัยนี่สมองเสื่อมหรือไง

            ไม่ต้องมาเรียกชื่อเล่นของฉัน

            อ้าว จดลิขสิทธิ์ไว้ด้วยเหรอคะ

            ใช่ ด้วยฝ่ามือฉันนี่แหละ

            “( _ _) โทษค่ะ

            ถ้าฉันก้าวไปอีกก้าวเดียวแล้วยังเห็นเงาหัวเธออีก เธอได้เจอดีแน่

            “…”

พลั่ก!

            พอกันที! ฉันเกลียดเธอเข้าใจมั้ย ตีหน้าซื่อไม่รู้หรือไงว่าฉันรังเกียจเธอแค่ไหน ยังจะตามมาอีก! ”

            “O_o นะ..นาร์ชา

            แม้แต่ชื่อฉันก็ไม่อยากให้เธอเป็นคนเรียก! และขอเตือนไว้ก่อนนะถ้าระหว่างภารกิจนี้ฉันเห็นเธอใกล้แฟนฉันอีกทีละก็…” ฉันเดินเข้าประชิดตัวคนที่ตัวเล็กกว่าเล็กน้อยแล้วยกมือบีบหัวไหล่เธอแรงๆ

            กลับบ้านไปแอ๊บแบ๊วให้พ่อแม่ดูจะดีกว่ามั้ย เพราะฉันน่ะเกลียดคนแบบเธอเข้าแกนกระดูกดำเลยเชียว

 

 

 

 

            ณ ร้านไอศกรีม again =_=

 

กริ๊ง

            เฮ้อบ้าเอ้ยฉันสบธอย่างอารมณ์เสียระหว่างที่ยกช้อนเคาะกับถ้วยไอติมไปมา

            ลืมไปโบสถ์หรือไงรุงรัง หรือเลี้ยวผิดที่

            เดย์ฉันหันหลังไปทางต้นเสียงที่ก้มหน้ามากระซิบที่หูฉัน เขายิ้มให้อย่างอบอุ่นก่อนจะเดินอ้อมมานั่งที่เก้าอี้ตรงกันข้าม คราวนี้เขาเปลี่ยนชุดแล้วหลังจากที่เขาถอดเสื้อกันหนาวฉันก็เห็นแค่เสื้อยืดกับกางเกงยืนธรรมดา

            อย่าทำหน้าซังกะตายแบบนั้นสิครับ พรุ่งนี้ก็จะได้ไปเที่ยวแล้วน้า ^O^”

            “-_-^ เหอะ! ” ฉันสะบัดหน้า

            จริงๆ น้า นาร์ลไม่อยากไปประเทศไทยเหรอ T^T”

            ไทย? จุดหมายเราอยู่ที่ประเทศไทย ? ”

            คร้าบบ ^^” คนตรงหน้าโน้มตัวมาบีบปลายจมูกฉันอย่างหมั่นเขี้ยว -_- หึ! ฉันกำลังอารมณ์บูดถึงจะทำตัวน่ารักขนาดไหนฉันก็ไม่หายหรอกเชอะ!

            ไม่เอาน่านาร์ล ทำหน้าแบบนั้นเดย์ไม่ชอบเลย

            นี่นาร์ลถามเดย์จริงๆ เหอะ เดย์เป็นตำรวจสาขาไหนกันแน่ งานของเดย์มันเป็นงานอะไรกันแน่ และยังจะมียัยเด็กนั่นอีก! ” ฉันบีบแก้วน้ำเพราะอารมณ์ชั่ววูบก่อนที่จะคลายลงอย่างรวดเร็ว

            “…”

            เดย์คงไม่ปิดบังอะไรนาร์ลใช่มั้ยฉันลดน้ำเสียงให้เบาหวิวพลางเอื้อมฝ่ามือไปทาบที่แก้มของเดย์เบาๆ

            เราตกลงกันแล้วนะนาร์ลว่างานก็คืองาน มันจะต้องเป็นความลับ

            ใช่ มันคือความลับ เหตุผลที่ต้องทำนาร์ลรู้ดี แต่ทำไมวัคซีนต้องเป็นยัยเด็กนั่น

            เพราะมันคือคำสั่ง

            จากใคร

            ถ้านาร์ลจะถามอะไรไปมากกว่านี้เดย์จะกลับ เดย์ไม่ชอบเวลาคนถามเซ้าซี้ในเมื่อเข้าใจอยู่แล้วว่าไม่มีคำตอบให้

            “…ก็ได้ฉันถอนมือจากแก้มของเดย์ออกมา งั้นทำให้เสร็จ แล้วเราจะได้กลับมาเป็นเหมือนเดิมซักทีฉันไม่สบตามิดเดย์ ฉันลุกขึ้นยืนวางแบงค์ดอลล่าไว้บนโต๊ะแทนแล้วรีบวิ่งออกจากร้านไปเลย

 

 

 

            พ่อกับแม่ไม่ต้องห่วงนะคะ นาร์ลมาทำธุระเป็นเพื่อนมิดเดย์ที่ประเทศไทยถ้าทุกอย่างเป็นไปด้วยดี นาร์ลจะกลับอาทิตย์หน้านะคะ รัก นาร์ชา

ติ๊ด

            เมื่อฉันกดส่งข้อความโทรศัพท์ไปยังปลายทางเพื่อไม่ให้พวกเขาห่วง ถึงแม้ระยะเวลาที่ใส่ลงไปจะโกหกก็ตามเถอะ ฉันปิดมือถือแล้วยกแก้วน้ำเปล่าขึ้นมาดื่ม ห้านาทีต่อมาฉันอยู่นอกเขตสัญญาณสื่อสารของสหรัฐอเมริกา จนหลับไปพักใหญ่และลงเปลี่ยนเครื่องจนเที่ยวสุดท้ายได้ลงที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ สนามบินนานาชาติของกรุงเทพในประเทศไทย ฉันก็หยุดพักหายใจด้วยการกินข้าวกลางวันในสนามบิน พอสองโมงก็มีคนเอารถมารับเราไปยังสถานที่นึง

           

            เมื่อเท้าฉันลงจากรถยนต์ที่มารับพวกเราที่สนามบิน สิ่งแรกที่ฉันเห็นนั่นก็คือว่า นี่มันมีอยู่ในกรุงเทพจริงๆ เหรอ! O_O ฉันจำได้ว่าก่อนจะเข้าเขตพวกนี้รถได้เข้าทางประตูซึ่งมีกำแพงใหญ่ล้อมรอบบริเวณอยู่ มันตั้งอยู่ในสถานที่ส่วนตัวพอสมควรแต่เป็นไปได้ยังไงในเมื่อ มันต่างจากความคิดของฉันมาก มีธรรมชาติ แม่น้ำใสไหลผ่าน บ้านที่เหมือนเป็นบ้านพักตากอากาศ ต้นสนสีเขียว หุบเขาตั้งเป็นฉากหลัง บ้า! นี่มันต้องอยู่ในเยอรมันหรือไม่ก็แคนาดาสิ

            ที่นี่อยู่นอกเขตดาวเทียมที่จะตรวจพบเป็นสถานที่ลับของทางการรัฐบาลเราค่ะ

            มันไม่ผิดกฎหมายหรือไง เรามาตั้งอยู่ในประเทศไทยนะ

            ตายละ ฉันเผลอตอบยัยเด็กแอ๊บแบ๊วไปซะแล้ว -_- แต่ช่างเถอะ ฉันก็ไม่อยากถูกตราหน้าว่าไล่เกลียดขี้หน้าคนอื่นไปทั่วหรอก

            มันคือความลับของทางรัฐบาลระหว่างประเทศค่ะไม่มีใครรู้นอกจากคนที่ถูกอนุญาตเท่านั้น

            เธอเป็นคนในตายแหละนะ

            ก็คง อย่างนั้นละมั้งคะ ^^”

            ฉันก็เป็นนะ

            คะ? ”

            เป็น คนสำคัญ ในสายตาผู้ชายที่เธอจ้องจะจับอยู่เขายังไงล่ะ ^^” พูดจบฉันก็เดินยกกระเป๋าเข้าไปในบ้าน

            บ้านพักไม่ใหญ่โตอลังการแต่กว้างมากจริงๆ ข้างหลังบ้านมีลานฝึก ไกลออกไปนิดนึงก็เป็นป่าสนสีเขียวรอบๆ สดชื่นสุดๆ แถมบรรยากาศก็เป็นแบบฤดูใบไม้ผลิอีกต่างหากแตกต่างจากก่อนเข้ามาในเขตนี้อย่างเห็นได้ชัด เจ๋งจริงๆ นะเนี่ย =.,=

 

            มิดเดย์คะ

พลึ่บ!

            เอ๋ นาร์ชา O_o มาขวางฉันทำไมคะ? ”

            “^_^ เธอมีธุระอะไรกับเดย์เหรอ

            ฉันหิวข้าวน่ะค่ะ ไม่รู้ว่าคนพวกนั้นจะมาหรือยัง

            คนพวกไหนอีก -_-+

            มาเธอก็เห็นเองแหละ

            คือตอนนี้อยากให้เดย์ทำอาหารให้กินน่ะค่ะ

            เธอทำไม่เป็นหรือไง

            เป็นค่ะ แต่ฉันชอบให้เดย์ทำให้กิน ^^”

            ตายละ -_- ยัยเด็กนี่ก็ทำอาหารเป็นแฮะ เรื่องแบบนี้ฉันยังงูๆ ปลาๆ อยู่เลย

            เดย์คงไม่ว่างหรอก

            นาร์ชารู้ได้ไงคะว่าเขาไม่ว่าง

            เดย์เป็นคนคุ้มครองเธอนะไม่ใช่คนใช้

            แต่เขาก็ทำแบบนี้ตั้งแต่ที่อยู่ญี่ปุ่นแล้วนิคะ

            “+_+ ญี่ปุ่น งั้นเหรอ

            เขาไม่บอกนาร์ชาเหรอคะว่าตอนที่เดย์ไปฝึกที่ญี่ปุ่น เขาฝึกร่วมกับฉัน

            “…บอก ( ซะที่ไหน T_T )

            “=.,= ค่ะ งั้นคุณก็หลีกไปได้แล้ว

            เดี๋ยวฉันว่าแล้วหมุนตัวแฟรี่ ( เกือบลืมว่าชื่อจริงคืออะไร ) ให้หันกลับมา

            “…”

            ไม่ต้องถึงมือผู้ชายหรอก เดี๋ยวฉันทำให้กิน

            “>_< จะกินได้หรือไงคะ

            “^_^++ เขาบอกกันว่าหมาที่ชอบเห่ามักจะไม่กัด แบบเธอเนี่ยถึงจะจิกจะกัดฉันก็คงไม่เป็นผลหรอก เพราะถ้าให้ฉันได้กัดบ้างแล้ว ฉันจะฟัด! ให้เธอไม่เหลือโอกาสได้หายใจอีกเลยแหละ เนอะๆ ฉันยักคิ้วทำทีจริงทีเล่น ฉันเดินไปที่มุมครัวแล้วจัดการอย่างที่ตัวเองถูกสอนมาอย่างงูๆ ปลาๆ =_= ทำอะไรให้ยัยเด็กนั่นกินดีนะ แมลงสาปผัดพริก ข้าวต้มแมงป่อง หรือแกงจืดเนื้อตัวเงินตัวทอง  ( นี่ฉันคิดไรเนี่ย )

            ไม่ต้องหรูขนาดนั้นหรอก ไข่เจียวก็โอเคแล้ว

 

            อ่ะ

            นะ นี่อะไรกันคะ =O=;;”

            ไม่ใช่เพดดีกรี อย่าตกใจ ก็อาหารของเธอไง *O*”

            ไข่เจียวไหม้เนี่ยนะ!? ”

            ไม่พอใจก็ทำเองสิจ๊ะ ^O^” ฉันไถลจานไข่เจียวไหม้ไปที่โต๊ะที่เธอนั่งอยู่แล้วกอดอกยิ้มอีกครั้ง

            นี่นาร์ชาจะให้ฉันกินอาหารแบบนี้จริงๆ เหรอคะเนี่ย

            อ้าว ก็แล้วแต่ศรัทธาเธอสิจ๊ะ เธอนี่ยังโชคดีนะที่เป็นกรณีที่ว่าไหม้ถึงขนาดแคะจากกระทะไม่ได้ โฮะๆๆ

            ฉันยิ้มร่าเดินออกมาจากมุมครัวเหมือนกับวันนี้จะเป็นวันที่ดีทั้งวัน ที่จริงฉันไม่ถึงขนาดทำอาหารห่วยขนาดนั้นหรอกเชื่อใจได้ แต่ฉันแค่อยากจะล้อเล่นอะไรนิดหน่อย >< หลังจากนั้นฉันตัดสินใจที่จะเดินสำรวจรอบบ้านซึ่งระเบียงด้านบนมีมิดเดย์กำลังคุยโทรศัพท์อยู่ ดูท่าเคร่งเครียดนิดหน่อยฉันจึงลงมาด้านล่างแทนเพื่อที่จะเดินไปที่ลานประลองด้านหลังซึ่งสังเกตดีๆ อีกทีทางด้านซ้ายออกไปเล็กน้อยมีสระน้ำขนาดปานกลางอยู่ อะไรมันจะเพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้นะ =O= ธรรมชาติและเทคโนโลยีไฮเทคอยู่ด้วยกันได้

ฟึบ ฟับ

            “…”

            ต่อมความรู้สึกกำลังจับได้ว่าต้นสนด้านหลังต้นนั้นเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระตุกอย่างแรงจนกิ่งของมันโอนเอนไปมา

ฟับฟับ

            อีกละ -_- ทีนี้มันเห็นได้ชัดกว่าเก่าว่ามันถูกจงใจให้เอียงไปมาจริงๆ แต่ใครล่ะในเมื่อบ้านหลังนี้มีคนอยู่แค่สามคน

ชิ้งงง!!

            O_O!!

            ฉันหันกระโดดหลบอาวุธที่มีคมสองอันที่พุ่งมาจากต้นสนที่โอนเอนต้นนั้นด้านหลังอย่างหวุดหวิด และจากนั้นก็ตามด้วยอาวุธนินจาที่เอามาจากการ์ตูนนินจานารูโตะอีกมากทั้งดาวกระจาย เข็มเล่มยาว สนับมือ คุไน ( มีดของนินจา ) ฟูมะชูริเคน ( ดาวกระจายยักษ์ ) เฮ้ย!! อาวุธชักจะใหญ่ขึ้นแล้วนะเว่ยเฮ้ยยย =[  ]=!!

            เห็นได้ชัดว่าอาวุธพวกนั้นต้อนให้ฉันมาอยู่ใกล้ๆ สระน้ำ!

            นี่จะเล่นบ้าอะไรฮะ คิดจะฆ่ากันหรือไง!! ”

            “…”

            หยุดแล้ว สถานการณ์อยู่ในภาวะสงบ ( เหรอ!? )

ฟึ่บ!

            เสร็จล่ะ! ”

            “O[]O เฮ้ยย!! ”

ซ่า!!!~








TO BE CONTINUED


ป.ล. ขออภัยในความไม่สะดวกที่โพสนิยายวันนี้ เมื่อคืนพายุเข้าทำให้เปิดคอมไม่ได้ =[ ]=!! จึงแจ้งมา ณ ที่นี้ T~T

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อะยัยอ่ะ
จากคุณ เบนซ์/(19767) อัพเดตเมื่อ 22/07/2554 22:22:23
ความคิดเห็นที่ 2
จากคุณ Neko_Mimi/(piyanan123) อัพเดตเมื่อ 31/05/2554 21:44:21
ความคิดเห็นที่ 3
0-0 ~~ ซ่า!! ~~
จากคุณ ๛~๑ThE_sKy๑~๛/(dark_sky) อัพเดตเมื่อ 09/04/2554 13:05:27
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 274 ท่าน