Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Blackmail ต้นเหตุรัก แผนร้ายกับยัยประหลาด Update Episode 12 Nymphomania กับความจริง [ไรเตอร์สำนึกผิดแล้วที่หายหัวไป TT^TT 40% แรกค้าบ... ]
kyo
Blackmail Episode 2 ซวย Upload 100%
3
19/06/2554 17:32:09
1957
เนื้อเรื่อง
" alt="" />


            “อืม~” 
            ฉันลืมตาขึ้นภายในห้องสีขาวที่ไม่คุ้นตา ลุกขึ้นนั่งบนเตียงใหญ่แล้วขยี้หัวตัวเองอย่างมึนๆ ก่อนจะกวาดสายตาสำรวจภายในห้องอย่างตั้งใจ =O= 
            ห้องกว้างขวางสีขาว ข้าวของในห้องนี้ก็ล้วนเป็นสีขาว ไม่ว่าจะเป็นเตียง ตู้ ผ้าปูที่นอน ผ้าห่มหรือแม้กระทั่งผ้าขนหนู แสงแดดจากนอกหน้าต่างผ่านผ้าม่านสีขาวกระทบกับข้าวของในห้องทำให้แสบตาไม่ใช่น้อยเลย

            ฉันเปิดประตูออกไปยังนอกห้องนอน ภายนอกแทบทุกอย่างเป็นสีขาวอย่างสิ้นเชิง จุดที่ฉันยืนอยู่คล้ายๆ กับสี่แยก มองไปตรงหน้าฉันคิดว่าน่าจะเป็นทางเดินไปห้องครัว ทางซ้ายของฉันเป็นห้องรับแขก ที่มีโซฟาหนังขนาดใหญ่สีขาวอย่างดี วางเรียงล้อมเป็นรูปครึ่งวงกลม ชั้นหนังสือที่เจาะเข้าไปในผนังสูงขึ้นไปเกือบถึงเพดาน ฉันเบือนสายตาไปทางขวามือ ทีวีแอลซีดีขนาดใหญ่และโฮมเธียเตอร์ครบชุด ถูกจัดชิดผนังด้านใน พรมสีขาวขนาดใหญ่หนากว่าสองนิ้ว ถูกปูไว้กลางห้อง หมอนอิงหนังสีขาวสามใบวางพิงไว้กับไม้ระแนงสีขาวที่กั้นอยู่ระหว่างทางเดินเข้าห้องครัวและห้องนั่งเล่น แต่สายตาก็ต้องไปหยุดอยู่ที่แผ่นหลังของชายหนุ่มที่ท่อนบนเปลือยเปล่า ส่วนท่อนล่างนุ่งผ้าขนหนูสีขาวเพียงผืนเดียวซึ่งยืนกดโทรศัพท์อยู่ข้างเสาถัดจากโต๊ะตั้งทีวีและโฮมเธียเตอร์

            “อ้าว ยัยประหลาด ตื่นแล้วหรอ”

            เสียงชายหนุ่มที่พึ่งจะเป็นแฟนกำมะลอของฉันเมื่อคืนดังขึ้นหลังจากที่เขาหันกลับมาทางฉัน ทำเอาฉันถึงกับหายมึน เมื่อคืนนี้ฉันนอนอยู่นี่ทั้งคืนเลยหรอเนี่ย O-O แล้วเมื่อฉันก้มลงมองที่ตัวเอง

            “กรี๊ดดดดดดดด”

            ฉันกรีดร้องดังลั่นทำเอาผู้ชายที่ยืนเปลือยท่อนบนตกใจวิ่งเข้ามาที่ตัวฉัน

            “เป็นอะไร”

            เขาถามด้วยความตกใจ พลางสำรวจตามตัวของฉัน ก่อนที่ฉันจะผลักตัวเขาออกไป

            “ไอ้บ้ากาม นายทำอะไรฉัน ทำอะไรฉันฮะ!!”

            ฉันถึงกับสติแตก เมื่อมองตัวเองที่มีเพียงเสื้อคลุมบางๆ ขอเน้นว่าบาง T3T เพียงตัวเดียวที่ห่อหุ้มร่างกายฉันเอาไว้ TT^TT ผลัดกับมองไปยังแผงอกที่เปลือยเปล่าของเขา

            เขามีแค่ผ้าขนหนูสำหรับท่อนล่าง

            ฉันมีแค่เสื้อคลุมบางๆ

            อร๊ายยยยย~ ไม่มีอะไรผิดพลาดเกิดขึ้นกับฉันใช่ม้ายย~~~

            “แล้วเธอคิดว่าฉันทำอะไรเธอล่ะยัยประหลาด”

            กรี๊ดด!! อย่ามายิ้มด้วยสายตาแบบนั้นนะอิตาบ้ากาม TT^TT

            “ไม่องไม่เอามันแล้วลายเซ็นอะไรเนี่ย”

            ฉันว่าจบก็เดินกลับเข้าไปในห้องอย่างหงุดหงิด เมื่อคิดย้อนกลับไปกลับมาในเรื่องระหว่างฉันกับอิตานั่นเมื่อคืนนี้ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น น้ำตาก็ไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว TT___TT

            ฉันจัดการหยิบเสื้อผ้าของฉันที่กองอยู่ที่ปลายเตียงขึ้นมาใส่ แล้วรีบเดินออกจากห้องทันที แต่อิตาดารานรกนั่นกลับมายืนขวางประตูเอาไว้ซะก่อน

            “จะไปไหน!!” เขาถามฉันเสียงแข็ง

            “อย่ามายุ่งกับฉัน!”

            ฉันว่าจบก็ผลักตัวอิตาดารานรกนั่นออกไป แล้วเดินอาดๆ ไปที่ประตูบ้าน

            “เธอรู้มั้ยว่าฉันถืออะไรอยู่ในมือ”

            คำถามของเขาทำให้ฉันต้องหยุดเดินด้วยความสงสัย ก่อนจะหันหลังกลับไปมองยังอิตาดารานรกนั่น ที่กำลังกดยิกๆ บนมือถือของตัวเอง

            “...”

            “ถ้าเธอก้าวออกจากบ้านฉันล่ะก็ คลิปน่าตื่นเต้นเมื่อคืนนี้ ได้เป็นข่าวแน่”

            ฉันถึงกับน้ำตาแตกอีกรอบเมื่อได้ยินคำพูดของเขา แค่เค้าทำกับฉันขนาดนี้ยังไม่พอใช่มั้ย นี่เขายังถ่ายเอาความชั่วของตัวเองเก็บไว้อีกใช่มั้ย

            TT^TT ฉันโดนแบล็คเมลล์ซะแล้ว

            เพลียะ!!

            ฉันเก็บกักอารมณ์แค้นไว้ในมือ ก่อนจะฟาดมันแรงๆ ลงไปบนใบหน้าขาวๆ ของอิตาดารานรกนั่น

            “นายมันเลว!!!”

            ฉันด่าได้แค่นี้จริงๆ คำสั้นๆ คำเดียวที่ฉันคิดออกและเหมาะสมกับผู้ชายคนนี้ ฉันเดินกลับเข้าไปในห้อง ปิดประตูใส่หน้าอิตานรกนั่นและล็อคกลอน ก่อนจะนั่งจมกองน้ำตาของตัวเอง ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับตัวเองดี สิ่งที่ฉันเฝ้ารักษาไว้เพื่อผู้ชายที่ฉันอยากจะใช้ชีวิตด้วย กลับต้องมาถูกพรากไปจากฉันด้วยฝีมือของไอ้แฟนกำมะลอนรกนั่น

            ฉันจะทำยังไงดี

        ฉันไม่รู้จะทำยังไง น้ำตาไหลออกมาไม่หยุด มือก็กดไปยังชื่อบนมือถือที่คุ้นเคย ‘MoM’ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าโทรให้ตายยังไงก็ไม่ติด ก็พ่อกับแม่ฉันไปเที่ยวต่างจังหวัด แถวๆ หลังดอยได้ซักพักนึงแล้ว สัญญาณอะไรก็ไม่มี TT^TT ฉันนั่งมองมือถือที่อยู่ในมือ ปล่อยให้น้ำตาหยดลงมือถือไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง ไฟบนหน้าจอกระพริบอย่างบ้าคลั่ง น้ำตาทำให้ฉันมองชื่อบนหน้าจอไม่ชัด แต่ฉันก็กดรับเกือบจะทันที

            “...”

            ถึงแม้ว่าจะกดรับโทรศัพท์ได้ แต่ก็ทำได้แค่เงียบเท่านั้น

            (เฟิฬจ๋า) เสียงเพื่อนที่อยู่กับฉันในงานเมื่อคืนดังขึ้น

            “อีฟ T^T ...ช่วยฉัน...”

            แต่ยังไม่ทันที่จะพูดจบ สายก็ตัดไปซะก่อน

            ฉันมองโทรศัพท์ในมืออย่างไว้อาลัย แบตฯเลือกเวลาหมดได้ดีซะเหลือเกิน แล้วทีนี้ใครจะช่วยฉันได้ ในเมื่อโทรศัพท์เป็นตัวช่วยสุดท้ายของฉันตอนนี้แล้ว

            เวรกรรมของฉันแน่ๆ 

            ในขณะที่ฉันมัวแต่อาลัยอาวรณ์กับโทรศัพท์อยู่นั่น เสียงแก็กๆ ก็ดังขึ้นที่ประตูห้อง แล้วตามมาด้วย ผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่งเดินเข้ามานั่งข้างๆ ฉันที่ปลายเตียง เธอน่ารัก เธอหุ่นดี เธอสวยจนฉันเองยังแอบอิจฉา ฉันว่าถ้าฉันจำไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้ต้องเคยเล่น mv กับไอ้โรคจิตหื่นกามนี้แน่นอน

            “เธอชื่อเฟิฬใช่มั้ย”

            “...”

            เงียบ ไม่อยากคุยกับคนน่ารัก

            “ฉันชื่อทรายนะ เป็นเพื่อนกับแอร์ เขาให้ฉันมาดูเธอน่ะ”

            เธอพูดพร้อมกับยิ้มให้ฉันอย่างสดใส ฉันว่านอกจากผู้หญิงคนนี้จะน่ารักแล้วยังเท่กว่าผู้ชายบางคนซะอีก

            “...” แต่ก็ยังไม่อยากพูดกับคนน่ารักอยู่ดี

            “ทรายรู้ว่าเฟิฬคงไม่อยากจะพูดถึงแอร์ หรือว่าเรื่องเมื่อคืนเท่าไหร่หรอกใช่มั้ย” ทรายพูดพร้อมกับนั่งมองมือตัวเอง “แต่จริงๆ แล้วแอร์เค้าเป็นคนดีนะเฟิฬ เค้าน่ารัก เรียบร้อย นิสัยดี ใครๆ ก็รัก”

            “หรอคะ”

            พรีเซ็นเพื่อนแต่ไม่พิจารณาความประพฤติเพื่อนตัวเองซะจริงๆ

            “ก็แบบ ไม่ได้จะพรีเซ็นเพื่อนนะ แค่อยากจะบอกว่า แอร์เขาเป็นคนดีน่ะ”

            “คงเป็นคนดีสำหรับคนอื่นน่ะค่ะ ไม่ใช่เฟิฬหรอก”

            ฉันนั่งบ่อน้ำตาแตกกับหญิงสาวที่นั่งข้างๆ อยู่ซักพัก เธอก็พาฉันออกไปยังห้องนั่งเล่น จัดหาข้าวปลาให้ฉันกิน ก่อนที่จะหยิบหนังสือพิมพ์บนโต๊ะขึ้นมาอ่านได้แปปเดียวก็ต้องวางมันลง เพราะสายเรียกเข้าดังขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน จนเธอต้องขอตัวไปคุยโทรศัพท์ก่อน

            ฉันมองไปยังหนังสือพิมพ์ ก็ต้องสะดุดอยู่ที่คำว่า แฟน ตัวเป้งๆ บนหน้าหนังสือพิมพ์ ฉันหยิบมันขึ้นมาอ่าน ด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าใครเป็นแฟนใคร ถึงต้องใช้ตัวซะใหญ่ขนาดเท่าขี้ช้างแบบนี้

            สาวๆ น้ำตาตก กับการกระกาศเปิดตัว แฟน ตัวจริงของดาราหนุ่มฮอต แอร์ กลางงานมหกรรมดนตรีและภาพยนต์ แฟนคลับหลายคนประกาศ ไม่ยกแอร์ให้ใคร

            แล้วก็ตามมาด้วยภาพข่าวขนาดใหญ่ที่ไม่ค่อยชัดใต้ตัวหนังสือตัวเท่าช้าง

            ฉันที่กำลังทำหน้าเหลอหลาอยู่กลางเวที พร้อมกับชายหนุ่มหน้าตาดีที่ยืนจับมือฉันอยู่ข้างๆ ซึ่งกำลังโปรยยิ้มปัญญาอ่อนให้กับเหล่าบรรดาแฟนคลับ

            เป็นข่าวกับอิตานรกนี่จริงๆ แล้วสินะ ชีวิตนับจากนี้คงจะหาความสุขไม่ได้ซะแล้ว

            “แอร์โทรมาน่ะ” ทรายพูดขึ้นขณะนั่งลงข้างตัวก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ไปจากมือฉัน “วันนี้นัดปาร์ตี้เล็กๆ ที่บ้านทราย แอร์ให้พาเฟิฬไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านก่อนแล้วค่อยไปบ้านทรายกัน”

            “ฉัน... ไม่อยากไป อยากกลับบ้าน”

            ฉันหันไปหาผู้หญิงที่นั่งข้างๆ พยายามตีสีหน้าให้เศร้าที่สุดเพื่อเรียกคะแนนสงสาร

            ถ้าโชคดี ทรายอาจจะปล่อยให้ฉันกลับบ้านก็ได้ ~`o`~

            “ไปเถอะ จะได้รู้จักเพื่อนแอร์ทุกคนไง ^-^”

            ความหวังดับวูบ

            “งั้น ขอคุยกับแอร์หน่อยได้มั้ย”

            หญิงสาวน่ารักข้างๆ ตัวไม่ตอบอะไร ได้แต่ส่งยิ้มบางๆ มาให้ก่อนจะส่งโทรศัพท์ที่กดโทรออกไปยัง แอร์ เรียบร้อยแล้วมาให้

            ฉันรับไว้ในมือก่อนจะเดินพาโทรศัพท์เข้าไปคุยในห้องนอน

            ตืดด...ตืด....

            (ว่าไงคร๊าบแม่)

            เสียงชื่นมื่นของอิตานรกนั่นลอดผ่านสายโทรศัพท์มายังโสตประสาทของฉัน เหอะ!! แม้แต่เพื่อนก็ไม่เว้นมาทำเสียงหวานใส่

            “ฉันไม่ใช่แม่นาย!”

            (อ่ะ... ยัยประหลาดเองหรอกหรอ โทรหาฉันมีไร คิดถึงฉันจนทนไม่ได้รึไงถึงต้องเอาโทรศัพท์เพื่อนฉันโทรมา)

            อิตานั่นทำเสียงแนะแหนใส่มาในโทรศัพท์ ทำเอาฉันแทบจะเขวี้ยงโทรศัพท์ในมือทิ้งซะแล้ว

            ทำผิดยังไม่รู้จักสำนึก!!!

            “นี่นายดารานรกแตก ฉันไม่ได้อยากจะโทรหานาย แต่ฉันกับนายเป็นข่าวกันแล้ว เอาลายเซ็นมาแล้วฉันจะได้ไปซะที”

            (จะรีบไปไหนฮะยัยประหลาด เธอจำไม่ได้รึไงว่าเธอน่ะเป็นของฉันแล้ว รึว่าอยากจะให้เตือนความจำ)

            เสียงนุ่มทุ้ม ไปพร้อมๆ กับการกวนประสาทของเขา ทำฉันแทบคลั่ง

            เลวที่สุด ฉันขอสาปแช่งนาย สาปแช่ง!!!!

            “นี่นาย!!!”

            (เอาน่า ฉันก็ได้ชื่อว่าเป็นแฟนเธอแล้ว ยังไงฉันก็ไม่ทิ้งเธอหรอกนะ ที่รักของผม)

            ติ๊ด..

            กรี๊ดดดดด!!! กล้ามากนะที่ตัดสายฉ้าน~~

            ไร้มารยาทที่สุด

            ฉันล่ะอยากกัดลิ้นตายซะเดี๋ยวนี้เลย ทางรอดก็ไม่เหลือ ตัวช่วยก็ไม่มี มีแค่หญิงสาวน่ารักที่นั่งอยู่นอกห้องนั่น ซึ่งดูๆ แล้ว เธอคงจะเข้าข้างอิตานั่นจนให้ฉันต้องทำตามที่อิตานรกนั่นบอกแหงๆ ก็ดูจากที่ชมเพื่อนตัวเองโดยไม่ดูความประพฤตินี่สิ -3-

            ฉันเดินออกจากห้องนอน คืนโทรศัพท์ให้กับทรายที่กำลังก้มๆ เงยๆ ดูของในตู้เย็นอยู่

            “แอร์ว่าไงบ้าง”

            ทรายถามขณะกำลังจะยัดขนมปังก้อนเล็กๆ เข้าปาก

            ตอนกินเธอยังสวย เฮ้อ~ อิจฉา -_-^

            “อย่าไปสนใจตานั่นเลย แต่ว่า เราไม่อยากอยู่ที่นี่เลยทราย”

            ฉันหันไปทำหน้าบีบน้ำตาที่ไม่ออกมาซักหยด และส่งสายตาอ้อนวอนไปทางทราย

            “ทรายรู้นะว่า เฟิฬเครียด แต่ไม่ต้องห่วงหรอก ถึงยังไงแฟนคลับตานั่นก็ทำอะไรเฟิฬไม่ได้หรอก เค้าปกป้องเฟิฬได้อยู่แล้ว”

            เอ๊ะ! แฟนคลับงั้นหรอ อิตานรกนั่นไปพูดอะไรกับทรายเนี่ย

            “แฟนคลับ อะไรน่ะ”

            “เอ่า ก็เห็นแอร์บอกว่าเฟิฬกลัวแฟนคลับตามวุ่นวายไม่ใช่หรอ”

            นอกจากอิตานั่นจะบ้ากามแล้ว ยังสร้างเรื่องเก่งอีก แหมๆ แฟนคลับตามวุ่นวายฉันหรอ ฉันกลัวตายล่ะ

            แต่ก็โอเค ให้อภัย เพราะเรื่องที่อิตานั่นสร้าง มันปกปิดเรื่องทุเรสและน่าอับอายของฉันได้

            “...” เงียบเข้าไว้ท่าจะดีกว่า

            “เอาเป็นว่าไม่เป็นไรหรอก ที่แอร์อยากให้พักอยู่นี่ก็คงจะเป็นห่วงน่ะ แต่ยังไงเดี๋ยวทรายจะลองพูดให้เฟิฬกลับไปอยู่บ้านแล้วกันนะ”

            น่ารักที่ซู๊ดดด~~ เหมือนพระมาโปรด แม่ชีมาโปรยความสุขให้เลยทีเดียว

            “ขอบใจนะ”

            “งั้นเดี๋ยวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบ้านเฟิฬก่อนแล้วกัน”

            หญิงสาวว่าจบก็ดึงมือฉันออกจากบ้าน ขึ้นรถแล้วพาฉันมายังบ้านของตัวเอง โดยการบอกทางอย่างละเอียดของฉันเอง



................................................
ขอกำลังใจหน่อยนะคร้า~
รักคนอ่าน & รักคนคอมเมนท์
แล้วติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ กับตอน
"เฮ้อ! ฉันล่ะรักเธอจริงๆ"

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
เชียร์นางเอกด้วยนะคะ....
น่าสงสาร พระเอกนิสัยไม่ดี TT^TT
จากคุณ kyo/writer/(kyokasawa) อัพเดตเมื่อ 23/06/2554 21:41:38
ความคิดเห็นที่ 2
แล้วนี่นางเอกได้เสียกัยพนะเอกจริงป่ะ นางเอกคิดไปเองแน่เลยอ่ะ
จากคุณ ปอ/(helikopter) อัพเดตเมื่อ 23/06/2554 19:35:13
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 350 ท่าน