Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Heart Dangerous รักอันตราย นายหมายเลข1 >> ไม่รู้ยังจำกันได้ไหมหลังจากห่างหายไปครึ่งปี(ใครมันจะไปจำแกได้ ฮ่าๆ) แต่ตอนเย็นจะกลับมาอัพต่อค่ะ Stor 7 Na**
ภูตจิ๋ว
Dangerous : STORY 05
8
12/02/2554 20:23:01
3262
เนื้อเรื่อง

" alt="" />

Heart  Dangerous  STORY 05

You ?re making me crazy

คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง

 

 

- Dark  Light  Club -

บรรยากาศภายในคลับตอนนี้ช่างแตกต่างกับตอนที่ฉันมาที่นี่ครั้งแรกโดยสิ้นเชิง  เสียงเพลงดังกระหึ่มมาจากทุกทิศทาง  ไลเกอร์ยังคงจับมือฉันไว้แน่น  ฉันมองมือของตัวเองแล้วคิดถึงเหตุการณ์เมื่อสักครู่  แล้วฉันก็ต้องสะบัดหัวตัวเองแรงๆสองสามที  ใช่! ฉันไม่ควรที่จะคิดถึงมันอีกแล้ว  ไม่ๆๆ

ฉันเดินผ่านคนโน้นชนคนนี้ที  มีบางคนหันมามองฉันอย่างสนใจด้วย  แหงล่ะ!  ไม่มองก็บ้าแล้วมีอย่างที่ไหนใส่ชุดนักเรียนเข้าผับแถมที่หน้าผากฉันยังมีเลขสิบเจ็ดติดอยู่ตั้งตัวเบ้อเร่อเลย  จะมีใครว่าฉันเป็นผู้หญิงแก่แดดมั๊ยเนี่ย  ฮือๆๆ  ฉันไม่น่านึกบ้าชวนไลเกอร์มาเลย

ไลเกอร์หยุดคุยกับบริกรที่แต่งตัวเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้าคนหนึ่ง  ฉันมองไปรอบๆมองดูพวกผู้หญิงที่นุ่งน้อยห่มน้อยพวกนั้นยืนโยกย้ายไปมาตามจังหวะเสียงเพลง  บางคนนุ่งพอปิดติ๊ดๆนั่นนิดเดียว  ฉันมองอย่างสนอกสนใจ  ก็คนมันไม่เคยเห็นนี่นา  อยู่บ้านก็นุ่งแต่กางแกธรรมดาพอเวลาออกไปไหนอย่างมากก็แค่กางเกงยีน  ฉันไล่สายตามองผู้คนไปเรื่อยๆไม่ใช่ฉันมองพวกเขาอย่างสนใจฝ่ายเดียวหรอกนะ  แต่พวกเขาก็มองฉันอย่างสนใจมากๆเหมือนกันแต่ด้วยเหตุเดียวกับที่ฉันมองพวกเขารึเปล่าอันนี้ฉันก็ไม่รู้อ่ะ  หรือจะให้เดินไปถามดีว่ามองทำไมน่ะเหรอ

สายตาของฉันสะดุดกึกกับแผ่นหลังกว้างของผู้ชายคนหนึ่ง  ฉันเพ่งมองเขาให้แน่ใจ  นั่นมันไลท์นี่  ฉันจำเขาได้ถึงจะแค่เห็นแค่ข้างหลังก็เถอะฉันแน่ใจว่าต้องเป็นเขาแน่  และพอเขาหันมาทางด้านนี้  ก็ยิ่งย้ำเข้าไปใหญ่ว่าเขาคือไลท์จริงๆ 

ฉันเดินดุ่มๆไปหาเขาโดยทิ้งไลเกอร์ไว้ข้างหลัง  ไลท์กำลังโดนผู้หญิงกลุ่มหนึ่งแทะโลม(ขอใช้คำนี้แล้วกัน  มันเหมาะกับผู้หญิงพวกนั้นดี)อยู่  ฉันเดินเข้าไปใกล้เขาแล้วกระชากแขนหมอนั่นสุดฤทธิ์

นี่!!  นายกล้าทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง!!”

เขามองฉันอย่างเหวอๆแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา  ซึ่งนั่นก็ดีแล้ว

นายปล่อยให้ฉันไปกับเขาได้ยังไงหา!!”

...

เขายังคงเงียบต่อไป  แต่เริ่มกลับมาทำหน้าถมึงทึงแล้ว  เอ๊ะ!  หรือเขาจะโกรธฉันแต่ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเขารุนแรงนี่

ไหนนายบอกว่าจะช่วยฉันไง  ช่วยมองเขาลากฉันไปอย่างนั้นเหรอ!!!”

...

แค่กๆๆ  โอ๊ยย!  เจ็บคอนะเนี่ยที่จะต้องมาตะโกนใส่เขาอยู่อย่างนี้น่ะ  ตอนนี้ฉันเริ่มอยากที่จะให้เขาพูดแล้วบ้างสิ  มัวแต่เงียบท่าเดียวแถมยังมองฉันด้วยสายตาดุๆอีกด้วย  ปกติเขาจะพูดมากนี่นา

นี่นายเป็นใบ้หรือไง

เธอน่ะสิเป็นบ้าอะไร

เฮ้ย!  พูดได้  (เธอจะตกใจทำไมยัยเต้าหู้)

นายน่ะสิบ้า  ขอโทษฉันมาเร็วๆเลยก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจไม่ให้อภัยนาย

พูดอะไรของเธอ

หมอนี่เป็นพวกความจำสั้นแต่รักฉันยาวตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย  (เกี่ยว?)

นายความจำเสื่อมหรือไง  สมองนี่น่ะหัดจูนซะบ้าง

ฉันเขย่งเท้ายื่นมือไปคลึงขมับเขาเบาๆ  เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรนอกจากปัดมือฉันออกเบาๆ  ก่อนที่จะทำหน้าเหี้ยมกว่าเดิม  โฮะๆ  กลัวตายล่ะ  แหะๆ  กลัวนั่นแหละ

ดาร์กคะ  ผู้หญิงคนนี้ใครกัน  ทำตัวอย่างกับว่ารู้จักคุณ

ก็รู้จักน่ะสิ...เอ๊ะ!  เมื่อกี้เธอเรียกเขาว่าอะไรนะ

ฉันหันไปถามผู้หญิงคนนั้นอย่างไม่แน่ใจ

ฉันดาร์ก  เจ้าของกิจการ  Dark  Light  Club!!”

ฉันอ้าปากค้างอย่างตกใจ  แล้วสายตาของฉันก็เพิ่งสังเกตเห็นว่าชุดที่เขาใส่ทั้งเสื้อและกางเกงรวมทั้งเครื่องประดับทุกชิ้นของเขาเป็นสีดำไม่เว้นแม้แต่เล็บของเขา  ต่างจากไลท์ที่มักจะแต่งตัวด้วยสีขาวหรือไม่ก็สีฉูดฉาดจี๊ดจ๊าดเสมอ  แต่ว่าใบหน้านี่สิทำไม...มัน...ถึง...

นะ...นาย...มะ...ไม่ใช่ไลท์เหรอ...

ถ้าเธอหมายถึงน้องชายฉันล่ะก็...มันยืนอยู่ข้างหลังเธอ

ฉันหันขวับไปมองด้านหลัง  ก็เห็นมนุษย์หัวหลากสียืนมองฉันอยู่รวมทั้งไลเกอร์ด้วย

ถ้าจะพูดให้ถูกนะพี่ชาย  เจ้าของกิจการน่ะของฉันห้าสิบของพี่ห้าสิบ

เพล้ง!!

ได้ยินมั๊ย  เสียงหน้าแตกไง  แตกไม่มีชิ้นดีเลย

เต้าหู้!!!”

ฉันรู้แล้วแหละน่าไม่เห็นต้องตะโกนเลย!!

 

ตอนนี้ฉันกำลังนั่งเซ็งอยู่ในผับนรกนี่แหละ  ถ้าจะพูดให้ถูกน่าจะมีฉันคนเดียวมากกว่าที่เซ็งเพราะคนอื่นกำลังหัวเราะเฮฮาที่ได้แซวฉัน  เออสิ  มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นน่ะมันสนุกมากมายเลย  ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าไลท์เขาจะมีฝาแฝดด้วย  แถมยังหล่อลากอีกด้วย  อยากรู้จริงเลยว่าพ่อกับแม่เขาปั้นกันยังไงถึงได้ลูกฝาแฝดหน้าตาดีทั้งคู่เนี่ย

เอ่อ...ขอโทษ

ฉันเอ่ยขอโทษดาร์กเบาๆ  หลังจากที่นั่งให้เข้าจ้องหน้าอยู่นานสองนาน

เธอขอโทษฉันหรอ  ฮ่าๆ  ไม่เป็นไรหรอกฉันไม่ถือ  ฮ่าๆ

ฉันหันไปค้อนไลท์ขวับ  ก็ไม่เป็นเพราะเขาหรือไงยังมีหน้ามาหัวเราะอีก

ฉันขอโทษนะ

ทำไมไม่เห็นดังเหมือนตอนที่เธอตะโกนใส่ฉันเลย

ดาร์กทำหน้าเจ้าเล่ห์แล้วเลิกคิ้วข้างขวาขึ้นมองฉัน

ฉันขอโทษนะ  ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะว่านายเป็นฝาแฝดของไลท์น่ะ

...

ฉันขอโทษ

ฮือๆๆ  อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิฉันรู้สึกผิดนะ

เปลี่ยนเป็นไปทานข้าวมื้อนึงละกัน

ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจ  เขาลุกขึ้นยืนเหมือนทำท่าจะเดินออกไป...แต่ก็เปลียนใจหันกลับมา

อ้อ!  พรุ่งนี้แล้วกันนะ  ฉันอยากได้กระโปรงอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่กระโปรงนักเรียนเธอ  ขอสีแดงนะ  แล้วเจอกันเต้าหู้...สินะ

ดาร์กเดินออกไปแล้ว  แต่เขากลับทิ้งระเบิดไว้ให้ฉันก้อนใหญ่เลย  เขาเป็นโรคจิตหรือไงถึงได้มาบงการชุดของฉันเนี่ย  แล้วฉันไปตกลงกับเขาตอนไหนเนี่ยว่าจะไปน่ะ  โอ๊ยยย!!  หมอนี่มันวายร้ายชัดๆ

ฉันว่าฉันออกไปคุยกับดาร์กดีกว่า

ไลท์เดินตามดาร์กออกไป

ลุก!!....”

ไลเกอร์กระชากฉันด้วยแรงมหาศาลให้ฉันลุกขึ้นจากเก้าอี้  เป็นอะไรของเขาเนี่ย  คิดจะทำอะไรก็ทำหรือไง

ฉันเจ็บนะ!!”

เจ็บเหรอ  ก็ดีน่ะสิ

เขาหัวเราะผ่านมุมปากที่ไม่น่าดูนั่นเบาๆ

ปล่อยนะไลเกอร์  ฉันเจ็บ!”

ชอบทำตัวหว่านเสน่ห์ให้คนอื่นไปทั่ว  นี่สินะนิสัยของเธอ!”

ฉันมองเขาอย่างอึ้งๆเพราะตกใจกับคำพูดร้ายกาจที่เขาเพิ่งจะพ่นใส่หน้าฉัน  ถึงเขาจะชอบเอาแต่ใจตัวเองยังไงแต่เขาก็ไม่เคยพูดจาหยาบคายใส่ฉันเลยนะ

นาย!!...เกินไปแล้วนะ!!!”

ทำไม  พูดแค่นี้รับความจริงไม่ได้หรือไง

ฉันร็สึกว่าหน้าตัวเองชายังไงก็ไม่รู้  ยังไงล่ะ  มันเหมือนโดนตบหน้าไง

ไอ้ไลเกอร์  ใจเย็นๆก่อนดิเพื่อน  พอโกรธทีไรปากสุนัขไม่รับประทานทุกทีเลยนะแก

ลีเซียร์เข้ามาขวางไลเกอร์ไว้แล้วปลดมือเขาออกจากมือฉันให้  ฉันยกข้อมือของตัวเองมากุมไว้เบาๆมันแดงมากจนน่ากลัวเลยล่ะ  ฉันมองหน้าไลเกอร์อย่างโกรธๆ

ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเป็นอะไร  แต่ฉันจะจำทุกประโยคที่นายพูดกับฉันไว้เมื่อกี้  ฉันขอเตือน!  อย่าเอาฉันไปรวมกับผู้หญิงพวกนั้น…”

ฉันชี้ไปที่พวกผู้หญิงที่นุ่งแค่เศษผ้าที่กำลังเต้นยั่วยวนพวกเพศผู้อยู่ด้านล่าง

...ไปตายซะไลเกอร์!!”

ฉันผลักอกไลเกอร์ด้วยแรงทั้งหมดที่มีแล้ววิ่งออกไปจากผับบ้านี่อย่างรวดเร็ว  โดยไม่สนใจว่าไลเกอร์จะทำหน้ายังไงหรือล้มลงไปหรือไม่  เขากล้าใจร้ายกับคนที่ช่วยชีวิตเขาได้ยังไงนะ

เต้าหู้...เต้าหู้...

เสียงตะโกนชื่อฉันดังไปทั่วหน้าผับ  ฉับวิ่งหลบมาซ่อนตัวในซอยมืดๆเล็กๆใกล้ๆผับ

ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองร้องไห้ก็ตอนที่น้ำตาหยดลงบนหลังมือของฉันนั่นแหละ  น่าทุเรศตัวเองจริงๆฉันจะร้องไห้ทำไมกัน  ในเมื่อมันไม่มีอะไรให้เสียใจเลย  ฉันแค่ร้องไห้เพราะโกรธเท่านั้นแหละ  ฉันพยายามบอกตัวเองว่าอย่างนั้น

เสียงตะโกนเรียกชื่อฉันแผ่วเบาลงไป  ฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจากกระเป๋ากระโปรงเมื่อเห็นว่ามันสั่นอยู่  หน้าจอมือถือกระพริบชื่อของเพื่อนรักของฉันอยู่  ฉันแทบจะกระโดดรับเลยเมื่อเห็นว่าใครโทรมา...ชาเย็น

(เต้าหู้แกอยู่ไหน  ทำไมยังไม่กลับบ้าน)

...

(ฮัลโหลๆๆ  แกตายไปแล้วหรือไง  อยู่ไหนวะ)

...มารับฉันหน่อยสิ  ฮึก

(เฮ้ย! … ร้องไห้เหรอ  แกเป็นอะไรน่ะ)

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฉันเป็นอะไร  ฮือๆ

(บ้าชิบ!  ไอ้เต้าหู้ใครทำไรแกวะ)

ฮึกๆ  มารับฉันทีสิชาเย็น  ฮือๆ

(โธ่เว้ยย!!...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!!!!!)


Loading ... 50 %



ตอนนี้เริ่มมืดแล้วล่ะ  ฉันมานั่งรอชาเย็นอยู่ในสวนสาธารณะที่ไหนก็ไม่รู้  เหตุที่มารอที่นี่เพราะฉันไม่อยากให้มันรู้ว่าตอนแรกฉันอยู่ที่ไหน  บรรยากาศที่สวนตอนนี้ถือว่าไม่เลวเลย  ไม่ค่อยจะมืดเท่าไหร่เพราะมีแสงไฟจากจุดต่างๆของสวนสาดส่องอยู่ทั่วบริเวณ  มีผู้คนมากมายกำลังเดินเล่นกันอยู่  ฉันนั่งแกว่งชิงช้าไปมาเบาๆด้วยใจที่เหม่อลอยรอไอ้ชาเย็นมารับไวๆ  แต่ก็ยังกังวลอยู่เรื่องนึงว่ามันจะมาถูกมั๊ยนี่แหละ  มันยิ่งเป๋อๆอยู่ด้วย

โฮ่งๆ!!

เอ๊ะ!  เสียงหมาที่ไหนมาเห่ากัน

โฮ่งๆๆ!!

เสียงมันใกล้เข้ามาทางนี้ทุกที  ฉันนั่งหันไปหันมาเพื่อหาต้นตนของเสียง  แล้วโดนที่ไปทันตั้งตัว  ร่างของฉันก็ลงไปนั่งแหมะลงบนพื้นพร้อมด้วยวัตถุบางอย่างที่กำลังเลียหน้าฉันแผล็บๆอยู่  ฉันรู้แล้วล่ะว่ามันคืออะไร

เชสเตอร์หรอ!”

มันถอยออกไปยืนยิ้มแฉ่งอยู่ ( คิดว่ามันคงจะยิ้มน่ะนะ ) ตรงหน้าฉัน  ฉันยื่นมือไปขยี้หัวมันแรงๆโทษฐานที่มันทำให้ฉันตกใจ

แกหาฉันเจอได้ไงเนี่ย

โฮ่ง!

เอ่อ...ฉันไม่ขอแปลนะว่ามันว่าอะไร  แหะๆ

เชสเตอร์!!!”

เสียงตะโกนชื่อของเชสเตอร์ดังมาจากอีกทางหนึ่ง  ร่างสูงของคนๆหนึ่งกำลังวิ่งลิ่วมาทางนี้อย่างเร็วแล้วก็ค่อยๆผ่อนแรงลง  อ่า...เฟรนลี่หรอนั่น  ไอ้หยา~~

มาอยู่นี่เอง  กล้ามากนะที่กล้าหนีฉันมาหาสาวน่ะ

เฟรนลี่ขยี้หัวเชสเตอร์เบาๆแล้วเหลือบมามองฉันที่กำลังนั่งอยู่

เธอทำเสน่ห์ใส่เชสเตอร์ของฉันใช่มั๊ย  มันถึงได้หลงเธอซะขนาดนี้น่ะ

...

ฉันมองหน้าเขาเงียบๆ  ขี้เกียจจะโต้ตอบกับเขาตอนนี้  ทำเสน่ห์กับหมาเนี่ยนะ  คิดได้ยังไง!

ฉันลุกขึ้นปัดทรายออกจากก้นตัวเองนิดหน่อย  แล้วทำท่าจะเดินออกไปจากตรงนั้น  แต่ว่า...กลับมีมือหนึ่งมาฉุดฉันเอาไว้นี่สิ

ใจร้ายจริงๆผู้หญิงคนนี้  เชสเตอร์อุตส่าห์ตั้งใจมาหาเธอนะ

ฉันหันไปมองเชสเตอร์ที่ตอนนี้กำลังวิ่งไล่จับกับของเล่นชิ้นใหม่ยามค่ำคืนของมันอยู่  แน่ใจหรอว่ามันมาหาฉันน่ะ ...

นายว่าฉันใจร้ายอยู่เรื่อยเลย  ไม่มีคำที่ดีกกว่านี้แล้วหรือไง

ฉันทิ้งตัวนั่งลงบนชิงช้าอีกครั้ง  เฟรนลี่ก็เช่นกัน  เอาเถอะ  ไหนๆก็ไม่มีเพื่อนคุยอยู่แล้ว  ดีเหมือนกันที่ได้เฟรนลี่มานั่งเพื่อน  ถึงจะไม่ค่อยชอบหมอนี่ซักเท่าไหร่ก็เถอะ  แต่อย่างน้อยเขาก็เป็นอีกหนึ่งที่ฉันรู้จัก  ถึงจะไม่สนิทมากมาย

ฉันนั่งแกว่งชิงช้าเงียบๆเบาๆ  มันเงียบมากจนได้ยินเสียงชิงช้าดังเอี๊ยดอ๊าดเลยล่ะ  บรรยากาศอย่างนี้มันยังไงชอบกลอยู่น่ะ  จะมีผีโผล่ออกมาไหมเอ่ย...

ไอ้ไลเกอร์ล่ะ  มันทิ้งเธอหรอ

ฉันสะดุ้งตกใจนิดหน่อยตอนที่เขาถามถึงไลเกอร์  ผู้ชายคนนั้น...เขา...  ฉันพยายามกลืนก้อนอะไรบางอย่างที่แล่นมาจุกคอให้ลงไปลึกๆ  แค่ได้ยินชื่อเขา  ฉันก็ขยะแขยงเต็มทนแล้ว

อย่าพูดถึงหมอนั่นเลย

ทะเลาะกันเหรอ

ไม่เชิงหรอก  ที่จริงจะว่าอย่างนั้นก็ได้

อย่างกับว่าฉันเป็นแฟนหมอนั่นเลยเนอะ  ทะเลาะเหรอ  เหอๆ  อย่างกับคู่รักงอนง้อกันงั้นแหละ  คิดแล้วก็ขนลุกเลย  บรื๋อ!!

หึๆๆ...

หัวเราะอะไรของนาย  มีอะไรหน้าขำ

ฉันว่าหมอนี่ออกจะโรคจิตหน่อยๆนะ  ดูสิยิ้มอย่างกับคนเสียสติ  ฉันทะเลาะกับไลเกอร์มีอะไรน่าขำ  เอ๊ะ!  หรือเขาจะหัวเราะสมเพชฉัน

ปล่าวหรอก  แค่รู้สึกว่าอยากยิ้ม

ประสาทสินะ

ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ  รู้สึกอยากยิ้มตอนที่รู้ว่าเธอทะเลาะกับมัน  อยากหัวเราะตอนที่เธอโกรธเกลียดมัน  อยากจะเข้าไปซัดมันตอนที่เห็นมันลากเธอขึ้นรถ   ปวดหัวเจียนบ้าตอนที่คิดว่ามันกำลังอยู่กับเธอ  ได้จับมือเธอ  ได้นั่งข้างเธอ  ได้มองหน้าเธอ  ได้เห็นเธอยิ้ม  ได้คุยกับเธอ  อยากจะออกไปลากตัวเธอออกมาแต่ก็ไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน   บอกฉันทีสิ...ว่าฉันกำลังเป็นบ้าอะไรอยู่...หือ...เต้าหู้...

ฉันได้แต่มองเขาอย่างอึ้งสุดขั้ว  ทุกคำพูดที่เขาเปล่งออกมา  ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกน้อยใจ  เสียใจ  และเจ็บปวด!  ฉันไม่รู้ว่าตัวเองกำลังคิดเข้าข้างตัวเองอยู่หรือเปล่า  ฉันรู้ว่าเฟรนลี่เป็นคนพูดตรงๆเสมอ  คิดอะไรก็พูดอย่างนั้นออกมาไม่เหมือนกับไลเกอร์  จะโหดร้ายสำหรับฉันไปมั๊ยที่ฉันจะคิดว่าเขาชอบ...

เต้าหู้!!!  แฮกๆ

ฉันหันไปตามเสียงเรียกก็เห็นชาเย็นกำลังยืนเอามือกุมสีข้างหอบแฮกๆอยู่ตรงหน้าฉัน  กว่าจะมานะไอ้เพื่อนเฮง(ซวย)

กว่าจะเจอนะ  หากันแทบตายนึกว่าสวนนี่อยู่ไกลที่ไหนได้สวนสาธารณะใกล้หมู่บ้านเรานี่เอง!”

ฮะ!!  สวนนี่อยู่ใกล้หมู่บ้านเราหรอ

เอ๊ะ!  อย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้น่ะ

ก็ไม่รู้น่ะสิ  โห~~  นี่ฉันใจลอยเดินมาถึงนี่เลยหรอ  รู้งี้เดินเข้าบ้านตั้งนานแล้ว

มานั่งอยู่คนเดียวไม่กลัวหรือไง

คนเดียว...

หือ...

ฉันกลับหันหลังมองไปที่ชิงช้าก็พบว่าไม่มีเฟรนลี่นั่งอยู่ตรงนั้นแล้ว  ไม่มีแม้แต่เงาของเชสเตอร์  หายไปไหนนะเร็วจัง

เป็นไรน่ะ  หาอะไรอยู่หรอ...

หืม...เปล่าหรอก  ไปเถอะ!”

จะบอกฉันได้หรือยังว่าแกร้องไห้ทำไม

ฉันร้องไห้เหรอ  ไม่นี่  ฮ่าๆ

โกหกไม่เนียนเลยนะเต้าหู้

ฉันหน้าเจื่อนลงไปนิดหน่อย  นั่นสินะก็ตอนที่คุนกับมันฉันออกจะสะอึกสะอื้นเสียงดังซะขนาดนั้นน่ะ  ฉันมองชาเย็นยิดหน่อยก็เห็นว่ามันกำลังใช้สายตาบีบบังคับฉันอยู่  โอเคๆยังไงฉันกับมันก็ไม่มีอะไรปิดบังกันอยู่แล้วนี่  เล่าซะหน่อยจะเป็นไรไป

เฮ้อ...โอเคๆ  เดินไปเล่าไปได้ดีกว่านะ

งั้นรีบเดินเลย  ฉันอยากจะรู้เต็มทนแล้ว

ไม่ค่อยจะ...เลยนะเพื่อนฉัน  เก็บอาการหน่อยเพื่อน  ไอ้อาการอยากรู้อยากเห็นเนี่ยเก็บหน่อย  ผู้ชายทั่วไปเขาไม่เป็นกันหรอกนะ  เดี๋ยวสาวๆจะไม่มองเอา

ฉันหันกลับไปมองที่ชิงช้าอีกครั้งเพื่อที่เผื่อจะเห็นใครบางคนนั่งอยู่ตรงนั้นบ้างหรือเปล่า  แต่ก็ไม่มีเลย!  มีเพียงแค่เสียงเสียดสีกันของชิงช้าดังเอี๊ยดอ๊าดที่กำลังแกว่งไปมาเบาๆเท่านั้น ฉันอยากจะถามเขามากมายเลยว่าที่เขาพูดเมื่อกี้น่ะเขาแค่อำฉันเล่นใช่มั๊ย  ไม่ได้คิดอะไรใช่มั๊ย  ฉันหันหลังกลับมาด้วยใจที่โหวงเหวงผิดปกติ  ถ้าเขาชอบฉันจริงๆล่ะ  ฉันจะทำยังไงดี ...

 

 

หลังต้นไม้ใหญ่ใกล้กับชิงช้า

ชายคนหนึ่งกำลังมองดูร่างของหญิงสาวเดินจากไปช้าๆ  ... เธอร้องไห้ด้วยเหรอ ...  เขาทวนคำถามนี้ของตัวเองในใจ  เขาหันหลังพิงกับต้นไม้ใหญ่อย่างเหนื่อยล้า  วันนี้ทั้งวันเขาเอาแต่คิดถึงแต่เรื่องของเธอ  มันเหนื่อยกว่าการไปชกต่อยกับใครเสียอีก  วันนี้ยังเหนื่อยขนาดนี้เลย  ...แล้วหลังจากนี้ล่ะ...  เขารู้ว่าควรจะห้ามตัวเองสักนิดไม่ให้ไปยุ่งกับเธอ  ไม่ควรจะแกล้งรถเสียเพื่อที่จะได้คุยกับเธอ  ไม่ควรที่จะตามหาเธอในวันนั้นตั้งแต่รู้ว่าเจ้าของกระเป๋าคือใคร  เพราะเขารู้ว่าตั้งแต่วันที่เธอช่วยไอ้ไลเกอร์ไว้คืนนั้นเธอก็ถูกตีตราจองไว้แล้วโดยคนที่เธอยื่นมือเข้าไปช่วยนั่นแหละ  เพียงแต่ตอนนี้เธอไม่รู้ตัวว่าตัวเองมีเจ้าของแล้วก็แค่นั้นเอง  ทั้งๆที่รู้  รู้อยู่เต็มอก  แต่ก็ยังทำลงไป

ชายคนนั้นหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง...มันคือกระเป๋าสตางค์สีฟ้ารูปปิกกาจูน่ารักๆ  แต่สำหรับเขามันปัญญาอ่อนสิ้นดี  เขาเก็บมันลงกระเป๋ากางเกงตัวเองอีกครั้งแล้วมองไปยังร่างเล็กที่กำลังเดินขนาบข้างด้วยเพื่อนซี้ของเธออยู่  เขายิ้มออกมาเมื่อนึกอะไรบางอย่างได้ ... ที่จริงแล้วเขามาก่อนมันซะอีก ... เขาตีตราจองเธอไว้ตั้งแต่วันแรกที่เธอปืนรั้วเข้ามาเล่นกับเชสเตอร์ที่หน้าบ้านแล้ว  เพราะฉะนั้นนิยายเรื่องนี้ยังไม่จบซะหน่อย ... คุณเชียร์ผมมั๊ยล่ะ??!!!

 

 

โอยย...ปวดหัวชะมัด  เช้านี้ทำไมมันถึงปวดตุบๆอยู่ในหัวฟะ!  โอ๊ยยย  เจ๊จะปั่นจักรยานถึงโรงเรียนมั๊ยเนี่ย  คงจะไม่ลงไปนอนต่อในคูข้างถนนหรอกนะ  แงๆ

หลังจากที่ฉันเล่าเรื่องทั้งหมดให้ไอ้ชาเย็นมันฟัง  ฉันก็คิดว่ามันจะโวยวาย  แค้นแทนฉันบ้างอะไรประมาณนั้น  แต่ที่ไหนได้มันไม่ได้พูดอะไรเลยนอกจากจะเงียบอย่างเดียว  พอฉันเล่าจบก็มีแต่คำว่า  ...เหรอ...  เท่านั้นแหละที่มันพูดกับฉัน  แล้วก็ขอตัวกลับทันทีโดยปล่อยให้ฉันเข้าบ้านไปแก้ตัวกับแม่โทษฐานที่กลับบ้านค่ำอยู่คนเดียวเลย  นี่ถ้ามันเข้าไปช่วยฉันแก้ตัวซักนิดนะแม่ก็คงจะเชื่อที่ฉันโกหกหรอก!!

หวัดดีค่ะป้าพิณ

อ้าว  เต้าหู้...มาหาชาเย็นมันเหรอ

ใช่จ๊าป้า  ชาเย็นล่ะ  ยังหลับอยู่แน่ๆเลยเดี๋ยวหนู่ไปกระทืบมันบนห้องดีกว่า

ชาเย็นมันไปโรงเรียนแล้วจ้า

เหอ!  ไปแล้ว?!!”

แปลกมากกกก  มันตื่นเช้าเป็นด้วย  แม่เจ้าโว้ย!!  หิมะจะตก

ไปแล้วจ๊ะ  ป้าก็ยังแปลกใจอยู่เลย  นึกว่ามันไปรับเต้าหู้ด้วยซะอีก  เห็นแต่งตัวตั้งแต่เช้าบอกป้าแค่ว่ามีธุระสำคัญที่โรงเรียนนั่นแหละจ้า

ธุระสำคัญ?  มันเคยมีกับคนอื่นเขาด้วยเหรอไอ้ธุระเนี่ย  เห็นวันๆเอาแต่หม้อพวกเพศเมียไม่เลือกที่

งั้นเต้าหู้ไปแล้วนะคะป้า

จ้า  โชคดีลูก  ฝากดูชาเย็นมันหน่อยนะ  ป้ารู้สึกห่วงๆมันขึ้นมาแล้วสิ...ห่วงว่ามันจะบ้าน่ะจ้า

หนูก็ห่วงมันเหมือนป้าเลย  ฮ่าๆ  ฉันยกมือขึ้นไว้ป้าพิณหรือว่าเสด็จแม่ของคุณชายชาเย็นนั่นเอง  ฉันว่าฉันชักจะห่วงมันแล้วสิ...ห่วงมันจะบ้าน่ะนะ...เหอะๆ

 

 

เรื่องแปลกของวันนี้คือไอ้ชาเย็นตื่นเช้า  เดี๋ยวต้องไปถามมันหน่อยแล้วว่ามันกินยามายัง  แต่อภิมหาแปลกสำหรับวันนี้คือนักเรียนและนักศึกษาจากอินเตอร์หายไปไหนกันหมด  ทำไมไม่เห็นจะมีคนเดินพลุกพล่านเหมือนทุกๆวันเลย  เอ๋!  หรือวันนี้โรงเรียนปิดกันนะ  ก็ไม่น่าจะใช่!  เพราะยังมีนักเรียนบางคนเดินอยู่หน้าโรงเรียนอยู่เลย  เพียงแต่ว่ามันน้อยกว่าปกติก็แค่นั้น

ฉันนำจักรยานไปจอดไว้ในโรงเรียนแล้วเดินไปยังห้องเรียน  ระหว่างทางก็เจอกับสามสาวผลไม้กำลังวิ่งมาทางนี้พอดีเลย  ดีเหมือนกันจะได้ถามซะหน่อยว่ามันเกิดปรากฏการณ์อะไรขึ้น

เจอตัวพอดีเลย!!”

ใช่!  เจอตัวพอดีเลย

ส้มเอามือค้ำสะเอวพลางหายใจแรงๆด้วยความเหนื่อย

ไปกันเต้าหู้!”

ยัยส้มจับมือฉันแล้วเริ่มลากอีกแล้ว

ไปไหนอีกเนี่ย  ฉันเพิ่งมาถึงนะ

เธอต้องไปเดี๋ยวนี้เลย

งั้นบอกเหตุผลที่พอจะทำให้ฉันไปกับเธอได้หรือเปล่า

ฉันสะบัดข้อมือของตัวเองออกจากส้มแล้วเอามือเท้าสะเอว

ถ้าไม่อยากให้เพื่อนเลิฟแกเละคาทีนเบอร์หนึ่งล่ะก็ไปกับพวกฉันเด๋วนี้เลย!!!”

องุ่นตะโกนใส่หน้าฉันจนแก้วหูแทบระเบิด!!!

ไม่เข้าใจอ่ะ

โธ๋เว้ยย!  บทจะเข้าใจยากก็โคตรโง่เลยนะนางเอกของเรา...

แอปเปิ้ลหลอกด่าฉันแล้วกลอกตาไปมาอย่างเอือมระอา

เอาให้เคลียร์เถอะ ... ฉันไม่เข้าใจ

ฉันจะบอกแค่รอบเดียว  ฟังดีๆละกัน...

อ่าฮะๆ  ฟังอยู่ๆ  แต่มันทำให้ชีเครียดได้ถึงขนาดนั้นเลยเรอะ

ตอนนี้ไอ้ชาเย็นกับไลเกอร์กำลังผลัดกันกินหมัดเป็นอาหารเช้ากันอยู่ ... เพราะว่าไอ้ชาเย็นดันเกิดบ้าขึ้นมาเดินเข้าไปในยูฯแล้วต่อยหน้าเบอร์หนึ่งจนล้มคว่ำที่หน้าคณะ...

ฉันกลืนน้ำลายอยากยากลำบาก  รู้สึกเหมือนคอแห้งผากยังไงก็ไม่รู้

หลังจากนั้นแกคงรู้นะว่าระหว่างเพื่อนเลิฟแกกับเบอร์หนึ่งใครจะรอด ... เอาล่ะทีนี้จะไปกับพวกฉันได้หรือยัง!!!”




" alt="" />


" alt="" />


" alt="" />


        "



TaLk ภู

หลังจากที่ลงครึ่งแรกไปเมื่อกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ดาวก็เกือบ

โดนแฟนคลับของไลเกอร์ฆ่าหมกป่า แงๆ ก็เค้าไม่รู้ง่ะว่าแฟนคลับ

อีตาพระเอกบ้านั้นจะเยอะขนาดนั้น

คราวนี้กลับมาอัพที่เหลือจ้า ฮ่าๆ หลังจากที่ late ไปเยอะมากๆ

ขอโทษนะคะ พอดีว่าไรเตอร์ขี้เกียจง่ะ แฮ่ๆ


ขอบคุณกำลังใจและทุกคอมเม้นนะคะ ดาวอ่านหมดแล้วล่ะ


สุดท้ายก็ขอฝากอีกเรื่องด้วยนะคะ เพิ่งจะลงอิมเมจเอง ยังไม่ได้

เริ่มแต่งเพราะยังสับสนกับคาเร็กเตอร์ของตัวละครแต่ละตัวอยู่

ขอเวลาไปทำความเข้าใจก่อนเน้อ

" alt="" />


คุณเชียร์ใครระหว่างเบอร์หนึ่งกับคิง!

ขอโหวตกับเม้นด้วยนะคะ

จุ๊ฟ ฟ.

I LUV READER


ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 4 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ทุ้มสุดใจเลยคะคิงแน่นอน
จากคุณ JA/(more_sending) อัพเดตเมื่อ 20/06/2554 01:12:36
ความคิดเห็นที่ 2
ชาเยนนนนนนนน
จากคุณ -snooker-/(tayuzon) อัพเดตเมื่อ 18/04/2554 01:15:06
ความคิดเห็นที่ 3
เชียร์ชาเย็นดั้ยมั้ย T^T
จากคุณ 8o/(kakanang235410) อัพเดตเมื่อ 07/04/2554 12:02:38
ความคิดเห็นที่ 4
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด !! ไม่นะ ชาเย็น ของช้านนนนนน
จากคุณ smile/(candy_snow) อัพเดตเมื่อ 24/02/2554 01:02:40
ความคิดเห็นที่ 5
หนุกๆๆ
จากคุณ มอส/(lapansail) อัพเดตเมื่อ 13/02/2554 14:42:51
ความคิดเห็นที่ 6
เชียร์คิงคิ้งคิงงงงงงงงงง
จากคุณ แก้ว/(Zz_zZ) อัพเดตเมื่อ 03/02/2554 12:31:02
ความคิดเห็นที่ 7

อยากเชียร์ 2 คนเลยอ่า ~

ขอให้อัพไวๆแบบติดเทอโบเลยน๊าาา.

จากคุณ paer/(p22570) อัพเดตเมื่อ 28/01/2554 17:40:48
ความคิดเห็นที่ 8
ทำไมชาเย็นต้องทำแบบนี้ด้วย

สงสัยชาเย็นคงเป็นห่วงเต้าหู้

แต่ไม่เห็นต้องใช้กำลังกันเลย

เร็วๆ  เต้าหู้รีบไปช่วยชาเย็น เร็ว
จากคุณ nong/(nong_nongka) อัพเดตเมื่อ 26/01/2554 17:28:41
ความคิดเห็นที่ 9
เค้าต่อยกันแว้ววววววว
 
อยากรุสภาพจะเปนไง   

ไรเตอร์ รีบอัพๆๆ   

ป.ล.  เฟรนลี่ น่ารักมากกกกกกกกก ชอบๆ ><



จากคุณ หมิว/(55mew55) อัพเดตเมื่อ 25/01/2554 07:11:36
ความคิดเห็นที่ 10
เชียร์เฟลลี่ ค่า
ชาเย็นน่ารัก มากกกกกกกกกก(น่ากิน)

จากคุณ มิ้นต์/(poppymylove) อัพเดตเมื่อ 24/01/2554 22:35:09
หน้าที่ 1 จาก 4 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 180 ท่าน