Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Heart Dangerous รักอันตราย นายหมายเลข1 >> ไม่รู้ยังจำกันได้ไหมหลังจากห่างหายไปครึ่งปี(ใครมันจะไปจำแกได้ ฮ่าๆ) แต่ตอนเย็นจะกลับมาอัพต่อค่ะ Stor 7 Na**
ภูตจิ๋ว
Dangerous : STORY 03
6
26/12/2553 19:58:59
2609
เนื้อเรื่อง
" alt="" />



You make my heart pounded. ...

 

คุณทำให้ผมใจเต้นแรง

Heat Dangerous 03.



              “~ช้าง  ช้าง  ช้าง  น้องเคยเห็นช้างหรือปล่าว  ช้างมันก็โตไม่เบา  จมูกยาวๆเรียกว่างวง  มีเขี้ยวใต้งวงเรียกว่างา  มีหูมีตา  หางยาวว~~…ช้าง  ช้าง  ช้าง...~”

            โอ๊ยย...เพลงอื่นแกร้องไม่เป็นแล้วหรือไงเปลี่ยนเพลงเถอะ  ฉันขอร้อง  T^T”

            เพลงนี้ก็เพราะออก  มันทำให้ฉันนึกถึงครูตอนอนุบาล

            ฉันแทบลมจับ  แล้วทำไมฉันจะต้องมาขี่จักรยานหอบฮักๆในขณะที่ไอ้ชาเย็นกำลังซ้อนท้ายจักรยานฉันอย่างสบายอกสบายใจ  ด้วยเหตุผลที่ว่าฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้มันเจ็บตัว  หมดหล่อ  ไม่มีแรงจะเดินไปไหน  ให้ตายสิ!เพื่อนคนนี้  จะหาความเป็นสุภาพบุรุษไม่ได้เลย

            แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ  พอเห็นสภาพมันตอนนี้แล้ว  ฉันอยากจะบุกไปอินเตอร์ยูฯเพื่อต่อยคิงซักหมัดสองหมัดจริงๆ  แต่พอเห็นมันร้องเพลงช้างอย่างสบายใจได้แล้ว  ฉันก็แทบจะเปลี่ยนความคิดนั่นทันที  เสียเวลาที่จะไปห่วงมันจริงๆ

            “~มดตัวน้อยตัวนิด  มีฤทธิ์น่าดู...~”

            มาอีกเพลงแล้ว  คราวนี้ไม่ร้องเปล่าดันลุกขึ้นยืนแล้วเอามือเกาะไหล่ฉัน  แล้วก็ตะโกนโหวกเหวกโวยวาย  ฉันกำลังสงสัยอยู่ว่ามันจะสบายเกินไปรึปล่าว

            จักรยานแล่นมายังเขตของอินเตอร์  ตอนนี้บนถนนคราคร่ำไปด้วยเด็กมัธยมจากอินเตอร์ไฮสกูลและนักศึกษาหนุ่มสาวจากอินเตอร์ยูนิเวอร์ซิตี้  เป็นเพราะสถาบันอินเตอร์ไฮฯและอินเตอร์ยูฯอยู่ตรงข้ามกันก็เลยทำให้ตอนเช้าๆอย่างนี้เต็มไปด้วยนักเรียนเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า  ฉันล่ะสงสัยจริงๆว่าทำไมเขาไม่สร้างให้มันอยู่ในรั้วเดียวกันเลย  จะสร้างคนละฝั่งกันทำไม!

            เด็กเยอะชะมัด  ขี่ระวังๆหน่อยนะเต้าหู้

            อือ  ฉันว่าแกควรจะนั่งลงได้แล้วนะ

            ไม่เอาๆ  ฉันอยากมองสาวๆไปพลางๆ แกก็ขี่ดูทางของแกไปดิ

            เออ... ไอ้ๆๆๆ  ชิ!

            ฉันตั้งใจมองทางข้างหน้า  ทำไมพวกผู้หญิงโรงเรียนฉันมันถึงได้มายืนออกันอยู่ที่หน้าโรงเรียนกันเต็มล่ะเนี่ย  นี่มันเวลาโบ๊ะแป้งของพวกเธอไม่ใช่เหรอ  ฉันแพ่งมองไปยังจุดสนใจนั่น  พลันสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นหัวสีเหลืองๆ

            เอี๊ยด!!  (เสียงเบรกจักรยานฉันเอง  แหะๆ)

            โอ๊ยย  ยัยบ้าจะหยุดทำไมเนี่ย

ชาเย็นหัวคะมำมาข้างหน้าแล้วก็ร้องโวยวายทันทีเพราะฉันดันเบรกกะทันหัน

ฉันจ้องมองไปยังจุดนั่นอย่างไม่มีเหตุผล  ฉันว่าตัวเองต้องบ้าไปแล้วแน่ๆเลย  ไลเกอร์เหลือบมาเห็นฉันพอดี  ทันทีที่สายตาประสานกันมันก็ทำให้ใจของฉันเต้นรัวอย่างบ้าระห่ำ  คิดถึงเรื่องเมื่อวานแล้วก็เสียวสันหลังวูบ

เขาทำท่าเดินมาหาฉัน  แล้วฉันจะอยู่ทำไมล่ะ  เผ่นดิ  ทั้งๆที่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันต้องหลบหน้าเขาด้วย  ทุกครั้งที่ฉันเฉียดเข้าไปใกล้เขามันมักจะทำให้ฉันหรือคนรอบข้างเดือดร้อนทุกทีเลย  ใช่  นั่นล่ะคือเหตุผลที่ฉันพยายามบอกตัวเองอยู่ว่าฉันหลบหน้าเขาทำไม

เป็นอะไรของแกวะ  นึกจะจอดก็จอดนึกจะไปก็ไป

เปล่านี่

แกโกหกไม่เก่งเลยนะเต้าหู้

ใช่  ฉันไม่เคยโกหกไอ้เพื่อนคนนี้ได้เลย  มันคงเห็นไลเกอร์แล้วแน่ๆ

ตอนนี้ฉันกับชาเย็นกำลังเดินไปเข้าห้องเรียน  หนีจากไลเกอร์ได้อย่างหวุดหวิด  พวกเราเดินผ่านโถงทางเดินรู้สึกเหมือนกับมีสายตามากมายจ้องมาที่เราเป็นพิเศษ  บางคนถึงกับเสียมารยาทชี้มือชี้ไม้มาทางพวกเราเลย  เอาล่ะ  รู้สึกว่าเช้านี้จะมีอะไรที่พิเศษไปหมดเลย  ตั้งแต่ฉันเจอไลเกอร์ที่หน้ายูแล้ว

ทำไมวันนี้มีคนมองเราเยอะจัง

ปกติก็มองอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

มันก็ใช่  แต่วันนี้เยอะเป็นพิเศษ

ฉันก็พอจะรู้อยู่หรอกนะว่าเรื่องอะไรน่ะ

ก็คงจะเป็นเรื่องเมื่อวานมั้ง...

อืม...คงงั้น  เดี๋ยวฉันไปส่งแกที่ห้องดีกว่า

เกิดนึกห่วงฉันขึ้นมาล่ะสิ

ใครบอกว่าฉันห่วงแก  ไอ้เบอร์หนึ่งประกาศว่าแกเป็นที่รักซะขนาดนั้นคงจะไม่มีใครกล้าหรอก

ฉันปิดปากเงียบ  ง่า... มันก็จริงอยู่หรอก  แต่ที่หมอนั่นทำไปเพราะแค่ไม่อยากให้ฉันเดือดร้อนเพราะเขาก็แค่นั้น  แต่เขาไม่ได้คิดเลยว่าที่เขาพูดน่ะ  มันทำให้ฉันเดือดร้อนยิ่งกว่าอีก ToT

ชาเย็นเดินมาส่งฉันถึงหน้าห้องจริงๆก่อนที่จะขอตัวไปห้องเรียนของตัวเองที่ตึกหก  ส่วนห้องเรียนของฉันอยู่ตึกห้าก็ใกล้ๆกันนั่นแหละ  เสียงโหวกเหวกดังมาจากข้างในห้อง  เพื่อนๆคงมากันเยอะแล้วสินะ  รู้สึกดีขึ้นมาชะมัดเลยที่ได้ยินเสียงพวกนั้นน่ะ

ครืดดด!!!

เสียงเลื่อนประตูของฉันทำเอาทุกคนในห้องชะงักกิจกรรมทุกอย่างแล้วหันมามองฉันนิ่งๆ  เอ่อ...  เงียบเกินไปหรือเปล่า  เมื่อกี้เห็นยังตะโกนกันเสียงดังอยู่เลย

มอนิ่งจ้าทุกคน  ^^”

เงียบฉี่...

ฉันลดมือลงแล้วทำหน้าเจื่อนๆ  ทำไมไม่มีใครพูดอะไรเลยล่ะ

เอ่อ...นี่จ๊ะโมการบ้านคณิตศาสตร์  ขอบใจที่ให้ยืมไปลอกนะ ^^”

โมเมรับสมุดการบ้านไปอย่างเก้ๆกังๆแทบจะไม่มองหน้าฉันเลยซักนิด  แถมยังก้มหน้างุดๆอีก

ฉันเดินไปนั่งที่ของตัวเอง  ทำไมมันรู้สึกอึดอัดอย่างนี้นะ  ทุกคนเป็นอะไรกันไปหมด

เอ่อนี่ส้ม...

ฉันหันไปโต๊ะทางด้านขวาเพื่อที่จะหาเรื่องเม้าส์กับสาวผลไม้เบอร์หนึ่งของห้อง  แต่เธอดันทำเมินฉันน่ะสิ  ยัยนี่ก็เป็นไปกับเขาด้วยเหรอ

ฉันหยิบขนมปังในกระเป๋าขึ้นมาแกะกิน  ฉันหันไปทางโต๊ะข้างหลังซึ่งเป็นแอปเปิ้ลที่นั่งอยู่แล้วยื่นขนมปังให้เธอ

เอ่อ...นี่ไงของฉันก็มี  แหะๆ

แอปเปิ้ลดึงขนมปังของเธอจากใต้โตะออกมาให้ฉันดู

ฉันหันกลับไปแล้วกะจะยื่นขนมปังให้คนข้างหน้า  แต่ยัยองุ่นก็ทำเป็นควักกระจกขึ้นมาแล้วส่องอย่างเอาเป็นเอาตาย  เอาล่ะ!  ฉันพอจะเข้าใจแล้วว่าสถานการณ์ตอนนี้มันเป็นยังไง  ฉันควรที่จะต้องเงียบสินะ  แต่มันไม่ใช่ความผิดของฉันซักหน่อย  แงๆ  พวกนายทำฉันไม่มีเพื่อนแล้วนะคิง!!!  ไลเกอร์!!!

 

 

เลิกเรียน

กลับมาแล้วค่า

มาแล้วเหรอ  เต้าหู้ไปซื้อกับข้าวที่ตลาดให้แม่หน่อยสิลูก

อ่า... ตอนนี้เลยเหรอ  หนูเพิ่งกลับนะคะคุณแม่ที่รัก

ไม่อยากจะบอกเลยว่าวันนี้เป็นวันซวยวันเซงของฉันเลยก็ว่าได้  เดินผ่านใครที่โรงเรียนก็มีแต่คนป้องปากซุบซิบนินทา  จะเดินเข้าไปคุยกับใครก็มีแต่คนเดินหนี  นี่ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ  ปกติฉันออกจะอัธยาศัยดี

เดี๋ยวนี้เลยค่ะคุณลูก

แม่พูดประชดประชันฉันกลับ  แงๆ  แม่ใจร้าย

งั้นหนูขอเอากระเป๋าไปเก็บก่อนนะคะ

ฉันเดินเอากระเป๋านักเรียนไปเก็บแล้วเดินออกมาหาแม่ที่ยืนรออยู่หน้าบ้านแล้ว  ทำไมแม่แต่งตัวสวยๆเหมือนกับจะออกไปไหนเลย

อ่ะนี่...อย่าลืมนะเต้าหู้ใช้ประหยัดๆจ้า

เหอ  =_=  แบงค์ร้อยไปเดียวโดดๆเนี่ยนะสำหรับกับข้าวมื้อนี้ของเราน่ะแม่  จะงกไปไหนเนี่ยแม่ช้านนน

ร้อยเดียวเนี่ยนะแม่  สามคนเนี่ยนะแม่

ใครบอก  แกคนเดียวต่างหาก  เดี๋ยวแม่จะออกไปเดทกับคุณพ่อข้างนอกค่ำๆกว่าจะกลับ  ทำกับข้าวเป็นใช่มั๊ยเราน่ะ  หากินเองนะจ๊ะ  แม่ต้องไปแล้วล่ะเดี๋ยวคุณพ่อรอนาน  รักลูกจ๊ะ

ไหงเป็นงี้ล่ะ ฮือๆ ออกไปกินอาหารอร่อยๆข้างนอกกันสองคนทิ้งลูกในไส้ให้นอนอดตายอยู่ที่บ้านได้ไง  อายุปูนไหนแล้วเนี่ยเขายังเรียกว่าไปเดทกันอยู่อีกเหรอ  อยากจะพูดอะไรออกไปใจจะขาด  แต่มันพูดไม่ออกง่ะ

เอาไงล่ะทีนี้แม่ไปแล้ว  งั้นฉันก็ต้องไปบ้างสิ  เฮ้อ...เหนื่อยกับคู่นี้จริงๆจะสวีทหวานแหววไปจนแก่จนเฒ่าเลยเหรอไง  ให้ตาย!  ขนาดฉันเป็นลูกแท้ๆยังนึกหมั่นไส้พ่อแม่ตัวเองเลยย!!~~

 

 

จักรยานคันโปรดคันเดิมนี่แหละที่ฉันขี่พาไปตลาด  ที่จริงมอเตอร์ไซก็มีอ่ะนะแต่ฉันชอบขี่จักรยานมากกว่า  และอีกอย่างบ้านกับตลาดก็อยู่ไม่ไกลเท่าไหร่หรอกแค่สามกิโลเอง  ย้ำ!!  สามกิโลเอง!!  ประหยัดน้ำมันลดโลกร้อน ^^

มีรถสปอร์ตสีดำติดฟิล์มหนาเตอะจอดอยู่ข้างถนนคันหนึ่ง  สงสัยรถคงจะเสีย  ว่าแต่เจ้าของรถอยู่ไหนล่ะ  พูดถึงเจ้าของรถก็โผล่หัวออกมาแบบเดลิเวอรี่เลย  เขายืนชูมือถือเดินหันไปหันมาอยู่  สงสัยกำลังหาคลื่นแน่เลย  ฉันควรจะช่วยเขาดีมั๊ยนะ

แต่แล้วฉันก็ตัดสินใจไม่ช่วยเขาอย่างเด็ดขาด  ทำไมน่ะเหรอ  ก็คนหัวดำที่เดินไปมาอยู่น่ะมันคือคิงน่ะสิ  หวังว่าหมอนั่นคงจะไม่ทันสังเกตเห็นฉันนะ  ทำไมฉันถึงเห็นแต่คำว่าตาย  ตาย  ตาย  ลอยอยู่ในหัวเต็มไปหมดเลยล่ะเนี่ย  โอยย  วันนี้มันวันซวยจริงๆด้วย

ฉันเร่งสปีตเทอร์โบอย่างเต็มที่  แต่มันก็ไม่เร็วเท่าไหร่เลย  เพราะขาฉันเริ่มปวดตุบๆขึ้นมาแล้วน่ะสิทำไมต้องมาเจ็บตอนนี้ด้วยเนี่ย  ให้ฉันขี่ผ่านคิงไปก่อนไม่ได้เหรอ

ในขณะที่ฉันกำลังจะขี่ผ่านรถของคิงไปได้สำเร็จ  จู่ๆรถฉันก็หยุดกะทันหันด้วยแรงยึดจากข้างหลังจนทำเอาจักรยานเกือบล้ม

เฮ้ยย!!~~”

อยากจะบอกจริงๆเลยว่าไอ้ตัวหัวดำคนเมื่อกี้นี่แหละที่มาดึงจักรยานฉันเอาไว้  หมอนี่ไปเอาแรงมาจากไหนเนี่ย  นายเล่นกล้ามใช่มั๊ย  บอกมานะ!!

ดึงเข้าไปได้  ถ้าจักรยานฉันล้มแล้วนายจะรับผิดชอบยังไง

แสดงว่าเธอก็รู้ตั้งแต่แรกแล้วล่ะสิว่าเป็นฉัน...

เออใช่  รู้แล้วจะทำไม

...ไร้น้ำใจ

กึก!  แรงไปรึเปล่าคุณชาย  ไม่สิ  ไอ้ราชา

ฉันหันกลับไปข้างหลังเพื่อที่จะต่อว่าเขา  ก็พบว่าหมอนี่นั่งซ้อนท้ายจักรยานฉันเรียบร้อยแล้ว

นี่ลงไปเลย  ไอ้คนไม่มีมารยาท

ไร้น้ำใจ

นี่ฉันบอกให้ลงไปไง  หมอนี่นี่ยังไงกัน  ฉันกำลังไล่เขาอยู่นะยังจะมีหน้ามายักคิ้วหลิ่วตาอีก

เหอะ!  นี่ถ้าคนที่อยู่ตรงนี้เป็นไอ้ไลเกอร์  เธอคงจะช่วยมันสินะ

คนที่ทำร้ายเพื่อนฉันจนสะบักสะบอมซะขนาดนั้น  ยังจะมีหน้ากล้ามาขอให้ฉันช่วยอีกเหรอ  พอนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมา  มันก็มำให้ฉันฉุนขึ้นมาเล็กน้อย  หมอนั่นทำหน้าไม่เดือดไม่ร้อนอะไรเลย  ให้ตายสิผู้ชายคนนี้

ไร้น้ำใจ...ไร้น้ำใจ...ไร้น้ำใจ...

เขาเอาแต่พึมพำแต่คำนี้คำเดียว  ซึ่งมันก็กดดันฉันได้มากที่เดียว

หยุดว่าฉันไร้น้ำใจซักที!!”

ไร้น้ำใจ...ไร้น้ำใจ...ไร้น้ำใจ...

ฮึ่ย...จะให้ฉันช่วยยังไงก็บอกมาสิ!!”

คิงหยุดพูดแล้วเงยหน้าขึ้นยิ้มอย่างพอใจ  แหงล่ะ  หมอนี่คงกำลังสะใจอยู่แน่ๆที่คราวนี้ฉันแพ้เขา

 

ฉันว่ากลับไปบ้านคราวนี้ฉันคงต้องหายาแก้อาการปวดเคล็ดขัดยอกทาเป็นแน่  รู้สึกว่าขาตัวเองจะบวมๆแล้วนะ  ฮือๆเพราะไอ้พวกผู้ชายเฮงซวยพวกนี้แท้ๆ  เมื่อเช้าก็ไอ้ชาเย็นซ้อนท้ายแล้วฉันก็ปั่น  พอตอนเย็นดันมีไอ้บ้าคิงมานั่งซ้อนท้ายส่วนฉันน่ะเหรอหน้าที่เดิมไง  คือปั่น!  โว้ย  อยากจะว้ากใส่หน้ามันแรงๆซักสองสามทีจริงๆเลย  ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาทองนะที่จะได้ไม่รู้สึกปวดรู้สึกเหนื่อยอะไรเลยน่ะ  แล้วหมอนี่ก็ตัวเบาซะที่ไหนล่ะ!

นี่  ขี่ให้มันเร็วๆหน่อยสิ  รถฉันราคาหลายตังค์นะ  จอดท้งไว้นานๆ  เกิดมันหายขึ้นมาเธอจะชดใช้ยังไง  ยิ่งดูจนๆอยู่ด้วย  ฉันควรจะเทหมอนี่ทิ้งข้างทางดีมั๊ยนะ

แล้วทำไมนายไม่มาขี่เองล่ะ  ตัวเองเบาซะที่ไหน  ฉันปวดขาหมดแล้วนะ

ฉันขี่มันเป็นซะที่ไหนล่ะ  ไอ้ท่อนเหล็กวิ่งได้เนี่ย...  โอ้  สาบานเถอะว่าหมอนี่ขี่จักรยานไม่เป็น

ถ้างั้นก็นั่งเฉยๆ  อย่าบ่นได้มั๊ย  ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจเทนายทิ้งลงในคูนี่น่ะ!”

เธอกล้าขู่คิงแห่งอินเตอร์ยูฯเหรอ...

โอ๊ะ...  พอดีฉันทำมันไปแล้วล่ะ

เธอนี่นะ  ระวังศพจะไม่สวย

ชิ!  กลัวตายล่ะ  แต่ก็กลัวอยู่นะ  ฉันยังนึกขอบคุณสวรรค์เลยที่ไม่ดลใจให้เขาปาดคอฉันทิ้งแถวนี้  ฉันยังระแวงอยู่เลยว่าเขาจะจับฉันหมกป่าแถวนี้เมื่อไหร่  ก็ฉันเป็นคนช่วยศัตรูหมายเลขหนึ่งของเขาไว้เมื่อคืนนะ  นั่นก็เท่ากับว่าฉันก็กลายเป็นศัตรูกับเขาด้วยน่ะสิ  แต่นี่เขาไม่ยักจะทำอะไรเลย

 ฉันขี่จักรยานมายังร้านของลุงช่วยซึ่งเป็นอู่ซ่อมรถขนาดย่อม  ฉันชะเง้อคอมองหาลุงช่วยแต่ก็ไม่เห็นมีใครซักคน  แถมที่ประตูรั้วยังมีป้ายคำว่าปิดแขวนไว้ด้วย  สงสัยแกคงจะไปรับลูกที่โรงเรียนล่ะมั้ง

สาบานนะว่านี่น่ะอู่ซ่อมรถ  อย่างกับโกดังเก็บเศษเหล็ก  หมอนี่จะเลิกแขวะคนอื่นเขาไปทั่วซักทีได้มั๊ยเนี่ย

ก็นายให้ฉันพามาอู่ซ่อมรถ  ก็นี่ไงอู่ซ่อมรถ  นายคงไม่คิดว่าในหมู่บ้านเล็กอย่างนี้จะมีบริษัทตรวจเช็คสภาพรถขนาดใหญ่หรอกนะ  เพราะถ้าเกิดมีฉันก็คงไม่มีที่อยู่กันพอดี

ฉันรู้น่า  ก็แค่บ่นน่ะ  แล้วนี่ไม่มีพนักงานมาต้อนรับบ้างเหรอ  แขกมาร้านนะเนี่ย  ฉันอยากจะผ่าสมองหมอนี่ออกมาดูจริงๆว่ามันจะมีรอยหยักบ้างมั๊ย  หรือมันจะเรียบเป็นถนนลาดยางไปเลย

นายไม่เห็นเหรอไง  ว่าป้ายมันแขวนไว้ว่าปิดตั้งตัวเบ้อเร้อน่ะ...

เออ...จริงด้วย  ทำไมถึงรู้สึกเหมือนกำลังโดนหมอนี่กวนประสาทอยู่เลยนะ

แต่เดี๋ยวแกก็คงกลับ  แกคงจะไปรับลูกที่โรงเรียนมั้ง  ทีนี้ก็ลงจากรถของฉันได้แล้ว  ฉันจะได้ไปทำธุระของฉันซะที  ฉันหันไปบอกเขา  แต่มีเหรอว่าคนอย่างคิงจะยอมขยับ

เธอจะไปไหนเหรอ

ฉันจะไปซื้อกับข้าวที่ตลาด  ลงไปได้แล้ว

งั้นฉันไปด้วย  ฉันไม่ชอบรอ  เขาจะทำตัวเหมือนเด็กขี้แยร้องไห้ตามพ่อแม่ไปถึงเมื่อไหร่กัน

ฉันสาบานได้เลยว่าที่ที่ฉันจะไปน่ะ  มันไม่เหมาะสมกับนายเลยซักนิด  ทั้งเหม็นเขียว  เหม็นคาว  คนก็เดินพลุกพล่าน  แถมยังมีขี้โคลนเต็มไปหมดเลย

ฉันเห็นคิงทำหน้าพะอืดพะอมนิดหน่อย  เหอๆฉันว่าแล้วเชียวหมอนี่ก็แค่คุณชายเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อดีๆนี่เอง

ถึงยังไงฉันก็จะไปอยู่ดีนั่นแหละ  แผนโน้มน้าวจิตใจของเธอมันไม่ได้ผลหรอก  คิงยิ้มที่มุมปากนิดนึง  เฮ้ยย  หมอนี่รู้ได้ไงอ่ะว่าฉันพูดเพื่อโน้มน้าวเค้า

นี่ฟังนะคิง  ที่ฉันจะไปน่ะมันตลาดสดที่ร้อนบรมเลยนะ  ไม่ใช่ซุปเปอร์มาเก็ตที่มีแอร์เย็นเฉียบ  นายเข้าใจที่ฉันพูดใช่มั๊ย

ช่ายย...  ฉันเข้าใจ  ทีนี้เราไปกันได้รึยังล่ะ  นายเข้าใจอะไรเนี่ย  ฉันตามเขาไม่ทันเลยนะ

“ถ้าเกิดมีปัญหาแล้วอย่ามาบ่นก็แล้วกัน!!”


30%  Loading...


ถึงแล้ว  ลงสิ  ลงๆ

ไล่จริงนะ

ฉันเดินนำคิงเข้าตลาดไป  คนเยอะจริงๆด้วย  ส่วนมากก็จะเป็นพวกแม่ๆที่มาจ่ายตลาดกัน  เด็กรุ่นเดียวกับฉันก็มีให้เห็นบ้างเป็นประปราย  ตอนนี้เดินไปทางใหนก็มีแต่มองมาที่เราตลอด  ก็แหงล่ะ  ราชามาเดินตลาดสดหาดูยากนะเนี่ย  ฮิฮิ

ฉันหันไปมองคนข้างๆก็เห็นว่าเขากำลังย่นคิ้วย่นจมูกอย่างเอาเป็นเอาตาย  บอกแล้วว่าอย่ามาก็ไม่เชื่อ  ฮ่าๆแต่ก็นึกสะใจอยู่นิดๆเหมือนกันนะเนี่ย

โหย  แปะทำไมราคาหมูเดี๋ยวนี้มันขึ้นแข่งกับราคาทองจังเนี่ย

อาซิ้มที่มาซื้อหมูบ่นเป็นคนแก่กับราคาหมูที่ช่วงนี้แข่งขึ้นราคากันกับทอง  พอแกได้ถุงหมูไปก็เดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงจากไปเลย

หวัดดีอาเฮีย  ^^”

ลื้อต้องเข้าใจอั๊วนะอาเต้าหู้  สมัยนี้เงินทองหายากข้าวของอย่างอื่นก็แพงขึ้น  แล้วลื้อจะให้หมูของอั๊วราคาต่ำอยู่อย่างเดียวหรือไง  เฮียเฮงบ่นนู่นนี่กับฉันเรื่อยเปื่อย

อั๊วเข้าใจเฮียหน่าอย่าคิดมาก  ฉันยืนเลือกหมูไปพลาง  เย็นนี้ฉันจะทำแกงจืดหมูเต้าหู้

แต่ราคาหมูเนี่ยจะขึ้นเหมือนกับอาหมวยแถวรัชดามั๊ยนะ  เนอะอาเจ๊!”

ประโยคแรกฉันพูดขึ้นลอยๆก่อนจะหันไปตะโกนกับอาเจ๊ศรีภรรยาของเฮียเฮงที่กำลังถือมีดอีโต้สับขาหมูอยู่หลังร้าน  เสียงของอาเจ๊ตะโกนออกมาจากหลังร้าน

อะไรของลื้อหาอาเต้าหู้...

เตี่ยลื่อมันปากสว่าง!”  เฮียเฮงทำตาโตใส่ฉัน  ฮ่าๆๆ  คราวนี้แหละหมูน้อยๆของเฮียเสร็จฉันแน่

มันก็ช่วยไม่ได้นะเฮีย  ก็เฮียอยากชวนเตี่ยอั๊วไปก้งทำไมล่ะ  รู้ทั้งรู้ว่าเตี่ยอั๊วพอเหล้าเข้าปากยังคุยกับหมารู้เรื่องเลย  ฉันพูดพลางเลือกหมูชิ้นที่สองแล้วส่งให้เฮียไป  เฮียเฮงทำหน้าเซงแล้วเอาหมือชิ้นนั้นใส่ถุงให้ฉันอย่างเสียไม่ได้  โฮะๆ  หมูฟรีๆ

เอานี่...  แล้วลื้อก็รีบไปให้พ้นๆจากหน้าร้านอั๊วเลยนะอาเต้าหู้  ลื้อทำอย่างนี้อั๊วก็ซี้แหงแก๋อ่ะดิ

ฮ่าๆๆ  แล้วอั๊วจะมาอุดหนุนใหม่นะเฮีย  ขอให้เฮงๆๆๆสมชื่อ

ฉันหัวเราะร่วน  เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าการได้แกล้งคนแก่แล้วมันสนุกอย่างนี้นี่เอง  คราวหลังฉันจะเอาอะไรมาแกล้งเฮียแกดีนะ

เสียงหัวเราะเล็กๆจากคนใกล้ตัวทำให้ฉันอะไรขึ้นมาได้  คิงกำลังหัวเราะน้อยๆอยู่ข้างฉัน  ฉันลืมไปเลยว่าฉันมากับคิงนี่  ละ...  แล้ว  เมื่อกี้ฉันคงจะไม่แสดงกิริยาที่ไม่น่ามองออกไปหรอกนะ  แหง้ๆ

หัวเราะอะไรล่ะ  เงียบไปเลยนะ

เธอเนี่ยขี้โกงจริงๆเลย  ถึงจะรู้ว่าเขาแค่แกล้งพูด  แต่ฉันก็อายนะ

ไม่ได้ขี้โกงซักหน่อย  เขาแค่เรียกว่ามีกลวิธีในการซื้อของต่างหาก

อ่ะ...  ก็ได้ตามที่เธอว่าละกัน  ไหนบอกว่าตามที่ฉันว่าไง  ทำไมยังอมยิ้มอยู่ล่ะ

ฉันเดินตึงตังผ่านหน้าคิงไป  กว่าหมอนั่นจะตามมาได้ก็ต้องรอให้หัวเราะเสร็จก่อน  หนอยย!!  ในน่าขำตรงไหนเนี่ย  ฉันเดินมาหยุดอยู่ที่ร้านขายผักของป้าชื่น  ก็พอดีกับที่หมอนั่นมาหยุดอยู่ข้างตัวฉันพอดี

ทำไมแอปเปิ้ลที่นี่ลูกละแปดบาท

มันก็แปดบาทของมันทุกที่นั่นแหละ  มาอารมณ์ไหนล่ะเนี่ย  จู่ๆก็ถามหาแอปเปิ้ล

ล้อเล่นหน่า!  ทำไมเมดบ้านฉันซื้อมาลูกละห้าสิบบาทล่ะ  โอ้โห...  อยากเห็นไอ้แอปเปิ้ลลูกละห้าสิบนี่จริงๆ  เปลือกมันทำด้วยทองหรือไงกันฟะ!!

สงสัยเมดบ้านนายคงจิ๊กเงินมั้ง  เลยบอกว่าแอปเปิ้ลลูกละห้าสิบ

ฉันจะกลับไปไล่เมดคนนั้นออก  หะ...  โหดด!!

ฉันโยนผักกาดไปให้ป้าชื่น  แล้วก็ไม่ลืมที่จะหยิบเต้าหู้มาด้วย  ฉันจ่ายเงินเสร็จสับก็เตรียมตัวจะกลับบ้าน  ยังเหลือตังค์อีกตั้งยี่สิบแหนะ  เอาไปซื้อขนมกินดีกว่า

ฉันซื้อน้ำเต้าหู้ใส่เครื่องเยอะๆสองถุงเอามาดูดกินพลางระหว่างจะกลับบ้าน  ฉันหันไปมองคิงก็เห็นเขามองมาที่ถุงน้ำเต้าหู้ของฉันอย่างสนใจ

น้ำเต้าหู้น่ะ...  อ่ะ  แบ่งกันคนละถุงก็ได้  ฉันยื่นน้ำเต้าหู้อีกถุงนึงไปให้คิง  แอบเสียดายนิดๆ  แต่เขาก็รับไปอย่างว่าง่าย

สุดท้ายแล้วฉันก็ต้องปั่นจักรยานพาคิงไปยังรถที่เขาจอดไว้ก่อนหน้านี้จนได้  เพราะเขาบอกว่าโทรตามช่างเรียบร้อยแล้ว

โอยย...  นายตัวโคตรหนักเลย  ขาฉันปวดไปหมดแล้วเนี่ย

บ่นจังนะยาย  หึๆ...

ใครยายกันยะ!ท่านคิง

ฉันชื่อเฟรนลี่

หือ...อะไรนะ

ชื่อฉันไง  เธอจะได้เลิกเรียกคิงซะที

ฉันเต้าหู้  ไปก่อนนะ  หวังว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีก

ฉันเดินไปขึ้นคร่อมจักรยานแล้วเริ่มปั่นช้าๆ  แต่ก็มีเสียงหนึ่งตะโกนไล่หลังมา  เสียงที่มันทำให้หน้าของฉันแดงแข่งกับพระอาทิตย์ยามที่จะลาลับขอบฟ้าแพ้ไปเลย!

“นี่!!  รู้อะไรมั๊ย  ฉันชอบกินน้ำเต้าหู้ที่สุดเลย!!...”


" alt="" />



" alt="" />



" alt="" />

Talk กะ ภูต

ลงตอนสามซะที  โอยย  หมดแรงค่ะ

อัพให้ครบร้อยเปอร์ตามที่สัญญาแล้วนะคะ

การบ้านยังไม่ทำเลย  ว้ากกกก!  ไปทำการบ้านก่อนดีกว่า


Talk  กะภูต 2

กริ๊ดด  เฟรนลี่อ่ะ  คิงของเราหน้ารักชะมัด

ปากร้าย  แต่ตรงดี

อีตาพระเอกบ้านั่นหายหัวไปเลยตอนนี้  ดาวแกล้งไม่เขียนเองล่ะค่ะ

เกลียดมานๆๆ



                                                 06.11.2010

ขอเม้นกะโหวตด้วยเถอะค่ะ  ถ้าชอบ  อย่าอ่านแค่เปล่าๆ

ไรเตอร์เริ่มชักจะไม่ปลื้ม

55 5. ล้อเล่นค่ะ  โหวต+เม้น  แล้วแต่พอใจเล๊ยย


Thanks. 4 Ment & Vote
รักทุกคน จุ๊ฟบายๆ


+++++++++++++++++++++++++++

See  U  Next  Part 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 2 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อ้ากกกกกก!!! >///////<
จากคุณ ตังเม/(cremy) อัพเดตเมื่อ 01/07/2554 00:52:08
ความคิดเห็นที่ 2
อ่านไปอ่านมา3ตอนแล้วรู้สึกงงๆๆอ่ะ
จากคุณ ขวัญ/(kwan242532) อัพเดตเมื่อ 30/06/2554 12:45:40
ความคิดเห็นที่ 3

ต่อไปนี้ขอสาบานว่ากินชอบกินนำเต้าหู้ที่สุดในชีวิต 555

จากคุณ ซูเปอร์กิต/(cassanokye) อัพเดตเมื่อ 18/01/2554 23:03:24
ความคิดเห็นที่ 4
สงสารนางเอก กล้ามขึ้นแล้ว 55
สนุกๆๆๆๆๆๆ
จากคุณ -snooker-/(tayuzon) อัพเดตเมื่อ 31/12/2553 20:02:38
ความคิดเห็นที่ 5
หนุกๆ
จากคุณ แนน/(nan-nalac) อัพเดตเมื่อ 31/12/2553 17:26:49
ความคิดเห็นที่ 6
หนุกๆๆ
จากคุณ มอส/(lapansail) อัพเดตเมื่อ 30/12/2553 21:29:53
ความคิดเห็นที่ 7
เอาถ้วยไปเลย  ปั่นจักรยานดีเด่น
จากคุณ nong/(nong_nongka) อัพเดตเมื่อ 28/12/2553 19:58:04
ความคิดเห็นที่ 8
อัพๆ หนุกทีสุด
จากคุณ แนน/(nan-nalac) อัพเดตเมื่อ 26/12/2553 09:20:40
ความคิดเห็นที่ 9
อัพเรวๆนร้า

รออ่านยุ
จากคุณ น้ำฝน/(UP_to_me) อัพเดตเมื่อ 16/12/2553 16:26:48
ความคิดเห็นที่ 10
ขอให้Friendlyเป็นพระเอกกค่ะ
จากคุณ Proud/(pollypony) อัพเดตเมื่อ 15/12/2553 20:59:40
หน้าที่ 1 จาก 2 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 188 ท่าน