Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
กรงรัก...หัวใจปรารถนา (ทำมือ) จบแล้วจ้าา
com science23 / ลูกน้ำ / อ.ไอน้ำ
กรงรัก...หัวใจปรารถนา : บทนำ...Meeting Love...พบรัก
2
08/05/2554 16:17:55
1007
เนื้อเรื่อง






กรงรัก

บทนำ

Meeting Love

พบรัก

 

                ลานกว้างของโรงแรมระดับห้าดาวถูกจัดแต่งให้เป็นงานเลี้ยงเฉลิมฉลอมวันเกิดนักธุรกิจท่านหนึ่ง ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งใส่สูทเต็มยศ ยืนเจรจากันเรื่องธุรกิจ มือยาวเรียวสีแทนถือแก้วไวน์แดง นักธุรกิจหนุ่มรูปนามมองตรงไปยังบนเวทีอย่างสนใจ เมื่อทางเจ้าภาพจัดงานประกาศอะไรสักอย่างที่เขาไม่ใคร่จะให้ความสนใจเท่าไร

                แสงสว่างภายในงานค่อยหรี่แสงลงโดยเหลือเพียงแสงสว่างตรงกลางเวทีนั้น เสียงดนตรีดังขึ้นมา ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่มองตรงไปยังเวที หญิงสาวคนหนึ่งยืนนิ่งอยู่บนก่อนที่มือข้างขวาขึ้นมาพร้อมกับใบหน้าที่เงยขึ้นส่องประกายความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

ท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงามได้ตรึงสายตาของคริสโตเฟอร์ บารอน เจ้าของธุรกิจในเครือบารอนกรุ๊ปได้เป็นอย่างดี หัวใจของเขาเต้นกระหน่ำหวั่นไหวอย่างรุนแรง เมื่อหญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะหมุนตัวด้วยปลายเท้าสามรอบติดกัน ก่อนจะจบด้วยการก้มศีรษะปลายเท้าด้านหนึ่งลากออกไปย่อเข่าลงเล็กน้อย ใบหน้าหวานใสไม่มีสีสันของเครื่องสำอาง แต่ทำไมชายหนุ่มถึงได้รู้สึกร้อนรุ่ม เลือดในกายสูบฉีดอย่างรุนแรง

ชายหนุ่มได้ยินเสียงของโธมัสกล่าวด้วยน้ำเสียงดูหมิ่นหญิงสาวที่ร่ายรำอยู่บนเวที

“โธ่... บริษัทพ่อมันจะล้มละลายอยู่แล้ว ยังจะมางานเลี้ยงของท่านประธานใหญ่ทำไมก็ไม่รู้ สู้คุณหนูเกวลินก็ได้ไม่ได้”

ดังยินได้นั้นชายหนุ่มก็ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เขาอดรู้สึกรำคาญชายแก่ตรงหน้านี้ไม่ได้ คำก็คุณหนูเกวลิน สองคำคุณหนูเกวลิน เขาชักจะเอียนกับชื่อนี้เต็มทน จนเขาอดคิดไม่ได้ว่า ชายแก่ตรงหน้าเป็นอะไรกับยัยคุณหนูนี่นักหนา ถึงได้พูดถึงเธอซะเหลือเกิน สงสัยจะอยากได้เงินของเขาซะจนตัวสั่น

“คุณโธมัส ผมยังไม่คิดจะแต่งงานครับ” ชายหนุ่มตัดรำคาญด้วยการพูดใส่หน้าชายแก่คนนี้ โธมัสชะงักคำพูดออกมา เมื่อเห็นความนัยของชายหนุ่มรุ่นลูกตรงหน้า เขาจึงเอ่ยปากขอตัวไปในทันที

“เอ่อ...ผมเข้าใจครับครับ โอ้...ท่านประธานมาพอดีผมขอตัวก่อนนะครับ”

“เชิญ...” เสียงไล่ส่งดังตามดังมา โธมัสเดินตัวลีบไปหาท่านประธานใหญ่ของบริษัทส่งออกรายใหญ่ของตัวเอง แล้วกระซิบที่ข้างหูของท่านประธาน จนกระทั่งสีหน้าของท่านประธานคนนั้นเปลี่ยนสี

คริสโตเฟอร์ยักไหล่กับตัวเองอย่างไม่สนใจ ก่อนจะมองไปบนเวทีนั้นอีกครั้ง แต่เมื่อหมดสิ่งที่เขาสนใจ ชายหนุ่มจึงพยักหน้ากับลูกน้องแล้วเดินออกไปจากงานเลี้ยงอย่างสง่าผ่าเผย

 

เพชรลดา กิตตินุกูล ก้าวลงมาจากเวทีหลังจากการแสดงสิ้นสุด ใบหน้าหวานใสไร้เดียงสามองตรงไปยังบิดาที่ที่ทำหน้าเคร่งเครียดอยู่ข้างๆเวที ก่อนที่ท่านจะหันมาทางเธอแล้วยิ้มอย่างอ่อนโยนมาให้ ก่อนจะเดินเข้ามาโอบกอดเธอก่อนจะเอ่ยชมหญิงสาว ซึ่งก็ได้รอยยิ้มดีใจจากหญิงสาวได้เป็นอย่างดี

“ลูกพลอยเก่งมากจ๊ะ”

“แหม...นิดหน่อยค่ะ น้องพลอยซะอย่าง”

เสียงหวานใสบอกกับบิดาอย่างอวดๆนิดๆ เรียกรอยยิ้มได้จากบิดาได้เป็นอย่างดี ก่อนที่หญิงสาวจะรีบหลบ เมื่อเกวลินกำลังจะเดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับไวโอลิน

“หลีกด้วยค่ะ” น้ำเสียงหยิ่งๆอย่างคนถือตัวดังขึ้น ใบหน้าเรียบเฉยอย่างไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งที่พูดไป

“ไปกันลูกพลอย”

เพชรลดาย่นจมูกน้อยๆใส่อย่างน่ารัก ก่อนเดินกอดเอวบิดาเดินไป เกวลินมองตามด้วยดวงตานิ่งๆ ก่อนเดินขึ้นเวทีที่เธอแสนจะเกลียดชัง ก่อนหญิงสาวจะยกไวโอลินขึ้นบนบ่าก่อนจะสีสายของเครื่องดนตรีด้วยใบหน้าเรียบเฉย ไม่มีชีวิตชีวาเหมือนเพชรลดาเลยซะนิด

“น้องพลอยว่าพี่สาวคนนั้นเค้าไม่ชอบน้องพลอยแน่ๆเลยค่ะคุณพ่อ” เพชรลดากล่าวกับบิดา ก่อนเห็นบิดาทำหน้าดุๆใส่ เจ้าตัวก็รู้ตัวก่อนจะรีบเอามือเล็กๆปิดปากตัวเอง

“น้องพลอยไม่ควรว่าคนอื่นลับหลังแบบนี้นะลูก” พัชระกล่าวด้วยน้ำเสียงตำหนิ ก่อนจะเห็นลูกสาวของตัวเองพยักหน้าลงอย่างเข้าใจ

“ค่ะ น้องพลอยจะไม่พูด” หญิงสาวสัญญากับบิดา แต่ในใจกำลังนินทาอย่างออกรส

เชอะ...เรื่องอะไรน้องพลอยจะสนใจ ท่านเจ้าที่เจ้าทางน้องพลอยพูดไม่จริงนะคะอย่าถือเป็นเป็นจริงเป็นจังเลยนะคะ

                “น้องพลอยเดี๋ยวน้องพลอยไปที่รถก่อนนะลูก พ่อจะไปบอกลาท่านเจ้าภาพซะหน่อย” พัชระพูดกับลูกสาว ก่อนจะเดินไปโดยทิ้งหญิงสาวไว้คนเดียว

                “ค่ะ”

                หญิงสาวมองบิดาเดินหน้าเครียดไปทางเจ้าภาพของงานแล้วก็คิดว่า ไปเดินเล่นแถวนี้ดีกว่า ดูท่าคุณพ่อจะคุยกันนาน... เธอคิดแล้วตัดสินใจเดินไปด้านนอกของงานเลี้ยง

                 

                หญิงสาวเดินโต๋เต๋อยู่ด้านนอกของงานเลี้ยงเพียงลำพัง แล้วเงยหน้าขึ้นมองดวงจันทร์ที่กำลังทอแสงอย่างเต็มที่อวดความงดงามของมัน ก่อนที่หญิงสาวจะเต้นบัลเล่ต์ให้พระจันทร์แสนงามได้ชม บวกกับได้ยินเสียงไวโอลินของเกวลินที่ดังผ่านออกมา เสียงเพลงแสนเศร้าของเกวลินนั้นทำให้หญิงสาวนึกถึงหงส์ที่กำลังจะขาดใจตายขึ้นมา ท่วงท่าอ่อนช้อยงดงามนั้นถูกสายตาคู่หนึ่งมองมาอย่างสนใจ

                คริสโตเฟอร์หยุดชะงักอยู่กับที่ พลอยทำให้ลูกน้องที่เดินตามมาหยุดชะงักไปด้วย รอยยิ้มของชายหนุ่มผุดขึ้นมาจากริมฝีปาก เจอเธออีกแล้ว แม่นักบัลเล่ต์ ชายหนุ่มกอดอกมองหญิงสาวที่เต้นให้พระจันทร์ดู แต่ดูรอยหม่นเศร้าของเสียงเพลงจากไวโอลิน ทำให้น้ำตาของหญิงสาวไหลออกมา ใบหน้าหวานใสก็หม่นเศร้าขึ้นมา เมื่อถึงฉากจบที่หงส์น้อยจะตายลง แต่ยังอยากดิ้นรนที่จะมีชีวิตอยู่

ฉากจบนั้นตรึงสายตาและหัวใจของชายหนุ่มที่มองดูเธอ รอยยิ้มที่เห็นอยู่บนเวทีทำให้หัวใจหนุ่มใจเต้นแรงด้วยความต้องการ แต่ตอนนี้น้ำตานั้นก็ทำให้เขาเจ็บปวดหัวใจได้เหมือนกัน เมื่อเห็นดังนั้นชายหนุ่มจึงคิดถึงเรื่องที่โธมัสพูดออกมาไม่ได้    

โธ่... บริษัทพ่อมันจะล้มละลายอยู่แล้ว ยังจะมางานเลี้ยงของท่านประธานใหญ่ทำไมก็ไม่รู้ สู้คุณหนูเกวลินก็ไม่ได้

ล้มละลาย...

เขาจะต้องช่วยเหลือหญิงสาวที่กำลังร้องไห้นี้ให้ได้ แต่เขาจะทำอย่างไรกันล่ะ ความคิดของนักธุรกิจที่มีเบื้องหน้าเป็นนักธุรกิจ แต่เบื้องหลังของของชายหนุ่มก็คือ มาเฟียอเมริกา...

คริสโตเฟอร์มองหญิงสาวที่ยืนขึ้นมองพระจันทร์พรายแสงแล้ว หญิงสาวในชุดกระโปรงซ้อนๆกันเป็นชั้นสีขาวดูบริสุทธิ์เหมือนนางฟ้าตัวน้อยๆ อารมณ์ปรารถนาที่รุนแรงอย่างไม่เคยเกิดกับหญิงสาวคนไหนกำลังเกิดกับเธอตรงหน้า

“อ่า...” เสียงครางแหบพร่าหลุดรอดออกมาจากลำคอของชายหนุ่มเพียงเล็กน้อย เขาต้องการเธอ... ความคิดนี้ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกตกใจเล็กน้อย ก่อนจะเปลี่ยนสายตาที่ฉายแววเจ้าเล่ห์ ในเมื่อเขาต้องการเธอแล้วทำไมเขาไม่ทำให้เธอเป็นของเขากันล่ะ...

เธอ...ไม่รอดฉันแน่ สาวน้อยนักบัลเล่ต์

 

 

-มาแล้วค่ะกับบทนำ เรื่องกรงรัก เรื่องนี้วางพล็อตเรื่องจบแล้ว 555+ เป็นเรื่องแรกที่วางโครงเรื่องด้วยนะ เรื่องอื่นๆที่ยังไม่จบคือวางพล็อตเรื่องแค่เริ่มต้นกับตอนจบ ก็เลยไม่รู้จะแต่งยังไงต่อ ช่วงนี้ก็ตันไปเรียบร้อยแล้ว เลยมาเขียนเรื่องนี้แทน หวังว่าคงจะสนุกไปอีกแบบ ขอบอกว่า ตอนจบตัวเอกตายนะ 555+ แบบว่าโรคจิต อยากจะแต่งมานานแล้ว... ถ้ารับไม่ได้ก็ปิดซะนะ แต่อาจจะเปลี่ยนใจภายหลัง แบบว่า...เกิดความสงสารระหว่างเขียน 555+

26 ตุลาคม 2553 *วางโครงเรื่องจากความฝัน “เรื่องนี้มาจากความฝันค่ะ ภาพในความฝันจะเป็นตอนหนึ่งของเรื่องนี้ค่ะ เดี๋ยวจะบอกว่า ภาพไหนที่เอามาจากความฝัน”

27 ตุลาคม 2553 *เขียนบทนำ(100%)และบทที่1(10%)

28 ตุลาคม 2553 *แต่งบทความ

29 ตุลาคม 2553 *UP บทนำ


 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
ตอนแรกก็สนุกแล้วค่ะ^.,^ น่าอ่านๆเดี๊ยวไปอ่านต่อ เอ่อ....พระเอกหื้น..หื่น...คนอ่านก็หื่น><
จากคุณ MuKTuK/(morakot2542) อัพเดตเมื่อ 23/11/2553 16:42:23
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 334 ท่าน