Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Heart's Gem
Zul
ตอนสี่ ถึงเหมือง
5
28/10/2553 20:31:39
603
เนื้อเรื่อง

ตอนสี่

 

     ทั้งมี่มาถึงที่เหมืองแล้วเหมืองที่นี่อยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยกัน อาหารก็ช่วยกันทำ คนงานรักกันดี และมีหัวหน้าแผนกที่ซื่อสัตว์ ยุติธรรม

     เมื่อทั้งสี่มาถึงก็ไปที่ห้องสำนักงานเพื่อไปสมัครเป็นคนงาน  โดยที่ทั้งหมดแต่งกายที่เป็นเสื้อผ้าธรรมดา ออกจะเก่าเล็กน้อย เลยทำให้ผู้คนที่เห็นคงคิดว่าเป็นชาวบ้านที่มาสมัครงานเหมือนตน แต่ที่ยังมองไม่วางตานั้นเพราะว่าหน้าตาที่ไม่น่าจะเป็นชาวบ้าน สองหนุ่มก็มีหน้าตาที่หล่อเหลา ผิวขาว ผมดำ และหน้าตาไม่น่าจะใช่คนของอานารีเนีย ส่วนหญิงสองคน ก็หน้าตาไม่ออกไปทางคนอานารีเนียเลยแม้แต่น้อย หน้าตาสระสวยทั้งสองคน ผมยาวที่รวบมัดเป็นหางม้าของนูรีนและมัดไว้เป็นปมม้วนๆไม่มีหลุดดูแล้วเรียบร้อยของฮัสวา  แค่นี่ก็ทำให้คนงานมองกันแปลกๆว่าจะมาเป็นคนงานหรือแขกของที่นี่กันแน่

คนงานที่นี่มองเรากับแปลกๆนะ ว่ามั้ย ฟาคินถามเพื่อนๆร่วมทางและจะต้องร่วมสืบกันอีกยาว หลังจากที่เข้ามานั่งรอหัวหน้าผู้รับผิดชอบดูแลเหมืองที่นี่ (เรียกว่านายเหมือง) ทั้งสามคนพยักหน้าหงึกหงักกันยกใหญ่

 

คงเพราะว่า เราหล่อๆแต่ทำไมมากับคนขี้เหล่อย่างสองสาวนี่แน่ๆ ฮ่าๆๆๆ วายุว่าอย่างหยอกล้อสองสาว

 

แหมนายหล่อตายแหละ ฉันว่าน่ะเค้าคงมองว่าคนสวยๆอย่างฉันสองคนทำไมต้องมีเบ่ขี้เหล่ๆสองคนมาคุมด้วย ฮี่ๆๆๆ ฮัสวาพูดออกไปกระทบสองหนุ่มโดยเฉพาะนายวายุ น่าตบมากๆ ก็ตลอดทางเค้าชอบแหย่ให้เธอวีนแตกอยู่ตลอดเวลา ทำเอานูรีนกับ ฟาคินหัวเราะกันใหญ่โต

 

เออ  พวกเธอมาสมัครงานหรอ นายเหมืองถามหลังจากที่เข้ามาเห็นทั้งสี่นั่งรอและหัวเราะผิดกับคนงานทั่วไปที่เข้ามาสมัครงานจะนั่งตัวแข็งมือเย็นเจี๊ยบกันเกือบทุกคู่  ทุกคนที่นี่ใช้ภาษาอังกฤษกันหมดเลยเป็นเรื่องง่ายที่จะติดต่อสื่อสารกัน

 

ครับ พวกเรามาสมัคงาน พอดีว่าตกงานไม่มีงานทำ ฟาคินเป็นคนตอบคำถามนายเหมือง เป็นเพราะว่าฟาคินไปอยู่ต่างเมืองเลยไม่ค่อยมีคนรู้จักหน้าค่าตานอกจากคนสนิทและคนในวังเท่านั้น คนงานและนายเหมืองเลยไม่รู้จักเจ้าชายฟาคิน

 

แล้วมาจากที่ไหน ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน ไม่ใช่คนที่นี่ใช่มั้ย นายเหมืองถามมา แต่ครั้งนี่เป็นวายุที่ตอบแทน

 

ครับ เราเป็นคนไทย พอดีตกงานและมีคนรู้จักที่นี่ให้มาทำงานที่ เหมืองอัล นาอีมอยู่ที่ไทยไม่มีอะไรดีขึ้นก็เลยพาเมียและเพื่อนมาด้วย เพื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นบ้าง  วายุบอกอย่างฉะฉานและแถมยังบอกอีกว่าพาเมียมาด้วยเพื่ออะไรมันจะได้ง่ายกว่าเดิม

 

ก็ได้ ฉันจะรับไว้  แต่ว่าพวกเธอต้องเป็นคนดี ไม่เล่นการพนัน เชื่อฟังคำสั่งของหัวหน้าฝ่ายต่างๆ  ว่าแต่พวกนายเป็นผัวเมียกันใช่มั้ย นายเหมืองบอกคำสั่งต่างๆและถามทั้งสี่ถึงความสัมพันธ์

 

ครับนี่เมียผม  วายุและฟาคินพูดขึ้นพร้อมกันและมือก็เอื้อมไปโอบเอวของเมียตัวเองทำเอานูรีนและฮัสวาตาโต เพราะไม่เคยมีชายมาโอบเอวเลย และไม่ชอบด้วย แต่ทำไม่ไม่อยากให้ปล่อยเลยว่ะ

 

แล้วพวกเธอ ชื่ออะไรบ้างหละ นายเหมืองเงยหน้ามาถามทั้งสี่ และเปิดสมุดรายชื่อคนงานไปพลาง

 

ผมคินและนี่เมียผมนูรีน ฟาคินตอบนายเหมืองและแนะนำเมียของตัวเองวายุไม่บอกชื่อเต็มเพื่อว่าพวกนี่จะสงสัยว่าเป็นเจ้าชายได้แต่นูรีนคิดว่าเดี๋ยวสงสัยว่าเป็นตำรวจ

 

ผมวายุและเมียชื่อฮัสวา  วายุก็ตอบแบบเดียวกันกับฟาคิน แต่วายุบอกชื่อเต็มไป ฮัสวาก็สงสัยทำไมต้องบอกชื่อเต็ม เดี๋ยวเค้าก็รู้  แต่เก็บไว้ในใจเดี๋ยวค่อยถาม

 

อืม  พวกเธอไปพักที่หอพักสอง ห้องสามกับสี่ ชั้นสอง มันว่างอยู่ ไอ้เชมาเป็นคนคุมหอ จะอยู่ห้องล่างริมสุด ซ้ายมือ ไปแจ้งเชมาก่อนหละ เดี๋ยวมันจะบอกเองว่าพรุ่งนี่ต้องทำอะไรบ้าง  นายเหมืองบอกที่อยู่ และขอบัตรประชาชนและพาสสปอร์ตแล้วเขียนอะไรยุกๆยิกๆลงสมุดที่เอามาเปิด แล้วให้พวกเราไปพักได้ ดีที่อยู่ห้องติดกันจะได้ไม่ลำบาก

    เพราะก็ตอนมาถึงนี่ก็เกือบหนึ่งทุ่มแล้ว คนงานเลิกงานกันหมด ที่นี่เลิกงานตอนห้าโมงเย็น ทุกคนนอนหอพักหมดไม่มีใครกลับบ้าน และจะกินข้าวเย็นพร้อมๆกันหรืออยากกินที่ห้องก็ได้ แต่ส่วนใหญ่จะลงมากินข้าวด้วยกัน พูดคุย ดูแล้วอบอุ่นเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน เมียของแต่ละคนจะมารวมตัวกันทำอาหารเลี้ยงบรรดาสามีที่ทำงานหนักกว่า ใช่ ที่นี่ให้ผู้ชายทำงานหนักกว่าผู้หญิงแต่ใช่ว่าผู้หญิงจะสบาย ผู้หญิงต้องซักผ้า ทำกับข้าวและต้องช่วยในเหมืองเล็กๆน้อยๆด้วย

 

    ทั้งสี่ขนสัมภาระของตัวเองเดินไปตามหมายเลขที่ติดอยู่กับหอพัก และถามคนงานไปเรื่อยๆจนถึงหอพักที่สองซึ่งอยู่ในเกือบสุดและถัดไปสุดเขตที่กั้นเกือบเข้าป่านั้นก็เป็นหอพักหนึ่ง  ทั้งหมดเข้าไปติดต่อที่ห้องแรกที่มีกระจกเลื่อนเปิดเล็กๆห้องสุด  ฟาคินเคาะกระจกเล็กน้อย

มีใครอยู่มั้ยครับ ถามเข้าไปสักพักก็มีคนเปิดกระจกแล้วถามว่า

 

ไอ้หนุ่ม มีไรหรอ กำลังดูละครอยู่เลย ชายวันประมาณลุงๆมีหนวดเล็กน้อยผิวคล้ำจากการถูกแดดถามมาอย่างแปลกใจ และมีบ่นเพราะถูกขัดการดูละคร (เหมือนที่ไทยแล้วว่ะ)

 

เออ ผมกับเมียและเพื่อนมาใหม่น่ะครับ นายเหมืองให้มาอยู่หอพักนี้และแจ้งกับเชมา  พี่ใช่มั้ยครับ  ฟาคินถามเพื่อว่าจะไม่ใช่เชมา แต่เจ้าตัวพยักหน้า

 

เออๆ พรุ่งนี่ตื่นตีสี่ เตรียมตัวให้พร้อมทั้งผัวและเมีย เดี๋ยวจะพาไปหัดงาน หลังจากนั้นก็ถามชื่อเราทั้งหมดและให้กุญแจตามที่นายเหมืองแจ้งไว้ และให้กินข้าวแล้วเข้านอนก่อนสี่ทุ่มเพราะหอจะปิด แต่ถ้ามีเหตุจำเป็นให้มาแจ้งที่ห้องนี่

 

    นูรีนและฟาคินอยู่ห้องสาม ส่วนวายุและฮัสวาอยู่ห้องสี่ เมื่อเข้ามาในห้องแล้วก็ดีกว่าที่คิดเสียอีก มีเตียงเดียวไซน์กลาง พร้อมห้องครัว  ตู้เย็นตู้เล็กหนึ่งตู้ หนึ่งห้องน้ำและตู้เสื้อผ้าอีกหนึ่งตู้ และมีพัดลงเพดาน ถือว่าพร้อมอยู่ สบายอ่ะชอบ และที่สำคัญมีโทรทัศน์อีกหนึ่งเครื่องถึงจะไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็กไป แต่แค่มีก็ถมไปแล้ว ผิดกับที่คิดคือแบบว่าจะมีแค่ห้องว่างๆที่นอนและห้องน้ำ แค่นี่เองแต่ไม่คิดว่ามันจะดีมากขนาดนี้ 

    นูรีนเข้ามาก็เอาเสื้อผ้าเก็บเข้าตู้และหันไปถามฟาคิน

นี่นายจะเอาเสื้อผ้าเก็บมั้ย ฉันจะได้เอาเข้าตู้ให้ นูรีนถามฟาคินและจัดการเสื้อผ้าของตัวเองไปพลางๆ ฟาคินแปลกใจที่นูรีนจะจัดเสื้อผ้าใส่ตู้ให้ ก็ผู้หญิงส่วนใหญ่ที่ผ่านมาแทบจะเก็บกวาดหรือแม้แต่จัดการพับเสื้อผ้าเข้าตู้ให้เป็นระเบียบก็ทำไม่เป็นไฉนนูรีนถึงทำเป็นและยังคล่องแคล่วอีกด้วยแปลกจริงๆผู้หญิงคนนี้ มีอะไรที่เขาไม่คาดคิด แม้แต่หน้าตาก็ไม่คิดว่าจะสระสวยได้มากเช่นนี้ แต่ขณะที่ฟาคิดกำลังมองนูรีนอยู่นั้นหญิงสาวก็หันมา สบตากันพอดี ทำให้ฟาคินหลุดออกจากความคิดนั้นทันใด

 

ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวฉันจัดการเอง เธอเสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำก่อนเหอะเดี๋ยวฉันจะอาบทีหลัง ฟาคินให้นูรีนอาบน้ำก่อน แล้วนูรีนก็เดินเข้าห้องน้ำไป

     หลังจากนั้นฟาคินก็จัดการกับเสื้อผ้าของตัวเอง โดยที่นูรีนเหลือชั้นให้ฟาคินหนึ่งชั้น(มีสองชั้นกับอีกหนึ่งตู้แขวน)และแบ่งฝั่งให้ฟาคินเรียบร้อย ฟาคินถึงกับอมยิ้มเมื่อเปิดตู้เสื้อผ้าจะเอาเสื้อเก็บ  ไม่คาดคิดอีกเช่นเคย   พอนูรีนอาบน้ำเสร็จออกมาแต่งตัวเรียบร้อย  ฟาคินก็อาบน้ำต่อ จะว่าไปในห้องน้ำก็มีของครบครันทั้งสบู่ ยาสระผม  หอพักของเหมืองดีเกินคาดแฮะ ไม่น่าจะมีข้อสงสัยหรือผิดปกติน่ะ

     แต่พอเธอจะนอนนึกขึ้นได้ว่าขนมที่เอามาให้ฮัสวายังอยู่ที่เธอเลย 

งั้นเก็บใส่ตู้เย็นก่อนแล้วกัน เดี๋ยวมดจะขึ้น พรุ่งนี้ค่อยไปให้ นูรีนสรุปได้ก็เอาไปใส่ตู้เย็น พอดีกับที่ฟาคินออกจากห้องน้ำ

     พอหันไปก็เห็นฟาคินยืนอยู่ มีผ้าขนหนูผืนเดียวพันหนอนน่อยของเขา ส่วนท่อนบนไม่มีอะไรบังแผงอกที่ขาวจั๊วน่าเจี๊ยะเหมือนเด็กๆ มีซิกแพ็กที่เห็นแล้วกำดาวแทบพุ่ง เฮ้ยทำไมผ้าขนหนูมันพันต่ำจังว่ะเนี่ย  นูรีนนึกแล้วก็ดึงสายตาไปที่หน้าฟาคินแทนไอ้หนอนน่อยของเขา  เขาสระผมด้วยเลยทำให้ผมที่เปียกน้ำลู่ติดหน้า เส้นผมสีดำตัดกับหน้าขาวๆและมีหนวดเล็กน้อย จากที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆเลยมีหยดน้ำเกาะตามตัวของเขา ยิ่งทำให้นูรีนหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว  ฟาคินเลยถามออกมา

นี่เธอ ไม่สบายหรอหน้าแดงเชียว ถามไปยิ้มไป ทำไมเขาจะไม่รู้หละใครที่เห็นก็แทบจะเข้ามาหาเขาทั้งนั้นมีแต่เธอที่นั่งดูแล้วก็หน้าแดง แค่เนี่ย อะไรว่ะ  แต่มิวายนูรีนก็ส่งค้อนไปให้เธอรู้ว่าเขาแกล้งเธอ  เธอไปนอนดีกว่า

 

เปล่านี่ ฉันไปนอนแล้วกันน่ะ นายช้านอนพื้นค่ะพี่น้อง นูรีนรีบจับจองที่นอน ก่อนนอนแผ่แข็งขาเต็มที่ฟาคินเห็นก็ยิ้มในความเป็นเด็กของเธอ  ยามที่อยู่กันเองจะพูดไทยกันหมด

 

อ้าวแล้วฉันหละ ไม่รู้หละ ฉันจะนอนเตียงด้วย ไม่พูดเปล่าฟาคินยังก้าวขึ้นมาบนเตียงแล้วนอนลงข้างๆ ทำเอานูรีนตาโต ดีที่ฟาคินแต่งตัวแล้ว  พอเธอจะหันมาอีกทีเขาแต่งตัวเสร็จแล้ว แต่งไวมาก แต่ก็ดีกว่ายังอยู่สภาพเดิมแล้วมาขึ้นเตียงเหมือนตอนนี่ก็แล้วกัน

 

เฮ๊ย ออกไป นายไม่มีสิทธิ์มานอนเตียงนี่  นูรีนพยายามไม่ให้ฟาคินนอนเตียงเดียวกับเธอพอก็ไม่ฟัง  แถมมีมือพลักแต่ไม่ยักกะขยับเลยสักนิด  ฟาคินกลับจับแขนนูรีน แล้วออกแรงดึงให้หญิงสาวเข้ามาใกล้ๆมากยิ่งขึ้น

 

ทำไมจะไม่มีสิทธิครับ คุณเมียสุดที่รัก แค่ได้ยินนูรีนก็อ้าปากค้างแล้ว  นี่ยังมีมือที่เป็นเหมือนหนวดปลาหมึกยึบยับมากอดเธออีก  อย่างนี้ตายสถานเดียวนูรีน แถมเจ้าตัวยังจะมายิ้มให้อีก แล้วใจเจ้ากรรมดันมาเต้นแบบแปลกๆอีก ทำไมมันเต้นอย่างนี้หละ

 

นี่นายจะบ้าหรอ ต่อหน้าคนอื่นนู้นถึงเราจะเป็นเมียกันจริงๆ ไอ้บ้าออกไปเลยน๊านูรีนไม่พูดเปล่ายังใช้มือดันหน้าอกล้ำๆของฟาคินออกห่าง และตามเคย คนอย่างฟาคินหรอมีหญิงอยู่ในอ้อมกอดแท้ๆใครจะปล่อยเล่า จริงมั้ย หึ หึ หึ

 

ฉันสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอเด็ดขาด แต่ขอกอดน่ะทำเอานูรีนหน้าเหวอ ตาโตไปเลยแต่แล้ว     ก็ฉันติดหมอนข้างนี่ ฉันสัญญา จริงๆ ว่าจะไม่ทำอะไรเธอเลย แต่...เธอต้องไม่ทำให้ฉันหึงน่ะ ไม่งั้นสัญญาของฉันมันก็จะไม่เป็นสัญญา เธอยังงงๆแต่ก็ยอมให้ฟาคินกอดแต่โดยดี เกิดมายังไม่เคยนอนกับชายใดแถมนี่ยังมากอดเธออีก  จะว่าไปมันก็อุ่นดีน่ะ แต่ไม่รู้ทำไม อีตาฟาคินต้องมาหึงด้วยเนี่ย ทั้งๆที่ก็ไม่ได้เป็นอะไรกันเลย  ท่าจะบ้าแล้วแหละอีตานี่

เรานอนกันได้แล้วแหละ เพราะพรุ่งนี่ต้องตื่นแต่เช้าน่ะคุณ  พอฟาคินจะหันไปชวนให้นูรีนนอนแต่นูรีนชิงหลับไปแล้ว เฮ้อ นูรีน เธอรู้มั้ยว่าเธอทำให้หัวใจฉันเต้นแปลกๆขึ้นมาได้น่ะ  พูดได้แค่นั้นก็พลอยหลับไป

 

        ส่วนฝั่งเพื่อนทั้งสอง พอเข้ามาในห้องพักก็สำรวจดู ฮัสวาเป็นนางข้าหลวงในวังมาก่อนก็อาจทำให้เธอต้องมีความเป็นระเบียบ เรียบร้อย พอเข้าห้องพักเธอก็จักข้าวของสัมภาระให้เข้าที่แต่เธอไม่ยักกะคิดจะจัดข้าวของให้สามี(จำเป็น)บ้างเลย และดูวายุมันพูดเข้า

นี่ เมียครับ มันคิดจะจัดข้าวของให้ผัวหน่อยหรอ  วายุแค่จะพูดให้ฮัสวาโมโหเล่น  แต่พอวายุเดินเข้าห้องน้ำ อาบน้ำสบายใจเฉิบ ออกมาก็เจอสายตาฟาดฟันที่หน้าห้องน้ำ พอออกจากห้องน้ำหญิงสาวก็เข้าต่อทันที  แล้วทำไมหน้ายัยนั้นต้องหน้าแดงด้วยเนี่ย ไม่สบายหรือเปล่าว่ะ เดี๋ยวออกมาค่อยถามแล้วกัน วายุว่าในใจ และเดินไปหาเสื้อผ้าในกระเป๋าออกมาใส่แต่มันกลับหายไปแล้ว หาจนทั่วใต้เตียง ซอกข้างตู้ ก็หาไม่เจอ พอไปเปิดตู้เสื้อผ้าดู ปรากฏว่าข้าวของของเขาทั้งหมดไปอยู่ในตู้เสร็จสรรพ แถมพับซะเรียบร้อยเลย วายุไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวอย่างฮัสวาก็ยังมีอยู่ด้วยหรอ  เพราะเท่าที่เห็นนี่ แทบจะจับไม่กวาดบ้างหรือเปล่าหรอ  วายุแค่จะแกล้งให้ฮัสวาโมโหเล็กน้อยแต่ไม่คิดว่ายัยนั้นจะทำจริง    แต่ก็ดี มีเมียทำให้มันสบายอย่างนี้นี่เอง

 

เฮ้อ ทำไมต้องโชว์ตัวด้วยอีตาวายุบ้า ฮัสวาพูดขึ้นเบาๆหลังจากเข้ามาในห้องน้ำ  ก็จะอะไรหละ พอจัดข้าวของให้วายุเสร็จเธอโมโหมากที่มาสั่งๆๆ เธออาจมีหน้าแดงเพราะโกรธแต่พอจะเข้าห้องน้ำหน้ากลับแดงเพราะอาย ก็อีตาวายุมันไม่ใส่อะไรเลยท่อนบน ส่วนท่อนล่างดีที่ยังมีผ้าขนหนูบัง จุ๊กกรู่ของเขาอยู่ ท่อนบนน่ะทั้งขาว ล้ำ มีซิ๊กแพ๊ก พานเลือดจะทะลักออกจมูก แล้วฉันจะมาชื่นชมสรีระของผู้ชายทำม๊าย  ฮัสวาเปลี๊ยนไป๊ ไม่จริง

 

แต่พอจะนอนคำที่ออกจากปากวายุก็ทำให้รอยยิ้มบนหน้าของฮัสวาก็ปรากฏให้เห็นเด่นชัด

ขอบคุณที่จัดของให้ นอนได้แล้ว ฝันดีจ๊ะ แล้วจะไม่ให้เธอยิ้มได้ไงเล่า  ฮัสวาก็ทำแค่อมยิ้มแล้วพยักหน้าให้ไป  วายุนอนข้างล่างหันมาหาเตียง ส่วนฮัสวานอนข้างบน หันหน้าเข้าหาวายุ  เขายอมสละเตียงให้หญิงสาว แมนจริงๆ (แล้วจะแมนได้สักกี่น้ำเชียว วายุ)

 

แล้วตื่นมาต้องเจอกับอะไรบ้างเนี่ย ไม่รู้เว๊ย ตอนนี้เวลานอนขอหลับก่อนแล้วกัน  และเพราะว่าเดินทางมาทั้งวัน(ไกลเหมือนกันน่ะใต้)เลยทำให้ทั้งหมดหลับกันง่ายๆทั้งที่ก็ไม่ดึกอะไรมากมายนัก

 

 

------------------_________________________-------------------      

เค้าอยากได้เม้นบ้างจัง   อ่านๆๆเม้นๆๆๆด้วยได้ป่ะ น่ะ น๊าๆๆๆ เป็นไงบ้างบอกด้วยน่ะ
ตั้งใจเขียนแหละ ไม่มีใครรู้ เพื่อนก็ไม่รู้ด้วยแหละว่าเราเขียน  แต่เธอ(ผู้อ่าน) รู้ เม้นด้วยว่าเป็นไง น่ะๆๆๆ เรื่องแรก  ไม่กล้าแต่ง กลัวออกมาไม่ดีพอ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 361 ท่าน