Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
Heart's Gem
Zul
ตอนสาม เคลีย
4
01/01/2533 00:00:00
531
เนื้อเรื่อง


ตอนสาม

 

ตอนนี้ทั้งสี่กำลังนั่งรถมุ่งหน้าไปทางใต้เพื่อเป็นเมีย(จำเป็น) สุดท้ายแล้วฮัสวาก็ต้องเป็นเมีย(จำเป็น)ของวายุ หลังจากไปอาบน้ำและแต่งตัวที่โรงแรมของสองหนุ่มทั้งสองหนุ่มก็เก็บกระเป๋าเตรียมตัวพร้อมเดินทาง  บรรยากาศในรถตอนนี้หลังจากออกจากโรงแรมดีกว่าแต่ก่อนมาถึงโรงแรม ฟาคินไม่เคยคุยกับผู้หญิงคนไหนแล้วรู้สึกดีเท่ายัยนูรีนมาก่อน ไม่มีความเสแสร้งแกล้งทำ มีแต่ความจริงใจ  ซึ่งเขาไม่ค่อยได้รับจากคนอื่นเลยนอกจากไอ้วายุเพื่อนรักตัวดีแต่แล้วนูรีนก็ถามขึ้น

 

พวกนายทำงานอะไรกัน เห็นวันที่มาถึงก็มีประชุมกันเลยด้วยซ้ำแล้วก็มีคนแต่งตัวเหมือนกันล้อมหน้าล้อมหลังเยอะแยะเต็มไปหมด นูรีนซักยาวเหยียด ฟาคินกับวายุมองหน้ากันเลิกลักแต่แล้ววายุก็โบ่ยมาให้ฟาคินตอบ(โม้)แทน

 

ฉันเป็น เออ...ตำ..รวจน่ะ  ฟาคินตอบแบบกระท่อนกระแท่น

แล้วเกี่ยวไรกับที่เราจะไปมั้ยอ่ะ นูรีนถามมาอย่างนี่เลยทำให้ฟาคินคิดออกทันใด รีบโม้ไปใหญ่เลย

 

เออ  ใช่ ก็พอดีว่าฉันได้รับรายงานมาว่าที่เหมืองแห่งหนึ่งทางใต้ พวกคนงานเหมืองมีพฤติกรรมแปลกในขึ้นสิบห้าค่ำของทุกเดือน เราเลยจะไปสืบหาความจริงเพราะกลัวว่าจะมีสิ่งผิดกฎหมายเกิดขึ้น…” ฟาคินบอกไปยังไม่ทันจบและกำลังจะต่อแต่นูรีนก็ขัดขึ้นมาก่อน

 

แล้วเกี่ยวไรกับฉันและเพื่อนละเนี่ย นูรีนพูดไปทำให้ฮัสวาพยักหน้าเห็นด้วย

 

เพราะที่นั้นให้คนงานที่พักหอนั้นต้องมีเมียเท่านั้นและจะพักกับเมียแค่สองคน เพราะกลัวจะเกิดความรักระหว่างเพศเดียวกัน ซึ่งที่นั้นห้ามอย่างหนักน่าดูเชียว  ฟาคินพูดกับนูรีนอย่างเป็นกันเองจนวายุที่เป็นเพื่อนกันมานานยังอดแปลกใจไม่ได้เลย สงสัยสิ่งมหัศจรรย์คงจะเกิดแล้วมั้งเนี่ย

 

นายและเพื่อนเลยลากฉันกับเพื่อนมาเป็น  เออ..เมียงั้นซิ  ทำไมต้องฉันด้วยง่ะเนี่ย  คำพูดดูติดคัดเล็กน้อยตรงคำว่าเมีย มิวายยังพูดส่งๆบ่นเบาเหมือนพูดกับตัวเอง แต่คนนั่งข้างๆ(ฟาคิน)ยังสุตส่าได้ยินอีกเลยตอบไปว่า

ก็เธอเคยชนฉันแต่ฉันไม่ให้อภัย เธอเลยต้องทำ  เพื่อที่ฉันจะได้ยกโทษให้ไงหละ ฟาคินตอบได้น่าตายและชวนหน้าโดนถีบ ถ้าไม่เกรงใจว่าเป็นรถของเค้าอ่ะน่ะ

 

เออ งั้นเอาเบอร์โทรศัพท์ของเธอสองคนมาด้วยน่ะ เพื่อจำเป็นเวลาอยู่ที่นู้น ฟาคินบอกสองสาว ซึ่งเขาได้โทรไปบอกเสด็จพ่อแล้วว่าจะไปดูที่เหมืองว่าเรียบร้อยมั้ยและถ้าจะกลับเมื่อไรจะโทร.มาบอก ไม่ต้องห่วงและไม่ต้องส่งคนมาอารักขาด้วย ซึ่งชีคอับดุลลาก็ไม่ได้ว่าอะไร ดีซะอีกที่ลูกชายจะได้ไปดูคนที่ตัวเองจะดูแลในภายภาคหน้าให้อยู่ในการปกครอง

  ในขณะที่นูรีนกำลังจะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าสะพายใบเล็กที่เธอพกติดตัวตลอดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

~~~ Girl, I need a girl มอลแฮโด อีปึน มุมแมโด อีปึน, Girl, I need a girl Baby I need you,
Girl you need me too ~~~
  ชวนให้ทั้งคันหันมามองที่นูรีน  นูรีนกำลังทำหน้าหมดอาลัยตายอยาก  เพราะคนที่โทร.มานั้นคือคุณป๋าบังเกิดเกล้านั้นเอง  นูรีนมีท่าทีลังเลว่าจะรับดีมั้ย เสียงเรียกเข้าก็ดังซ้ำขึ้นใหม่เมื่อมันดังจบแล้ว  ฮัสวาหันมาพูดกับนูรีนเพราะนังเพื่อนตัวดีไม่รับสักที

 

นี่ ยัยนูรีน ทำไมแกไม่รับสักทีว่ะ ใครโทร.มา ฮัสวาถามอย่างค่องใจ

 

 คุณป๋าอ่ะดิ นั้นก็ยังทำให้นูรีนยังคล่องใจอยู่ดี

 

ทำไมล่ะ  หรือว่าแกหนีมา เฮ้อ ฉันหละเหลือเชื่อกับแกจริงๆเลย ฮัสวาถามและได้คำตอบในเวลาเดียวกัน

 

ก็เอออ่ะดิ  ฉันก็มาหาแกแหละ สงสัยคุณป๋าคิดว่ามาหาเค้าแน่เลย เค้าที่นูรีนว่าหมายถึงแม่นั้นเอง แต่คนที่นั่งข้างๆและข้างหน้ากลับคิดว่าเป็นคนพิเศษซะได้

 

งั้นแกก็รับก่อน  และค่อยว่ากันอีกที เดี๋ยวคุณป๋าแกจะเป็นห่วง ฮัสวาตัดปัญหาเพราะตราบใดที่ยังไม่รับสายและยังสามารถติดต่อได้คนเป็นพ่อทำได้ทุกอย่างแม้แต่โทร.จนกว่าลูกสาวจะรับสาย  และนูรีนก็รับสาย ตรอกเสียงที่หวานและติดจะอ้อนลงไปในโทรศัพท์ ทำให้ชายทั้งสองคนถึงกับแปลกใจ เพราะเห็นตอนที่คุยกับฮัสวาก็ไม่ค่อยจะมีเสียงหวานที่แสดงความเป็นหญิงออกมาแต่ทำไมถึงคุยกับคนในสายแล้วหวานเจี๊ยบน่าฟังจังแฮะ และแถมยังเรียกคุณป๋าง หรือจะมีเสี่ยเลี้ยง  ไม่หรอกมั้ง(ปลอบใจตัวเอง)

 

ฮัลโหลค่ะ คุณป๋า ตอนนี้หนูรีนอยู่ที่อานารีเนียแล้วคุณป๋าที่รักไม่ต้องมาตามน่ะค่ะ เพราะหนูรีนแค่มาพักผ่อนเฉยๆ มาหายัยฮัสวาไงค่ะป๋า  หนูรีนคิดถึงยัยฮัสมากเลยค่ะ  พอรับสายได้เธอก็พูดออกมาจนคนปลายสายไม่ทันได้พูด

 

(หนูรีนลูกป๋า  ลูกกลับมาที่ไทยเฮอะ ลูกหาเค้าไม่เจอหรอกมันออกจะกว้างน่ะหนูรีน ผุ้เป็นพ่อพยายามเกลี่ยกล้อมให้ลูกสาวกลับบ้าน หากแต่ความตั้งใจมีมากเหลือล้น

 

ป๋า หนูรีนต้องหาเค้าให้เจอค่ะ หนูรีนอยากเจอหน้าเค้าค่ะป๋า  ขอแค่ได้เห็นหน้าอย่างเดียวหนูรีนก็พอใจแล้วค่ะป๋า นูรีนพยายามออดอ้อนพ่อตัวเอง

 

(กลับมาบ้านเหอะหนูรีน มันไม่มีประโยชน์หรอกที่จะตามหาเค้า กลับบ้านเราน่ะหนูรีน ป๋าไม่อยากเสียหนูรีนไป) ป๋าเชื่อว่าเมื่อนูรีนเจอแม่แล้วนูรีนคงจะอยู่ที่นั้นกับแม่ไปเลย และไม่รู้ว่าแม่ของนูรีน  จะยังมีชีวิตอยู่อีกหรือเปล่า ถ้าไม่มีแล้วนูรีนคงต้องหาไปเรื่อยๆแล้วก็คงจะไม่กลับมาหาตนอีกแน่

 

หนูรีนไม่กลับค่ะป๋า นูรีนบอกด้วยเสียงที่แน่วแน่ ขึงขัง เอาจริง ถ้าหากเธอเอาจริงแล้วใครก็ขัดไม่ได้ทั้งนั้นแหละ

 

(ป๋าเป็นห่วงหนูรีนน่ะลูก) คุณป๋าบอกไปตามที่รู้สึก คุณป๋าห่วงนูรีนและกลัวว่าลูกสาวที่เป็นดังแก้วตาดวงใจจะไม่กลับมาอีกเลย

 

ป๋าค่ะ ไม่ต้องห่วงหนูรีนน่ะค่ะ หนูรีนอยู่กับฮัสวาแล้วและมีเพื่อนๆอีกหลายคนที่สามารถปกป้องหนูรีนได้ค่ะ และป๋าค่ะ หนูสัญญาว่าถ้าหนูเจอเค้า หนูจะไม่มาเหยียบที่นี่อีกเลยค่ะ หนูสัญญาค่ะ หนูรีนสัญญา เธอแค่อยากรู้ว่าทำไมแม่ถึงทิ้งเธอไป  ไม่รักเธอแล้วหรอ ไม่รักลูกตัวเองงั้นหรอ เธอแค่อยากรู้ว่าแม่ยังรักเธออยู่รึเปล่า แค่นั้นและเธอจะกลับไทยอย่างไม่มีวันจะมาเหยียบที่นี่อีกตามที่สัญญา

 

(ก็ได้แต่ลูกต้องติดต่อกับป๋าบ้างน่ะ อย่าหายไปอย่างนี่ หนูรีนสัญญากับป๋าแล้วน่ะว่าจะกลับมา แล้วนี่อยู่กับหนูฮัสวาใช่มั้ย?) เพราะตั้งแต่เธอหายไป เขาก็ติดต่อลูกสาวไม่ได้อีกเลยและลูกสาวก็มาหลบหน้า(ไม่รับสาย)เขาอีกด้วย และแถมยังถามถึงเพื่อนที่นูรีนรู้จักอยู่คนเดี่ยว

     ฮัสวาตอนอยู่ที่ไทย จะคอยมาบ้านนูรีนเสมอเลยทำให้กลายเป็นลูกสาวไปอีกคนแต่พอรู้ว่าจะไปทำงานที่อานารีเนีย คุณป๋าก็ไม่อยากให้ไปเพราะเดี๋ยวนูรีนจะตามไปหา ไม่อยากให้นูรีนมาที่อานารีเนียเลย แค่กระนั้นฮัสวาก็ยังคอยโทร.หาคุณป๋าเพื่อนอยู่บ้างเพื่อถามไถ่สารทุกสุขดิบ ทำให้คุณป๋ายังจำฮัสวาเพื่อนเพียงคนเดียวของลูกสาว และก็มีเบอร์โทรศัพท์มือถืออีกด้วยเลยไม่พ้นแน่คราวนี่

 

ใช่ค่ะ ตอนนี้ฮัสวาก็อยู่ ป๋าค่ะหนูรีนรักคุณป๋าน่ะ และหนูรีนจะติดต่อไปเสมอค่ะ บายค่ะ เธอวางสายไป พร้อมกับที่สายตาคนทั้งรถมองมา(ยกเว้นวายุ ที่หันไม่ได้แต่หูนี่ผึ่งอยู่ตลอดเวลา)

 

ทำไมแกไม่บอกคุณป๋าล่ะว่ะว่าจะมาฮัสวาถามมาเป็นคนแรก

 

แกก็รู้ว่าถ้าฉันบอกว่าจะมา  ก็คงไม่ได้มานั่งหน้าเริ่ดอย่างนี่หรอย่ะ นูรีนตอบไปและทำให้ฮัสวาพยักหน้าตาม

 

ฉันไม่รู้น่ะเนี่ยว่า จากเธอจะเป็นทอมหรือจะเป็นหญิงกันแน่ เสียงเรียกเข้าก็ออกจะเหมือนทอมดี้ แต่พอคุยโทรศัพท์กับมีเสี่ยเลี้ยง แปลกจริงๆ  ฟาคินคิดอย่างนั้น เสียงเรียกเข้าก็ต้องก๊ารต้องการผู้หญิง  แต่รับโทรศัพท์กับมีป๋าค่ะ ป๋าขา แต่พอนูรีนได้ยินว่ามีเสี่ยเลี้ยง เท่านั้นแหละปรี๊ดแตกค่ะท่าน

 

จะบ้าหรอ นั้นพ่อฉันเว๊ย แต่ฉันเรียกป๋า มีปัญหาไรมั้ย มีอย่างที่ไหนมาว่าเธอมีเสี่ยเลี้ยง เธอไม่ใช่พวกที่จะประมาณนั้นน่ะ เกลียดเสียด้วยซ้ำที่ต้องเอาร่างกายๆไปแลกกับเงิน ไม่รักศักดิ์ศรีเอาบ้างเลย  พอดีว่าเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องมีเสี่ยเลี้ยงหรอกน่ะ คิดมาได้

 

อ้าวหรอ นึกว่ามีเสี่ยเลี้ยงก็เห็นพูดซะเสียงหวานเชียวแถมมีหนูรีนอย่างนู้น หนูรีนอย่างนี่ ใครจะไปรู้  ขอโทษแล้วกันน่ะ ทำเอาวายุอึ้งไปพัก เพราะอีตานี่มีที่ไหนขอโทษคนอื่น ฟาคินไม่เคยขอโทษใครมาก่อนเลยน่ะนั้น แต่ทำไมมาขอโทษผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี่ด้วย ชักยังงัยๆแล้วซิ

         นูรีนก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับคำขอโทษเพียงแค่พยักหน้ารับไปเท่านั้น  ซักพักเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ของฮัสวาก็ดังขึ้น แล้วเจ้าของก็หันมามองเพื่อนตัวดี

คุณป๋าว่ะ นังนูรีน สงสัยจะห่วงแกน่ะดู ฮัสวาพูดกับนูรีนแล้วก็รับสาย

ค่ะคุณป๋า หนูอัสเองค่ะ ตอนนี่นูรีนอยูกับหนูฮัสค่ะป๋า ฮัสวาก็เป็นอีกคนที่ทำเอาวายุแปลกใจกับเสียงหวาน แปลกน่ะแต่ทำไมอยากฟังแฮะ ฮึ่ย!!ไม่ใช่หรอกมั้ง ก็แค่ของแปลกที่ไม่เคยฟัง วายุนึกในใจเพลินๆ

 

(หนูฮัส  ป๋าฝากดูแลหนูรีนของป๋าด้วยน่ะ) ป๋าเป็นห่วงนูรีนจนต้องโทร.มาให้ฮัสวาดูแลแทนหน่อยน่ะ

 

ได้ค่ะคุณป๋า แต่ต้องมีข้อแม้น่ะค่ะ  ฮัสวายังมีข้อต่อรอง ก็มันอยากกินนี่นา

 

(อะไรจ๊ะหนูฮัส  เดี๋ยวป๋าจะส่งไปให้เลยน่ะ) คุณป๋าให้ได้เสมอถ้าหากเป็ยความปลอดภัยของลูกสาว

 

ก็แค่ ทองหยอดสองกล่อง ฝอยทองอีกกล่อง  เอาแค่นี่แหละค่ะ น่ะค่ะๆๆๆ ฮัสวาอ้อนคุณป๋าเพื่อนจนนูรีนมองอย่างหมันไส้

 

(ได้สิหนูฮัส หนูฮัสก็ดูแลตัวเองด้วยน่ะลูก ป๋าเป็นห่วงทั้งสองคนแหละ) มิวายคุณป๋ายังเป็นห่วงฮัสวา เพื่อนลูกสาว

 

ป๋าไม่ต้องส่งมาแล้วค่ะ เพราะเดี๋ยวหนูฮัสคนนี้จะไปเอาเองและไปเยี่ยมคุณป๋าที่ไทยด้วยค่ะ ฮัสวาตัดสินใจจะกลับไทยไปหาพ่อกับแม่และถือเอาหนึ่งเดือนนี่พักผ่อนไปเลย เพราะเดี๋ยวสองหนุ่มคงจะให้เป็นเมีย(จำเป็น)แป๊บเดียวมั้งน่ะ

        หลังจากคุณป๋าวางสายไป นูรีนก็หันมาถามเพื่อนตัวดีถึงการที่จะกลับไทยว่าจริงหรือเปล่า

นี่ไอ้ฮัส แกจะกลับไทยกับฉันจริงหรอ นูรีนถามอย่างตื่นเต้น

 

จริงสิ อยากกลับไปหาพ่อกับแม่นานแล้ว  แต่ที่วังไม่ค่อยให้กลับเลยยังหาจังหวะไม่ได้ แต่เมื่อแกมาหาฉันได้ ฉันต้องกลับไปหาแก พ่อ แม่ คุณป๋า และขนมสุดที่รักของฉันให้ได้เช่นกัน ฮุๆๆๆ  ฮัสวาหันมาพูดกับนูรีนที่นั่งอยู่ด้านหลัง ทำให้นูรีนซึ้งในน้ำใจเพื่อนอย่างแรง

 

ดีเหมือนกันกลับไปคราวนี่ ฉันพาแกเที่ยวให้ลืมที่นี่เลย มีอะไรที่แกไม่ได้เห็นการเปลี่ยนแปลงของมันอีกเยอะว่ะยัยฮัส นูรีนอาสาพาเพื่อนเที่ยวเมื่อจะกลับไปไทย เพราะเพื่อนสาวจากไทยไปตั้งห้าหกปีแล้ว คงคิดถึงวันเก่าๆ ของกันและกัน

 

และทั้งหมดก็พูดคุยกันไปตลอดทาง ทำให้ทั้งสี่สนิทสนมกันมากยิ่งขึ้น

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 399 ท่าน