Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
สายใยรักพรางใจ::ขวัญศิระ
Tiger_Saturn/พรรษ
ตอนที่ 3 นำเที่ยว (เอาไว้ให้ชิม :)
4
04/03/2554 09:55:03
747
เนื้อเรื่อง

ตอนที่ 3 นำเที่ยว (เอาไว้ให้ชิม :)

 

นี่ไง พี่ใหญ่เห็นไหมคะ เที่ยวเกาะช้างควรมีเวลาอย่างน้อยสามวันสองคืน

ยอดขวัญเอ่ยกับศิระ พร้อมกับจิ้มนิ้วลงไปที่โบรชัวร์แนะนำโปรแกรมท่องเที่ยว ที่ได้รับมาจากแผนกต้อนรับหลังจากเช็คอินเข้าพักในรีสอร์ทแอนด์สปาแห่งหนึ่ง ทั้งสองแยกกันพักในห้องพักซึ่งมีลักษณะเป็นบังกะโลเล็ก ๆ คนละหลังแต่อยู่ใกล้ ๆ กัน

วันนึงดำน้ำดูปะการังน้ำตื้น อีกวันเหมาเรือเที่ยวชมเกาะต่าง ๆ อีกวันก็ไปเที่ยวน้ำตก ยอดขวัญชี้แจงโปรแกรมสามวันสองคืนที่เธอคาดหวัง

ยอดว่ายน้ำไม่เป็น ฉะนั้นตัดโปรแกรมดำน้ำดูปะการังออกไป ทีนี้ก็เหลือแค่สองวันแล้วนี่ศิระเอ่ยขัดขณะเดินนำเธอมายังโต๊ะรับประทานอาหาร ทั้งสองเดินทางตั้งแต่เช้าตรู่ ขับรถจากกรุงเทพฯ ถึงตราดแล้วต่อเรือมายังเกาะใช้เวลาประมาณหกชั่วโมงกว่า ๆ จนตอนนี้เกือบจะบ่ายโมงอยู่แล้วยังไม่มีอาหารกลางวันตกถึงท้อง

นี่พี่ใหญ่กำลังไถ่โทษที่หนียอดไปดูเหมืองโดยไม่บอกกล่าวอยู่นะคะ พี่ใหญ่ต้องตามใจยอดสิ ดำดูตื้น ๆ เอง ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เสื้อชูชีพเขาก็มีให้

พี่ไม่อยากเอาชีวิตยอดไปเสี่ยง ตอนนี้ยอดอยู่ในความดูแลของพี่นะ พี่อยากทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุดถึงจะเป็นการปฏิเสธ แต่สีหน้าคนพูดยังคงอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา จนบางครั้งยอดขวัญไม่อาจรู้ว่าคนพูดต้องการสื่อความหมายตามนั้นจริง ๆ หรือแค่อยากจะยั่วให้เธอโกรธเล่น ๆ

ยอดขวัญกำลังอ้าปากจะเถียงก็ต้องหยุดตัวเองเอาไว้เมื่อพนักงานเดินเข้ามารับรายการอาหาร จนพนักงานเดินออกไปแล้ว ยอดขวัญจึงปั้นหน้างอใหม่

พี่ไหญ่อ่ะคนขี้งอนทำปากยื่น นั่นทำให้ศิระมีรอยยิ้มกว้างขึ้นแต่ยังไม่โต้ตอบใด ๆ

แล้วที่ว่ามีเวลาเที่ยวกับยอดสองวัน เราจะเริ่มนับพรุ่งนี้ใช่ไหมคะยอดขวัญยังพยายามให้ความหวังตนเอง แม้ความฝันในการเที่ยวเกาะช้างสามวันสองคืนจะไม่เป็นจริง ขอเป็นสองวันเต็ม ๆ ก็ยังดี

วันนี้จ้ะแต่ศิระก็...ดับฝันของเธอ

อาหารที่สั่งไปถูกนำมาวางเต็มโต๊ะ ศิระเริ่มทานอาหาร ยอดขวัญก็เช่นกัน แต่เธอทานเงียบ ๆ ไม่ได้มีเสียงใสสอดแทรกอย่างเมื่อครู่ จนศิระเห็นผิดสังเกตแต่เขามีวิธีพิสูจน์

ศิระตักกุ้งผัดหน่อไม้ฝรั่งใส่จานของยอดขวัญ แต่เธอตักอาหารที่เขาตักให้กลับไปใส่จานของเขาทั้งหมด นั่นแสดงว่าเริ่มโกรธแล้วจริง ๆ

ยอดรู้ไหมจ๊ะ ผู้ใหญ่เขาไม่โกรธกันด้วยเรื่องเล็กน้อยแค่นี้หรอก

ยอดไม่ใช่ผู้ใหญ่สักหน่อย ยอดอายุน้อยกว่าพี่ใหญ่ตั้งหลายปี

อ้าว...คราวก่อนยังยืนยันหนักแน่น ว่ายอดไม่ใช่เด็กแล้วนะ ยอดก็เป็นผู้ใหญ่คนนึงเหมือนกัน ศิระพยายามพูดเลียนแบบเธอทั้งท่าทางและน้ำเสียง ทำให้ยอดขวัญหลุดยิ้มออกมาทั้งที่กลั้นเอาไว้แล้วเชียว

ไม่โกรธกันนะ เดี๋ยวอาหารเต็มโต๊ะที่ยอดสั่งมาก็ไม่หมดกันพอดี กินข้าวอิ่มแล้วเรามาตกลงกันอีกทีก็ได้

เราต้องตกลงกันใหม่อีกทีจริง ๆ นะคะยอดขวัญขอคำยืนยัน และศิระก็พยักหน้า

ในมื้ออาหารศิระได้แต่ครุ่นคิดเพียงลำพัง เธอคงไม่รู้หรอกว่าเขามีเหตุผลร้อยแปดที่ไม่อยากอยู่กับเธอเพียงลำพังให้นานนัก ทั้งที่นั่นเ...ป็นคำขอของหัวใจ

.....

 

วันรุ่งขึ้น...ยอดขวัญมีความสุขเต็มที่กับเช้าวันใหม่ การตกลงกันใหม่อีกครั้งทำให้เธอได้ในสิ่งที่ต้องการและร้องขอ แม้พี่ใหญ่ยังคงยืนยันให้นับเมื่อวานเป็นวันที่หนึ่ง แต่ทริปสามวันสองคืนไม่ได้ไกลเกินฝัน เธอยังจะได้ค้างที่นี่อีกหนึ่งคืน

ยอดขวัญออกมาเดินริมหาดรอรับแสงยามเช้า ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ โผล่พ้นผืนน้ำเบื้องหน้าทำให้เธอไม่นึกเสียใจเลยที่ละทิ้งเตียงนุ่ม ๆ มายืนเหยียบผืนทรายด้วยเท้าเปล่าเปลือย

ยอดเสียงของศิระทำให้ทำให้ยอดขวัญหันกลับไปมองเบื้องหลัง แล้วเอ่ยกับเขาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

พี่ใหญ่...ตื่นแล้วเหรอคะ มานี่เร็วค่ะ พระอาทิตย์กำลังโผล่พ้นน้ำขึ้นมาเลย

ทำไมไม่สวมรองเท้า ยอดขวัญเพิ่งสังเกตว่าในมือของพี่ชายมีรองเท้าสานรัดส้นของเธอติดมาด้วย และนำมันมาวางลงแทบเท้าของเธอ

สวมรองเท้าซะก่อน เดี๋ยวเปลือกหอยจะบาดเอาศิระว่าพลางคุกเข่าลงใกล้ ๆ เขาใช้มือตีเบา ๆ ที่ข้อเท้า เร่งให้เธอขยับเข้าสวมสิ่งปกป้อง

ยอดขวัญใช้มือค้ำไหล่หนาเพื่อทรงตัวก่อนก้าวสวมรองเท้า แล้วศิระก็ติดสายรัดส้นให้เสร็จสรรพก่อนลุกขึ้นมายืนเคียงข้างเธอ แต่ยอดขวัญไม่ได้สนใจดวงอาทิตย์อีกต่อไป เธอมองพี่ชายที่ยืนเคียงข้างเธอด้วยรอยยิ้มจนศิระละทิ้งสายตาจากดวงอาทิตย์แล้วหันกลับมามอง

มองพี่แล้วยิ้มแบบนี้ มันหมายความว่ายังไง ศิระหันกลับมาถามเธอด้วยรอยยิ้มที่ยอดขวัญมองแล้วให้คำจำกัดความว่า เก๋เพราะเขาหลิ่วตาน้อย ๆ ขณะขยับริมฝีปากเอื้อนเอ่ย

พี่ใหญ่ไม่เปลี่ยนเลยนั่นคือที่มาของรอยยิ้ม เมื่อตอนเด็ก ๆ เขาเคยสวมรองเท้าให้เธออย่างไร โตขึ้นเขาก็ยังทำอยู่

ศิระยังคงมองเธอด้วยรอยยิ้ม ไม่รู้จะตอบกลับไปด้วยคำใด จึงเปลี่ยนเป็นคำชวน

เดินเล่นกันหน่อยไหม

ดีค่ะ อากาศกำลังดี แดดอ่อน ๆ แบบนี้จะทำให้ผิวสวย ยอดขวัญก้าวไปยังหาดทรายเบื้องหน้าพร้อม ๆ กับศิระ

เดี๋ยวตอนบ่ายผิวสวย ๆ นี้อาจจะกลายเป็นสีแทนนะรู้ไหม

ฮันแน่....ยอดรู้ทันหรอกน่า พี่ใหญ่ไม่ต้องมาขู่หรอกค่ะ ยังไงยอดก็จะไปดำน้ำ แดดน่ะเหรอ..จิ๊บ ๆ เพราะยอดมีครีมกันแดด SPF50 มีค่า PA+++(+++++++) ”

ศิระหัวเราะไปกับเครื่องหมายบวกของยอดขวัญ ทั้งที่ความจริงแล้วมันควรมีมากสุดเพียงสามตัวเท่านั้น

พี่ใหญ่ก็ต้องใช้นะคะ ก่อนขึ้นเรือสักครึ่งชั่วโมงเดี๋ยวยอดไปหา แล้วก็จะควบคุมการทาครีมของพี่ใหญ่ด้วย จะมาทาแบบหยุมหยิมไม่ได้ ช่วงนี้แดดบ้านเรายิ่งน่ากลัวอยู่ เกิดผิวไหม้ขึ้นมาล่ะแย่เลย ยอดเลือกตัวที่เหนอะหนะน้อยที่สุดแล้วพี่ใหญ่คงไม่รำคาญเท่าไหร่ ยอดขวัญร่ายยาวถึงความหวังดีที่มีต่อเขา และศิระก็ยิ้มรับ

ยอดขวัญเป็นผู้หญิงที่รักสวยรักงามไม่น้อย เหมาะสมกับหน้าตาสะสวยของเธอ และเธอจะดูแลเขาในเรื่องพวกนี้ด้วย ยอดขวัญบังคับให้เขาใช้โฟมล้างหน้าซึ่งเธอเป็นคนเลือกให้ว่าเหมาะกับผิว ยอดขวัญรู้ว่าร้านที่เขาตัดผมประจำคือร้านไหน รู้กระทั่งเขาใช้ครีมโกนหนวด แปรงสีฟันและยาสีฟันยี่ห้ออะไร

เราเดินมาไกลแล้วนะคะพี่ใหญ่เมื่อเวลาผ่านไปอีกพักหนึ่งยอดขวัญก็เอ่ยขึ้น ทั้งสองหันกลับไปมองรอยเท้าของตน เดินรับลมกันเพลินจนไม่ได้สนใจเรื่องระยะทาง ศิระกะจากสายตาคงราว ๆ แปดสิบถึงหนึ่งร้อยเมตร

งั้นเราเดินกลับกันเถอะ หรือยอดจะขี่หลังพี่ดีประโยคหลังศิระเอ่ยขึ้นพร้อมหันหลังให้เธอ แต่ยอดขวัญตีเบา ๆ เป็นการปฏิเสธ

ไม่ขี่หลังหรอกค่ะ เดี๋ยวพี่ใหญ่หนัก อีกอย่างยอดก็ไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วซะหน่อย

อ่าว...เหรอ แต่ยอดอายุน้อยกว่าพี่ตั้งหลายปีนะ

พี่ใหญ่อ่ะยอดขวัญค้อนขวับเมื่อถูกย้อนเข้าให้ พี่ใหญ่มักเอ่ยย้อนด้วยถ้อยคำของเธอเอง ราวกับเขามีเครื่องอัดเสียงของเธออยู่ในหัวตลอดเวลา

เขายังมีรอยยิ้มให้เธอราวกับล้อกันอยู่ไม่เลิก ยอดขวัญเลยฟาด เข้าให้ที่อกหนาก่อนจะเดินนำกลับไปย่ำรอยเดิม ศิระยังคงยิ้มขำอยู่เบื้องหลังก่อนจะค่อย ๆ ก้าวตามเธอออกไป

 

ยอดขวัญได้ดำน้ำดูปะการังสมใจ โดยเรือออกจากท่าตอนสิบโมงเช้า ไปยังเกาะรัง เกาะหวาย การดูปะการังน้ำตื้นเป็นการดำน้ำที่ผิวน้ำ โดยใช้ท่อหายใจ (SNORKEL) ตามชายฝั่งที่มีแนวปะการังอยู่ในระดับความลึกของน้ำไม่เกิน 9 เมตร และมีจำนวนไม่น้อยที่พบแนวปะการังอยู่ในน้ำที่ลึกเพียง 1-2 เมตร แต่ด้วยความลึกเพียงเท่านั้นศิระก็คอยดูแลยอดขวัญอยู่ไม่ห่าง

กระทั่งการดำน้ำสิ้นสุดลง เรือกลับเข้ามายังรีสอร์ทราว ๆ บ่ายสองโมง ทั้งสองจัดการมือเที่ยงด้วยข้าวกล่องตั้งแต่อยู่บนเกาะ ยอดขวัญยอมกินทั้งที่ไม่ถูกปากนักเพราะเธอตั้งใจกลับมานวดสปา ทั้งสองแยกย้ายกันไปและนัดพบกันอีกครั้งในมื้อเย็น

มื้อเย็นเป็นบาร์บีคิวซีฟู๊ดริมหาด มีโต๊ะเรียงรายแต่ไม่ได้ชิดกันมากทำให้พอมีความเป็นส่วนตัว กลางโต๊ะมีแก้วเทียนแฟนซีตั้งอยู่สามใบไล่ระดับความสูง โดยใบที่สูงที่สุดสูงราวหนึ่งคืบ และใบต่อ ๆ มาจะมีความสูงเพียงครึ่งหนึ่งของใบที่สูงกว่า ขอบแก้วที่สูงกว่าเปลวเทียนช่วยให้เทียนไม่ดับไปเพราะแรงลม แก้วเทียนทั้งสามใบทำให้แต่ละโต๊ะสว่างขึ้นมาก เพราะนอกจากคบไฟไม้ไผ่ซึ่งตั้งอยู่ห่าง ๆ แล้วก็ไม่มีสิ่งใดช่วยให้แสงสว่างอีกเลย แม้จะลำบากในการมองเห็นอยู่สักหน่อย แต่บรรยากาศยอดเยี่ยม ตอนนี้จึงมีกุ้งหอยปูปลาอยู่เต็มโต๊ะ ทำให้ยอดขวัญตาวาว เพราะเธอหิ้วท้องรอของอร่อยอยู่หลายชั่วโมง

ช้า ๆ ก็ได้ยอดศิระเอ่ยขึ้นขณะแกะกุ้งวางในจานของเธอ ยอดขวัญไม่ได้กินมูมมาม เธอกินในท่าทางสุภาพสำรวม แต่ศิระสังเกตได้ว่าอาหารในจานของเธอพร่องลงไปเร็วกว่าปกติ

ยอดหิวตั้งแต่เข้าไปทำสปาแล้วล่ะค่ะ ข้าวกล่องเมื่อตอนกลางวันช่วยอะไรยอดไม่ได้เลยการนวดจะไม่เกิดขึ้นเมื่อผู้ถูกนวดอิ่มใหม่ ๆ นั่นทำให้ยอดขวัญต้องกินข้าวเข้าไปหน่อยแล้วปล่อยให้ย่อยไปหลายชั่วโมง เพื่อกลับมาจะได้วิ่งเข้าสปาได้โดยไม่มีปัญญา

พี่เห็นยอดกินไปสามคำ

ก็มันชืดหมดแล้วนี่คะ ยอดกลืนไม่ลง ถ้าไม่ติดว่าจะกลับมาทำสปายอดคงหิ้วท้องกลับมากินที่รีสอร์ท

ทำสปาเสร็จแล้วก็มากินได้นี่

ยอดอยากรอกินกับพี่ใหญ่นี่คะ ยอดอยากให้พี่ใหญ่เห็นว่าบรรยากาศของโต๊ะอาหารที่เรานั่งอยู่ตอนนี้มันโรแมนติกแค่ไหน

ยอดเคยมาที่นี่แล้วเหรอ

ค่ะ

เคยอยู่ท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติกแบบนี้ด้วย?”

ค่ะ

มากับใคร?” ศิระถามออกมาพร้อมรอยยิ้มน้อย ๆ ทั้งที่ในใจของเขากำลังมีสังหรณ์บางอย่าง

เอ่อ...กับ...กับเพื่อนน่ะค่ะ ยอดขวัญบ่งฐานะคนที่มากับเธออย่างลังเล แต่แววตาของยอดขวัญเวลาเอ่ยถึงเพื่อนนั้นมันดูเปี่ยมสุขจนเกินพอดี และมันทำให้หัวใจเปี่ยมสุขของศิระก็แฟบลงอย่างไม่รู้สาเหตุ แต่ใบหน้าที่ปั้นยิ้มไว้ยังไม่จาง เพียงแต่เลี่ยงการสบตากับเธอหันไปสนใจอาหารในจานของตนแทน

วันหลังเรามากันทั้งครอบครัวดีไหมคะ ชวน...

ตืดดดด.......

อุ้ย!” เสียงมือถือที่จู่ ๆ ก็ดังขึ้นขัดการสนทนาทำให้ยอดขวัญตกใจ ก่อนจะหยิบขึ้นมาดูว่าใครโทรมาหาเธอ

ตืดดดด....... ตืดดดด.......

และเพียงมองเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาก็ทำให้ยอดขวัญยิ้มออกมาท่าทางดีใจ

เอ่อ...เดี๋ยวยอดขอรับโทรศัพท์ก่อนนะคะ เธอหันไปขอตัวจากศิระด้วยท่าทางเขิน ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปยังโถงกลางของรีสอร์ทซึ่งอยู่ในระยะสายตา และเสียงคลื่นทะเลคงเบากว่าตรงนี้มาก ศิระมองท่าทางของยอดขวัญขณะคุยโทรศัพท์ เธอยิ้ม และพูดคุยด้วยท่าทางเปี่ยมสุข

ใครกัน?’ 

.................

 

 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อ่าา -0-
เสียใจด้วยนะคะ

ยังสนุกเหมือนเดิมค่ะ
แต่รู้สึกดำเนินเรื่องช้าไปหน่อย  - -"
จากคุณ MHIN :)/(vampineknight) อัพเดตเมื่อ 27/12/2553 15:17:53
ความคิดเห็นที่ 2
หนุกมากค่ะ พี่ฝน^^
จากคุณ รอสมี่/(rosmee14767) อัพเดตเมื่อ 24/09/2553 03:56:13
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 420 ท่าน