Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
*,, ตกหลุมรัก!! นายเทดดี้แบร์ ,,*
I ' m F o o l
,,B e a R 24,,
24
01/01/2533 00:00:00
998
เนื้อเรื่อง

ตอนที่ 24

เซริส...

 

หวาย~ ทำไมฉันจะต้องมาเจอนายอีกนะ!  TT^TT วันนี้ฉันจะต้องเจออะไรซวยๆอีกไหมเนี่ย!! >_<

 

ขอโทษนะ  ที่ฉันไปเหยียบเท้านาย ฉันขอตัวก่อนล่ะ

 

รีบชิ่งค่ะ!! >O< 

 

เดี๋ยวก่อน...

 

ในขณะที่ฉันกำลังเตรียมตัวหนีเต็มที่อยู่นั้น ก็มีมือข้างนึงมาคว้าแขนฉันไว้  เหอะ! จะมือใครซะอีกล่ะ ก็นายอลันนั่นแหละ  ฮึ๊ย~ >_<  นายจะหยุดฉันไว้ทำไมอีก เอ๊ะ! หรือว่า... O_O

 

เธอ...

 

อ๊ะ! นายจะพูดก็พูดไปสิ ทำไมต้องยื่นหน้าเข้ามาใกล้ด้วย >///<   O_O  โฮ๊ะ! ไม่นะ >_< นายจะทำแบบวันนั้นเหรอ  ม่ายยยย  >O<   

 

 และถึงแม้ในใจจะคิดต่อต้านแค่ไหน  ร่างกายของฉันกลับไม่ขยับเอาซะดื้อๆ  TT_TT   ง่ะ  ทำไมถึงไม่เห็นใจฉันกันบ้างเลยนะ  ไอร่างกายทรยศ >~<

 

...

 

>_< สติฉันจะหลุดลอยแล้วนะ  นายนี่ต้องการจะพูดอะไรกันแน่!! นายจะทำให้หัวใจฉันระเบิดออกมารึไง  อลัน!!

 

เซริส...ฉัน...

 

                นายนั่นพูดตะกุกตะกัก ก่อนจะบีบที่ข้อมือฉันแรง จนฉันรู้สึกเจ็บมาก และ...ฉันจะไม่ทนแล้ว!!!! >O<

 

หยุด!! แล้วปล่อยฉัน นายทำฉันเจ็บ!”

 

ได้ผล  นายนั่นหยุดชะงักและจ้องมองใบหน้าของฉันซักครู่ ก่อนจะหันไปอีกทางและเดินไปเลย  เหอะ!! นายอลันนี่เข้าใจยากชะมัด >_< ว่าแต่ นายนั่น ต้องการพูดอะไรกันแน่นะ  ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว วันที่นายนั่น...เอ่อ ใช่! ฉันไม่สมควรจะนึกถึงมันเลยแฮะ  เฮ้อ...

 

 

ในวันรุ่งขึ้น ฉันก็พบว่า โรงเรียนได้เข้าสู่ความวุ่นวายครั้งยิ่งใหญ่ซะแล้ว  และมันเริ่มต้นขึ้นจากการกล่าวคำปราศรัยหน้าเสาธงในตอนเช้าของผู้อำนวยการของโรงเรียนนั่นเอง =_=

 

สวัสดีนักเรียน ^ ^  วันนี้ ครูขอกล่าวด้วยความยินดี ว่า  ตั้งแต่วันนี้ จนถึงวัน พุธ  เราจะมีงาน ‘OPEN HOUSE’ กัน  งานนี้ เราอนุญาตให้นักเรียน จัดนิทรรศการ ได้ตามสบายภายในห้อง  ไม่ว่าจะเกี่ยวกับ ดนตรี วิชาการ หรือกีฬา ได้ทั้งนั้น คุณครูกลุ่มสาระ แนะแนว จะเป็นคนดูแลเรื่องการจัดนิทรรศการของพวกเธอ โดยให้แต่ละห้องเขียนรายละเอียดการจัดมาคร่าวๆ และเขียนงบประมาณมาด้วย แบบฟอร์มอยู่ในจดหมายที่ทางโรงเรียนแจกให้ในแต่ละห้องแล้ว  ขอให้พวกเธอตั้งใจทำงานและจัดนิทรรศการที่น่าสนใจขึ้นมา  ครูคาดหวังในตัวพวกเธอ  วันนี้ให้ทุกคนเริ่มเตรียมงานได้

 

สิ้นสุดการปราศรัยนั้น โรงเรียนก็ถึงคราวอวสาน!!  ทุกอย่างถูกจัดแต่งอย่างรวดเร็ว และทุกคนดูมุ่งมั่นตั้งใจกันเสียเหลือเกิน =..=  ซึ่งนั่น ไม่นับฉันนะ ฮ่าๆ เพราะฉันไม่ชอบคิดและไม่ใช่คนริเริ่ม ส่วนใหญ่ฉันมักจะอุดอู้และรอคอยคำสั่งจากเพื่อนๆในห้องมากกว่า  อาจจะคิดว่าฉันเฉื่อยชา  แต่ไม่ใช่หรอก ฉันแค่ไม่อยากทะเลาะกับเพื่อนในห้องเท่านั้น!! -_-+

 

นี่! เซริส  แกคิดว่าห้องเราจะทำอะไรดีล่ะ

 

ยัยแพรรีบพูดขึ้นหลังจากที่เราเดินแถวขึ้นมาบนห้องแล้ว  โหย~ ทำไมเพื่อนฉันถึงได้เป็นคนกระตือรือร้นแบบนี้นะ =O=;;

 

เอ่อ...ไม่รู้สิ ตอนนี้ฉันอยากกินไอติมเย็นๆจังเลย TT_TT อากาศเมืองไทยนี่ร้อนเป็นบ้า  ถามจริงเถอะ! นี่มันยังไม่เข้าหน้าหนาวอีกเหรอ

 

ฉันเอ่ยตอบเซงๆ ก่อนจะกระพือเสื้อให้อากาศเข้าไป  อ๊า~ ค่อยยังชั่วหน่อย  >_<//

 

ไอติมเหรอ  O_O  เฮ้ย!! เพื่อนๆ เรามาทำร้านไอศกรีมกันไหม  ฉันว่าโอเคนะ ช่วงนี้อากาศก็ร้อนด้วย ตั้งชื่อว่า ไอติมลดโลกร้อน ดีมะ

 

หา!! OoO ไอติมลดโลกร้อน!! โหย คิดได้ไงวะ เพื่อนเรา -O-

 

เอ้อ ก็ดีนะ แต่ว่า มันจะดีเหรอ เราต้องลงทุนนะ แล้วก็ต้องขายด้วยอ่า  แถมมันยังไม่มีแรงบันดาลใจพอนะ  เอาไงดีพวกเรา

 

เพื่อนอีกคนในห้องเริ่มเสนอความคิดเห็น  อืม...ฉันว่านะ

 

ก็ทำเองดิ๊ =O=;;”

 

ฉันเอ่ยขึ้นเบาๆ คล้ายๆกับบ่นอุบอิบอะไรซักอย่าง  แต่เนื่องจากใครซักคนดันหูดีได้ยินที่ฉันบ่นขึ้นมาซะงั้น! =_=

 

เอ้อ ใช่! ฉันเคยเห็นสูตร ไอศกรีมทำเอง ที่ไม่ยากแล้วก็ไม่ต้องเสียตังค์เยอะด้วยนะ

 

เพื่อนแสนหูดีของฉันเอ่ยขึ้น 

 

เหรอๆ  ก็ดีนะ อย่างนี้ไอศกรีมของเรา นอกจากจะลดโลกร้อนแล้วนะ ยังเข้าข่ายเศรษฐกิจพอเพียงด้วยนะ ฮ่าๆ ดีนะ ว่าไหม

 

เอานั่น!! ไปกันใหญ่ละ  =..=  คือว่า ฉันก็อยากจะบอกอ่านะ ว่าฉันไม่ได้เป็นคนเริ่ม แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว มันคงบอกได้ว่า ฉันเป็นคนเริ่มชัวร์!  

 

และสุดท้าย ห้องของเราก็เป็นอันตกลงจะทำนิทรรศการ โดยมีโครงการ ว่าจะสอนวิธีทำ  ไอศกรีมภายใต้ชื่อ โครงการว่า ไอติมพอเพียงและลดโลกร้อน ( ใครเป็นคนคิดวะเนี่ย =_= )   ซึ่งก็ผ่าน การประเมินจากอาจารย์และสามารถเริ่มโครงการต่อได้โดยปริยาย  ทำไมมันง่ายอย่างนี้เนี่ย -_-‘

 

วันนี้ทั้งวัน ห้องฉันก็อลหม่านกันอย่างมาก ทุกคนตั้งอกตั้งใจตกแต่งห้องกันด้วยความมุมานะ  ส่วนฉันนั้น ก็มีหน้าที่ไปซื้อของมาตกแต่งห้อง กับยัยแพรและเพื่อนอีก 5คน   เพื่อนๆคนอื่นก็แบ่งๆกันไปทำงานของตัวเอง  จะว่าไปแล้ว  ( . . )

 

โครก ครากกก !!!!       ( ป.ล. โปรดจินตนาการให้เป็นเสียงท้องร้อง =..= )

 

ฮ้า~ หิวข้าวแล้วนะเนี่ย   T_T!!

 

แพร ฉันหิวข้าวแล้วอ่ะ TTOTT”

 

ฉันหันไปบ่นใส่มันก่อนจะเอามือเลื้อยๆไปจี้ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจสุดๆ >_<

 

อื้อๆ ฉันก็หิว ไปๆ ไปหาอะไรกินกัน ^ ^”

 

และในขณะที่ฉันกับยัยแพรกำลังจูงมือกันเดินไปโรงอาหารนั้น ก็มีคนเรียกยัยแพรไว้พอดี

 

แพร!! มาทางนี้หน่อยสิ  เธอซื้อมาทำอะไรน่ะ =O=”

 

เพื่อนคนนึงกวักมือเรียกยัยแพรหยอยๆ และมองมาด้วยสายตาอาฆาตมาดหมายมาที่เราสองคน ทำเอายัยแพรหน้าหงอยพร้อมๆกับจำใจพยักหน้าหงึกๆกลับไป ก่อนจะหันหน้ามาทางฉัน

 

เอ่อ...เธอไปกินก่อนละกัน เดี๋ยวฉันตามไป ^ ^;;”

 

ยัยแพรหันหน้ามายิ้มแห้งๆให้ฉัน ก่อนจะรีบวิ่งไปทันที  เฮ้อ...กินคนเดียวก็ได้เรา!! TT^TT ฉันมองแพรอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปโรงอาหาร 

 

ฮ้า~ ว่าแต่ นายนั่นจะเป็นยังไงมั่งน้า ห้องนายนั่นจะทำนิทรรศการอะไรนะ  อ๊ะ! O_O นี่ ฉันคิดถึงนายอลันทำไมนะ!! บ้าๆๆๆ  (>_<  ) (  >_<) (>_<  ) (  >_<) บ้าที่สุด!! >..<

 

และไม่ทันรู้ตัว ฉันก็มาหยุดยืนอยู่หน้าห้องอลันซะแล้ว  อ้ากกก >O< ฉันเกลียดตัวเอง TT^TT  ฉันรีบสาวเท้ายาวๆออกไปจากที่ตรงนั้น และรีบไปที่โรงอาหารทันที  และไม่นานนักหลังจากที่ฉันไปถึง ยัยแพรก็ตามมา 

 

 

นี่  แก เขียนอะไรน่ะ ขอฉันอ่านมั่งสิ! ^O^”

 

หลังจากกินข้าวเสร็จแล้ว เราสองคนกลับมาที่ห้องเรียน ซึ่งตอนนี้กลายเป็นป่าช้าไปแล้ว =_= ง่า คนมันหายไปไหนหมดเนี่ย! =O=;;  

 

ฉันที่เห็นคนเงียบๆ ก็รีบไปคว้าสมุดไดอารี่ออกมาเขียนถึงเรื่องเมื่อเช้าและจนถึงตอนที่ขาของฉันไปหยุดอยู่ที่ห้องตานั่น  แต่โดยที่ฉันไม่รู้ตัว ยัยแพรก็มายืนอยู่ข้างหลังซะแล้ว!! O_O

 

ไม่ได้!!”

 

ฉันรีบปิดสมุดลงและกระชับสมุดในมือให้แน่นขึ้น  ด้วยกลัวว่าเพื่อนตัวแสบจะเอามันไปอ่าน และมันจะไม่เป็นความลับอีกต่อไป! >_<

 

เอามาเถอะน่า ฉันอยากอ่านอ่า  นะๆ ฉันไม่บอกใครหรอก น้าๆ >O<”

 

ยัยแพรพนมมือขึ้นอ้อนวอนฉัน ก่อนจะมองฉันด้วยสีหน้าน่าสงสาร  ชิ!! ไม่มีทางหรอกย่ะ >u<

 

ไม่!”

 

ก็ได้ ฉันไม่อยากอ่านก็ได้

 

ฮิฮิ >_< ถอดใจแล้วล่ะสิ  ฮ่าๆ แหงล่ะ  เธอไม่มีวันได้อ่านหรอกย่ะ!

 

อ่าน้า ฉันล้อเล่นน่ะ :P ”

 

แต่ด้วยความชะล่าใจของฉัน ในขณะที่ฉันเผลอ ยัยนั่นก็คว้าสมุดไปจากมือฉันและวิ่งออกไปจากห้องทันที!! อ้ากกกก ยัยเพื่อนตัวแสบ! >_<

 

เฮ้ย!! O[]O”

 

ฉันรีบวิ่งออกจากห้อง ตามยัยนั่นไปทันที  ไม่นะ! จะให้ยัยนั่นอ่านไม่ได้  >[ ]< ไม่อย่างนั้น ยัยนั่นจะรู้เรื่องตอนที่อลันกลายเป็นหมีด้วย  ไม่นะ!! ฉันยอมไม่ได้

 

ฮ่าๆ ฉันจะต้องอ่านให้ได้  เธอปิดบังอะไรฉันอยู่เหรอ เซริส!”

 

ยัยแพรวิ่งไปพูดไป และเธอก็หันมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ฉัน  หนอย! เธอเป็นเพื่อนฉันนะยะ  >O< ทำแบบนี้ได้ไงเนี่ยย

 

แพร!! ขอร้องล่ะ  อย่าอ่านนะ  อ๊ะ! OoO”

 

และขณะที่ฉันกำลังวิ่งตามยัยนั่นอยู่ ฉันก็เผลอไปสะดุดอะไรบางอย่างเข้า และนั่นเป็นผลให้ฉันล้มลงอย่างแรง  แค่นั้นยังไม่พอ  ท่อนไม้ท่อนใหญ่ทั้งหลายที่วางพาดอยู่แถวๆนั้น ก็โดนลูกหลงไปด้วย และตอนนี้มันกำลังจะ...ล้มลงมาทางฉันแล้ว  อ้ากกก ทำไมขาฉันถึงไม่ขยับเลยนะ  ไม่นะ!! >_<

 

เซริส!!!”

 

โครม!

 

เสียงของไม้ที่ล้มลงมานั้น ดังสนั่นจนทุกคนในละแวกนั้นพากันออกมาดูด้วยความสงสัย  เอ๊ะ! ตะกี้ไม้มันล้มลงมาจะทับฉันนี่ แล้วนี่ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกเจ็บอะไรมากเลยล่ะ  โอ๊ะ! เลือดดด TTOTT   อ๊ะ! O_O ไม่ใช่เลือดฉันนี่  มันมาจากข้างบนตัวฉัน O[]O!!!!   

 

อลัน!!!!”

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

I ‘ m F o o l : ฮ่าๆ กราบสวัสดีพ่อแม่พี่น้อง ที่เคารพรักทั้งหลาย  55+ จะเปิดเทอมแล้ว TT_TT นิยายก็ยังไม่จบซักที  นี่ก็นั่งงมพล็อตมาได้จนถึงตอนนี้แล้วนะเนี่ย

ขอบอกว่ามันมีลางจะจบจริงๆแล้วล่ะ ทุกท่าน!! ดีใจไหม  ^ ^  ฟูลก็รู้สึกดีนะ เพราะในที่สุดก็หาโอกาสได้แล้ว แต่ว่าขอให้พระเอกได้เสียเลือดหน่อยละกาน สะใจคนแต่ง 555+  นี่ก็จะเปิดเทอมแล้ว  เด๋วต้องรีบๆหน่อย  ไม่งั้นเปิดเทอมแล้ว นิยายจะค้างเติ่งนะครับ ท่านผู้อ่านที่รัก!! 

ตอนนี้ ก็มากับงานโรงเรียนที่มีน้องคนนึงเสนอมาอ่า  ฟูลก็เลยจับมาใส่ซะเรย 55+ ต้องขอบคุณน้องคนนั้นด้วย ( ขอไม่เอ่ยชื่อละกานเน้อ ) ส่วนคำขอของนักอ่านทุกท่านที่เคยขอไว้ ก็คงจะได้สมหวังกานไปแล้วนะบางคน  แบบว่าพยายามจะใส่ให้แล้ว =_=  พยายามเต็มที่แล้วนะ 55+ 

ตอนนี้อ่านแล้วรู้สึกยังไงกานก็บอกน้า เพราะว่า ฟูลไม่เคยแน่ใจหรือมั่นใจกับการบรรยายของตัวเองเลยจริงๆ  รู้สึกว่ามันแย่มากๆเลยด้วยซ้ำครับ

เอ่อ...ยังไงก็เช่นเคยน้า ขอบคุณทุกๆคอมเม้นท์ ทุกๆคะแนนโหวตที่มีให้กาน น่ารักทุกคนเลยคร๊าบบ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ  ^ ^  ถ้าชอบก็โหวต ก็คอมเม้นท์กันมานะครับผม ไม่ชอบก็ด่ากันได้เรยทีเดียว =..=  หึหึ  ขอบคุณมากๆครับ เจอกาน ตอนที่ 25 คร๊าบบบ    ::  รักนักอ่านทุกคน!! >3<  ::

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 101 ท่าน