Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
*,, ตกหลุมรัก!! นายเทดดี้แบร์ ,,*
I ' m F o o l
,,B e a R 20,,
20
01/01/2533 00:00:00
1133
เนื้อเรื่อง

ตอนที่ 20

 

นี่ เดี๋ยวจะถึงบ้านฉันแล้วล่ะ  ส่งตรงนี้ก็พอนะ

 

ฉันเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นหลังคาสีแดงของบ้านที่อยู่ห่างออกไปไม่มาก แล้วหันมามองคนข้างๆที่เดินมาด้วยกัน 

 

ไม่เป็นไร ฉันไปส่งเธอถึงบ้านก็ได้ ^ ^”

 

คริสเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มหวานให้ฉัน  ทำไมพักนี้เค้าถึงดีกับฉันจัง แถมยังไม่กวนเหมือนเดิมแล้วด้วย เกิดอะไรขึ้นกันนะ =_=  แต่ช่างเหอะ ว่าแต่ ยัยแวนด้านั่นเป็นแฟนกับอลันจริงๆน่ะเหรอ

 

นี่! มีอะไรจะพูดก็พูดมาเถอะ

 

อยู่ๆคริสก็เอ่ยขึ้น โอ๊ะ! เค้าอ่านใจฉันได้เหรอ OoO

 

เอ่อ...คือว่า ฉันยังสงสัยอยู่น่ะ ว่าแวนด้า เค้าเป็นแฟนอลันจริงรึเปล่า

 

เฮ้อ...ทำไมฉันถึงต้องอยากรู้นักนะ ก็เห็นๆอยู่  บ้าจริงๆเลยเราเนี่ย!! >_<

 

ฮ่าๆ นั่นสินะ ถ้าใครมาเห็นก็ต้องคิดแบบนั้น  แต่ว่า ยัยแวนด้าน่ะ ไม่ได้เป็นแฟนอลันหรอกนะ สบายใจได้

 

คริสปล่อยหัวเราะออกมา จนทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองถามอะไรงี่เง่าจัง แต่เอ๊ะ! เค้าไม่ได้เป็นแฟนกันเหรอ งั้นก็...ฮี่ๆ >_< ทำไมฉันต้องดีใจด้วยน้า อ้ากกกก ฉันไม่อยากจะชอบตานั่นเลย ให้ตายเถอะ!!

 

เอ่อ เหรอ ( . . )

 

ว๊ายยย >///< ตอนนี้ฉันจะต้องยิ้มแก้มปริอยู่แหงๆเลย  ว่าแต่รีบเข้าบ้านดีกว่า จะรีบไปเขียนไดอารี่ เรื่อง ชีวิตอนาถของยัยเซริส  =_=

 

เอ่อ...

 

จู่ๆคริสก็คว้าข้อมือฉันไว้  เฮ้ยๆ ฉันเปล่าเหยียบเท้านายนะ -  -+

 

มีอะไรเหรอคริส ^ ^”

 

คือว่า...เธอ...ชอบอลันอยู่เหรอ

 

หา!! >O< เค้ารู้ได้ยังไง

 

เอ่อ เปล่านะ คือว่า...ฉัน เอ่อ...อืม...ใช่...ฉัน...ชอบอลัน

 

อาจจะเป็นเพราะเห็นดวงตาที่จับจ้องอยู่นั้นกำลังมองอย่างจริงจังก็ได้ ที่ทำให้ฉันไม่กล้าปฏิเสธออกไป

แต่พอมองดูอีกครั้ง ดวงตาที่จริงจังเปลี่ยนแปรเป็นดวงตาที่ดูเจ็บปวด นายเป็นอะไรรึเปล่าเนี่ย

 

เธอ...ชอบอลันสินะ ^ ^”

 

ถึงจะยิ้ม แต่ฉันก็ดูออกมาเค้าฝืน ฉันลืมไปสนิทเลย เค้าต้องรักอลันมากๆแน่  O[]O

 

คริส ฉันขอโทษนะ ที่ไปชอบคนคนเดียวกับนายน่ะ

 

หา!! คนคนเดียวกันงั้นเหรอ ? เธอหมายถึงว่า ฉันชอบอลัน งั้นเหรอ ฮ่าๆ บ้าใหญ่แล้ว ฉันเป็นเพื่อนมันนะ  แล้วฉันก็ไม่ได้เป็นเกย์ด้วย เธอนี่บ๊องจริงๆเลย  ทำฉันคิดอะไรไม่ออกเลยแฮะ ^ ^”

 

ฮ่าๆ นายนั่นยิ้มจริงๆละ  เฮ้ย! แต่เดี๋ยวนะ บ๊องเหรอ >..<

 

นี่! ฉันเปล่าบ๊อง ก็ถ้าไม่งั้นแล้วนายถามฉันทำไมล่ะ ว่าฉันชอบอลันรึเปล่า

 

ฉันงอนจริงๆนะ เหอะ! มาหาว่าฉันบ๊อง ถ้าชมว่าน่ารัก จะไม่ว่าซักคำเลย -..-

 

อ๋อ เธออยากรู้จริงๆน่ะเหรอ

 

โอ๊ะ! ตานั่นพูดก่อนจะทำหน้ากรุ้มกริ่ม  นายนั่นกลับมาเป็นคนกวนประสาทเหมือนเดิมละ คนจริงจังๆเมื่อตะกี้หายไปไหนแล้วนะ  (  ‘ ‘ )

 

มะ...ไม่อยากรู้แล้ว ชิ!”

 

ช่วยด้วย TT^TT อยู่ๆฉันก็รู้สึกกลัวตานี่ขึ้นมาซะงั้น

 

ฮ่าๆ ฉันก็แค่จะบอกว่า ที่ฉันถามน่ะ เพราะว่าฉันเห็นเธอดูท่าทางกังวลมากตอนที่อลันหายไป แล้วก็ไม่ใช่แค่นั้นนะ ทุกกริยาท่าทางของเธอ - -* มันดูออกง่ายมากมายเลย

 

จริงเหรอ O_O”

 

อื้ม ^ ^ จริงสิ

 

ตายล่ะ!! ฉันทำให้คนอื่นดูออกหมดเลยสินะ  งั้นนายนั่นก็รู้ด้วยเหมือนกันเหรอ  ม่ายน้า TT[]TT

 

นี่ บ้านเธอเหรอ

 

อื้ม ใช่แล้ว ขอบคุณที่มาส่งนะ ว่าแต่ จะเข้าไปไหม

 

มีใครอยู่บ้างล่ะ

 

ไม่รู้สิ เดี๋ยวเข้าไปดูก่อนนะ

 

อืม ^ ^”

 

โอ๊ะ!  ตอนนี้ มีใครอยู่บ้างเอ่ย  ทำไมไม่มีใครอยู่เลยนะ ไปไหนกันหมดน่ะ  เอ๊ะ! มีอะไรแปะไว้ด้วย O_O

 

พ่อ : นัดลูกค้าไว้  กลับเย็นๆ กินข้าวก่อนเลยนะ รักแม่และลูก

 

แม่ : ออกไปเที่ยวกับป้าทิพย์ กลับค่ำๆ ปิดบ้านดีๆนะลูก

 

เฮ้อ สองคนนี้ประจำเลยแฮะ =_=

 

โทษที ที่ให้รอนะ ในบ้านไม่มีคนอยู่เลยน่ะ แหะๆ

 

อ๋อ งั้นฉันไม่เข้าละกัน  เธอล็อคประตูดีๆนะ ^ ^ ฉันไปล่ะ บาย

 

อืม บายจ๊ะ ขอบคุณนะ

 

อื้ม ^ ^”

 

ฉันยืนมองคริสเดินไปจนลับตา  เหอๆ  ฉันพูดจริงๆนะ นายคริสเนี่ยเป็นคนกวนๆแต่แอบสุภาพอ่ะ  เฮ้อ...แล้วนี่เราจะทำอะไรดีล่ะเนี่ย น่าเบื่อชะมัด...

 

 

ตลอด 2 อาทิตย์สุดท้าย ก่อนเปิดเทอม ฉันใช้เวลาไปกับการกินๆนอนๆ อย่างไร้ประโยชน์สุดๆเลย  เฮ้อ...บางทีก็คิดว่าอยากให้เปิดเทอมล่ะนะ  และตลอดเวลา ฉันมักจะคิดถึงอลัน  ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่เคยไปเยี่ยมเค้าที่โรงพยาบาลอีก นายคริสก็หายไปด้วย แม้แต่โทรศัพท์ก็ไม่เคยคิดจะโทรมา เค้าหายไปไหนกันนะ อ้อจริงสิ ช่วงนี้ยัยแพรก็ดูเหมือนจะไม่ว่างเสมอ ยัยนั่นดันไปสมัครทำงานพิเศษอยู่ที่ไหนซักแห่ง และไม่ว่างคุยกับฉัน เฮ้อ...น่าเบื่อชะมัดเลย วันนี้ ก็เป็นวันสุดท้ายของการปิดเทอมแล้วด้วย ฉันควรจะทำอะไรดีนะ...

 

ไม่ใช่แค่ใครซักคน ไม่ใช่แค่ใครก็ได้~ ’

 

จู่ๆ โทรศัพท์ก็ร้องขึ้น เล่นเอาฉันใจหายใจคว่ำหมดเลย  คนกำลังคิดอะไรเพลินๆ ว่าแต่ ใครโทรมานะ O_O เบอร์แปลกด้วย  รับดีไหมเนี่ยเรา >^<  เอาเว้ย! รับก็รับ

 

สวัสดีค่ะ เซริสพูดอยู่ นั่นใครคะ

 

( เอ่อ...เธอว่างรึเปล่าน่ะ)

 

ฮึ๊ย! ใครฟะ อยู่ๆก็ถามว่าว่างรึเปล่า ไม่บอกก่อนว่าเป็นใครแบบนี้ โรคจิตรึเปล่า O_O

 

แล้วนั่นใครล่ะ

 

( น่าๆ บอกมาก่อนว่าว่างรึเปล่า)

 

โหย =[]= ไอบ้า แกโทรมาก็ต้องบอกก่อนสิยะ!!

 

ว่างมั้ง นั่นใครล่ะ

 

( ว่างเหรอ เธอ...ไปเที่ยวสวนสนุกกัน เดี๋ยวส่งคนไปรับที่บ้าน โอเคนะ บาย)

 

ตรู๊ด ตรู๊ด~

 

และสายก็ตัดไปอย่างงงๆ  -[]-  เฮ้ย! ใครโทรมา?  ทำไมถึงชวนไปเที่ยว ?  แล้วใครจะมารับเรา ?  แล้วการชวนแบบนี้ มันไม่ได้ยินยอมทั้งสองฝ่ายนี่หว่า =O=;; เจริญเถอะ!! ไอคนด่วนสรุปเอ๊ย  ฉันจะนอนอืดฉึ่งอยู่นี่แหละ  ไม่ไปไหนทั้งนั้นเฟร้ย!! -3-

 

ดังนั้น ฉันจึงหาหนังมาดู และไม่แยแสกับโทรศัพท์อีก โอ๊ะ พระเอกเรื่องนี้หล่อชะมัดเลย >O<

 

กริ๊ง กริ๊ง~

 

และการดูหนังที่กำลังเข้าไคลแมกซ์ก็ถูกขัดขึ้นด้วยเสียงออด - -+

 

ใครคะ

 

เมื่อเปิดประตูมาก็พบว่าเป็น คริส!

 

ว่าไง  เธอทำอะไรอยู่เหรอ ^ ^”

 

“O_O”

 

ฮ่าๆ ทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นล่ะ

 

ก็งงน่ะสิ  นายเป็นคนโทรมาชวนเหรอ

 

เฮ้ย! แต่ฉันจำได้นะว่าเสียงนั่นมันไม่ใช่นายคริส

 

เปล่า ฉันมารับเธอน่ะ ^ ^”

 

นายคริสพูดก่อนจะเดินถอยออกไปจากประตู แล้วก็ยืนมองฉันที่ทำหน้างงใส่เค้า 

 

เหรอ  แล้วใครเป็นคนโทรมาล่ะ

 

อันนี้แหละ ที่น่าสงสัยที่สุดเลย >O<

 

อ๋อ เดี๋ยวไปถึงก็รู้เองแหละ ว่าแต่นี่มันชุดนอนเธอสินะ  ฮ่าๆ ลายหมี สมกับที่เป็นเธอเลยนะ  แต่ว่า ฉันรู้สึกว่าเธอควรไปเปลี่ยนชุดซะนะ จะไปทั้งๆอย่างนี้น่ะเหรอ

 

นายคริสพูดก่อนจะปล่อยเสียงหัวเราะออกมา  -///- ลืมไปสนิทเลยว่าเรายังอยู่ในชุดนอน

 

เอ่อ...งั้นรอซักครู่นะ เข้ามาข้างในไหม

 

อ๋อ ไม่เป็นไร ฉันรอข้างนอกก็ได้ ว่าแต่ เธออยู่คนเดียวเหรอ

 

นายคริสพูดก่อนจะชะโงกหน้าเข้ามาดูในบ้านที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆเหลืออยู่   ใช่แล้วล่ะ ตอนนี้พ่อแม่ฉันไม่อยู่อีกแล้ว  ดูเหมือนว่า เค้าจะออกไปไหนด้วยกัน โดยไม่ได้เรียกฉันตามเคย  =_=

 

อื้อ งั้นรอข้างนอกนี่ล่ะดีแล้ว  เธอรีบเข้าไปเถอะ

 

เค้าพูดก่อนจะเตรียมเดินออกไป 

 

เอ่อ...เข้ามาเถอะ  รอข้างนอกมันร้อนนะ ฉันเปิดแอร์ไว้ เข้ามานั่งข้างในดีกว่า ^ ^”

 

ฉันคว้าแขนคริสไว้ก่อนจะออกแรงลากเค้าเข้ามาในบ้าน  เหอะ! ฉันไม่กล้าปล่อยเพื่อนแสนดีไปตากแดดร้อนๆหรอกนะ 

 

เอ่อ...

 

นายคริสทำท่าเหมือนจะพูดอะไรซักอย่าง แต่ก็เงียบไปและยอมนั่งเงียบๆแต่โดยดี และฉันก็ขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า  ไม่นานนักฉันก็เดินลงมาและพบว่า คริสกำลังคุยโทรศัพท์อยู่  และเมื่อเค้าเห็นฉันเค้าก็รีบตัดสายไป  เฮ้ๆ นายมีอะไรปิดบังฉันเหรอ OoO

 

คุยกับใครอยู่เหรอ

 

อ๋อ  เพื่อนที่โรงเรียนน่ะ  อ๊ะ  เธอใส่เสื้อตัวนี้แล้วดูดีนะ ^ ^”

 

นายนี่  -*- กลบเกลื่อนเก่งชะมัด แถมพูดแบบนี้ ฉันก็ไม่กล้าอยากรู้อะไรแล้ว ฮ่าๆ

 

ขอบคุณ ไปกันได้รึยัง

 

อื้อ ไปสิ

 

นายคริสพูดก่อนจะพาฉันเดินออกมาจากบ้าน และก็มีรถคันหนึ่งจอดอยู่หน้าบ้าน  เฮ้ย! นายนี่ขับรถเป็นด้วยเหรอเนี่ย *O* รถสวยสุดๆ  ชอบๆ

 

เธอมองอะไรน่ะ

 

นายคริสถามขึ้นก่อนจะมองหน้าฉันงงๆ

 

หือ ? ก็มองรถนายไง สวยดี ฉันชอบ ^O^”

 

หา ? รถเหรอ  เฮ้ย! เธอหมายถึงคันนี้อ่ะเหรอ

 

นายคริสพูดก่อนจะชี้ไปที่รถมอเตอร์ไซคันเท่ๆ อีกคันที่จอดอยู่ข้างๆรถคันสวย 

 

เปล่า ฉันหมายถึงรถคันนี้เนี่ย คันสีแดงเนี่ย

 

ฮ่าๆ ไม่ใช่หรอก คันนั้นไม่ใช่รถฉัน

 

นายคริสปล่อยกร๊ากออกมา =..= เข้าใจผิดแค่นี้เอง ทำไมต้องหัวเราะกันด้วยอ่า -O-

 

งั้นจะบอกฉันว่า คันสีดำนี่ของนายสินะ

 

เปล่า  ไม่ใช่ทั้งสองคันน่ะแหละ ของฉันน่ะ คันนั้นต่างหาก

 

O_O พระเจ้าช่วย  นั่นรถหรือเศษขยะ  TT[]TT ม่ายยยย ฉันจะไม่นั่งมันเด็ดขาด

 

ทำไมเธอมองมันแบบนั้นล่ะ ลูซี่ของฉันน่ารักออกนะ  ถึงมันจะดื้อไม่ยอมออกวิ่งบ้างบางครั้งก็เถอะ มาเถอะน่า มาๆ เร็วๆซี่

 

นายคริสพูด ก่อนจะจูงมือฉันตรงดิ่งมาที่มอเตอร์ไซ คันหนึ่ง ที่มีสภาพทรุดโทรมเหลือเกิน  แถมยังขึ้นสนิมซะจนน่ากลัวอีกด้วย TTOTT ไม่อาววว  

 

มาเถอะ อ๊ะ นี่ของเธอ ใส่ซะ

 

เป็นนายคริสที่พูดอีกครั้ง นายนั่นยื่นหมวกกันน็อคสีชมพูแปร๋นให้ฉัน  ฉันมองอย่างชั่งใจซักพัก ก่อนจะหยิบมันมาสวม และขึ้นไปนั่งซ้อนท้ายมอเตอร์ไซคันหรู!!  TT^TT

 

โอเค!! ออกเดินทางได้

 

แล้วนายคริสก็เร่งเครื่องอย่างแรงก่อนจะพุ่งตัวอย่างรวดเร็วออกไปที่ถนน กรี๊ดดดดดดดด  ชีวิตของช้านนนนน  ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่น้า TT_TT

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

I ‘ m F o o l : กราบสวัสดี พ่อแม่พี่น้องที่เคารพรักทุกท่าน  กระผม ฟูล เองครับ เหอๆ ขอโทษที่หายไปซะนาน แบบว่าไปภูเก็ตมา  แล้วไม่ได้แตะคอมเลยครับ แต่งก็ไม่ได้แต่ง ไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ  แต่นี่ก็รีบกลับมาแต่งแล้วนะ รู้สึกว่าเรื่องยังดำเนินห่วยๆเช่นเดิม ขอโทษด้วยนะครับ ที่มันไม่ค่อยสนุกเลย TT^TT มันขาดตอนแบบสุดๆเลยอ่า  แต่ว่า กำลังคิดอยู่ว่าจะเยื้อเรื่องออกไปอีกนะ ไม่รู้จะจบเมื่อไหร่ เพราะรู้สึกว่าสองคนนี้มันรักกันเร็วจริงๆ อยากจะให้มันนานๆกว่านี้อีกหน่อยอ่า เนอะๆ ยังไงก็ฝากติดตามกันต่อไปด้วยนะครับ  ขอบคุณที่คอมเม้นท์และโหวตกันมาจนถึงตอนที่ 20 นี้  นี่ฟูลยังไม่ได้เช็คตอนนี้เลยนะเนี่ย ไว้มีเวลาจะมาเช็คอีกที นี่ก็รีบๆอยู่ เหอๆ ต้องไปทำธุระต่อ ยังไงก็ฝากติชมคอมเม้นท์กันมานะครับ ทุกๆคอมเม้นท์ มีค่ากะฟูลจริงๆ ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกท่านจากใจ ขอบคุณมากๆครับ เจอกันตอนที่ 21 ครับผม ^ ^

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 394 ท่าน