Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 
อ่านเรื่อง
*,, ตกหลุมรัก!! นายเทดดี้แบร์ ,,*
I ' m F o o l
,,B e a R 19,,
19
01/01/2533 00:00:00
1063
เนื้อเรื่อง

ตอนที่ 19

 

ตอนนี้ สภาพของอลันก็ยังคงเหมือนเดิม ร่างกายที่มีสายระโยงระยางนั่นยังคงแน่นิ่งอย่างไร้วิญญาณ และมันทำให้ทุกคนที่เห็นอดทรมานใจไม่ได้  

 

ฟุ่บ!

 

จู่ๆร่างที่ยืนอยู่ของหญิงวัยกลางคนผอมบางก็ทรุดลงต่อหน้าต่อตา 

 

คุณน้า! คุณน้า!”

 

คริสรีบขยับตัวเข้าไปประคองร่างนั้นไว้ ก่อนจะอุ้มขึ้นและพาออกไปจากห้องกระจก  แต่คนที่อยากจะทรุดลงก็ไม่ใช่แค่คุณน้าคนเดียว  ขาของฉันก็แทบไม่เหลือแรงแล้ว  ฉันยืนร้องไห้ตรงนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ  ทำไมกะอีแค่ นายนี่จะตาย  ฉันต้องรู้สึกเสียใจมากขนาดนี้... 

 

ภาพทุกอย่างค่อยๆผุดขึ้นในหัวฉัน  ภาพตอนที่อลันมาอยู่ในหมีครั้งแรกที่เราเจอกัน  ภาพของอลันที่เปลี่ยนท่าไปมา น้ำเสียงของอลันที่อยู่ในหัวสมองของฉันตลอดเวลา  ภาพอลันที่โมโห ภาพอลันที่ต่อล้อต่อเถียง ภาพทุกอย่างที่รวมเป็นอลัน กำลังวนเวียนอยู่ในสมองของฉัน และไม่ใช่ที่สมองของฉันอย่างเดียว เค้า...ดันเข้ามาอยู่ในหัวใจของฉันซะแล้วสิ...

 

 

 

เฮ้อ...นี่ผมอยู่ที่ไหนกันเนี่ย  ทำยังไงผมถึงจะออกไปจากที่นี่ได้  ผมเป็นห่วงแม่  และผม...เป็นห่วงยัยนั่นจัง  ทำไมยัยนั่นต้องร้องไห้จะเป็นจะตายขนาดนั้น  ฉันยังไม่ตายหรอกน่า  แค่ออกไปไม่ได้เท่านั้นล่ะ =[]=

 

โว้ยยยย จะออกไปได้ยังไงวะเนี่ย

 

ผมตะโกนออกมาอย่างโมโหจนถึงขีดสุด 

 

โอ๊ยยย ไอลูกบ้า แกจะตะโกนทำไม พ่อแกกำลังมาเนี่ย

 

อยู่ๆเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูมีพลังก็ดังก้องไปทั่ว  -_-+ พ่อเรอะ ?

 

เฮ้อ แกนี่ขี้โวยวายแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ตอนเด็กๆแกออกจะน่ารักนะ ^ ^”

 

ใบหน้าของผู้เป็นพ่อโผล่ออกมาพร้อมกับเรือนร่างกำยำนั่น และพ่อกำลังเดินตรงมาหาผม  พ่อ? พ่อมาทำไมหว่า ?

 

ก็มาช่วยแกน่ะสิ ถามได้

 

เฮ้ย! ทำไมพ่อได้ยินล่ะครับ =O=;;”

 

อ๋อ เป็นพลังพิเศษของพ่อเอง ฮ่าๆ พ่อแกได้เลื่อนขั้นแล้วนะเว้ย  จากเทวดาธรรมดา โดนเลื่อนขึ้นไป เป็นเทวดาเทพ แล้ว ฮ่าๆ ฉะนั้นย่อมมีพลังวิเศษ  เอ้ย! แต่นั่นมันไม่ใช่ประเด็น  ประเด็นมันอยู่ตรงที่ว่า แกจะได้กลับเข้าร่างแล้วนะ ดีใจด้วย ไอลูกชาย ^ ^”

 

=_= มีเลื่อนขั้นด้วยเหรอวะ เทวดาน่ะ

 

แกอย่ามาคิดอะไรแบบนี้นะ พ่อแก่เก่งจะตาย ว่าแต่ แกรู้ทางกลับเข้าร่างรึยัง

 

ถ้ารู้  ผมจะยืนอยู่ที่นี่ทำไมล่ะครับ

 

แกนี่มันกวนโอ๊ยจริงๆเลย เดี๋ยวก็ไม่ให้กลับซะหรอก ลากไปเป็นเทวดาด้วยกัน เอาไหมล่ะ ^ ^”

 

ไม่ครับ ผมไม่ไป พ่อรีบบอกมาซะทีสิครับ ผมอยากรู้!!”

 

แกนี่ ใจร้อนจริงๆเลยนะ โอเคๆ แหม อุตส่าห์เจอกันทั้งที  จะรีบไปไหนเล่า ^ ^”

 

พ่อครับ!! -_-+”

 

โอเคๆ  รอแปปนึงสิ

 

พ่อพูดก่อนจะ ทำไม้ทำมือเหมือนร่ายคาถาอะไรซักอย่าง โห เทวดาเทพนี่มีเวทมนต์ด้วยแฮะ โอ้ ยอดๆ แต่ทำไมมันออกมาเป็นรถเปิดประทุนล่ะ - -*

 

พ่อครับ นี่มันคืออะไรเนี่ย -O-“

 

รถไง ถามได้ แกเห็นเป็นไอติมรึไง ^ ^”

 

ไม่ใช่ครับ!! ผมถามว่า เสกรถมาทำไม

 

อ๋อ ก็เดินไปมันช้า - -+ แกอยากจะนอนหลับต่อรึไง ถ้าแกยังนอนหลับต่อ พรุ่งนี้แกได้โดนเผาแน่ เพราะตอนนี้ร่างกายแก ไม่หายใจแล้วนะ

 

 “O_O หา!! ร่างกายผมไม่หายใจ งั้นก็ตายแล้วอ่าดิ

 

ก็ไม่เชิงหรอก แต่ว่ามันเป็นการเตรียมการของวิธีรับวิญญาณน่ะ มันต้องทำให้ร่างปลอดโปร่งที่สุด  ว่าแต่แกรีบไปเถอะ  อ๋อ ขึ้นไปนั่งเฉยๆก็พอ  รถมันวิ่งเองได้ ^ ^ ยังไงก็ฝากดูแลแม่ด้วยนะ  แล้วจำไว้!! แกอย่ามาหาพ่ออีก เข้าใจ๋! ไว้มาตอนที่แกต้องมาจริงๆ อย่าทำแม่เสียใจอีก  โอเคๆ ไปได้ละ

 

พ่อพูดก่อนจะ ตบบ่าผม และส่งยิ้มมาให้ 

 

ขอบคุณมากนะครับพ่อ ^ ^ ผมสัญญาว่าจะดูแลแม่ให้ถึงที่สุดครับ

 

ผมพูดก่อนจะก้าวขาขึ้นรถและปิดประตู  ส่วนพ่อก็ยืนโบกมืออยู่ข้างๆ เมื่อรถออกวิ่ง ร่างของพ่อก็หายไป  เฮอะ! ดูเหมือนตายไปจะอยู่สุขสบายกว่าตอนเป็นคนอีกนะพ่อ!! =_=

 

ตอนนี้แสงข้างหน้าค่อยๆใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็วแล้ว  แม่ครับ รอผมอีกนิดนะครับแม่...

 

 

 

ฮึก...ฮือ...

 

ตอนนี้ในห้องกระจกนี่มีแต่ฉันคนเดียว  เนื่องจากแม่ของอลันเป็นลม คริสเลยอาสาไปดูแล  เฮ้อ ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว  ไม่ว่าจะปาดน้ำตาออกแค่ไหน มันก็ยังคงไหลออกมา  ตอนนี้หัวใจของฉันเจ็บปวดเหลือเกิน ยิ่งคิดว่าจะไม่มีนายอลันอยู่แล้ว ฉันก็ยิ่งเจ็บปวด 

 

อลัน! นายฟื้นสิ  นายต้องฟื้น ฉันยังไม่ได้บอกนายเลยนะ...เรายังไม่ได้สะสางคดีกันเลย นายต้องรีบลืมนะเข้าใจไหม!!!”

 

ตอนนี้สติของฉันอาจจะหลุดลอยไปแล้วก็ได้  ฉันใช้แรงที่เหลืออยู่ไม่มาก เขย่าร่างกายตรงหน้าอย่างหมดหวัง 

 

ทำไมนายถึงไม่ฟื้น  นายมาทำให้คนอื่นเค้ารักนายแล้วทำไมนายไม่ตื่นมาฟัง หา!!!”

 

ตอนนี้แรงทั้งหมดของฉันถูกใช้ไปกับการเขย่าร่างนายนั่นไปแล้ว  และตอนนี้ ภาพตรงหน้าก็กำลังจะเลือนหายไป 

 

อลัน...

 

ฉัน...รัก...นาย

 

และภาพทั้งหมดก็วูบดับลง  ฉันไม่รับรู้อะไรอีก...

 

 

 

เมื่อรถเปิดประทุนมาจนใกล้แสงมากๆแล้ว  ผมก็ถูกดูดเข้าไปในแสงนั่น ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแล้ว แต่ผมรู้สึกเหมือนกับว่า ถูกดูดด้วยลมแรงมหาศาลและโดนกระแทกลงกับอะไรซักอย่าง มันไม่เจ็บ แต่รู้สึกอึดอัด อยู่ๆผมก็รู้สึกว่ามีอะไรระโยงระยางเต็มร่างกาย และที่สำคัญ ตอนนี้ผมได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้...

 

ฮึก...ฮือ...

 

ใครกัน ใครที่กำลังร้องไห้อยู่นี่ แม่เหรอ...

 

อลัน! นายฟื้นสิ  นายต้องฟื้น ฉันยังไม่ได้บอกนายเลยนะ...เรายังไม่ได้สะสางคดีกันเลย นายต้องรีบลืมตามานะเข้าใจไหม!!!”

 

อยู่ๆคนที่ร้องไห้อยู่ก็เขย่าร่างผม โอ๊ย...ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย -_- ผมลืมตาขึ้นน้อยๆก็พบว่าเป็นยัยเซริสนั่นเอง  โธ่! ยัยนี่ แรงเยอะจริงๆเลยแฮะ  เงียบไว้ก่อนดีกว่าเรา ดูซิ ว่าจะร้องไปได้อีกแค่ไหน ฮ่าๆ  >_<

 

ทำไมนายถึงไม่ฟื้น  นายมาทำให้คนอื่นเค้ารักนาย แล้วทำไมนายไม่ตื่นมาฟัง หา!!!”

 

O_O เฮ้ย! บอกผมทีว่าผมหูฝาด ตะกี้ยัยนี่บอกว่ารักผมงั้นเหรอ

 

อลัน...

 

ฉัน...รัก...นาย

 

O_O ผมไม่ได้หูฝาดแน่นอน เธอรักผมงั้นเหรอ  เธอ...รัก...ผม

 

ตุ๊บ!

 

และเกือบจะพร้อมๆกัน ร่างของเซริสก็สลบลงไปกับพื้น  ผมควรจะทำยังไงดี  อ๋อใช่! กดปุ่มเรียกพยาบาล!!

 

 

 

เซริส...เซริส

 

หา! ใครเรียกฉัน กำลังฝันหวานเลยนะ >~<

 

“-_- ใครน่ะ

 

คริสไง เธอเป็นอะไรรึเปล่า

 

อ๋อ นายคริสนี่เอง เฮ้อ...แล้วฉันคิดว่าใครกันล่ะ คงไม่ใช่นายอลันนั่นหรอกน่า...หา! อลัน ใช่! นายนั่นเป็นยังไงบ้างล่ะ TTOTT

 

คริส! อลันล่ะ อลันล่ะ!!”

 

แหะๆ ใจเย็นๆนะ เซริส เธออย่าเพิ่งรีบลุกขึ้นมาสิ

 

คริสหัวเราะแหะๆ ให้ฉัน  ก่อนจะดันตัวฉันที่ลุกขึ้นมานั่งโดยไม่รู้ตัวลงไปกับเตียง

 

คือว่า...อลันมัน...

 

เฮ้อ เธอเนี่ยนะ  ลุกขึ้นมาก็เสียงดังเลย  ช่วยอยู่เงียบๆได้ไหม -O-;;”

 

เสียงนั่น!! O_O อลัน!!   นายนั่นกำลังนอนกินแอปเปิลที่แม่ของเค้าปอกให้อยู่ที่เตียงข้างๆ  โอ๊ะ ทำไมนายนั่นถึงมานอนเตียงข้างๆได้ล่ะเนี่ย -_-+  แถมยังดูสบายใจเฉิบอีกต่างหาก

 

นี่คริส ฉันหลับไปนานมากเลยเหรอ

 

ฉันเอ่ยถาม เนื่องจากนายนั่นไม่ได้อยู่ในลักษณะจะเป็นจะตายอีกแล้ว มีแค่ผ้าก็อตพันที่หัวกับแขนที่ใส่สายน้ำเกลือเท่านั้น  ทำไมเค้าถึงดูไม่ได้เจ็บอะไรเท่าไหร่เลยล่ะ  คนสวยงง >_<

 

3 วัน -_-+”

 

หา!! 3 วัน O[]O”

 

นี่ฉันนอนหลับไป 3 วันเลยเหรอเนี่ย  โหย! ป่านนี้แม่ตามหาฉันให้ทั่วแล้วแน่ๆเลย  ตายล่ะ กลับบ้านไปต้องโดนแม่ฆ่าทิ้งแหงๆ พ่อด้วย T^T

 

อืม 3 วัน แต่ไม่ต้องห่วงนะ ฉันโทรไปที่บ้านเธอแล้วล่ะ  ฉันบอกไปว่า เธอต้องไปช่วยงานที่ร้านก็เลยจะขอนอนค้างที่บ้านแพรไปก่อน

 

นายคริสบอกก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ  ฟู่ว~ -3-  ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าจะต้องโดนขึ้นเขียงแล้วซะอีก

 

นี่เธอ...ทำไมถึงต้องร้องไห้ขนาดนั้นด้วย เธอร้องไห้มากๆแล้วต้องสลบลงไปกองกะพื้นเลยรึไง

 

หนอย! นาย คนเค้าอุตส่าห์เป็นห่วงนะยะ ว่าแต่ ฉันลืมอะไรไปนะ -_-+

 

อลัน!!!”

 

จู่ๆ ก็มีคนเปิดประตูเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าก่อนจะถลาตัวเข้าไปประชิดเตียงของอลัน   โห! ไม่อยากจะพูด แต่ว่ายัยนี่แต่งตัวได้...เอ็กซ์สุดๆ  นี่มันโรงพยาบาลนะยะ  แม่คุณ! ดูๆ ขาอ่อนข้าวขาว *O*

 

แวนด้า  เธอมานี่ได้ยังไงเนี่ย

 

โอ๊ะ! ดูเหมือนจะรู้จักมักคุ้นกันด้วยแฮะ ฮึ่ม~ รู้สึกหงุดหงิดชะมัดเลย >_<

 

ก็ด้าคิดถึงอลันนี่คะ รู้มั้ย ตอนที่ ด้ารู้ว่าอลันกลายเป็นเจ้าชายนิทรา ด้าร้องไห้ทุกวันเลยนะคะ ด้านึกว่าจะไม่ได้เจอกับอลันซะแล้ว แต่ตอนนี้ อลันหายแล้ว ด้าดีใจที่สุดเลยค่ะ จุ๊บ >3<”

 

ต๊าย!!! ประเจิดประเจ้อมากมาย  ยัยนั่นพูดแวดๆทำเสียงออดอ้อนต่างๆนานา ก่อนจะชะเง้อหน้ามาจุ๊บนายอลันเฉยเลย >O< อ้ากกกก ทำไมฉันถึงรู้สึกโมโหแบบนี้ 

 

เฮอะ! ไม่ใช่ว่าเธอดีใจซะจนเนื้อเต้นหรอกเหรอ

 

นั่นคือเสียงของคริสค่ะ  โอ้~ แบล็คคริส  ปกติฉันไม่เคยเห็นเค้าพูดอะไรกวนๆผู้หญิงซักเท่าไหร่ นาย คริสถึงจะยังไงฉันก็เห็นว่าเค้าเป็นผู้ชายสุภาพนะ 

 

นะ...นาย ใครจะไปดีใจกันล่ะ แฟนเป็นเจ้าชายนิทราทั้งคนนะ

 

ยัยดู้ด้านั่น กระทืบเท้าด้วยความโมโห ก่อนจะหันไปออดอ้อนนายอลัน แต่ เอ๊ะ! ตะกี้ว่าไงนะ  แฟนเหรอ ?  นายอลัน มีแฟนแล้วอย่างนั้นเหรอ  O_O

 

เอ่อ...

 

นายอลันพูดอะไรไม่ออก หลังจากโดนยัยดู้ด้านั่นกอดเข้า  เหอะ! เป็นแฟนกันจริงๆด้วยสินะ  ไม่รู้ว่าทำไม แต่ตอนนี้ น้ำตาของฉันกำลังก่อตัวอย่างเงียบๆ  และมันทำท่าว่าจะไหลแล้วล่ะ

 

เอ่อ...ถ้าอย่างนั้น ฉันขอกลับก่อนละกันนะ

 

ฉันเอ่ยขึ้นก่อนจะลุกขึ้น  ว้า~ ทำไมขามันไม่มีแรงแบบนี้นะ  ฮึ๊ย~ แม้แต่แกก็ยังอยากให้ฉันอยู่ดูเหรอเนี่ย TT_TT

 

โอ๊ะ! เดินระวังๆนะ มาๆ เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้าน

 

นายคริสที่เห็นท่าไม่ดีก็เดินเข้ามาประคองฉันไว้  คริส TT^TT นายเป็นคนดีจังเลย

 

ขอบใจนะ ไปก่อนนะคะ คุณน้า  สวัสดีค่ะ

 

ฉันเอ่ยลาคุณน้าก่อนจะค่อยๆเดินออกไปจากห้องนั้นโดยมีนายคริสคอยประคองออกมา  เหอะ! พอได้แล้วล่ะ เซริส เธอต้องไม่รักคนแบบนี้เด็ดขาด!! เข้าใจไหม อีกอย่าง เค้ามีแฟนแล้วนะ  โดยไม่ทันรู้ตัว น้ำตาของฉันก็ไหลออกมา

 

เซริส...เป็นอะไรรึเปล่า

 

คริสถามขึ้นเมื่อเห็นน้ำตาของฉัน สีหน้าของเค้าดูเป็นห่วงเหลือเกิน

 

อ๋อ แสบตาน่ะ โทษที ขอบคุณนะ ไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ ^ ^”

 

ฉันยิ้มน้อยๆให้คริส ก่อนที่คริสจะพาฉันเดินออกไปและเราสองคนนักแท็กซี่กันกลับบ้าน  ฉันจะต้องไม่รักนายอลันเด็ดขาด!!!

 

 

 

อะไรของเค้านะ  ว่าแต่ยัยนั่นเป็นใครกันคะ แฟนของคริสเหรอ

 

แวนด้าพูดก่อนจะหันมามองหน้าผมด้วยความสงสัย  เฮ้อ...ทำไมแวนด้าต้องมาด้วยนะ  แล้วอีกอย่าง ใครเป็นแฟนยัยนี่กัน =O=;;

 

แวนด้า

 

อะไรเหรอจ๊ะ ที่รัก ^ ^”

 

ใครที่รักเธอกัน  นี่ดีนะ ที่แม่ฉันออกไปดูเรื่องค่ารักษาน่ะ  ไม่งั้นแม่ต้องเข้าใจผิดแน่ๆ  อย่ามาเรียกฉันว่าที่รักอีกล่ะ ฉันยังไม่ได้ตกลงคบกับเธอ  แล้วก็เลิกมาเกาะแกะฉันซักที  กลับไปได้แล้วไป!”

 

อลัน! ทำไมล่ะคะ  แวนด้ารักอลันนะคะ ทำไมต้องผลักไสด้าตลอดเลยอ่ะ

 

เอาอีกแล้ว  ยัยนี่บีบน้ำตาอีกแล้ว  =_=

 

กลับไปได้แล้ว  และจำไว้ด้วยว่าฉันจะไม่คบกับเธอ ไม่ว่าจะกรณีไหนก็ตาม!!”

 

ผมตวาดใส่เธอ เล่นเอาตัวเธอสั่น ผมไม่เคยตวาดใส่เธอแบบนี้มาก่อนเลย  ไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร แต่ว่าผมหงุดหงิด หงุดหงิดที่เห็นคริสกับยัยนั่น...ทำไมกัน

 

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

I ‘ m F o o l : สวัสดีครับ นักอ่านที่น่ารักทุกท่าน แหะๆ ขอโทษที่ขู่ว่าจะให้อลันตาย 55+ มันเป็นมุขน่ะครับ ( แต่จริงๆตอนแรกก็แอบคิดนิดหน่อย - -* ) ยังไงตอนนี้ก็มีความยาวเพื่อชดเชยตอนที่แล้วนะครับ หวังว่าคงถูกใจกันนะ ตอนนี้ก็เริ่มรู้อะไรกันแล้วใช่ไหม  ตอนแรกกะว่าจะให้จบที่ตอนนี้เลย แต่ว่ามันต้องยืดไปก่อน 55+ คนแต่งเมา TOT เมาน้ำตานิดหน่อย  เลยขอแกล้งนางเอกต่ออีกซักนิด แหมๆ ยังไม่มีฉากดีๆเลย มันจะรักกันเร็วๆก็ใช่ที่เนอะ  ยังไงก็คอมเม้นท์ว่าชอบหรือไม่ชอบ ยังไงบ้าง ก็บอกกานนะครับ อ่านแล้วก็อย่าลืมโหวต อย่าลืมเม้นท์กันซักนิด เพื่อคนแต่งคนนี้ เรื่องจะจบยังไงนั้น ก็โปรดติดตามกันต่อไปด้วยนะครับ รักคนอ่านทุกคน ยังไงก็สุขสันต์วันสงกรานต์ไว้ก่อนเลยดีกว่า เพราะไม่แน่ใจว่าจะได้อัพตอนที่ 20 เลยรึเปล่า ที่บ้านฟูลลงไปเที่ยวภูเก็ตอ่า คอมไม่ได้เล่น หวังจะเอาโน๊ตบุ๊คส์ไปด้วย ไม่รู้จะได้ไหม แหะๆ  ยังไง ก็ฝากกันต่อไปด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนมากๆครับ

ป.ล. คงมีหลายคนอยากจะคุยกานนะครับ ฟูลทิ้งเมล์ไว้ให้ละกาน - -* ( จะมีคนแอดมาไหมน้อ )

55+ เมล์นี้นะครับ [email protected] มีอะไรไม่พอใจจะติชมยังไงก็แอดมาคุยกานได้นะ แต่ว่า เม้นท์ในนิยายนี่คงจะดีกว่า 55+

ไปละครับ ขอบคุณทุกคนมากๆ แล้วเจอกันตอนที่ 20 ครับผม >O<

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 205 ท่าน