Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Sweet Heart My Girl
ธัญธารา
สงครามพี่น้องต่างมารดา
17
09/06/2553 12:54:47
540
เนื้อเรื่อง

                                                            
            “
ค่ะๆเดียวหนูจะบอกให้นะค่ะ ว่าแต่พี่กานต์สบายดีนะค่ะ วุ้นไม่คิดเลยว่าพี่สาววุ้นจะไปทำงานพิเศษบ้านพี่กานต์นี่เอง ค่ะๆสวัสดีค่ะ วุ้นเส้นวางโทรศัพท์บ้านก่อนจะหันไปมองดูแม่กับปันปันและพ่อที่กำลังนั่งกินข้าวเย็นกันอยู่แล้วเดินกลับไปนั่งที่นั่งตัวเอง

                ใครโทรมาล่ะ แม่เธอถามทันที

                เจ้านายพี่ข้าวค่ะ เขาบอกว่าเรียกตัวพี่ข้าวให้ไปทำงานด่วน แม่บ้านลากลับบ้านเกิดก็เลยต้องเรียกพี่ข้าวปั้น แล้วไม่ต้องเปิดบ้านรอนะค่ะพี่เขาคงค้างที่นั่นเลย

                อืม ข้าวปั้นมีงานทำเป็นตัวเป็นตนแบบนี้ก็ดี แล้วนี่ทำไมแม่สาวห้าวถึงอยากทำงานล่ะ ผู้เป็นพ่อถามทันที

                ไม่รู้สิค่ะ วุ้นเส้นว่าก่อนจะนั่งกินข้าวต่อ

                สงสัยเจ๊แกจะเก็บเงินไว้แต่งงานมั้งพ่อ....โอ๊ยยย!!” ปันปันร้องเสียงหลงทันทีที่ผู้เป็นแม่ใช้ฝ่ามือตบเข้าที่กบาลอย่างรวดเร็ว

                แม่ตบผมทำไมอ่ะ

                ปากหรอน่ะที่พูด พี่สาวแกมันทอมบอยออกขนาดนั้นใครจะมาขอแต่งงาน

                ไม่แน่นะแม่ อาจมีคนกำลังแอบปิ๊งลูกสาวเราสักคนก็ได้นะ ถ้ามีจริงๆแล้วแม่จะหนาว พ่อว่าพ่อเตรียมบททดสอบไว้ให้ว่าที่ลูกเขยตอนนี้น่าจะทันนะ ^O^” ผู้เป็นพ่อพูดอย่างร่าเริงแต่หารู้ไมว่าคำพูดคุณพ่อท่านช่างดูเว่อร์และตื่นเต้นเกินเหตุจริงๆ

                “=_______+^^^”

                บ้านกานต์

                ตายแล้วคุณหนู ข้าวปั้น นี่ไปทำอะไรกันมาค่ะ คุณนมที่เดินออกมาดูถึงกับตกใจร้องเสียงหลงเมื่อเห็นสภาพทั้งคู่ที่ดูสะบัดสะบอม แตงที่พึ่งเดินตามมาก็ต้องร้องตกใจเหมือนกัน

                ว้ายตาย นี่ไปฟัดกับหมาที่ไหนมาค่ะ

                สงสัยจะหมาเป็นฝูงด้วยแหละพี่แตง ข้าวปั้นว่าก่อนจะหัวเราะออกมาทำเอากานต์ต้องขำตามทันที และกานต์ที่กานต์ขำให้ทุกคนเห็นในวันนี้ทำเอาคุณหนูกับแตงแทบช็อก

                ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ กานต์พูดพร้อมรอยยิ้มที่ทำเอาทั้งคู่อ้าปากค้างอีกรอบ

                งั้นหนูก็ขอตัวค่ะ ข้าวปั้นว่าก่อนจะเดินยิ้มตามกานต์ไป

                คะ...คะ...คุณนมเห็นอย่างที่แตงเห็นมั๊ยค่ะ

                หะ...หะ...เห็น

                คะ...คะ...คุณหนู...ทะ...ทั้งยิ้ม...และ...หัวเราะเลยล่ะค่ะ ทั้งคู่ยืนอึงกิมกิมองหน้ากันอย่างไม่เชื่อสายตาและหูของตัวเอง

                หรือฉันจะฝันไป คุณนมว่า

                แตงต้องสายตามีปัญหาแน่ๆ ทั้งคู่ว่าก่อนจะมองหน้ากันอีกรอบ บนบ้านกานต์กับข้าวปั้นหลังจากอาบน้ำแตงตัวเรียบร้อยทั้งคู่ก็เดินเปิดประตูออกมาพร้อมๆกันก่อนจะมองหน้ากัน

                ราตรีสวัสดิ์ ข้าวปั้นว่า

                ฝันดี กานต์ว่าก่อนจะผละปิดประตูห้อง แต่ข้าวปั้นก็ยังยืนมองประตูห้องข้างๆอยู่อย่างนั้นก่อนจะพูดกับตัวเองเบาๆ

                ขอบใจนะกานต์ ^^” เธอยิ้มก่อนจะปิดประตูเข้าไปดีนะที่พวกเขาไม่ได้บาดเจ็บอะไรแค่มอมแมมจากการสู้คุกฝุ่นคุกดินเท่านั้น ส่วนพวกนั้นก็เจ็บกันปางตายเหมือนกันถึงจะมีไม้ก็เหอะ สักพักประตูห้องกานต์ก็เปิดออกอีกครั้งก่อนที่สายตาเขาจะจ้องมองประตูห้องคนข้างๆแล้วอมยิ้ม

                เธอก็ทำให้ฉันมีความสุขมากเลยนะข้าวปั้น ถึงจะเกือบเอาชีวิตไม่รอดก็ตาม หึๆ  กานต์ยิ้มก่อนจะปิดประตูห้องนอนตัวเอง ใช่ผู้หญิงคนนี้ทำให้เขายิ้ม หัวเราะ และมีชีวิตชีวาอีกรอบ การที่ได้อยู่กับเธอทำให้เขาได้พบเจอเรื่องที่ท้าทายและไม่คาดคิดเสมอ

                งานเลี้ยงบ้านหลิว

                วันนี้ฉันและวุ้นเส้นรวมถึงปันปันก็ถูกเชิญมาที่งานเลี้ยงวันนี้เหมือนกันแต่ฉันไม่ยอมใส่ชุดที่กานต์พาไปตัดอีกด้วย เพราะบอกว่าชอบเป็นตัวของตัวเอง เท่านั้นแหละกานต์ก็ไม่ได้ขัดอะไรยอมให้ฉันแต่งตัวยังไงก็ได้มางาน เขาก็แปลกคนเหมือนกันเดี๋ยวก็บังคับเดี๋ยวก็ใจดีด้วย อารมณ์หมอนี่ไม่คงที่จริงๆ

                งานเลี้ยงน่านุกเนอะพี่ข้าว

                โห นี่เจ๊เรามีแต่เพื่อนรวยๆทั้งนั้นเลยนะเนี่ย ปันปันว่า

                เลิกเรียกฉันเจ๊วันหนึ่งจะได้มั๊ย หรือมันจะขาดใจตายรึไง

                ครับๆพี่สาว ปันปันว่าก่อนจะผละตัวออกไปยังโต๊ะของกินกับวุ้นเส้น ฉันจึงต้องเดินเลี่ยงออกมาที่ๆคนไม่เยอะก่อนจะชนเข้ากับใครอย่างจัง

                ขอโทษค่ะ

                อ้าวยัยหมวย เสียงคุ้นๆนะ

                เฮ้ย นายหน้าขาว ฉันร้องเสียงหลง

                เธอนี่แต่งตัวได้เด่นมาก นั่นประชดใช่ป่ะ -_-*

                ยุ่งไรด้วย ว่าแต่นายเหอะแต่งตัวซะโอเว่อร์เชียร์ แหมๆได้ยินมาว่าจะเปิดตัวคู่หมั่นในงานนี้ไม่ใช่รีไง

                ก็ใช่แล้วทำไม เธอห่วงหรอ

                บ้าหรอ ทำไมฉันต้องห่วงนายด้วย

                แน่ใจ

                อืม เจมส์ขำก่อนจะมองหน้าฉันด้วยสายตาแปลกๆแล้วอยู่ๆร่างฉันก็ปิวว้อนเหมือนโดนลมพัด แต่จริงๆโดนผลักต่างหาก -_- ^

                แกยังไม่ตายอีกหรอนังข้าว เสียงแหลมปรี๊ดที่ฉันยังจำขึ้นหูดังขึ้นพร้อมกับร่างในชุดเกาะอกสีแดงของเอมมี่ที่กำลังเกาะแขนเจมส์อย่างหน้าไม่อาย

                เธอมาได้ไง ฉันพูดอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ยัยนี่อยู่อเมริกันนิแล้วมาที่นี่ได้ไง เจมส์เริ่มที่จะพยายามเกาะมือยัยเอมมี่ออกแต่ขอบอกว่ายัยนี่มือเหนี่ยวกว่าตุ๊กแกซะอีกจะบอกให้

                ทำไม แกตกใจหรอที่ฉันรีบกับมาจากนอก แกคงคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกคิดจะจับว่าที่คู่หมั่นฉันสินะ

                หา? คู่หมั้น หึ พูดมาได้ไง

                รู้จักกันด้วยหรอยัยหมวย เจมส์ถาม งงๆ

                ว่าแต่กิ๊กชาวอเมริกันทั้งสิบคนของเธอไม่มาด้วยหรอ ฉันรู้หมดแหละว่ายัยนี่คบใครอยู่และนิสัยเป็นไง เพราะเราเป็นญาติกันไง

                หุบปากแกไปซะ แล้วอย่ามายุ่งกับเจมส์ของฉัน

                น่าสงสารนายจริงๆที่มีว่าที่คู่หมั้นที่แสนจะ จุด จุด จุด ฉันว่าก่อนจะทำท่าเดินหนีแต่ยัยเอมมี่ก็ดึงฉันหันไปแล้วตบหน้าฉันอย่างแรง เพี้ยะ!!

                “OoO” เจมส์กับผู้คนรอบข้างต่างทำสีหน้าตกใจกันยกใหญ่แม้กระทั้งน้องสาวและน้องชายฉันรวมถึงนามิกับพราวด้วย ฉันเงยหน้าขึ้นมองหน้าเอมมี่ก่อนจะแสระยิ้ม

                ขอโทษนะฉันไม่กล้าสู้ลูกรักของอาหมวยเล็กหรอก ฉันว่าก่อนจะทำท่าเดินหนีแต่แล้วยัยนั่นก็ดึงผมฉันก่อนจะตบฉันอีกสองรอบทำเอาเจมส์และทุกคนอึ้งกันไปเป็นแถว แต่ฉันก็ยังหน้าด้านยืนนิ่งให้เขาตบ -_-+

                สู้ฉันสินังโง่ ขอบอกนะถ้าแม่ไม่บอกฉันไว้ว่าอย่าทำร้ายยัยเอมมี่นี่ฉันคงเอายัยนี่เละไปแล้ว

                สู้สินังไง่ ยัยนั่นว่าพลางจิกผมฉันแล้วเอาแต่เขย่าตัวฉัน ส่วนเจมส์ก็ยืนดูนิ่งๆอย่างตะลึง ถ้าจะช่วยหน่อยก็ดีนะไม่มีใครหาว่านาย โง่หรอ >O< !!

                ทำไมข้าวปั้นไม่สู้ล่ะนามิว่าก่อนที่พราวจะพูดต่อ

                นั่นสิ กับยืนให้ยัยนั่นตบ

                พี่เราบ้าไปแล้ว ปันปันว่า

                ฉันว่าอีกหน่อยพี่ต้องปรี๊ดแตกใส่พี่เอมมี่แน่ๆ วุ้นเส้นว่า

                เดี๋ยวนะวุ้น เมื่อกี้เธอเรียกเอมมี่ว่าอะไรนะ หลิวถาม งงๆ

                ก็พี่เอมมี่เป็นลูกสาวของอาหมวยเล็กที่เป็นน้องสาวของแม่วุ้นน่ะค่ะ อีกอย่างอาหมวยเล็กเขาไม่ชอบแม่เราชอบหาเรื่องตลอดพอมารุ่นเล็กอย่างพี่ข้าวก็เลยทำให้พี่เอมมี่เขาเกลียดพี่ข้าวไปด้วย แล้วนี่แม่ก็ห้ามว่าอย่าทำอะไรพี่เอมมี่เด็ดขาดไม่รู้พี่เขาจะทนได้สักเท่าไรกัน

                เป็นญาติกันหรอ ไนท์ว่า

                อย่างนี้นี่เอง แสดงว่าคู่นี้เป็นอริกันตั้งแต่เด็กใช่มั๊ย เรียวถาม

                ถูกต้องครับผ๊ม!!! ^O^” ปันปันตอบ

                เกิดอะไรขึ้น กานต์ที่พึ่งวิ่งมาถึงรีบถามทันทีก่อนจะเห็นข้าวปั้นกำลังถูกตบอยู่

                เพี้ยะ!!! เป็นครั้งที่สี่และดูท้าว่างานนี้ข้าวปั้นจะหมดความอดทนจริงๆด้วย เธอเงยหน้าขึ้นก่อนจะแสระยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมจนทุกคนเห็นแล้วก็ต้องขนลุกกันเป็นกอง

                ขอโทษนะเอมมี่ ฉันคงต้องกลับไปบอกแม่ใหม่แล้วล่ะว่าฉันเป็นคนที่ความอดทนน้อย ข้าวปั้นว่าก่อนจะเหวี่ยงฝ่ามือเข้าที่หน้าเอมมี่ทั้งแก้มซ้ายและแก้มขวาจนยัยนั่นล้มลงที่พื้นทันที

                แกกล้าตบฉันหรอนังข้าวปั้น ยัยนั่นลุกขึ้นหมายจะตบเธออีกแต่คราวนี้ข้าวปั้นไวกว่าเธอหลบก่อนจะถีบก้นยัยเอมมี่จนถลาตกลงในสระน้ำทันทีซึ่งเป็นภาพที่ทุกคนต่างขำกันไม่หยุด

                เสียใจด้วยนะที่ฉันยอมเล่นเป็นนางเอกได้แค่ไม่กี่นาที ข้าวปั้นหันมาพูดกับกานต์ก่อนจะผละเดินไปทำเอากานต์มองอย่างทึ้งๆ

                ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้ายัยอวดรวย เจ๊เราน่าจะต่อยปากสักหมัดให้สะใจกว่านี้นะ ปันปันว่าอย่างอารมณ์ดีผิดกับตอนที่พี่สาวยืนนิ่งๆให้เขาตบทันที

                ว่าแล้วไง ว่างานนี้มันต้องมีไฟอมตะระเบิด วุ้นเส้นว่าก่อนจะส่ายหัวไปมา

                อ้ายยยย!!! > O < ฉันไม่ยอมนะเจมส์ เธอต้องจัดการให้ฉันไม่งั้นฉันจะไม่หมั่นกับเธอ เอมมี่โวยทันที

                เสียใจด้วย ฉันยังไม่ได้บอกว่าจะหมั่นกับเธอ คู่หมั้นฉันไม่ใช่เธอ เจมส์ว่าก่อนจะผละเดินออกไปทำเอาเอมมี่หน้าเสียมองตามด้วยความแค้นก่อนจะใช้มือปัดน้ำไปมาอย่างไม่พอใจเหมือนตอนเป็นเด็กไม่มีผิด --_--

                นังข้าวปั้น ฉันจะเอาคืนให้สาสมกับที่แกทำกับฉัน อ้ายยย!!!” เธอกรี๊ดร้องขึ้นอีกรอบก่อนจะมองดูผู้คนที่มองดูเธอในสระ

                มองอะไรพวกงั่ง!!!” เธอตวาดก่อนที่ทุกคนจะรีบแยกย้ายกันไปเพราะไม่อยากโดนด่า ข้าวปั้นเดินลูบหน้าตัวเองมานั่งลงที่ชิงช้าไม้ตัวใหญ่ที่อยู่ในมุมหนึ่งของสวนแต่ไม่ใช่บริเวณจัดงานจึงไรผู้คน มีเพียงแสงไฟจากโคมไฟดวงเล็กๆที่อยู่ริมทางเดินเล็กๆเท่านั้น สักพักร่างสูงๆก็เดินมานั่งลงข้างๆเธอก่อนจะยื่นผ้าเช็ดหน้าให้เธอ

                ทำไมไม่อยู่ในงานกับคนอื่นเขาล่ะ ตามมาทำไม เธอถามทันทีแต่ก็ยอมรับผ้าเช็ดหน้านั้นมาซับที่มุมปากเพราะมุมปากเธอมีเลือดออกมาด้วย อาจเป็นเพราะโดนตบที่เดียวกับหลายรอบเลือดเลยออก

                งานพวกนี้ฉันมาจนเบื่อแล้วล่ะ เขาตอบก่อนจะมองหน้าเธอ

                เป็นอะไรมากมั๊ย กานต์ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงและฟังดูนุ่มนวลกว่าปกติและคำพูดเมื่อกี้ของเขาก็ทำให้ข้าวปั้นถึงกับนั่งนิ่งงั้นเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ

                ขอบใจที่ช่วย เธอว่า

                ไม่เป็นไรเป็นใครก็ต้องช่วย ทีหลังจะทำอะไรก็ระวังๆไว้หน่อย รู้ๆอยู่ว่าเอมมี่เป็นคนยังไงยังไปยั่วโมโหเขาอีก เธอนี่หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆเลยน๊า กานต์พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานและด้วยรอยยิ้มและรอยยิ้มนั่นและคำพูดนั่นก็ทำให้ข้าวปั้นนั่งนิ่งแล้วคิดในใจว่าตัวเองเคยได้ยินเสียงแบบนี้รอยยิ้มแบบนี้และคำพูดแบบนี้ที่ไหนนะแต่คิดเท่าไรก็คิดไม้ออกเธอเลยเลิกคิดและได้แต่ยิ้มให้เขา

                แผลแค่นี้ไกลหัวใจน่า เธอพูดก่อนจะฝืนยิ้มทั้งที่เจ็บอยู่  กานต์หันไปหยิบสำลีกับยาล้างแผลขึ้นมาหลังจากที่เขาเดินไปขอจากแม่บ้านมาก่อนจะเทยาใส่สำลีแล้วซับลงที่มุมปากเธอ

                โอ๊ย!” ข้าวปั้นร้องเสียงหลง

                ไหนบอกแผลแค่นี้ไกลหัวใจไง หึๆ ขี้คุยจริงๆ ^^” กานต์พูดพลางขำในลำคอก่อนจะทายาให้เธอต่อ

                โอ๊ย เบาๆหน่อยสิจะช่วยหรือจะฆ่ากันแน่ฮะ

                อยู่นิ่งๆสิ กานต์ว่าก่อนจะก้มลงเช็ดแผลให้เธอ

                โอ๊ย เจ็บนะ!!” เธอบ่นพลางยกมือขึ้นจับข้อมือใหญ่ๆของกานต์ก่อนที่กานต์จะยิ้มแล้วเช็ดแผลให้เธอต่ออย่างนุ่มนวล ร่างสูงๆของเจมส์ที่กำลังถือกล่องยาเดินมาก็ต้องหยุดชะงักมองดูภาพเบื้องหน้าซึ่งเป็นภาพที่บาดตาบาดใจเขาที่สุดใจรอบปี -___- # เขาทำหน้าเศร้าทันทีก่อนจะกำหมัดแน่นแล้วเดินกลับทางเดิมทันทีด้วยอารมณ์หุนหันและหึง สรุปทั้งหึงคนที่นั่งอยู่นั่นและโกธรเพื่อนตัวเอง

                โธ่โว้ยย!! >_<” เจมส์ร้องอย่างอารมณ์เสียเมื่อเดินกลับเข้ามาในครัวบ้านหลิว ก่อนจะวางกล่องยากระแทกลงที่โต๊ะอย่างแรงทำเอาร่างเล็กๆของนามิที่แอบมองอยู่ในเงามืดต้องสะดุ้งทันทีก่อนจะมองเขาด้วยสีหน้าเศร้าๆก่อนจะถอนหายใจแล้วทำทีว่าจะผละเดินออกไปแต่ก็ดันเตะเข้ากับโต๊ะตัวเล็กๆที่ตั้งอยู่ด้านหลัง

                โอ๊ย!” เธอร้องเสียงหลังเบาๆพลางยกมือขึ้นปิดปากตัวเอง เจมส์หันไปมองด้านหลังอย่างสงสัยก่อนจะตะโกนถามออกไปว่า

                นั่นใครน่ะ? ฉันถามว่าใคร เจมส์พูดพลางเดินช้าๆออกจากห้องครัวไป นามิทำหน้าตกใจก่อนจะรีบเข้าไปซ่อนตัวด้านในผ้าม่านที่ติดกับผนังกระจกบานใหญ่ เจมส์ที่เดินออกมาดูพอดูจนทั่วแล้วก็ไม่เห็นมีใคร

                หรือเราจะหูฟาด เจมส์ว่าก่อนจะทำทีว่าจะเดินออกไปแต่แล้วเขาก็เห็นอะไรผิดสังเกตอยู่ด้านหลังผ้าม่าน ผ้าม่านมันจะขยับเองได้ยังไงในเมื่อไม่ได้เปิดประตูหรือกระจกบ้านด้วยซ้ำ เจมส์คิดในใจอย่างสงสัยก่อนจะค่อยๆเดินตรงไปอย่างเงียบๆและช้าก่อนจะเห็นมือเล็กๆของใครไม่รู้กำลังกำริมผ้าม่านอยู่เขาตัดสินใจดึงมือนั้นออกมาอย่างรวดเร็วโดยที่คนด้านในไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ

                ว้ายยย!! >///<” นามิร้องเสียงหลงก่อนที่ร่างของเธอจะถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเจมส์อย่างไม่ทันตั้งตัวและที่สำคัญจมูกของเธอกับเขาก็ชนกันพอดีทำเอาทั้งคู่หน้าแดงกันยกใหญ่ก่อนที่นามิจะได้สติแล้วผลักอกกว้างออกทันที

                ขอโทษค่ะ พอดีฉันมาเข้าห้องน้ำ >///<” เธอว่า

                แล้วทำไมฉันถามเธอไม่ตอบ

                ก็....ก็ฉันกลัวรุ่นพี่จะว่าฉันมาแอบดู เธอว่าด้วยสีหน้าสำนึกผิด

                แล้วทำไมต้องแอบด้วย

                ก็...ก็ฉันตกใจนิ  เห็นรุ่นพี่อารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย งั้นฉันขอตัวนะค่ะ เธอว่าพลางก้มหน้าก้มตาก่อนจะเดินออกไปอย่างรวดเร็วส่วนเจมส์ก็ได้แต่ยืนยิ้มกับความขี้อายของเธอ

                ทำยังกับไม่เคยอยู่ใกล้ผู้ชาย เจมส์บ่นพึมพำ

                หรือว่าจะไม่เคย เขาพูดกับตัวเองอีกรอบก่อนจะขำออกมาอยู่คนเดียว เขารู้แล้วล่ะว่าถ้าจะแกล้งนามิต้องแกล้งด้วยวิธีไหน ^_^

                ไม่น่าเชื่อเลยเนอะเธอว่านามิจะเป็นคู่หมั่นรุ่นพี่เจมส์

                นั่นสิไม่น่าเชื่อเลย

                ทีแรกฉันคิดว่ายัยเอมมี่อะไรนั้นซะอีก

                แต่เป็นนามิก็ดีนะ เธอดูนิสัยดีเรียบร้อยกว่ายัยนั่นอีกเนอะ

                เห็นว่านามิเป็นเพื่อนข้าวปั้นด้วยไม่ใช่หรอ

                อืม สองคนนี้คบกันมาตั้งแต่อนุบาลแล้ว เห็นคนเขาเล่ากันมานะ เสียงซุ้บซิบนิทราต่างดังมาเป็นระยะๆบนทางเดินหน้าบ้านหลิวหลังงานเลี้ยงได้เลิกลากันไปแล้วทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันกับบ้านใครบ้านมันโดยที่เสียงนิทรานั้นเอมมี่ที่นั่งอยู่ในรถเปอร์เซ่สีแดงแป๊ดได้ยินทุกคำพูดก่อนจะทุบพวงมาลัยรถตัวเองด้วยความโมโห

                แกคิดจะให้เพื่อนแกมาแย่งเจมส์จากฉันใช่มั๊ยนังข้าวปั้น ฉันไม่ปล่อยแกแน่ๆ เอมมี่พูดด้วยสีหน้าเหี้ยมเกรียมก่อนจะขับรถออกจากบริเวณนั้นด้วยความเร็วสูง

                เช้าวันต่อมา

                แม่ค่ะ มีอะไรให้หนูช่วยไหม? ข้าวปั้นที่พึ่งเดินมาที่ร้านอาหารข้างบ้านถามแม่ทันที ช่วงนี้ลูกค้าเข้าร้านยังไม่เยอะนัก มีก็แค่เฉพาะคนที่กำลังไปทำงานนอกบ้าน

                ไม่ไปทำงานรึไง

                วันนี้เจ้านายใจดี ให้หนูพักค่ะ เธอบอก

                แล้วนั่นหน้าไปโดนอะไรมา ผู้เป็นแม่ถามอย่างเป็นห่วงก่อนจะเดินเข้ามาดูลูกสาวตัวเอง ดีนะที่เมื่อคืนตอนเธอกลับมาทั้งบ้านปิดไฟนอนกันแล้วไม่งั้นได้สักถามกันยกใหญ่ว่าไปมีเรื่องกับใครมาแต่วันนี้เธอจะรอดรึเปล่าก็ต้องแล้วแต่คนๆนี้ว่าจะหาข้อแก้ตัวอะไรที่มันฟังมีเหตุผลมาอ้าง

                คือว่า...หนูเดินชนประตูบ้านรุ่นพี่เขาน่ะค่ะแม่ ปากก็เลยแตกอย่างที่เห็นเนี่ยแหละ เธออ้าง ผู้เป็นแม่มองด้วยสายตาจับผิดและไม่ค่อยเชื่อเท่าไรก่อนที่ปันปันจะเดินเข้ามา

                อ้าวพี่ปั้น เป็นไงล่ะเมื่อคื่นเดินชนประตูบ้านพี่หลิวเขา น่าขายหน้าชะมัดมีพี่สาวซุ่มซ่ามแบบนี้ ปันปันว่าทำให้แม่หายสงสัยในตัวเธอทันที

                ทีหน้าทีหลังก็อย่างซุ่มซ่ามให้มันมากนัก เดี๋ยวเขาก็ถามหรอกว่าลูกเต้าเหล่าใคร ฉันล่ะอายแทนจริงๆ เฮ้อ ผู้เป็นแม่ถอนหายใจก่อนจะเดินกับไปในครัวทำเอาข้าวปั้นถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะหันไปมองน้องชายตัวดี

                ขอบใจที่ช่วย แต่คิดไปคิดมาไม่รู้ว่าแกหลอกด่าฉันหรือช่วยกันแน่ เธอว่าพลางมองปันปันด้วยสีหน้าจับผิด

                นรกกินกบาลก็งานนี้แหละเจ๊ นี่ผมอุสาหต์ช่วยนะ ถ้าจะเลี้ยงไอติมสักไม้ก็ดีนะ ^O^” ปันปันว่า

                ช่วยแล้วหวังผลหรอแกไอน้องเวรเอ๊ย เธอโวยก่อนจะทำท่าว่าจะต่อยปันปันก่อนที่ปันปันจะรีบวิ่งหนีเข้าไปในครัวอย่างรวดเร็ว

                หนูข้าวปั้น เสียงเรียกดังขึ้นจากด้านหลังเธอจึงหันไปมองก่อนจะเห็นลูกค้าประจำเข้ามาในร้าน

                อ้าวเจ๊ดา วันนี้จะรับอะไรดีค่ะ เธอถามทันทีที่เดินถึงโต๊ะ

                ฉันเอาข้าวหมูแดงที่หนึ่งแล้วก็ผัดกะเพราให้ไอ้เปียกด้วยที่นึง

                จ๊ะ เธอรับคำสั่งก่อนจะจดลงสมุดโน้ต

                เปียกเอาน้ำแดงด้วยครับ เด็กชายวัยเจ็ดขวบว่า

                ได้ครับ รอแป๊บนึงนะครับเดี๋ยวพี่จะเอามาให้ เธอว่าพลางลูบหัวเปียกด้วยรอยยิ้มก่อนจะผละเดินออกไปจากโต๊ะ ร่างสูงใหญ่ที่พึงมาถึงในชุดกางเกงยีนและเสื้อยืดธรรมดาสีขาวบนหัวมีหมวกสีดำใส่อยู่เดินตรงมานั่งลงที่โต๊ะว่างก่อนจะหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นอ่าน ข้าวปั้นเดินมาทำหน้าที่ทันที

                รับอะไรค่ะพี่ชาย

                เรียกพี่ชายตลอดไปไม่ได้รึไง เสียงทุ้มๆดังขึ้นทำเอาเธอสะดุ้งก่อนจะมองคนๆนั้นอย่างละเอียดแล้วเขาก็ถอดหมวกออกเผยให้เห็นใบหน้า

                “OoO โห!!นาย เธอชี้หน้ากานต์ก่อนจะมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

                ตกใจมากรึไง เขาว่า

                ทำไมนายถึงยอมใส่ชุดพวกนี้ เธอจำได้ว่าเธอเป็นคนเลือกให้เขากับมือแต่ว่าเธอกับปฏิเสธที่จะใส่แต่เธอก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะซื้อกลับมาที่บ้านทำไมในเมื่อไม่ใส่และวันนี้เธอก็รู้แล้วว่าเขาซี้อมันมาใส่เดินแถวๆนี้นี่เอง

                คุณผู้หญิงครับผมเป็นลูกค้านะครับ ผมจะสั่งอาหารได้มั๊ย เขาพูดประชดทันที

                คะ อ้อ ค่ะคุณผู้ชาย สั่งมาเลย เธอประชดตอบ

                เอาข้าวผัดอเมริกัน

                บ้าหรอ อยากกินก็ไปสั่งที่อเมริกันสิ เธอว่า

                นี่อย่ากวนผมสักวันได้มั๊ย เขาว่าก่อนที่เธอจะขำแล้วจดอย่างที่เขาสั่งก่อนจะเดินกลับเข้าไปในครัว

                อ้าวพี่กานต์ เสียงเล็กๆดังขึ้นก่อนที่วุ้นเส้นจะเดินมานั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามกานต์

                เป็นไงเรา ไม่ได้เจอกันนานเลย

                พี่ก็หายไปเลยนะ ว่างๆก็พาพี่สาววุ้นไปเที่ยวบ้านเด็กกำพร้าบ้างสิ เผื่อเจ๊แกจะร่าเริงขึ้นบ้าง

                เกี่ยวกันตรงไหน กานต์ว่า งงๆ

                ว่าแต่สิ้นเดือนนี้วันเกิดปันปันหรอ กานต์ถามทันที

                ค่ะ ถามทำไมค่ะ

                บอกที่บ้านเราสิว่าพวกพี่จะพาไปฉลองกันที่ทะเล ให้แม่เราไปด้วยก็ได้นะ กานต์ว่า

                จริงหรอค่ะ เย้ จะได้ไปทะเลด้วย แต่ว่าแม่คงไม่ว่างไปแน่ๆค่ะ ยังไงวุ้นก็ต้องขออนุญาตแม่ก่อน

                ก็รีบขอไว้สิ กานต์ว่าก่อนจะมองหน้าวุ้นเส้น งงๆ เมื่อกี้สีหน้าเธอยังสดใสอยู่เลยแต่ทำไมตอนนี้กับดูซีดผิดปกติ วุ้นเส้นอ้าปากค้างก่อนจะชี้ให้กานต์ดูด้านหลังตัวเอง

                อะไร? =_= ?? กานต์ถามพลางทำหน้า งงๆก่อนจะหันไปดูตามแล้วก็ต้องสำลักน้ำเปล่าที่กำลังจะดื่มเข้าปากไป พรวดดด!!! ก่อนที่เขาจะกลืนน้ำลายอึกหนึ่งแล้วมองดูเอมมี่ในชุดผู้ดีไฮโซที่กำลังเดินเข้ามาในร้านพร้อมกระเป๋าใบสวยและแว่นตาดำ

                ระเบิดลงแหงๆ วุ้นเส้นว่า

                งานเข้าแล้วไง กานต์พึมพำก่อนจะหันมามองหน้าวุ้นเส้น

                นังข้าวปั้น!! แกอยู่ไหน ออกมานะ!!!” เอมมี่ตะโกนเรียกจนคนในร้านต้องหันมามองดูเธอ

                ใครมาร้องเอะอะโวยวายหน้าร้านเราน่ะลูก เสียงผู้เป็นแม่ดังขึ้นก่อนที่เธอจะเดินออกมาดูหน้าร้านแล้วก็เจอกับเอมมี่อย่างจัง

                อ้าวหนูเอมมี่มาได้ไงค่ะ มาหาข้าวปั้นหรอลูก แม่ข้าวปั้นพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานแต่ดูสายตาเอมมี่จะไม่ได้มองเธออย่างเป็นมิตรเลย

                นังลูกสาวตัวดีแกอยู่ไหน เธอถาม

                เด็กอะไรทำไมก้าวร้าวแบบนี้

                นั่นสิเธอ เสียงลูกค้าในร้านต่างนิทรากันยกใหญ่

                ฉันอยู่นี่ ข้าวปั้นพูดเสียงดังพร้อมกับเดินออกมาพร้อมกับสากกะเบือ

                วันนี้ฉันต้องคุยกับแกให้รู้เรื่อง ใครไม่เกี่ยวไล่ไปให้หมด เธอโวยวาย

                เฮ้ย!!” ปังงงง!!! ข้าวปั้นตบโต๊ะดังปังจนเอมมี่ต้องสะดุ้ง

                มันจะมากไปแล้วนะโว้ย ยัยคุณหนูตีนแดง  มาถึงก็มาโวยวายหน้าร้านแม่ฉัน แถมยังมาไล่ลูกค้าฉันอีก อยากกินมั๊ยสากกระเบือน่ะฮะ!!” ข้าวปั้นว่าพลางชูสากใส่หน้าเอมมี่จนเธอต้องสะดุ้งกลัว

                ฉันไม่กลัวแกหรอก เธอว่าทั้งที่ตอนนี้กลัวจนตัวสั่น

                ไม่เอาน่าข้าวปั้น เป็นญาติพี่น้องกันสายเลือดเดียวกันจะมามีเรื่องกันทำไม ผู้เป็นแม่ห้ามทันที

                หนูไม่ไหวแล้วแม่ และก็จะไม่ทนอีกแล้ว ข้าวปั้นว่าก่อนจะหันไปมองปันปัน

                จัดให้เจ๊ ปันปันว่าก่อนจะวิ่งไปหยิบเหยือกน้ำมาให้ข้าวปั้น

                แกจะทำอะไร

                ก็จะรดน้ำราดความสกปกของใครบางคนออกจากร้านแม่ฉันไง ข้าวปั้นว่าก่อนจะสาดน้ำลงที่พื้นจนเอมมี่ต้องร้อง ว้าย แล้วถอยหลังออกไปทันที

                ไปซะก่อนที่ฉันจะควบคุ้มตัวเองไม่อยู่ ข้าวปั้นว่า

                แก!!” เอมมี่ว่าพร้อมกับถลาเข้าไปตบหน้าแม่ข้าวปั้นแทน เพี้ยะ!!!

                OoO” ท่ามกลางความตื่นตะลึงของผู้คนในร้านและคนที่ดูท่าว่าจะของขึ้นตอนนี้ไม่ใช่แม่ข้าวปั้นแต่เป็นเธอมากกว่า

                เป็นอะไรรึเปล่าครับ กานต์รีบถลาเข้ามาประคองแม่ข้าวปั้นให้นั่งที่เก้าอี้ทันที

                มันจะมากไปแล้วนะเอมมี่!!” ข้าวปั้นพูดพร้อมกับเดินไปประจันหน้ากับหล่อน

                ข้าวอย่าลูก ผู้เป็นแม่ห้ามแต่ก็ไม่ทัน พลั่กกก!!~ ข้าวปั้นใช้หมัดต่อยเข้าที่ปากเอมมี่อย่างแรงทันทีทำเอาเธอล้มลงที่พื้นอย่างหมดสภาพทันที

                ฉันจะเป็นลม คนเป็นแม่พูดก่อนจะหมดสติคาเก้าอี้

                แม่!!” ปันปันกับวุ้นเส้นพากันวิ่งเข้าไปดูแม่ก่อนจะหายาดมให้แม่ดม

                เธอมันน่าสมเพส!!” ข้าวปั้นตวาดก่อนจะถลาเข้าตบเอมมี่ชุดใหญ่อย่างโมโห เพี้ยะ!!!! เพี้ยะ!!! ส่วนลูกค้าในร้านก็พากันเชียร์เธอปานกำลังดูมวยคู่เอกของโลกก็ไม่ปาน

                ตบเลยๆ เอ๊ย! เอ๊ย!” ลูกค้าพากันส่งเสียงเชียร์พลางทำหน้าทำตาเจ็บแทนเอมมี่ กานต์เห็นสถานการณ์ไม่ดีเลยรีบเข้าไปแยกข้าวปั้นออกทันที

                หยุดได้แล้วน่าข้าวปั้น แค่นี้เอมมี่ก็เจ็บจะตายแล้ว

                ปล่อยฉัน แค่นี้มันยังน้อยไป เธอว่า

                แก นังข้าวปั้น อย่าอยู่เลย เอมมี่ถลาเข้าตบหน้าข้าวปั้นทันทีก่อนที่เธอจะสะบัดมือออกจากกานต์แล้วถลาเข้าไปตบเอมมี่ต่อ ทั้งคู่ตบกันไปตบกันมาจิกหัวกันไปจิกกันมาจนผมยุ่งเยิง

                แน่ใจนะเว้ยว่านี่ร้านอาหารข้าวปั้น ไม่ใช่ค่ายมวยหญิง เสียงไนท์ถามขึ้นเป็นคนแรก

                เฮ้ย นั่นมันข้าวปั้นนิ เรียวว่าพลางชี้ให้ทุกคนดูที่ริมถนน

                นั่นเอมมี่นิ เจมส์ว่า

                งานเข้าแล้วไง หลิวว่าก่อนที่ทุกคนจะพร้อมใจกันวิ่งไปที่สถานที่เกิดเหตุก่อนจะเห็นกานต์พยายามแยกทั้งคู่แต่เขาก็โดนลูกหลงจนต้องผละออกมา

                เฮ้ยกานต์เป็นไงวะ ไนท์วิ่งเข้าดูเพื่อนทันที

                ฉันไม่เป็นไรห้ามทีวะ กานต์ว่าก่อนที่หลิวกับไนท์จะวิ่งเข้าไปผ่าวงมวย

                ขอทีเถอะ ทั้งคู่ว่าพลางยกมือห้าม

                ได้/ได้ ทั้งข้าวปั้นและเอมมี่พูดพร้อมกันก่อนจะเตะเข้าที่เป้าของทั้งคู่จนจุ

                อูย!!!” ทุกคนในร้านต่างทำสีหน้าหวาดเสียวแทน

                อะ...เอาเถอะ อยากทำไรผมไม่ห้ามครับพี่น้อง ไนท์กับหลิวว่าก่อนจะเดินกุมเป้าออกมาด้วยความเจ็บโดยปล่อยให้ทั้งคู่ทำสงครามกันต่อ -_-*

                เอาไงดีวะ เข้าไปตอนนี้โดนลูกหลงแบบไอ้สามคนนั้นแน่ๆ เจมส์ถามเรียว เรียวคิดอยู่แป๊บหนึ่งก่อนจะวิ่งไปหาวุ้นเส้น

                วุ้นมีหม้อกับตะลิ่วรึเปล่า

                อยู่ด้านหลังครัวค่ะ เธอบอก เจมส์หันมาโวยเพื่อนทันที

                บอกให้มาห้ามเขาไม่ใช่ให้แกมาทำต้มยำ ทำแกง นะเว้ย!! >_<” เจมส์ว่า

                เดี๋ยวมา เรียวบอกก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในครัวแล้วออกมาพร้อมหม้อกับตะลิ่วแล้ววิ่งมาตรงที่ทั้งคู่กำลังฟัดกันปานหมาก่อนจะใช้ตะลิ่งเคาะกับหม้อดัง เคร้งงงง!!!

                จะเคาะหาอะไรวะ!!” ทั้งเอมมี่และข้าวปั้นตะคอกใส่ทันที

                ยกที่หนึ่งเริ่มได้ เรียวว่าก่อนจะผละออกมาแบบหน้าเสีย

                ไม่ได้ผลวะ เรียวว่า

                ฉันเอง เจมส์ว่าก่อนจะวิ่งไปที่รถที่จอดอยู่ข้างๆร้านแล้วเปิดสัญญาณเสียงของรถตำรวจดัง สะนั่นบริเวณนั้นจนทั้งคู่ต้องหยุดตีกัน

                ตำรวจมา เอมมี่ว่าก่อนจะรีบผละออกจากข้าวปั้น ข้าวปั้นก็เช่นกัน

                เฮ้อ หยุดสักที เรียวถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะถลาเข้าไปจับตัวข้าวปั้นไว้ส่วนเจมส์ก็ปิดสัญญาณก่อนจะรีบวิ่งมาล็อกแขนเอมมี่ไว้

                พวกนายหรอกฉันหรอ ปล่อยนะฉันจะฆ่ามัน!!” ข้าวปั้นตะคอกพลางดิ้นไปมาแต่เรียวก็ไม่ยอมปล่อยให้หลุดไปง่ายๆแน่นอน

                ปล่อยนะเจมส์ฉันจะตบมัน

                สงบสติก่อนได้มั๊ยเอมมี่ เจมส์ตะคอกใส่จนเธอต้องหยุด

                ไปจากร้านฉันซะก่อนที่ฉันจะลากตำรวจมาลากเธอเข้าคุก ข้อหาบุกลุกและทำร้ายร่างกายแม่ฉัน ข้าวปั้นว่า

                เอมมี่ทำอะไรแม่ข้าวปั้น เจมส์ถามทันที

                ก็แค่ตบสั่งสอน หล่อนพูดด้วยน้ำเสียงสะใจ

                รู้งี้ฉันไม่น่าห้ามเธอเลย เรียวพูด

                ไปกับฉัน เจมส์ว่าพลางลากตัวเอมมี่ออกจากร้านไปทันที

                ไปเลยนังหมาบ้า!!! >_<” ข้าวปั้นด่า

                อีบ้า ฉันจะกลับมาล้างแค้นแก จำเอาไว้!!! >O<” เอมมี่ตะโกนด่าก่อนจะถูกลากออกไป ข้าวปั้นหันไปมองแม่ก่อนจะวิ่งตรงเข้าไปหาผู้เป็นแม่

                แม่ แม่เป็นไรรึเปล่าแม่ ข้าวปั้นเรียกก่อนที่แม่เธอจะได้สติทันที

                เอมมี่ล่ะลูก

                มันทำกับแม่ขนาดนี้ยังจะถามหามันอีกหรอแม่ ข้าวปั้นว่า

                ยังไงเขาก็เป็นลูกน้องสาวแม่นะ

                แล้วอาหมวยเล็กเขาเคยญาติดีกับแม่รึไง แม่ก็รู้ว่าเขาจ้องแต่จะหาเรื่องแม่ ต่อไปข้าวจะไม่ยอมให้พวกนั้นมำทกับเราแบบนี้อีก อาหมวยเล็กข้าวก็จะไม่เว้น

                ไม่นะข้าว

                พวกนั้นข้าวไม่เคยนับญาติ แล้วก็จะไม่ญาติดีด้วย!!~” ข้าวปั้นพูดคำขาดก่อนจะผละเดินออกไปจากร้านด้วยความโมโห

                พี่ข้าวรอด้วยดิ จะไปไหนน่ะ วุ้นเส้นว่าก่อนจะวิ่งตามพี่สาวไปส่วนปันปันก็ทั้งพัดทั้งเอายาให้แม่ดมอย่างเป็นห่วง

                ข้าวปั้นพูดไปก็เพราะโมโห คุณอาอย่าพึงว่าเธอเลยนะครับ กานต์ว่า

                นั่นสิครับ ยังไงเอมมี่ก็เป็นฝ่ายหาเรื่องเธอก่อน เรียวพูด

                ผมว่าอย่างนี้ปล่อยเลยตามเลยคงไม่ได้นะครับคุณอา หลิวว่า

                นั่นสิครับ  ผมว่าเอมมี่ไม่ยอมให้เรื่องมันจบง่ายๆแน่นอนครับ ไนท์พูดเสริมทันที

ข้าวปั้นเดินหุนหันกับมาที่สวนข้างบ้านก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะไม้ตัวเล็กแล้วทุบโต๊ะด้วยความโมโหดัง ปังงง!!!

                ฉันจะไม่ยอมให้เธอทำอะไรคนในบ้านฉันอีกแล้ว ตลอดเวลาฉันทนมามากพอแล้ว ข้าวปั้นว่าด้วยสีหน้าเคลียดแค้น     พี่ข้าว เป็นอะไรมากรึเปล่าวุ้นเส้นถามอย่างเป็นห่วง

                พี่ไม่เป็นไร วุ้นเส้นพี่ฝากดูแลแม่ดีๆด้วยล่ะ

                พี่จะไปไหน

                ไม่ได้ไปไหน ถ้าวันไหนพี่ไม่อยู่บ้านแล้วยัยนั่นมาที่บ้านวุ้นเส้นใช้มาตาการขั้นเด็ดขาดได้เลยนะ แล้วถ้าไม่ไหวจริงๆก็โทรเรียกพี่ เพราะพี่ต้องไปทำงานที่บ้านนายกานต์อีก เข้าใจนะ วุ้นเส้นพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะมองดูหน้าพี่สาวตัวเองอย่างเห็นใจเธอเห็นทุกอย่างที่สองแม่ลูกนั้นทำกับพี่สาวของเธอตั้งแต่เด็กๆที่ข้าวปั้นไปอยู่บ้านคุณตา

 

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 167 ท่าน

Line PM