Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
THE TUTOR ปฏิบัติการติวรักให้นายตัวดี
LittleTall
คัดเลือกตัวแทนติวเตอร์ (?)
2
04/04/2553 22:10:23
453
เนื้อเรื่อง

1

คัดเลือกตัวแทนติวเตอร์ (?)

 

                ในที่สุดเช้าอันสดใสของวันที่แสนดีที่เหมาะแก่การเลือกติวเตอร์ที่เหมาะสมให้กับ นาย...กุญแจผี  ฮ่าๆ เป็นไงๆ ฉายาที่ฉันกับเพื่อนๆรวมหัวกันตั้งให้มัน เฮ้อ! ฉันละอยากจะบ้าตายจริงๆ ถ้าใครได้เป็นติวเตอร์ให้หมอนี่นะ ดวงซวยยิ่งกว่าซวยอีกนะ สงสัยคนที่โดนชาติที่แล้วคงไม่เคยทำบุญมาเลยละมั้ง ชาตินี้ถึงได้ซวยขั้นเทพได้ขนาดนี้ แต่คงไม่ฉันหร้อก ฉันทำบุญเยอะนะ โดยเฉพาะการทำบุญทำทานให้พวกแฟนคลับบ้าๆที่ตามตาคีย์ติดชนิดที่เรียกได้ว่าเหมือนแมลงวันตอมขี้เลยล่ะ ขอให้ยัยพวกนี้ตาสว่างซักทีเถอะ สาธุ !!!

                ฮาโหลๆ มิวเอ้ย ชาติไหนจะถึงบ้านชั้นฮะเนี่ย รอนานแล้วนะ ฉันโวยวายใส่มือถือที่ต่อสายถึงสาวหล่อเพื่อนสนิทฉันเอง เราสนิทกันมานานมากๆแล้วล่ะ จึงไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอเลย จนเพื่อนๆ บางคนยังเคยคิดกันไปว่า ฉันกับมิวคบกันอยู่ ต้าย ตาย จะบ้าหรอผู้หญิงด้วยกันนะ เขินๆ

                ค้าบๆ กีตาร์ที่รักของมิว อีกห้านาทีนะต้า ไปยืนรอหน้าบ้านเลย มิวจะซิ่งไปหาต้าแล้วนะ ดูมันพูดเค้าสิ เพราะแบบนี้แหละ เพื่อนๆ ถึงชอบจับคู่ให้เรากันจังเลย แค่เพื่อนย่ะ เข้าใจมั้ยย

                เอี๊ยดดดดดดดดด!!!  เสียงรถมอเตอร์ไซต์คู่ใจของมิวจอดเสียงดังสนั่นหน้าบ้านฉันท่ามกลางความตกตะลึงของเพื่อนบ้านที่ออกมาทำบุญตักบาตรกันแต่เช้า เพื่อไม่ให้เสียเวลาฉันรีบคาบขนมปังมื้อเช้าพร้อมกับหยิบนมกล่องมาสองกล่อง อ๊ะๆ อย่างงๆ ว่าฉันหยิบมาทำไมสองกล่อง ก็เอามาให้ไอ้มิวเนี่ยแหละ มันไม่เคยกินข้าวเช้ามาเลย เพราะต้องมารับฉันทุกวัน  สรุปกีตาร์ผิดเอง ขอโทษค่ะๆ T_T

                เอาไอๆ อมอ่อง (เอาไปๆ นมกล่อง)  ฉันพูดทั้งๆที่ยังคาบขนมปังอยู่แล้วยัดนมกล่องใส่เป้ของมิว

                ยัยต้า วันหลังเคี้ยวให้มันหมดปากก่อนก็ได้แล้วค่อยพูดอ่ะ ถ้าแกสำลักขึ้นมาแล้วเค้าจะทำยังไงละ เออนี่ๆ วันนี้วันอะไร คิกๆ มิวบ่นยาวเยียดจนฉันต้องรีบเอามือมาปิดหูด้วยความรำคาน  วันนี้วันอะไรหรอ ก็วันคัดเลือกติวเตอร์ให้ตาคีย์ไง อะไรฮะไอ้มิวแค่นี้แกล้งโง่หรอ งั้นแกล้งโง่กลับดีกว่า

                วันอะไรหรอ วันจันทร์นี่นา ฮ่าๆๆ

                โหยอะไรเนี่ยกีตาร์ แค่นี้แกล้งโง่หรอฮะยัยตัวแสบ วันนี้วันคัดเลือกติวเตอร์ให้ไอ้บ้าคีย์ไง เค้ามีลางสังหรณ์ ว่าเค้าจะไม่โดนหรอกว่ะ ฮ่าๆๆ มิวพูดเข้าข้างตัวเองเต็มที่ สาธุ ขอให้มันโดนเป็นติวเตอร์เถ้อะ เพี้ยงๆ แล้วพวกเราก็เลี้ยวเข้าประตูโรงเรียนด้วยความเร็วแสง ไอ้มิวบ้าเอ้ย ผมชั้นเสียทรงหมดแล้วนะ ฮือๆ TT_TT ช่วงเช้ายิ่งไม่ค่อยมีเวลาจะเซ็ทผมด้วย เน่าแล้วไงชั้น

                ไอ้มิวแกจะรีบพาเค้าไปตายที่ไหนเนี่ย ช้าๆหน่อยดิวะ หัวเน่าแล้ว เค้าไม่ได้ผมสั้นเซ็ทผมง่ายเหมือนแกนะ ฉันบ่นอุบพลางพยายามรวบผมยาวๆ ของตัวเองไปด้วย ยิ่งผมหน้าม้าที่ยาวปรกตา ซึ่งตอนนี้มันทิ่มตาฉันจนตาจะบอดอยู่แล้ว

                ปรี้นๆๆๆ  โอ้ย เสียงแตรรถใครเนี่ย ดังหนวกหูที่สุดเลย ว่าแต่มันบีบแตรทำไมอ่ะ?

                นี่พวกเธอ อย่ามาปาดหน้ารถฉันแบบนี้สิ อยากตายรึไงฮะ เสียงใครคนหนึ่งตะโกนเสียงดังลั่น เมื่อฉันหันไปกะว่าจะหาเรื่อง แต่ว่าไอ้เจ้าของรถคนนั้นมันก็คือ ไอ้คีย์ ตัวต้นเหตุของเรื่องติวเตอร์บ้าๆ นี่ คำพูดที่กำลังจะด่ากลับของฉันดันมุดกลับลงคอไปหมดซะงั้น  แต่มิวกลับทำท่าเหมือนจะหยุดรถเพื่อด่าหมอนั่นโดยเฉพาะ ไอ้นี่ก็ชอบมีเรื่องกับคีย์จังเลย แต่ฉันไม่เอาอ่ะ ไม่อยากมีเรื่องกับผู้มีอิทธิพลนะ

                มิวๆ อย่าหยุดรถดิ เค้าอยากไปนั่งโม้กับเพื่อนแล้ว ไปเหอะๆ

                หนอยๆ ฝากไว้ก่อนเถอะ ไอ้กุญแจผี ถ้าต้าไม่ห้ามไว้นะ นายเละเป็นขี้ไปแล้ว หึๆ มิวทิ้งคำกัดเจ็บๆ ไว้ให้นายคีย์นั่นแค้นเล่นก่อนจะจากไป ทิ้งให้หมอนั่นโวยวายอยู่คนเดียว

               

___ ห้อง ม.5/1 ___

 

                เอาล่ะๆ นักเรียนที่รักของครูจ๋า เงียบๆหน่อยจ่ะ คุณครูแสงจันทร์ เป็นคุณครูประจำชั้นของห้อง

ม. 5/1 เห็นพูดเพราะๆอย่างนี้นะ แต่พอเจ๊แกหงุดหงิดสิ โลกสีเขียวจะถึงการดับสูญไปในบัดดล   TT__TT   ตอนนี้เจ๊แกกำลังพยายามพูดให้กลุ่มอีตาบ้าคีย์ ที่กำลังโวยวายเรื่องผลบอลเมื่อคืน สงสัยจะแพ้บอลมาล่ะสิ จนแน่งานนี้ เล่นไว้เยอะชัวเลย โมโหมากมายเลยนะนั่น 

                นี่ไอ้พวกเด็กเวรเส้นเล็กเส้นใหญ่ที่นั่งแหกปากกันอยู่ตรงนั้นน่ะ ถ้ายังไม่หยุดพล่ามแล้วมานั่งให้ดีๆ ล่ะก็ งานนี้ฉันจะขยี้พวกแกให้เส้นเล็กเส้นใหญ่ที่มีเละเป็นโจ๊กเลยคอยดู เป็นไงล่ะ จากหน้ามือเป็นฝ่าเท้าสยองกันเลยทีเดียว แต่ว่านายกุญแจผีไม่กลัวเลยค่า หมอนั่นยังหันกลับไปคุยกับเพื่อนต่ออย่างเมามัน นายไม่เห็นใจพวกฉันเลย หลุมบนดวงจันทร์บนหน้าเจ๊แกกำลังจะระเบิดใส่พวกฉันก็เพราะนายนะรู้มั้ย  >O<

                พวกแก.... เจ๊แสงจันทร์ทำท่าเหมือนจะระเบิดอีกรอบ แต่ผู้บังคับบัญชาคนเก่งรีบห้ามไว้ได้ทันการ แกเยี่ยมมากเลย ท่านที่เคารพ ท่านช่วยชีวิตพวกเราเอาไว้อีกครั้ง ฮิ้วๆ

                อาจารย์คะอย่าไปสนใจพวกนั้นเลยค่ะ อาจารย์มีอะไรจะพูดก็พูดเลยค่ะ ไม่ต้องเรียกพวกนั้นให้เสียเวลา เปลืองน้ำลาย ผู้บังคับบัญชาของหมู่เฮาพูดเสียงดัง สงสัยกะให้พวกนั้นได้ยินเต็มที่ละสิ อ้ะ! ได้ผลหมอนั่นยอมกลับไปนั่งที่ แต่ยังอุตส่าห์บ่นเข้าให้อีกประโยค

                เจ๊จะพูดอะไรก็พูดมา ผมไม่มีเวลามานั่งฟังหรอกนะ เสียเวลา เสียเวลานอนของนายอีกล่ะสิ อีตาบ้าเอ้ย

                เมื่อทุกคนเงียบกับเรียบร้อย อาจารย์แสงจันทร์ก็หยิบขวดโหลเล็กๆสีชมพู มีกระดาษ post it แปะเอาไว้ว่า ติวเตอร์ของ key’ โอ้ ชื่อขวดทำไมมันสยองเยี่ยงนี้  ในขวดยังมีไม้ไอศกรีมที่ทาด้วยสีชมพูเขียนด้วยตัวเลขต่างๆ สีดำ มาวางไว้บนโต๊ะ ท่ามกลางความเงียบของทุกคนเพราะตะลึงในสีหว้านหวานของขวด อาจารย์จึงตัดสินใจทำลายความตะลึงนั้นด้วยความตะลึงยิ่งกว่าคือ

                อาจารย์จะจับฉลากเลือกคนมาเป็นติวเตอร์นะจ๊ะนักเรียน โดยที่อาจารย์จะให้ คีย์ เลือกเลขที่ตัวเองชอบที่สุดมาหนึ่งหมายเลข แล้วทุกๆคนก็มาหยิบไม้ไอศกรีมนี่คนละไม้นะ ใครได้เลขตรงกับที่คีย์เลือกก็ถือว่าคนนั้นเป็นติวเตอร์นะจ๊ะ ตกลงนะนักเรียน เอาล่ะนายคีย์ เลือกหมายเลขอะไรจ๊ะ ก่อนที่นายคีย์จะขยับปากพูดอย่างเฉื่อยชา เสียงยียวนกวนประสาทของบีมเพื่อนซี้สุดปึ้กของคีย์ก็ดังขึ้นกลบซะก่อน

                เจ๊ๆ ผมว่าให้ทุกคนหยิบไม้หวานๆ นั่นให้ครบก่อนดิ แล้วค่อยให้ไอ้คีย์มันเลือกเลข แบบนี้ลุ้นกว่าเยอะ จริงไหมฮะคีย์ โธ่เว้ยย!! เสนออะไรมาแต่ที ให้มันได้อย่างนี่สิ TT__TT

                จะทำอะไรก็ตามใจนายเหอะ ฉันจะนอน เลือกไม้บ้าๆ นั่นเสร็จก็ปลุกละกัน เสียเวลานอนจริงๆ คีย์บ่นเบาๆ แล้วฟุบหลับไปซะเฉยๆ

                นี่ๆ ยัยต้า ถ้าฉันโดนเลือกแกต้องรับเคราะห์กรรมแทนฉันนะต้า สุดสวยขอร้อง เสียงยัยที่ปักผม... เอ่อ... ปิ่น  อ้อนวอนฉันจะเป็นจะตาย แถบยังมีการมาบีบน้ำตาอีกนะนั่น ไม่มีทางหร้อก กีตาร์ คนนี้จะไม่ยอมตายแทนแกแน่ๆ

                ใช่ๆ ถ้าเค้ากับปิ่นโดนแกต้องเสียสละรับเคราะห์กรรมแทนพวกเราด้วยนะจ๊ะ ป้าจ๋า   เสียงของสาวหล่อผู้มีนามว่ามิว รีบพูดต่อจากยัยปิ่นทันที 

                ไม่มีทางๆ ป้ายังไม่พร้อมที่จะตายนะไอ้มิว เฮ้ยๆ ยัยปิ่นแกกำลังเล่นของอยู่หรอ อย่ามาแช่งเค้าน้า ฉันโวยวาย เมื่อเห็นยัยปิ่นหยิบพระที่ห้อยคออยู่มาสวดงึมงำ แล้วมองมาที่ฉันด้วยสายตาอาฆาตซะด้วยสิ ตายแน่ๆ อย่าทำร้ายเพื่อนรักซิจ๊ะยัยปิ่น TT_TT 

                เมื่อได้ฤกษ์แล้ว อาจารย์แสงจันทร์ก็เดินถือขวดโหลแห่งความตาย  >O< มาให้พวกเราทุกๆคนหยิบยกเว้นคีย์ที่กำลังหลับอย่างสบายใจ และแล้วก็ถึงตาฉันปิ่นและนิวหยิบไม้หว้านหวานนั่นจนได้ ฉันหลับตาลงท่องนโมสามจบ เอ๊ะ... ทำไมท่องแล้วมันวนไปวนมา ลืมได้ไงเนี่ย ช่างมันๆ หยิบเลยละกัน โอ้!! เลขสวยมากมายเลยค่าท่านผู้โช้มมม เลข สิบเจ็ด อายุฉันพอดีเป๊ะเลย หวังว่าจะไม่ซวยโดนเป็นติวเตอร์นะ เพี้ยงๆ สาธุๆ  ส่วนยัยที่ปักผม ได้เลข ยี่สิบสาม มิวได้เลข หนึ่ง โอ้ เลขสวยมากเลยจ้าที่หนึ่งในใจฉ้านน อ่ะล้อเล่นๆ

                ดาวจ๋าๆ เออ...สตาร์จ๋า ตัวเองได้เลขไรอ่า ฉันถามผู้บังคับบัญชาด้วยใจเคารพ ความจริงเธอชื่อสตาร์น่ะ แต่เพื่อนๆ ชอบเรียกว่าดาว เพราะสตาร์เป็นดาวประจำม.5 เลยล่ะ สวยใสเหมือนกับนางเอกในเรื่องบ้านทรายทองเลยล่ะ กุลสตรีของแท้เลย

                เราหรอ เราได้เลขสิบเจ็ดจ่ะ สตาร์กระซิบตอบฉันเบาๆ  อ้าวเห้ย มันมีเลขซ้ำด้วยหรอ งงค่ะงง เลยยรีบเดินไปถามที่ปักผมเพื่อนนรักว่ามันเกิดอะไรขึ้น แล้วก็ได้คำตอบที่ว่า

                ไอ้ต้าเอ้ย ไมแกโง่งี้ล่ะ ใครเค้าจะยอมบอกเลขที่ตัวเองได้จริงๆล่ะ ใครจะรู้ล่ะไอ้คีย์มันอาจจะเล็งคนที่มันจะเลือกแล้วก็ได้ โง่เกิ้น มาอยู่ห้องคิงได้ไงเนี่ย ยัยปิ่นกระซิบอธิบายซะยาวยืด หนอยๆ มันหลอกด่าฉันอีกแล้วอ่ะ ฉันไม่ได้โง่นะ คีย์น่ะสิที่โง่สุดจะบรรยาย แล้วการสนทนาของพวกเราก็ถูกขัดด้วยเสียงแจ้วๆ ของอาจารย์แสงจันทร์

                ทุกคนเงียบได้แล้วจ๊ะ เดี๋ยวคุณครูจะให้เวลานายคีย์เลือกเลขนะจ๊ะ นี่ๆ นายคีย์ตื่นได้แล้ว... ไม่ตื่นใช่ไหม งั้นเจอนี่ตำราพิฆาต

                โป๊ก!!!!

                อ้ากกก ทำบ้าไรเนี่ยเจ๊ ผมไม่ได้หลับแค่พักสายตาเอง ได้เวลาเลือกแล้วสินะ หึๆ เอาเป็นเลข...เสียงนายคีย์โวยวาย แล้วเงียบทิ้งจังหวะให้ทั้งห้องลุ้นกันหัวใจแทบวาย

                เลข...อะไรดีน้าคิดไม่ออก คำพูดต่อมาของคีย์ทำให้หลายๆ คนโวยวายกันลั่นเพราะตานั่นเกือบทำให้พวกนั้นตกเก้าอี้นี่นา แต่ฉันไหวตัวทันหลอกน่า ฉันไม่ตกใจง่ายๆหร้อก  เพราะดันแอบเห็นหมอนั่นเหล่ตามองสตาร์ ผู้บังคับบัญชาสุดสวยก่อนจะพูดอีกครั้งว่า

                เอาเลข สิบ...เจ็ด แล้วกันนะ ^^ “ ฮ่าๆ ฉันรอดแล้วหมอนั่นเลือกโดนเลขของสตาร์พอดีเลย สบายแล้วเรา ดวงดีมากเลยนะเรา โฮะๆ ฉันนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ซักพักจนนิวต้องพูดขึ้นว่า

                ป้ากีตาร์ หมอนั่นเลือกโดนแกอ่ะ ซวยแล๊วๆ

                ไม่ๆๆๆ นายคีย์ นายเลือกผิดใช่มั้ย จริงๆนายจะเลือกดาวใช่มั้ย ฮือๆ ไม่เอาๆ เจ๊ขา ให้หมอนั่นเลือกเลขใหม่ได้ไหมคะ  TT /\ TT  ฉันโวยวายเสียงดังเมื่อรู้ตัวว่าชะตาชีวิตของฉันมาถึงจุดจบก็วันนี้ล่ะ ทำไมต้องเลือกเลขนี้ด้วยล่ะเนี่ย อีตาบ๊องเอ้ย แต่การอ้อนวอนของฉันถูกอาจารย์ตอบกลับมาด้วยการส่ายหน้าน้อยๆ ยิ้มหวานๆ แล้วพูดสรุปการจับฉลากว่า

                เอาล่ะๆ ตกลงว่าเธอต้องมาเป็นติวเตอร์ให้นายคีย์นะจ๊ะ และเพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะติวให้เขาเต็มที่ จึงให้พวกเธอสองคนเป็นบัดดี้กัน สุดท้ายถ้าคะแนนสอบของคีย์ไม่ดีขึ้นพวกเธอสองคนจะต้องถูกลงโทษด้วยการขัดส้วมทั่วโรงเรียน และพวกเธอสองคนจะถูกย้ายไปอยู่ห้องอื่นในชั้นม.6 นะจ๊ะ เอาเป็นว่ารับทราบแล้วนะ งั้นงานติวเตอร์ก็เริ่มขึ้น ณ บัดนี้ ไม่นะๆ เป็นบัดดี้หรอ แค่ต้องติวให้หมอนั่นก็จะตายแล้ว ยังจะต้องมาตัวติดกันเป็นปาท่องโก่เดินได้อีกหรอเนี่ย ขัดส้วมก็พอรับได้นะก็แค่ห้องส้วมประมาณห้าสิบกว่าๆ เอง แต่ไอ้ย้ายห้องนี่สิ ฉันไม่อยากจากเพื่อนๆ คิงลี่ (ขี้ลิง) แรนเจอร์ ไปนะ TT /\ TT  

                อาจารย์คะ ย้ายห้องนี่มันรุนแรงไปเปล่าคะ หนูไม่ได้ทำผิดอะไรนะ จะมาย้ายหนูทำไมอ่ะ ถ้าหมอนี่มันโง่จนฉุดไม่ขึ้นล่ะ หนูก็ซวยดิคะ ฉันพยายามเถียงอาจารย์ เห็นใจหนูเถอะค่ะ ฮือๆ โถ่โว้ย!! หมอนั่นก็เอาแต่ทำหน้าเหวอตั้งแต่เจ๊แกพูดถึงเรื่องจะโดนย้ายห้อง หมอนี่กลัวจะโดนย้ายห้องขนาดนี้เลยหรอเนี่ย

                ไม่ได้หรอกจ่ะ นี่คือคำสั่งโดยตรงจากอาจารย์ใหญ่นะจ๊ะ ขนาดลูกชายแท้ๆ มันยังค้านไม่ได้เลย อาจารย์แสงจันทร์อธิบาย แล้วหัวเราะร่วนไปตบหัวนายคีย์สองสามทีทำให้นายนั่นหายอึ้งได้เสียที

                อ่ะ... เอ่อ... นี่เจ๊ขอเปลี่ยนคนได้ป่ะ ไม่อยากยุ่งกับแฟนยัยมิวมัน นายนั่นบ่นเสียงดัง ทำให้เพื่อนๆทั้งห้องหันมามองฉันกับมิวกันเป็นตาเดียวเลย เปล่านะๆ เราไม่ได้เป็นอะไรกัน

                อะไรของนายเนี่ย ฉันเป็นติวเตอร์ให้นายแล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยยะ อีกอย่างฉันกับมิวเราเป็นกันนะ นายคงไม่เข้าใจน่ะสิ เพราะนายไม่เคยมีเพื่อนดีๆกับเค้าเล้ย น่าสงสารๆ ฉันโวยวายซะลั่นเลย ก็แหมๆ มันหงุดหงิดนี่นา

                เห้ยๆ ยัยกีตาร์ จะด่าไอ้คีย์ก็ด่าไปดิฉันไม่ห้ามแต่อย่ามาด่าฉัน ไม่เกี่ยวโว้ย นายบีมเพื่อนสนิทสุดๆของคีย์เถียงทันควัน

                นี่ๆ พวกเธอเงียบๆ กันได้แล้ว มันหมดเวลาโฮมรูมมานานแล้วนะ เสียเวลาจริงๆ เลยฟังพวกเธอเถียงกันเนี่ย ไปนั่งที่กันให้หมดเลย จะได้เรียนซะที เอ้อ... ต้าตั้งแต่วันนี้แกต้องไปนั่งข้างๆ คีย์นะ อิอิๆ สตาร์ดุเสียงเย็นชาแล้วโปรยยิ้มหวานให้พวกเราที่กำลังกัดกันอยู่ไปหนึ่งรอบ จนทำให้ทุกๆ คนต้องยอมกลับไปนั่งที่แต่โดยดี แต่ฉันสิต้องมานั่งข้างหมอนี่อีก ดูมันทำหน้าที่ไม่รับแขกเลย ทำหน้าต้อนรับติวเตอร์ที่แสนน่ารักคนนี้หน่อยก็ไม่ได้ เชอะ!!!

                นี่ๆ กีตาร์ พักเที่ยงเธอไปพักกับใครบ้างเนี่ย คีย์ถามโดยที่ไม่ได้หันหน้ามามองฉันเลยซะนิดเดียว

                ก็มี ฉัน มิว ปิ่นแล้วก็สตาร์น่ะ ฉันตอบขณะที่กำลังจัดของใส่โต๊ะใหม่

                หรอๆ งั้นเที่ยงนี้พวกเธอต้องมาพักกับฉันแล้วก็บีม นี่คือคำสั่ง เพราะ... เธอก็รู้นะ เฮ้อ ไอ้นี่กวนประสาทที่สุดเลย แทนที่พวกนายที่มีกันแค่สองคนจะมาพักกับพวกฉันที่มีกันตั้งสี่คน ใช้สมองส่วนไหนคิดเนี่ย ตาโง่เอ้ย เพราะ... เราเป็นบัดดี้กัน TT_TT  ฉันจึงเลี่ยงการกัดกันรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้โดยทำตัวเงียบๆไม่ยุ่งกับมันให้มากนัก แล้วคอยจี้คีย์ให้ฟังอาจารย์สอน แต่คีย์ก็เอาแต่นอน นอน แล้วก็นอน เฮ้อ หมอนี่มันเป็นนกฮูกหรอ ถึงได้เอาแต่ ตื่นกลางคืนแล้วนอนกลางวัน ใครก็ได้ช่วยกีตาร์สุดสวยที แบบนี้ฉันจะโดนย้ายห้องไหมเนี่ย  >O<


_______________________________________________________________
อัพต่อแล้วนะคะ

ฝากติชมกันเยอะๆนะคะ

 ช่วยกันแนะนำน้องใหม่ด้วยเน้ออ

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

อ่านยังไงก้ไม่คิดว่าเรื่องแรกอ่ะ ><
อิอิ อัพไว ๆ น้ะจ้ะ ^____^

จากคุณ katt;PP/(cattlee) อัพเดตเมื่อ 04/04/2553 22:55:40
ความคิดเห็นที่ 2

5555+

สนุกมากจ้า อัพต่อๆๆๆๆ

จากคุณ พลอย/(ploy-ffk) อัพเดตเมื่อ 04/04/2553 22:43:41
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 258 ท่าน