Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Dangerous Thief กระชากหัวใจคุณชายจอมหยิ่ง
Awitch
บทนำ
1
16/03/2555 12:14:30
907
เนื้อเรื่อง

          "ขอโทษนะคะ ช่วยขยับหน่อย"

          เสียงของหญิงสาวนิรนามผู้หนึ่ง ใส่หมวกแก็ปปิดบังใบหน้าและแต่งตัวในชุดลำลองกล่าวขึ้นเบาๆข้างกาย ชายหนุ่มผู้นั้นจึงต้องจำใจขยับตัวให้อย่างเลี่ยงไม่ได้ ในขณะเดียวกันที่หญิงสาวได้โอกาสจึงแอบสอดมือเข้าไปในกระเป๋าของเขาอย่างแนบ เนียนเพื่อขโมยบางสิ่ง

          "คิดจะทำอะไรน่ะ.."

          O_O!

          เขาไหวตัวทันจึงคว้ามือเธอไว้แน่นและเอ่ยเบาๆไม่ให้คนรอบข้างหันมามอง  เธอสะดุ้งตกใจเมื่อหันหน้าไปปะทะกับเขาผู้เป็นเจ้าของกระเป๋าสตางค์อย่างจัง
   
          "เอ่อ.. "

         เธอพูดแก้ตัวไม่ถูก เมื่อเขาจับได้คาหนังคาเขาและแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ที่จับเธอได้อย่างง่ายดาย

          "จะขโมยกระเป๋าฉันงั้นสินะ ไม่มีทางหรอกน่า"

          สิ้นสุดเสียงจากชายหนุ่ม เธอไม่พูดโต้ตอบ แต่โยนกระเป๋าสตางค์ขึ้นไปบนฟ้า นั่นทำให้เขาเหลียวตามองตามจนเผลอปล่อยมือหญิงสาว เมื่อเห็นทีเผลอ เธอจึงรีบผลักเขาออกห่างจากตัวสุแรง แล้วรับกระเป๋าสตางค์ วิ่งหนีไปทันที

          "เฮ้ย ยัยหัวขโมย!"

          ทันทีที่เขาหันไปเจอเธอที่วิ่งหนีไป จึงอุทานออกมาพร้อมวิ่งตามไปติดๆ

          เธอหันไปดูข้างหลัง ก็พบเขาวิ่งตามมาในระยะที่ไม่ไกลมาก จึงรีบหลบเข้าไปในซอกเล็กๆมุมหนึ่ง แต่แล้วชะตาฟ้ากลับไม่เป็นใจ เพราะมันเป็นทางตัน

          "ย..แย่แล้ว!"

          เธอร้องอย่างตกใจ หันหลังไปก็เจอเขาที่วิ่งมาถึงปากซอกพอดี เขาหยุดแล้วเอามือคล้ำเข่าหายใจอย่างเหนื่อยล้า

          "แฮ่กๆ..ยัยหัวขโมย แสบจริงๆนะ.. ตอนนี้เธอหนีฉันไม่พ้นแล้ว.. "

          เขาพูดอย่างเหน็ดเหนื่อยแต่ไม่ยอมแพ้ที่จะเอากระเป๋าสตางค์ของตนคืน

          เธอยังคงเงียบอยู่เช่นเดิม ก้มหน้าหลบตา และกำกระเป๋าสตางค์ไว้แนบหน้าอกแน่น เขาค่อยๆเดินเข้ามาหาอย่างช้าๆ พร้อมกับแสยะยิ้มอย่างชัยชนะ

          "กล้ามากที่มาขโมยกระเป๋าของลูกชายมหาเศรษฐีอย่างฉัน..ก่อนที่ฉันจะพาเธอไปนอนในคุก อย่างน้อยฉันต้องเห็นหน้าเธอให้ได้"

          เขาพูดอย่างเหลืออด แล้วเปิดหมวกแก็ปที่ปิดบังใบหน้าของเธออยู่ออก แต่เมื่อเขาเปิดหมวก ก็ถึงกับล้มลงไปนั่งกับพื้นด้วยความตะลึง

          "ฮาร์ท!!! O_O"

          เขาตะโกนชื่อคนๆหนึ่งขึ้นอย่างตกใจ เมื่อเห็นใบหน้าของเธอ.. ซึ่งหน้าคล้ายกับเพื่อนสาวร่วมห้องของเขาที่แอบชอบมานาน.. 




          ก่อนหน้านี้ 5 ปี.. 

          ณ ที่โรงเรียน เวลา 8.59 น.

          "แกเห็นหน้าปกนิตยสารนี่หรือยัง? นายแบบหล่อมากกกอ่ะ"

          "จริงอ่ะแก! กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด"

          ปัง!

          ขณะที่เหล่านักเรียนกำลังพูดคุยกันอย่างสนุกสนานในห้องเรียน  ไม้บรรทัดเหล็กของคุณครูประจำชั้นก็ฟาดลงกระทบกับโต๊ะไม้หน้าห้องเรียนอย่าง แรง ทำให้นักเรียนทุกคนถึงกับสะดุ้ง และรีบจบบทสนทนากลับไปนั่งที่ตนเองอย่างรวดเร็ว

          "เงียบๆกันหน่อย มีนักเรียนคนใหม่จะมาเรียนที่ห้องเรานะ ไม่อายเพื่อนใหม่บ้างเลยหรือไง"

          คุณครูประจำชั้นเดินมาพูดกับนักเรียนด้วยความอารมณ์เสีย แม้นักเรียนจะเงียบแล้ว แต่พอรู้ว่ามีนักเรียนจะเข้ามาใหม่ก็เริ่มส่งเสียงกันอีกครั้ง

          "จริงเหรอ ที่ว่ามีนักเรียนใหม่อ่ะ ถ้าเป็นผู้ชายหล่อๆก็ดีอ่ะสิแก >/////<"

          "ถ้าเป็นผู้หญิงหน้าตาสวยๆ พวกเราก็โคตรโชคดีเลยว่ะเพื่อน"

          "นี่พวกเธอ ฉันบอกให้เงียบๆไงเล่า!!"

          คุณครูประจำชั้นเริ่มควันออกหู ฟาดโต๊ะจนต่างคนต่างหวาดเสียวและกลับมาเงียบอีกครั้ง

          "ต้องให้บอกอยู่เรื่อยเลย พวกเธอเนี่ย.. เข้ามาได้แล้วจ้ะ"

          หลังจากที่คุณครูพูดจบ ประตูห้องเรียนถูกเลื่อนทำให้เผยเห็นเด็กผู้หญิงผมยาวสีบลอนด์ ตาสีน้ำทะเล เดินเข้ามาในห้องเรียนอย่างเขินอาย ทำให้ทุกคนตะลึงในความน่ารักของเธอผู้นี้

          "สวัสดีค่ะ ช..ชื่อฮาร์ทนะคะ เป็นนักเรียนใหม่ของที่นี่ เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ ย..ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"

           ฮาร์ทพูดอย่างเขินๆ ไม่กล้าสบตาทุกคนในห้อง เพียงแต่ยิ้มบางๆให้

          นักเรียนชายในห้องทุกคนมองฮาร์ทตาไม่กระพริบอย่างตกหลุมรักในความงามของเธอ ร่วมถึงชายหนุ่มคนนั้นด้วย  จากที่ฟังว่ามาจากต่างประเทศ ยิ่งทำให้รู้ว่าเธอต้องเก่งภาษาอย่างแน่นอน

          หลังจากการเรียนของวันแรกผ่านไป ฮาร์ทเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น จนในที่สุดเธอก็กลายเป็นคนดังของโรงเรียน โดยมีคนมาจีบฮาร์ทจนแทบนับไม่ถ้วน

          แต่ชายหนุ่มคนนั้นไม่เคยแม้ที่พูดคุยกับเธอทั้งที่เรียนอยู่ห้องเดียวกัน เจอหน้ากันทุกวัน เหตุเพราะความหยิ่งยโสที่ต้องรักษาศักดิ์ศรีของคุณพ่อเขาที่เป็นถึงเศรษฐี ระดับแนวหน้าของประเทศ


 
          "เธอ.. ชื่ออะไร"

          พอเขาได้สติย้อนกลับมาในปัจจุบันอีกครั้ง เขาจึงถามชื่อของเธอ เพื่อยืนยันว่าใช่คนๆนั้นหรือไม่

          "....."

          แต่เธอยังคงไม่กล่าวพูดจาอะไรทั้งสิ้น ทำให้เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาขู่

          "ถ้าไม่ยอมบอก ฉันจะโทรแจ้งตำรวจให้มาจับเธอ"

          "ย..อย่า!" 

          เธอรีบวิ่งเข้าไปคว้าโทรศัพท์เขาเพื่อไม่ให้โทรหาตำรวจ แต่เขาหลบมือได้ ทำให้เธอรู้ว่าหนีไม่พ้น

          "ว่ายังไง? ตกลงจะบอกหรือไม่บอก"

          เขาทวนคำถามอีกครั้ง แต่ไม่ทันที่เธอจะตอบ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

          (ฮัลโหล สวัสดีครับ ที่นี่สถานีตำรวจ มีเรื่องอะไรครับ)

          ทันทีที่ได้ยินเสียงทางโทรศัพท์ เธอถึงกลับทำหน้าซีด แล้วก็ต้องตัดสินใจยอมแพ้

          "ฉ..ฉันยอมบอกแล้ว >_<"

          เขากดวางสายโทรศัพท์ และหันหน้ามามองเธออย่างจริงจัง

          "ฉันชื่อ เอ่อ.. ฮ..ฮ.. ฮาวนด์"

          "ฮาวนด์?"

          หลังจากที่ฮาวนด์ยอมบอกชื่อของตัวเอง เขาหันมาทวนชื่ออีกครั้งด้วยความประหลาดใจ ว่าทำไหมเธอคนนี้ถึงได้ชื่อคล้ายกับฮาร์ทขนาดนี้

          ฮาวนด์รีบดึงเอาหมวกแก็ปของตนที่เขาถือไว้มาสวมด้วยความอาย และรีบโยนกระเป๋าคืนให้เขาพร้อมกับวิ่งออกจากซอกนั้นทันที

          "โอ๊ย โยนแรงชะมัด ยัยหัวขโมยเอ๊ย -*-"

          เขาพูดกับตัวเองแล้วเอามือลูบหน้าอกที่เจ็บจากแรงโดนโยนกระเป๋าสตางค์ใส่

          "คุณชาย!~~ ผมตามหาคุณชายตั้งนาน คุณชายมาทำอะไรตรงนี้ครับ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ TTOTT"

          หลังจากที่ฮาวนด์วิ่งออกไปได้สักพัก ก็มีเสียงชายผู้หนึ่งใส่ชุดสูทสีดำ ร่างสูงกล้ามใหญ่ คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามากอดเขาทันที

          "อะไรของนายเนี่ย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย!"

          "ผมคิดถึงคุณชายนี่ครับ ถ้าผมหาคุณชายไม่เจอ นายท่านต้องเอาผมตายแน่ๆ! TOT"

          ตัวใหญ่ล่ำบึกซะขนาดนี้ กลับยอมพ่อฉันเนี่ยนะ เขาคิดในใจเบาๆ เมื่อชายร่างใหญ่ปล่อย เขาก็เดินนำหน้าชายร่างใหญ่ไปขึ้นรถหรูหราคันใหญ่ และเดินทางออกไป
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 313 ท่าน