Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Danger รักร้ายของยัยตัวป่วน
Foreverfriend
บทที่12 ผู้ชายร้องไห้
13
01/01/2533 00:00:00
1205
เนื้อเรื่อง

12
ผู้ชายร้องไห้

           หลังจากที่ฉันและนายม้าลายกินข้าวเสร็จ เราก็เดินไปคุยไป ด่ากันไป ฉันไม่คิดเลยว่าการที่ฉันได้คุยกับเค้า ฉันรู้สึกว่าใจฉันมันเต้นผิดปกติเล็กน้อย แต่ก็คงไม่มีอะไรมั้ง ฉันอาจจะดีใจที่ได้ดูหนังเรื่องไม่อยากดูเลย (แล้วมันเกี่ยวกันไหมเนี่ย> Forevrefirend) แต่ฉันมีเรื่องอีกเรื่องนึงที่อยากได้ยินจากปากเค้าเอง ถึงแม้ฉันจะเชื่อที่ยัยมินิพูดก็เหอะนะ แต่ก็อยากได้ยินจากปากเค้าเองเหมือนกันนี่น่า งั้นถามเลยแล้วกัน
           “นี่นาย ฉันขอถามอะไรหน่อยได้ไหม”
           “อืม ถ้าตอบได้ก็จะตอบให้นะ”แหมทำเป็นยิ้มแย้มแจ่มใส เดี๋ยวก็หุบ
           “นาย...เอ่อ...นายเคยมีแฟนปะ”
           “.....”
           “เอ่อ...ถ้าตอบไม่ได้ก็ไปเป็นอะไร”
           “ฉันตอบได้ ใช่ฉันเคยมีแฟนที่ชื่อกี้”คำสุดท้ายที่เค้าพูดชื่อของพี่กี้ เค้าพูดเบามากฉันแทบจะไม่ได้ยินเลย
            “แล้วนายกับเค้าเป็นยังไงบ้างอ่ะ ยังคบกันอยู่ปะ”
            “....”
            “เอ่อ..ไม่ต้องตอบและ ฉันอาจจะถามนายมากไป”
            “ฉันบอกแล้วไง ถ้าตอบได้ก็จะตอบ เฮ้อ~ ฉันกับเค้าเลิกกันตั้งแต่อยู่ม.4แล้วแหละ เพราะเค้าไปมีแฟนใหม่”
             “ฉันถามรัวเลยนะ”
             “แล้วฉันจะตอบหมดไหมเนี่ย อืมถามมา”
              “นายคบกับเค้าตอนอยู่ม.ไหน แล้วพี่กี้ไปมีแฟนใหม่ตอนไหน ทำไมไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้ว...”
               “พอก่อน สามคำถามพอก่อนเดี๋ยวค่อยถามอีกก็ได้ ฉันคบกับกี้ตอนอยู่ม.1 เราคบกันได้4ปี กี้ไปมีแฟนใหม่ตอนที่เค้าไปเรียนเมืองนอก เค้าให้คำสัญญาไว้ว่า ให้คอยเค้ากลับมา ฉันก็คอยจนวันที่สอบวันสุดท้ายตอนอยู่ม.4 เค้าโทรมาบอกว่ามาที่เมืองไทยให้ออกไปพบตอนเลิกเรียนที่หน้าโรงเรียน พอฉันสอบเสร็จ ก็รีบออกพบคนที่อยากเจอมากที่สุด แต่พอออกไปก็พบกี้อย่างที่คิดไว้ แต่เค้าไม่ได้วิ่งมากอดฉัน ไม่ได้มาบอกคิดถึงฉัน และในแววตาของกี้ฉันเจอความรู้สึกผิดที่มากซะจนฉันบอกไม่ถูก แล้วกี้ก็บอกเลิกฉัน”เค้ากมหน้าลง ฉันคิดว่าเค้าคงจะแอบร้องไห้ในใจ ฉันไม่น่าไปถามเลย หาเรื่องแท้”เค้ายังบอกอีกว่าให้ลืมเค้าไป พอดีกับฉันเหลือบไปเห็นผู้ชายคนนึงที่ยืนหลบอยู่ข้างต้นไม้ ฉันถามกี้ว่าผู้ชายที่หลบอยู่ตรงนั้นคือใคร กี้ตอบว่า แฟนคนใหม่ของฉัน เค้าชื่อ Ralph(ราลฟ) ฉันบอกให้กี้เรียกเรียกผู้ชายคนนั้นออกมา แต่กี้ไม่ยอมเรียก กี้บอกฉันว่า เค้าดีกว่าฉันหมดทุกอย่างไม่ว่าจะในฐานะทางบ้านเค้าเพราะพ่อเค้าเป็นประธานาธิบดี การงานและรูปร่างหน้าตา ฟี...ช่วยบอกฉันทีว่าฉันไม่ดีตรงไหน ถึงฐานะบ้านฉันจะไม่รวยเท่าหมอนั้น แต่ฉันก็รัก และจริงใจกับกี้มากนะ ทำไมเค้าไม่เห็นความรักที่ฉันมีให้เค้ามั่งละฟี เธอตอบฉันที ฮือๆๆๆ ฮือๆๆๆๆ”เฮ้ย ตกใจหมดเลยนายนี่หนิ นึกอยากจะกอดก็กอดงั้นหรอ ไอ้บ้าแต่เค้ากำลังเสียใจนี่นะเราจะใจร้ายได้ยังไง หน้าของเค้าซบลงมาที่ไหล่ของฉัน ตอนนี้รู้สึกเปียกหลงจังเลยอ่ะ
              {ท่านใดที่ซื้อบัตรภาพยนต์เรื่องอิงค์ฮาร์ท เวลาสิบสามนาฬิกาสิบห้านาที ตอนนี้ได้เวลาภาพยนต์เข้าฉายแล้วค่ะ ขอเชิญที่โรงภาพยนต์ที่สามค่ะ}
               นั่นไงถึงเวลาหนังที่ฉันไม่อยากดูเข้าฉายแล้ว ฉันต้องทนเบื่อถึงสองชั้วโมงเลยหรอเนี่ย หน้าเบื่อตายเลย เฮ้อเอาก็เอาวะ ซื้อตั๋วมาแล้วหนิ
                หมับ
               เฮ้ย ไอ้บ้านี่นึงอยากจะจับมือก็จับ แต่...เค้าหยุดร้องไห้ตอนไหนเนี่ย
               “นี่นายหยุดร้องไห้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย”
               “ตอนที่เค้าประกาศให้เราเข้าไปดูหนังน่ะ”อีตาบ้านี่ นึกจะหยุดร้องไห้ก็หยุด คนเค้าเป็นห่วงกัน แต่..ฉันไปเป็นห่วงเค้าตอนไหนเนี่ย เฮ้อฉันนี่สงสัยต้องไปเช็คสมองซะหน่อยแล้ว เริ่มบ้าเข้าไปทุกวัน แล้วเค้าก็จับมือฉันเดินไปที่ทางเข้าโรงหนังรู้สึกว่าเค้าจะยื่นตั๋วหนังนะ อ้ออีกอย่างฉันเห็นสายตาพนักงานฉีกตั๋วหนังมองนายม้าลายด้วย สายตานี่หวานหยดเยิ้มเลย~ แหม ทำไมไม่เข้าไปจูบเลยล่ะ เอ๊ะ ทำไมต้องอารมณ์เสียด้วย แล้วเราก็เดินเข้าโรงหนังที่สามทันที อึ๊ย~ในนี่อากาศหนาวจัง ขนาดใส่เสื้อแขนยาว กางเกงยีนส์มานะเนี่ย หนาวเป็นบ้า ฉันเดินไปลูบแขนไป 
                 “หนาวหรอ”เค้าถามฉัน แต่เรื่องอะไรจะบอกว่าหนาวล่ะ เสียฟอร์มตายเลย
                 “เปล่า ก็งั้นๆแหละ พอดีข้างนอกมันร้อน พอเข้ามาในนี้มันเลยปรับตัวไม่ค่อยทัน แต่ตอนนี้ทันแล้วก็ไม่เห็นหนาวเลย”ตรงไหนกันเล่า หนาวจะตายแล้วเนี่ยอยู่ที่ญี่ปุ่นไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย คงใส่เสื้อบางไปมั้ง อืมใช่เสื้อตัวนี้มันสีดำ และค่อนข้างบางเลยหนาว
                “งั้นไปหาที่นั่งกัน”
                “อืม”และเราก็เจอที่นั่ง ตรงกลางจอพอดีเลย แหมนายนี่เลือกที่นั่งได้ดีจริงๆผ่านไปหนึ่งชั้วโมง
                หงึกๆๆ หงึกๆๆ ฟันบ้าเอ้ย ทำไมต้องกระทบกันตอนนี้ด้วยว่ะ เสียฟอร์มเลย
                “ฮึๆๆ”
                “นายขำอะไร หนังก็ไม่มีอะไรหน้าขำสักหน่อย ถ้าจะบ้า”
                “เธอนั่นแหละ ถ้าจะบ้า หนาวยังบอกว่าไม่หนาวอีก กลัวเสียฟอร์มล่ะซิ”
                “ฉันไม่หนาว และก็ไมได้กลัวเสียฟงเสียฟอร์มด้วย นายอย่ามามั่ว”ซะที่ไหนกันล่ะ หนาวจะตายแล้วเนี่ย แม่งเปิดแอร์เบอร์อะไรวะ หนาวชิบ อย่าให้เจอคนเปิดแอร์นะ จะตบให้สมองไหลเลย เปิดแอร์แรงชิบ เวรเอ้ย หนาวโว้ยยยยย
                “ไม่ต้องพูดมาก เอาเสื้อนอกฉันไปใส่ซะ”เขาว่าแล้วก็ถอนเสื้อนอกออกส่งมาให้ฉัน
                “ไม่ เสื้อนายเหม็น และฉันก็ไม่...”ฉันยังพูดไม่ทันจบนายนี่ก็เอาเสื้อของเขามาใส่ให้ฉัน เอออุ่นดี
                 “ไม่ต้องพูดมาก ใส่แล้วดูหนังต่อไปซะ”ฉันไม่ตอบ ได้แต่ทำตามคำสั่งของหมอนี่ ฉันให้แค่ครั้งเดียวเท่านั้นแหละ
                 เฮ้อออออ กว่าหนังจะจบ นานมากกกกก หนังเค้าฉายกันสองชั่วโมงใช่ปะ แต่ฉันคิดว่ามัน นานโคตรรรรรรร ยังกับสองชาติแนะ ฉันเกือบจะลุกออกมาก่อนหนังที่จะจบอีก ก็มันหนาว แม่งเปิดแอร์เบอร์อะไรวะ อย่าให้เจอนะ แม่จะตบให้พระเศียรหลุดออกจากพระอังสะเลย
                “นี่ๆ เมื่อไรเธอจะคืนเสื้อฉัน”ทวงจริง
                “เออๆ คือแล้ว”ว่าแล้วฉันก็ถอดเสื้อนอกของเค้าที่ฉันเอามาใส่ออกคืนให้เค้า
                “นี่ๆ”เค้าสะกิดฉัน
                “ฉันไม่ได้ชื่อนี่นะ แล้วก็ไม่ได้เป็นหนี้นายด้วย เรียกชื่อฉันซิฟะ”
                “เออๆ เรื่องมากจริงๆ ฟีโอนี่เดี๋ยวเราไปกินไอติมกันต่อนะ”
                “ไปคนเดียวเหอะ ฉันไม่ไปด้วยหรอก”
                “ทำไมล่ะ”
                “หนึ่ง ฉันกินข้าวอิ่มแล้ว สอง ฉันอยากกลับหอ สาม ฉันมีการบ้านที่ต้องทำส่งอาจารย์ เข้าใจ๋ อ้อ อีกอย่างนายต้องไปส่งฉันด้วยเดี๋ยวนี้”
                “ไม่ ถ้าเธออยากให้ฉันไปส่ง เธอต้องไปกินไอติมกับฉันก่อน”
                “นายมั่นใจใช่ไหมว่าจะไม่ไปส่งฉัน”
                “มั่นใจ”
                “แน่นะ”
                “แน่สิ”เอ๊ะมัน...ทะแม่งๆนะ ว่าไหม
                “ok ฉันกลับเองขอบใจที่เลี้ยงหลายอย่าง บาย”
                “เฮ้ย...เดี๋ยว okๆ ฉันจะไปส่งเธอเอง เล่นอย่างนี้ฉันก็ยอมแพ้สิ”
                “ก็ให้มันรู้มั่ง ว่าใครใหญ่”
                “คร้าบบบบบบ คุณยากูซ่าหญิง กระผมยอมแล้วคร้าบบบบบบบบ”
                “อย่ามาเล่นลิ้นกับฉันนะ คุณขี้ข้า”
                “นี่เธอ....”
                “อ๊ะๆ กล้าหรอ”ฮ่าๆๆๆๆ สุดท้ายก็เถียงฉันไม่ได้ สะใจโว้ยยยยยยย แต่มันไม่จบอ่ะ ขนาดเดินไปยังทะเลอะกันเลย ขึ้นรถเค้าก็ยังช่วยฉันทะเลาะเลย อีกอย่างขนาดถึงหอพักแล้วก็ยังไม่เลิกเถียง อยากรู้ไหมฉันเถียงมันเรื่องอะไร ก็เรื่องที่มันจะไปส่งฉันที่ห้องพักเนี่ยล่ะ ฉันไม่ให้ไปส่ง ก็ดึงดันมาส่งจนได้ ตอนนี้อยู่ที่หน้าห้องด้วย
                “กลับไปได้แล้ว”
                “อะไร มาถึงก็ไล่เลยหรอ ใจร้ายอ่ะ”
                “ก็ใครมันดึงดันจะมาส่งฉันเอง ทั้งๆที่ฉันก็ห้ามแล้ว แต่ดันเจือกมาส่งเอง นายไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องอะไรทั้งนั้น”
                “วู้ กลับก็ได้ ฉันก็ไม่อยากอยู่ตรงนี้นานนักหรอก...”
               “แล้วอยู่ทำไม กลับไปซิ ไม่ได้ห้าม ไปเลยชิ้วๆ”ว่าแล้วเค้าก็หันหลังกลับเดินไปที่ประตูเชื่อมอาคาร พอเค้าข้ามไปแล้วฉันก็เดินกลับเข้าห้อง ฉันคิดว่าเพื่อนๆของฉันคงกลับมาแล้วแหละ นี่ก็เย็นแล้วด้วย

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

 น่ารักดี

จากคุณ GIG/(BORED) อัพเดตเมื่อ 04/10/2553 01:47:18
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 403 ท่าน