Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Danger รักร้ายของยัยตัวป่วน
Foreverfriend
บทที่ 7 ถือไพ่เหนือกว่า
8
01/01/2533 00:00:00
1231
เนื้อเรื่อง

7

ถือไพ่เหนือกว่า

           17.00น.
           ถึงแล้ววววววว เวลาที่ฉันรอมานานในที่สุดก็ถึงเวลาที่พวกฉันจะขึ้นมาเป็นที่หนึ่งแล้ว และถึงเวลาที่แก็งของนายม้าลายต้องลงแล้วล่ะ ฮ่าๆๆฮ่าๆๆ ตอนนี้พวกเราในแก็งกำลังเดินไปที่ดาดฟ้าตึกหก เพราะฉันกลับไปเอาหนังสือของนายม้าลายมาก่อน
          “เฮ้อ~ถึงซักทีดาดฟ้าตึกหก ฟีฉันอยากรู้จริงว่าทำไมเธอถึงนัดรุ่นพี่พวกนั้นมาที่นี่”มาถึงยังไม่ทันหายเหนื่อยเลยนะถามทันทีเชียวยัยมินิ
         “ใช่ ตึกนี้อยู่ห่างจากหอพักเราตั้งไกล และตึกนี้ก็สูงกว่าหอพักเราอีกมีตั้งแปดชั้น ลิฟต์ก็ไม่มีเหนื่อยจะตาย”เป็นชุดเลยนะยัยโมบาย
         “พอๆเลิกบ่นสักทีจะบอกให้ฟัง ที่นัดมาที่นี่ก็เพราะว่ามันไกลหูไกลตาคนดีและอีกอย่างที่นี่สบงมากเหมาะที่จะมีเรื่องกันที่นี่ เพราะถ้าเราไปมีเรื่องให้คนอื่นในโรงเรียนเห็น เราทั้งสองกลุ่มอาจจะโดนทำโทษได้ เข้าใจไหมว่าไม่อยากโดนทำความสะอาดน่ะ”
         “ฟี แล้วเธอหาไม้เจอยัง ไม้นั้นคู่กายเธอตลอดไม่ใช่หรอแล้วเธอยังหาไม้เจออีกหรอฟี”
         “เออ..ฉันก็ไม่รู้ว่ามันหายไปไหนเหมือนกัน”
         “แล้วเธอจะทำยังไงอ่ะ”
         “ฉันก็คงต้องซื้อใหม่นั่นแหละน้ำชา”
         “แล้วเธอไม่เสียดายหรอ”
         “เสียดายซิน้ำชา”ไม่ให้เสียดายได้ไงล่ะฮะฮะซื้อให้ก่อนที่ท่านจะไม่อยู่กับฉันอีกตลอดไป แต่ไม่เป็นไรหรอกเพราะถ้าฉันทำหายเอง ฉันจะไม่เสียใจถ้าไม่มีใครเอาไปทำลาย เพราะถ้ารู้ฉันเก็บมันแน่ นี่ก็ห้าโมงกว่าแล้วทำไมพวกนั้นยังไม่มาอีก อยากลองดีใช่ไหม ฉันเริ่มมองหาสิ่งที่จะเอามาเป็นถังขยะได้ นั่นไงเห็นแล้วมันเป็นกระป๋องแบบปี๊บใส่ขนมแต่โดนโนตัดไอ้ตรงฝาเปิดออกเลยเหลือแค่ตัวกระป๋อง ฉันเลยเดินไปหยิบมา แล้วฉันจะเอาอะไรเป็นเชื้อเพลิงดีล่ะ หนังสือนายม้าลายหรอ ไม่เอาดีกว่าเดี๋ยวจะหาว่าไม่รักษาสัญญา แล้วจะเอาอะไรดีล่ะ อืมเดี๋ยวค่อยคิดก็ได้
          ตึก ตึก ตึก 
          ปังงงงงง
         “ฉันนึกว่าฉันมาก่อนพวกเธอนะเนี่ย”
         “พวกนายมาช้าไปห้านาที ฉันน่าจะให้ฟีเผาหนังสือนายซะ ซีโร่”น้ำชา
         “นี่สาวน้อย เธอคิดดีแล้วหรอว่าจะให้ฉันยุบแก็งอ่ะ”
         “ถ้าฉันไม่กล้าฉันจะนัดพวกนายทำไม นายใช้อะไรคิดหรอ นายหน้ายาว อ้ออีกอย่างถ้านายไม่กล้าแล้วจะมาทำจริงไหม”
          “เธอเอาหนังสือฉันคืนมาได้แล้ว”
          “กลัวไม่ได้คืนขนาดนั้นเลยหรอ ซีโร่”
          “อย่ามาลีลาน่ะ รีบคืนหนังสือฉันมาสักที”
          “หึ ช้าก็ได้ ไม่เห็นต้องรีบเลยหนิ หรือว่ารีบไปเจอแฟน ถ้าอยากรีบไปก็เซ็นหนังสือฉบับนี้ซะ อย่าตุกติกเพราะถ้าพวกนายตุกติก หนังสือไหม้แน่ อิมเตรียมจุดไฟ”แล้วฉันก็โยนหนังสือเซ็นสัญญาไปให้นายม้าลาย หึ ถ้าตุกติกเมื่อไรหนังสือนายไหม้แน่
          “ฉันไม่เซ็นอะไรทั้งนั้นเอาไอ้ใบบ้าบออะไรนี้คือไป”
          “นายแน่มาก งั้นอิมจุดไฟ”
          “เดี๋ยว”อิมชะงักมือไปแล้วหันหน้าไปทางพวกนายม้าลาย
          “อ้าว ถ้าไม่อยากได้หนังสือคืนแล้วจะร้องห้ามทำไม”
          “ฉันมีข้อแลกเปลี่ยน”
          “ฉันไม่เอาข้อแลกเปลี่ยนอะไรของนายทั้งนั้น ถ้านายอยากได้หนังสือคืนก็เซ็นใบสัญญายุบแก็งซะ”
          “ฉันเชื่อว่าเธอต้องรับข้อเสนอนี้ ถ้าเธออยากได้ไม้เบสบอลอันนี้คืน”นายซีโร่ว่าพลางชูไม้เบสบอลของฉันขึ้น นายหามันเจอได้ไง ก็วันนั้นที่เรากินข้าวด้วยกันเสร็จ... นายเอาไม้ฉันไป ไอ้บ้ามันหยิบไปตอนไหนวะ แม่งเอ้ยไม่หน้ารีบออกจากร้านเลย ซวยฉิบ
           “หึ ก็ได้งั้นยืนหมูยืนแมว นายโยนไม้ของฉันมาก่อนแล้วฉันจะโยนหนังสือไปให้”
           “ฉันไม่ไว้ใจเธอ เธออาจจะเล่นตุกติกก็ได้”
           “นี่ ลูกสาวยากูซ่าอย่างฉันรักษาสัจจะมั่นน่ะ ไม่งั้นลูกน้องของโอโต้ซังจะ เชื่อฟังฉันหรอ นายคิดว่าฉันจะเล่นสกปรกหรอไง โทษทีที่ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น ถ้าจะสู้ก็สู้กันต่อหน้า ฉันไม่คิดแทงข้างหลังใครอยู่แล้ว”
           “แล้วที่เธอทำอยู่นี่เค้าไม่เรียกว่าเล่นสกปรกหรอไง”
           “เค้าไม่เรียกว่าเล่นสกปรกหรอกนะ เค้าเรียกว่ายื่นข้อเสนอให้ ถ้านายไม่รับข้อเสนอฉันก็เผาหนังสือทิ้ง ก็แค่นั้นเอง”
           “เธอนี่มัน ร้ายนักนะ”
           “ฉันร้ายกว่าที่นายคิดอีก พอได้แล้วส่งไม้ของฉันมา แล้วนายก็เอาหนังสือของนายคืนไป”
           “ได้”แล้วนายม้าลายก็โยนไม้เบสบอลมาให้ฉัน ฉันก็โยนหยังสือทั้งหมดที่หล่นใส่หัวฉันให้นายม้าลาย
           “ฉันไปแล้วนะ ขอบใจที่คือไม้เบสบอลให้ฉัน”แล้วฉันกับเพื่อนๆก็เดินไปที่ประตูดาดฟ้า แล้วเดินลงไป  ยกเว้นฉันที่ยังยืนอยู่ที่ประตูดาดฟ้า ฉันมองเพื่อนที่ลงไปถึงชั้นล่างแล้วหันมามองพวก Dragon-five ที่งงว่าทำไมฉันไม่เดินตามเพื่อนลงไป ฉันจะบอกให้ก็ได้
           “ไม่ต้องงงที่ฉันไม่เดินลงตามไปเพราะฉันลืมบอกอะไรบางอย่างพวกนายไปน่ะ”
           “อะไร เธอต้องการอะไรอีก ห๊ะ!!”โห้ไม่เห็นต้องโมโหขนาดนั้นเลยนี่รุ่นพี่วายุ หึ ฉันยิ้มที่มุมปากอย่าถือไพ่เหนือกว่า เพราะว่ามันแน่นอนอยู่แล้ว เพราะฉันถือไพ่เหนือกว่าพวกนาย ฉันล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ แล้วหยิบสิ่งของอย่างหนึ่งขึ้นมาโชว์ แล้วพวกนั้นก็อุทานพร้อมกันว่า...
            “รูป!!”
            “ใช่รูป นี่คือรูปพวกนายดูไม่ผิดหรอก ถ้าอยากได้รูปคืน ก็...”ฉันเงียบไปก่อนที่จะพูดประโยคสุดท้ายออกมา
            “ยุบแก็ง”ประโยคนี้ฉันไม่ได้พูดนะ นายจิ๊กซอพูดต่างหาก
            “ความคิดไวหนิ นั่นกระดาษอยู่นั่นน่ะ ฉันให้เวลาพวกนายกี่วันดี อืม..เอาเป็นว่าวันพรุ่งนี้มาเจอกันที่สยาม ร้านMilk Drink ตอนสิบโมงตรง เอาใบสัญญามาด้วย”แล้วฉันก็หันหลังเตรียมเดินลงไป แต่ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าคนวิ่งมาทางนี้ ฉันเลยปิดประตูกั้นเอาไว้ โถนึกว่าใครที่แท้ก็รุ่นพี่วายุนี่เอง
            “ถึงกับเก็บอารมณ์ไม่ไหวเลยหรอ”ฉันมองไปที่รุ่นพี่วายุด้วยสายตาเหยียดหยาม คนที่ถูกมองอารมณ์คงคุกรุ่นแน่
            “เธอนี่มันร้ายนักนะฟีโอนี่”
            “ฉันเพิ่งบอกนายไปไม่ไช่หรอนายซีโร่ ว่าฉันมันร้ายกว่าที่นายคิด ประสบการณ์นายยังน้อยกว่าฉัน ฉันรู้ประวัตินายมาอย่างหนึ่ง คือนายเข้าวงการอันธพาล ตอนอยู่ม.ต้น แต่ฉันเข้าวงการยากูซ่าตอนห้าขวบ ฆ่าคนตอนอายุสิบขวบ นายมันยังอ่อนหัดน่า อย่าลืมล่ะวันเสาร์นี้นายมีนัด พาเพื่อนนายมาด้วยล่ะ”แล้วฉันก็เดินลงไปอย่างสะใจ นายต้องแพ้ฉัน นายซีโร่

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

โหด  โฉด  แสบ ><

สุดยอดค่ะ สงสัยคนแต่ง ต้องมีนิสัยคล้าย ๆนางเอกของเราแน่

ฮ่า ๆๆ แต่งซะเหมือนจริง

จากคุณ มายด์/(mind55za) อัพเดตเมื่อ 29/04/2554 09:33:01
ความคิดเห็นที่ 2
ฟีโอนี่ร้าย จิง  จิง

เปงกำลังจัยให้นะ
จากคุณ ดรีม/([email protected][email protected]) อัพเดตเมื่อ 24/05/2553 02:55:55
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 428 ท่าน