Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  







 
อ่านเรื่อง
Danger รักร้ายของยัยตัวป่วน
Foreverfriend
บทที่3 นี่หรอเพื่อน...ที่จะไม่หักหลังฉัน
4
01/01/2533 00:00:00
1444
เนื้อเรื่อง

3
นี่หรอเพื่อน..ที่จะไม่หักหลังฉัน

ตอนนี้ฉันรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยต่างจากเมื่อตอนที่โอโต้ซังมา ที่ฉันทำเป็นเย็นชากับโอโต้ซังก็เพราะ...เค้าเข้าข้างคนผิด เฮ้อ~เลิกพูดเรื่องนี้ดีกว่า
           กริ๊งงงงงงงงงงงงงงง
           ครืดดดดด ฉันเลื่อนเก้าอี้เก็บเตรียมจะลงไปกินข้าว แต่ดันเจอพวกสวะที่ชอบหาเรื่องซะก่อน
           “พ่อเธอใหญ่นักไง ห๊ะ จับพวกฉันมัดมือมัดเท้าเนี่ย”
           “เธอคนเดียวหรอไง เมื่อเช้าไม่ได้แหกขี้ตาไง หึ๊ เค้าโดนจับทั้งหอ”
           “แก!! นังมินิ”
           “พวกเราไม่ได้ชื่อแก และไม่มีนังนำหน้า เค้ามีชื่อเรียกกันกรุณาเรียกให้ถูกด้วยนะ”เป็นไงโดนยัยมินิสวนเข้าให้ หน้าแทบหงาย เล่นกะใครไม่เล่นมาเล่นต่อปากต่อปากต่อคำกับยัยมินิ ก็รู้กันอยู่ว่ายัยนี่ด่าไฟแลบเก่งกว่าฉันอีก(เผอิญว่าฉันรองจากมันน่ะ)
           “ฝากไว้ก่อนเถอะพวกแก เอ่อ...มินิแล้วฉันจะมาเอาคืน”
           “ไม่ใช่ที่รับฝากของ แต่จะพยายามเก็บไว้ไม่ให้ความแค้นเศษสวะพวกนี้มันเน่าไปกว่านี้”ฮ่าๆๆๆฮ่าๆๆๆ
           “เก่งว่ะ ยัยเวลหน้าหงายเลย ก็เล่นกะใครไม่เล่น เนอะ”ยัยโมบายรีบเอาใจใหญ่เลย หึหึ
           “เอ่อ..ฟี มีอะไรจะเล่าให้พวกเราฟังไหมจะได้ไม่ต้องเก็บไว้คนเดียว”
           “ฉันยังไม่พร้อมที่จะเปิดปากเล่าให้ใครฟังหรอกน้ำชา ฉันขอเก็บไว้คนเดียวดีกว่านะ ฉันยังทำใจไม่ได้”
           “อืม...พร้อมเมื่อไรก็ค่อยเล่าแล้วกัน”
           “จะคุยเรื่องเครียดทำไม ไปกินข้าวดีกว่า”ฉันเป็นคนเอ่ยปากปิดเรื่องของฉันแล้วชวนเพื่อนลงไปทานตอนนี้มาถึงโรงอาหารแล้ว คนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ไปกินข้าวแกงดีกว่า พอได้แล้วก็ไปนั้งตรงที่ยัยอิมนั้งอยู่ ฉันไม่ยัยนี่กินอะไรเลยขอถามสักหน่อย
            “ไม่กินอะไรหรออิม”
            “ไม่อ่ะ ลดน้ำหนักอยู่”
            “เธอจะบ้าหรอ ผอมจนจะเป็นกุ้งแห้งแล้วเนี่ย”
            “ไม่หรอก”จ้าๆๆๆไม่เถียงแล้วเพราะ...ฉันเถียงไม่เคยชนะเธอเลยไม่สนแล้วกินดีกว่า แต่ยังไม่ทันได้กินเพื่อนๆของฉันก็มานั้งที่โต๊ะแล้ว แล้วฉันก็เห็นน้ำชาอึดอัดเหมือนจะพูดอะไรบ้างอย่างแต่ไม่กล้าฉันเลยเปิดประเด็นซะเลย
             “มีอะไรก็พูดมา”
             “เอ่อ...ฟี เธอไม่กลัวพี่ซีโร่หรอ”
             “กลัวทำไม นี่..ถ้าจะกลัวก็กลัวไปคนเดียวฉันไม่กลัว”
             “พี่เค้าเถื่อนมากเลยนะฟี”
             “จะดิบ เถื่อน หรือออกมาจากป่าที่ไหนก็ตามฉันไปฝ่ามาหมดแล้ว เธอก็รู้ว่าฉันเคยไปทำอะไรมา เพราะฉะนั้นฉันไม่กลัวนายม้าลายหรอก”
             “ใครม้าลาย”
             “ก็นายซีโร่นั้นแหละ ชื่อซีโร่มันดีไปเอาม้าลายไปก่อนล่ะกัน”
             “สรุปว่าเธอไม่กลัว”
             “แน่นอน กลัวทำไม มันก็คนเหมือนเรา”
             “เธอจำคำพูดของเธอไว้นะฟีโอนี่”
             “ใครวะ? อ้อนึกออกแล้วไอ้หน้ายาว เอ้ย นายหน้ากากมีอะไร ให้จำคำพูดอะไร ห๊ะ”
              “ว่าเธอไม่กลัวไอ้ซีโร่”
              “ได้นายวรายุทธ จงสุขพิพัฒน์”
              “แน่นอน มีเรื่องจะพูดแค่ใช่ไหม ไปได้แล้วเกะกะ”แล้วนายหน้ากากก็เดินจากไปด้วยอารามณ์ที่ว่า’ใครกวนteenตอนนี้มันตาย’ ก็คนมันไม่กลัวนี่หวาจะให้ทำไงอ่ะ วุ้ย..กินข้าวต่อดีกว่าเสียอารมณ์
               อิ่ม..เฮ้อฉันจะอ้วนไหมเนี่ย คงไม่หรอกออกแก้มซะขนาดนี้ แก้มฉันจะแตกไหมเนี่ย ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องน้ำกำลังส่องกระจกดูแก้มตัวเองอยู่ มันบวมมากเลยอ่ะ ช่างมันเดี๋ยวก็ลดไปเอง
               “ฟี..ไปเร็วขึ้นห้องชั่วโมงนี้เช็คชื่อด้วย”ฉันพยักหน้าให้ยัยน้ำชาแล้วรีบออกไป แล้วรีบวิ่งขึ้นอาคารเรียนไปเรียนชั้งโมงต่อไป

                กริ๊งงงงงงงงงงงงงง
                หมดชั้วโมงเรียนแล้ว~ชวนเพื่อนไปหาอะไรกินดีกว่า
               “เพื่อนไปหาอะไรกินกัน ฉันจะได้ไปซื้อของตุนไว้ในห้องด้วย”
               “แหม..จะซื้อขนมก็บอกมาเถอะจ๊ะฟี”
               “อืม..ถูกต้องโมบาย ปะไปกัน”แล้วพวกเราก็เก็บของลงกระเป๋าชนิดยั้ดๆเข้าไป แล้วก็เดินลงอาคารเรียน จุดมุ่งหมายคือตลาดหลังโรงเรียน ตอนนี้มาถึงหน้าโรงเรียนแล้วกำลังเดินอ้อมไปหลังโรงเรียน
                 “ฟี..”
                 “หืม..มีอะไรหรอมินิ”ทำไมต้องทำหน้าแบบกลัวฉันอย่างนั้นน่ะ
                 “เธอคิดว่า..เอ่อ..พี่ซีโร่จะยอมยุบแก็งปะ”
                 “ฉันคิดว่าไม่คนหนึ่งล่ะ”ทำไมพูดแบบนั้นอ่ะโมบาย
                 “ฉันด้วย”เธอก็ด้วยหรอน้ำชา
                 “ฉันด้วย”เธออีกคนหรออิม
                 “แล้วเธอล่ะฟี”คราวนี้หันมาถามฉัน”
                 “ฉันก็ว่าไม่หรอก”(อ้าว..แล้วเมื่อกี้ไปว่าเพื่อนๆยัยบ้า> Foreverfirend)
                 “อ้าว...”
                 “ก็ใครมันจะไปยอมล่ะ คุมมาตั้งเป็นปีๆน่ะ”
                 “เธอก็รู้ว่าพี่เค้าไม่มีทางยุบแล้วทำไมเธอไปพูดอย่างนั้นล่ะฟี”
                 “เธอก็รู้ว่าแก็งเราลองจากมันตลอด เธอไม่คิดที่จะเป็นที่หนึ่งบ้างหรอ การที่ได้ชนะกับคนที่เก่งที่สุดมันทำให้เราดูมีรัศมีขึ้นมา ทำให้คนเกรงกลัว ฉันต้องการให้เรามาเป็นที่หนึ่ง”
                 “ฟี..!!เธอมีความคิดนี้ในหัวสมองเธอด้วยหรอ ฉันไม่คิดเลยนะว่าเธออยากจะเป็นที่หนึ่งโดยการทำเรื่องที่ไม่ดีแบบนี้”
                 “มินิ!! นี่เธอคิดว่าฉันจะทำเรื่องไม่ดีโดยการเหยียบหัวคนอื่นให้ตัวเองได้ดีอย่างนั้นหรอ ใช่สิ..ฉันมันลูกยากูซ่าหนิ ทำอะไรก็ไม่ดีไปหมด มีแต่เรื่องชั่วๆในหัวสมองฉัน เธอคิดอย่างนี้ใช่ไหมมินิ เธอก็รู้ว่าเรื่องนี้เคยเกิดขึ้นกับฉัน ฉันคิดว่าฉันคบเพื่อนที่ดีแล้ว เพื่อนที่จะไม่หักหลังกัน แต่ฉันก็คิดผิด ขอโทษที่ทำให้ต้องลำบาก ปิดเทอมนี้ฉันจะไปเรียนที่ญี่ปุน”แล้วฉันก็วิ่งหนีไป ฉันไม่คิดว่ามินิจะคิดแบบนี้ มันทำให้ฉันเสียใจมาก นี่หรอเพื่อน..ที่จะไม่หักหลังฉัน ฮือๆๆ~

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
งง ๆ นิดหน่อย
จากคุณ มายด์/(mind55za) อัพเดตเมื่อ 29/04/2554 09:11:43
ความคิดเห็นที่ 2
นางเอกกล้ามากสุดยอด
จากคุณ ดรีม/([email protected][email protected]) อัพเดตเมื่อ 24/05/2553 02:47:34
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 265 ท่าน