Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Story of Love
Sassy-Girl_NooCream
Lesbian Girl - Chapter 13 History would not remember 100% Complete!!!!!
16
25/10/2552 11:51:52
1494
เนื้อเรื่อง

'ปัง!'
'เฮ้ย!'
'กรี๊ด!!!!!!!!!!!!!'

"หึ"
"มีโซ!!!"
"อะไร มันยังไม่ตายซักหน่อย"
"ทำไมเธอ..."
"จะถามว่าทำไมฉันถึงไม่ยิงไอ้เซย์อย่างนั้นน่ะเหรอ?"
          ก็ตอนแรกฉันกะยิง ขา? แขน? หัวไหล่? ท้อง? หรือหัว? ของมันนั่นแหละ แต่พอดีไปเห็นใครซักคนยืนถือปืนจ่อหัวไอ้เซย์นั่นแหละ ก็เลยเปลี่ยนเป้าหมายไปยิงไอ้คนนั้นแทน
"เธอ...
"
"
อริเยอะดีนี่ ระวังตัวหน่อยก็แล้วกัน เพราะ...
"
"
...
"
"
คนที่จะฆ่าแกได้มีแค่ฉันคนเดียว
!"
"
พี่มีโซ ฉันว่า...
"
"
กาอิน อยู่นิ่งๆ
"
"
...
"
"
ไอ้เซย์ แผลที่แขนแกครั้งนี้ก็แค่เตือน
"
"
...
"
"
แต่เมื่อไหร่ที่แกมายุ่งกับน้องสาวของฉันอีกล่ะก็...
"
"
ทำไม?
"
"
ก็อาจจะมีลูกปืนฝังอยู่ที่ไหนซักแห่งบนร่างกายแก ที่ไหนน้า"ฉันเอาปืนเคาะหัวตัวเองแล้วทำเป็นคิด
"...
"
"ที่ขา? แขน? หัวไหล่? หน้าท้อง? หน้าอก? คอ? หรือว่า...หัว?"
ฉันแกล้งยกปืนชี้ไปตามจุดต่างๆของตัวไอ้เซย์
"มีโซพอได้แล้วน่า"พี่จุนซูจับข้อมือฉันไว้แล้วส่งสายตาขู่
"พี่น่ะเงียบไปเลย"
"มีโซ!"
"อย่าคิดว่าฉันไม่กล้ายิงพี่นะ"ฉันพูดขึ้นเรียบๆก่อนจะย้ายปากกระบอกปืนไปจ่อไว้ที่หน้าพี่จุนซู
"มีโซ"พี่จุนซุเรียกฉันด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม
"กลัวหรือไง? อย่าลืมนะว่าขนาดพ่อแท้ๆฉันก็ยิงมันมาแล้ว"
ทันทีทีฉันพูดประโยคนี้ออกมามันทำให้ฉันนึกถึงอดีต...อดีตที่ไม่อยากจำ
          10 ปีก่อน

'พ่อครับอย่าทำแม่'
'มึงถอยไป
!'
'พ่อครับ ผมขอร้องล่ะอย่าตีแม่'
ตอนนั้นพี่จุนซูคุกเข่าขอร้องพ่อด้วยน้ำตา
'มึงอย่ามาขอร้องกู!'พลั่ก!
พ่อถีบพี่จุนซูจนหัวไปกระแทกกับโต๊ะ ฉันซึ่งยืนแอบอยู่ตรงบันไดได้แต่ร้องไห้เงียบๆ
'มึงไปเอาปืนมา!'
'ไม่ครับพ่อ ผมไม่ยอมให้พ่อทำอะไรแม่'
พี่จุนซูปกป้องทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่ไหวแล้ว
'
กูบอกให้มึงไปเอามา!'
'ไม่ครับ ผมจะไม่ยอมไปไหนทั้งนั้น'
'งั้นมึงก็เฝ้าแม่ของมึงไว้ให้ดี อย่าคิดหนีล่ะ!'
พ่อเดินตรงมาทางบันไดตอนนั้นฉันกลัวมาก ขาก้าวไม่ออกได้แต่ยืนร้องไห้อยู่ตรงนั้น
'
มีโซ!'พ่อตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างตกใจ ตอนนั้นพ่อคงคิดว่าฉันนอนอยู๋บนห้องแต่เปล่าเลยฉันเห็นเหตุการณ์มาตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้...'
ฉันเงยหน้ามองพ่อด้วยความหวาดกลัว
'
หนูมาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?'
พ่อถามฉันด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิม พ่อรักฉันและกาอินมากกว่าพี่จุนซูเพราะพี่จุนซูเป็นลูกติดของแม่ แต่ฉันรักพี่จุนซูเหมือนพี่ชายแท้ๆ
'
คุณพ่อคะ'
'อะไรคะลูก?'
'คุณพ่ออย่าทำคุณแม่ได้มั้ยคะ?'
ฉันถามพ่อทั้งน้ำตา ใจหนึ่งก็กลัว แต่อีกใจหนึ่งก็อยากช่วยแม่
'
...'
'คุณพ่อตอบมีโซมาสิคะ'
'พ่อไม่ทำไม่ได้หรอกลูก'
'คุณพ่อใจร้าย มีโซเกลียดคุณพ่อ!'
ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่ารัก หรือเกลียดมันคืออะไร ที่ฉันพูดไปก็เพื่อประชดพ่อ
'มีโซ'
'มีโซเกลียดคุณพ่อได้ยินมั้ยคะ!'
ฉันตะโกนออกมาอย่างสุดเสียง แล้ววิ่งผ่านพ่อไปหาแม่ วินาทีนั้นฉันแอบเห็นพ่อร้องไห้แต่ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร ในตอนนั้นฉันคิดถึงแต่แม่ แม่คนเดียว
'มีโซลูก'
'คุณแม่ขา หนูกลัวจังเลยค่ะ'
ฉันโผเข้ากอดแม่ด้วยความหวาดกลัว
'เราหนีกันเถอะค่ะ'
'ไม่จ้ะลูก เราจะไม่หนี'
'ทำไมล่ะคะ ทำไมคุณแม่ถึงไม่หนี'
'เพราะว่าคุณแม่รักคุณพ่อไงล่ะจ้ะมีโซ แม่ถึงหนีไปไม่ได้'
'รักกันมากใช่มั้ย'
เสียงพ่อขัดขึ้น พร้อมกับยกกระบอกปืนในมือของพ่อเล็งมาที่แม่
'คุณพ่ออย่าทำนะคะ!'
ฉันเอาตัวไปขวางแม่ไว้ ฉันรู้ว่าฉันขาดแม่ไม่ได้ ฉันรักแม่
'มีโซถอยไปลูก ไปอยู่กับพี่จุนซูนะคะลูก'แม่พูดพร้อมกับดันตัวฉันไปหาพี่จุนซู
'คุณแม่คะ'
'แม่รักลูกนะมีโซ รักจุนซูด้วย'
'แม่ครับ'
'พ่อคะ'ปัง!
เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับแม่ที่ล้มลง ฉันพยายามห้ามพ่อแล้วแต่ก็ไม่ทัน
'แม่!'
ฉันถลาตัวเข้าไปกอดแม่
'คุณแม่ฟื้นสิคะ คุณแม่ฟื้นสิคะคุณแม่!'
'ทำไมถึงทำกับแม่ผมขนาดนี้'
พี่จุนซูวิ่งเข้าไปแย่งปืนมาจากพ่อ ทำให้ปืนกระเด็นมาทางฉัน ตอนนั้นฉันตัดสินใจหยิบปืนขึ้นมา
'พ่อคะ ในเมื่อพ่อทำแม่มีโซก็ทำพ่อได้เหมือนกัน'
'มีโซอย่าลูก'
'ไม่ต้องมาห้ามมีโซหรอกค่ะพ่อ มีโซรักพ่อนะคะแต่ตอนนี้มีโซเกลียดพ่อค่ะ!'ปัง!
ทันทีที่เหนี่ยวไกปืน เลือดจำนวนมากก็ไหลออกมาจากท้องของพ่อ ฉันทิ้งปืนแล้ววิ่งออกไปนอกบ้านอย่างเด็กที่กำลังหนีความผิด
'มีโซหยุด!'
เสียงนั้นเป็นเสียงสุดท้ายที่ฉันได้ยิน ก่อนที่ภาพตรงหน้าจะดับมืดแล้วฉันก็สลบไป

"มีโซ"
"..."
"มีโซ"
"..."
"มีโซ!"
"อ๊ะ!"ฉันอุทานออกมาด้วยความตกใจ
"เหม่ออะไร?"
"เปล่า กลับบ้านกันเถอะ"
"อืม ไปกาอินกลับบ้าน"
"ค่ะพี่"
          ฉันไม่น่าคิดถึงเรื่องนี้เลยจริงๆ มันทำให้แผลในใจที่เกือบหาย ปริแตกออกมาอีกครั้งมันเป็นบาดแผลที่ลึกมากสำหรับฉันในตอนนั้น ลึกจนเกินเยียวยา...

          ผมยองวอนนะ ตอนนี้ยัยโหดตัวร้อนจี๋เลยนอนหมดฤทธิ์อยู่บนเตียงนู่นแหนะ ปากแดงๆหน้าซีดๆของยัยโหดมันทำให้ผมหลอนอย่างบอกไม่ถูก แต่ในฐานะที่ผมเป็นผู้อาศัยในบ้านหลังนี้ ก็เลยต้องจำใจและจำยอมดูแลยัยโหดนี่จนกว่าจะหายดี
          เมื่อวานหลังจากถึงบ้านมีโซก็สลบอยู่หน้าบ้าน พี่จุนซูเลยอุ้มมาไว้บนห้องแล้วสั่งผมอย่างดิบดีให้ดูแลยัยนี่อย่างไม่ขาดตกบกพร่องอะไรจนกว่าหมอประจำตัวของมีโซจะมาถึง แต่นี่มันผ่านมาคืนนึงแล้ว ผมยังไม่เห็นหัวหมอโผล่มาซักคน
=*= แต่ดูๆไปแล้ว ยัยโหดก็น่ารักดีแฮะ ผมนี่ท่าจะบ้าว่ะ
"อือ"เสียงครางเบาๆของมีโซทำให้ผมหยุดคิดเรื่องอื่นๆ
"ตื่นแล้วเหรอ?"
"แล้วนี่ฉันเป็นอะไรไป"
"เป็นบ้า"
"ฮะ อะไรนะ?"
"เป็นลมน่ะ"
"เป็นลม? ก็ดีสิฉันจะได้เย็น"
"นี่เธอโง่ หรือแกล้งโง่กันแน่วะ ฉันหมายถึงสลบไปน่ะ เข้าใจมั้ย"
"รู้แล้วน่า"
"เฮอะ!"ผมระบายลมหายใจออกมาเบาๆ
"แล้วนี่พี่จุนซูกับกาอินหายไปไหน"
"ไปตามหมอตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้ยังไม่โผล่เลย"
"..."
"นี่ มีโซ"
"ฉันหิว ไปหาอะไรมาให้กินหน่อยสิ"
"อืมๆ"ผมหน้าให้มีโซก่อนจะเดินลงไปยังห้องครัว

          ไปตามหมองั้นเหรอโทรตามก็ได้นี่ แล้วจะไปไหนกันนะเวลานี้กาอินไม่ครัวออกจากบ้านด้วยซ้ำ หรือว่า...จะไปหาไอ้เซย์
!!!
"
บ้าชิบ!"
 
         ฉันสบถออกมาเบาๆก่อนจะลุกจากเตียงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันพยายามที่จะเลือกเสื้อผ้าที่ใส่สบายๆ แต่ด้วยความเคยชินมือฉันมันเผลอไปหยินกางเกงขาเดฟออกมาโดยไม่รู้ตัว ผลที่ได้น่ะเหรอกางเกงขาเดฟสีดำขาดตรงเข่า เสื้อยืดคอดกลมสีขาวที่โครตจะบาง เลยตรงมีเสื้อคลุมแขนยาวสีดำอีกตัวหนึ่ง นี่หน้าร้อนนะถ้าหน้าหนาวฉันคงเวอร์ได้มากกว่านี้ =*=
"
จะไปไหนมีโซ"ยองวอนทักเมื่อเห็นฉันอยู่หน้าห้อง
"ไปอาบน้ำมั้ง ถามมาได้ก็ออกไปข้างนอกสิ"
"
แล้วไม่กินแล้วเหรอ?"
"
ไม่เอาอ่ะไม่กล้ากิน กลัวท้องเสีย"ฉันเบ้ปากออกมาเล็กน้อยเมื่อเห็นข้าวต้มในมือของยองวอน
"เหรอ...งั้นไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันกินเองก็ได้"ยองวอนก้มหน้ามองชามข้าวต้มด้วยสีหน้าผิดหวังสุด
"นี่อย่าทำหน้าอย่างงั้นสิ"มันทำให้ฉันรู้สึกผิดนะ ประโยคหลังนี่ฉันไม่ได้พูดแต่แอบมุบมิบคิดอยู่ในใจ
"ทำไมเหรอ"
"เอ่อ...เอาอย่างนี้เดี๋ยวฉันกลับมากินเอาไปเก็บก่อนเหอะ"
"จริงนะ"
"อืม"
"งั้นฉันไปด้วยสิ"
"อยู่บ้านนั่นแหละ เดี๋ยวมีพวกไหนบุกมาบ้านฉันไม่วายวอยหมดเร๊อะ!"
"จิ๊! ไม่ไปก็ได้"
"อยู่บ้านล่ะเข้าใจมั้ย?"
"รู้แล้วน่า"
"งั้นก็ดี"
          ฉันพูดเบาๆแล้วรีบวิ่งลงมาที่รถ บ้าชิบ! รถฉันทำไมมันเน่าอย่างนี้วะท้ายรถบุบไปเลยอ่ะ แต่ช่างมันเหอะเดี๋ยวค่อยไปถอยคันใหม่ตอนนี้ฉันต้องไปหากาอินกับพี่จุนซูก่อน
          ฉันจอดรถไว้ที่หน้าบ้านไอ้เซย์ แล้วหยิบมือถือมากดเบอร์หาพี่จุนซูเพื่อเช็คความแน่ใจว่าพี่จุนซูอยู่ที่นี่หรือเปล่า

(ฮัลโหล)
"พี่จุนซูเหรอ?"
(อืมพี่เอง มีอะไรอ่ะ)
"พี่อยู่ที่ไหน?"
(เกาะเชจู)
"ฮะ! อะไรนะ!"
(พี่กับกาอินอยู่ที่เกาะเชจู)
"ไปทำบ้าอะไรที่นั่น!"
(ก็มาเที่ยวสิถามได้)
"เที่ยวในสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ เฮอะ!"
(เออน่า เธอก็รีบตามมาเร็วๆก็แล้วกันชวนยองวอนมาด้วยล่ะ)
"พี่!"
(แค่นี้นะน้องสาว)
"เดี๋ยวสิ!"
'ตู๊ดๆๆๆๆ'
"บ้าเอ๊ย!"

images by uppicweb.com

T
ALK
         มาอัพแล้วๆครบ 100% แล้วแนอะ ^^  ตอนหน้าเราจะไปเที่ยวทะเล!!! ^O^ เตรียมบิกินีกันรึยัง??? 
          ตอนนี้กำลังคลั่งจียง!!!! มีใครเป็นแบบครีมมั่ง ยกมือขึ้น ^O^// เอิ๊กๆ
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
พ่อมีโซทำไมทำแบบนั้นอ่ะ
จากคุณ Nook Na Ka/(worldoflove) อัพเดตเมื่อ 27/04/2554 09:19:55
ความคิดเห็นที่ 2
หนุกมากๆ
จากคุณ มีน/(mathza_4125) อัพเดตเมื่อ 12/11/2552 19:18:39
ความคิดเห็นที่ 3
หนุกดี
จากคุณ มุก/(dumpmy) อัพเดตเมื่อ 07/11/2552 22:21:00
ความคิดเห็นที่ 4
ว๊ากกกก
คลั่งเหมือนกัลล
จียง สุกที่รัก >3<

วิปปป :)
จากคุณ NaHmTey/(chanida_tey_24) อัพเดตเมื่อ 04/11/2552 22:04:19
ความคิดเห็นที่ 5
สนุกมาก ๆ เลย รีบมาอัพไว ๆ นะ
จากคุณ ขวัญ/(kwan037) อัพเดตเมื่อ 25/10/2552 17:41:46
ความคิดเห็นที่ 6
มาอัพไวๆนะ หนุกๆดี
เปงกำลังใจให้นะ
+1 ให้เลย

   สู้ๆนะ
จากคุณ ~ไอติมรสวนิลา ~ /(nitkamon_jamsai) อัพเดตเมื่อ 25/10/2552 14:14:37
ความคิดเห็นที่ 7
มาอัพไวๆนะ รออ่านอยู่
หนุกมากเลย
สู้ๆนะ อย่าดองล่ะ
เป็นกำลังใจให้
จากคุณ ~ไอติมรสวนิลา ~ /(nitkamon_jamsai) อัพเดตเมื่อ 23/10/2552 16:45:58
ความคิดเห็นที่ 8

สนุกมาเลยคับ
อัพต่อนะคับ
เป็นกำลังใจให้นะคับ
สู้ๆๆ

จากคุณ ~ P r i n c e ~++!!!!!/(thitiya_112) อัพเดตเมื่อ 23/10/2552 13:18:51
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 286 ท่าน

Line PM