Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  






 

Reader of the month ของเรา พวกเขาพกพาทั้งความสดใส น่ารักมาเต็มเปี่ยม นอกจากนั้นพวกเขามีความพิเศษอย่างไร จนถึงกับทำให้หัวใจดวงน้อยๆ ของแจ่มใสดวงนี้หวั่นไหว จนต้องคว้าตัวและหัวใจพวกเขามาสัมภาษณ์อวดความส้ม!! แจ่มใส ให้โลกคนรักการอ่านได้รับรู้....

สำหรับเพื่อนๆ ที่มีความรักให้กับแจ่มใสเต็มเปี่ยม รีบแสดงตัวและแนะนำตัวเองให้ทีมงานแจ่มใสรู้จักนะคะ โดยส่งความชื่นชอบที่มีต่อแจ่มใส และประวัติส่วนตัวและรูปถ่าย มาที่ [email protected] เพื่อนๆ อาจได้รับการคัดเลือกจากทีมงานแจ่มใสให้เป็น Reader of the month ประจำเดือนของเราค่ะ




"เจ้าปลาน้อย" นักเขียนแสบ ซ่า ซน มาพูดคุยเรื่องราวความรัก "แม่"



 
สวัสดีจ้า เพื่อนๆ ชาวแจ่มใสที่รัก

             เดือนนี้ Reader OF The Month ของเราพิเศษมากๆ ค่ะ เราได้นักเขียนชื่อดัง ที่เพื่อนๆ ชื่นชอบมาพูดคุยกัน ในเดือนของวันแม่ “เจ้าปลาน้อย” เอ่ยชื่อนี้แล้ว คงไม่มีใครไม่รู้จักเธอแล้วนะคะ วันพิเศษนี้ เธอจะบอกอะไรกับคุณคุณแม่บ้าง ไปติดตามกันเลยจ้า ^o^v

 สวัสดีค่ะ เจ้าปลาน้อย งุนงงกับนามปากกาเล็กน้อยถึงปานกลาง ได้มายังไงคะเนี่ย คุ้นๆ เหมือนจะถามไปแล้ว >O< แต่เพื่อ เพื่อนๆ บางคนอาจจะยังไม่รู้ บอกอีกสักรอบสิคะ
 เพราะมาจากชื่อเล่นค่ะ คนส่วนมากจะรู้จักในนามลูกปลา ก็เลยใช้นามปากกาว่า “เจ้าปลาน้อย” ดีกว่า จะได้เรียกได้ทั้งนามปากกาและชื่อเล่นพร้อมกันไปในตัวแต่ดูเหมือนว่าคนในบอร์ดจะรู้จักปลาน้อยในนาม “ปลาน้อย แสนสวยงาม” ไปแล้วนะเนี่ย ก๊ากๆๆ (มีโอกาสได้พรีเซนต์ชื่อตัวเองแล้ว) >O<

 ตอนนี้เจ้าปลาน้อย กำลังทำอะไรอยู่จ๊ะ เรียนจบรึยังเอ่ย
  เพิ่งเรียนจบเลยค่ะ อยากจะขอหยุดพักผ่อนไปสักระยะหนึ่งก่อน ตอนนี้ก็แต่งนิยายอย่างเดียว มีเวลาให้กับมันแล้วก็ทุ่มแรงกายแรงใจได้อย่างเต็มที่ไปเลย~ ~

 เล่าถึงความแตกต่างของการเขียนนิยายและการเรียนให้พวกเราฟังหน่อยสิคะ มีโอกาสได้นำมาผสมผสานกันอย่างไร
  เจอคำถามนี้งงไปเลย การแต่งนิยายกับการเรียนมันเอามาเปรียบเทียบกันได้ยังไง 555 ล้อเล่น! การแต่งนิยายจะเป็นไปตามจินตนาการที่เราสร้างมาค่ะ ส่วนการเรียนนั้นคือการรับข้อมูลจากอาจารย์ที่ป้อนเราเข้ามาอีกที และเกิดจากความจริงที่ได้รับการพิสูจน์มาแล้ว แต่ถ้าถามว่าการเรียนให้อะไรกับนิยายบ้าง อันนี้ตอบได้คล่องหน่อยก็คือ อย่างที่ได้บอกว่าการเรียนคือการได้รับข้อมูลและประสบการณ์จากผู้ถ่ายทอดโดยตรง เราสามารถเอาประสบการณ์จากการเรียนมาใส่ในนิยายได้ เช่น ถ้าเราจะแต่งเรื่องโดยที่พระเอกป่วย เราก็สามารถหาตำราหมอมาอ้างอิงจินตนาการของเราได้ ฯลฯ เป็นไงล่ะ ปลาน้อยก็มีสาระกับเขาด้วยนะเออ!

เจ้าปลาน้อย มีผลงานออกมาหลายเล่มแล้ว ล่าสุดคือผลงานเรื่องอะไรคะ
 
มาร์ตินี่ อิน เลิฟ ตามหาโซ่รักผูกมัดหัวใจ ค่ะ

                                     
  เรื่องนี้มีอะไรโดดเด่น กว่าเล่มที่ผ่านมายังไงบ้าง นำเสนอได้เลยจ้า
  เรื่องนี้ต้องการนำเสนอแนวความรักระหว่างเพื่อนสองคนที่คบกันมาตั้งแต่เด็กๆ เรื่องนี้จะเล่นอารมณ์มากกว่าเรื่องอื่นๆ เหมือนกับเป็นการเล่นความสัมพันธ์ เพราะปกตินิยายทั่วไปจะเป็นรักในมุมมองที่คนแปลกหน้าสองคนมาเจอกันแล้วรักกัน แต่เรื่องนี้คือคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เท้าเท่าฝาหอย จนตอนนี้เท่าฝาหม้อแล้ว คนสองคนจะกล้าบอกรักกันได้ยังไง เพราะคนที่สนิทกันมากยิ่งใกล้ชิดกันยิ่งไม่กล้าพูดเรื่องทำนองนี้ให้ต่างฝ่ายต่างได้รู้อยู่แล้ว คิดว่างั้นไหมจ๊ะ กิกิ

เขียนนิยายเก่งๆ แบบนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากอะไรคะ
 ส่วนมากจะได้มาจากเพลงเลยค่ะ คือถ้าฟังเพลงไหนแล้วโดนมากๆ นิยายเรื่องนั้นก็จะออกมาได้บีบคั้นหัวใจคนแต่งสุดๆ แล้วพอได้เพลงที่ดี ทำนองเพราะ เนื้อหาเวิร์ค เราก็จะสามารถต่อยอดจินตนาการจากเนื้อหาของเพลงได้นี่ล่ะค่ะ แรงบันดาลใจในการแต่ง

เห็นร่าเริง สนุกสนานแบบนี้ เครียดบ้างรึเปล่าเอ่ย เวลาเครียดๆ เจ้าปลาน้อยจะทำอะไรคะ(บอกหน่อยสิ เผื่อจะเอาไปใช้บ้าง) ^o^v
  เวลาเครียดมากๆ ก็จะกรีดข้อมือแล้วก็เอาเชือกรัดคอค่ะ...นี่เชื่อเหรอเนี่ย! ฮ่าฮ่า ไม่ใช่ละ เวลาเครียดมากๆ ก็จะฟังเพลงนี่แหละค่ะแล้วก็พยายามคิดเรื่องสนุกๆ เอาไว้ แต่ถ้าอยากอารมณ์ดีจริงๆ ก็ต้องคุยกับเพื่อนที่อารมณ์ดีๆ เพื่อนปลาอารมณ์ดีเยอะค่ะ ไร้สาระเหมือนปลาแหละ ^^

เดือนสิงหาคมทั้งที คงต้องนึกถึงวันแม่อย่างแน่นอน แม่เป็นแรงบันดาลใจในการเขียนนิยายบ้างรึเปล่าคะ
 แม่มีส่วนสำคัญในการแต่งนิยายมากเลยล่ะ อย่างแรกเลยก็คือถ้าไม่มีแม่ก็คงไม่มีปลาน้อยในวันนี้ (สิบนิ้วพนมก่อนจะวันทา และอภิวาทตามลำดับ) แม่มักจะเป็นคนที่ให้คำปรึกษาในเรื่องพลอตเป็นอย่างดี บางครั้งยังแหย่ๆ เลยว่า ไม่เอาชีวิตแม่ไปเขียนล่ะลูก ฮาๆ ดีค่ะ ถือได้ว่าแม่เป็นคนสร้างแรงบันดาลใจในการแต่งเป็นอย่างดี ทำให้ปลาน้อยอารมณ์ดีตลอดเวลาด้วย

 ถ้าพูดถึงแม่ เจ้าปลาน้อยจะคิดถึงอะไร พอคิดถึงทีไรจะได้ทั้งความสุขและรอยยิ้มทุกที
  นึกถึงรถบังคับคันละสี่พันสมัยก่อน คือแต่ก่อนเข้าใจเสมอว่าแม่ไม่รักเราเพราะชอบตี (คือเราดื้อมากความเป็นเด็กเลยไม่เข้าใจเท่าไหร่) แล้วทีนี้วันนึงแม่ก็พาไปซื้อของเล่น ในขณะที่พ่อแล้วก็คนรอบข้างค้านมากกับรถคันนี้ (สมัยก่อนค่าเงินมันสูงมากเลยนะ) แต่เราก็อยากได้เพราะมันสวยที่สุดในร้าน แม่ก็บอกว่า ไม่เป็นไรฉันซื้อให้ลูกเอง ตอนนั้นแม่เป็นซุปเปอร์แมนในความคิดปลาน้อยสุดๆ ไปเลย คนอะไร ทั้งสวย ทั้งเท่ แลดูดี...เหมือนลูก ก๊ากกกกก ^O^

แอบเล่าเรื่อง ขำ... ขำ ฮาๆ ของแม่ให้พวกเราฟังหน่อยสิ (ฮี่ๆ ไม่ได้จะเอามาแอบขำนะ)
  แม่ชอบนินทาปลาน้อยเป็นภาษาใต้กับพวกญาติเพราะคิดว่าเราฟังไม่ออก เราก็เลยสวนกลับไปเป็นภาษาใต้บ้างโดยที่แม่ไม่เคยคิดว่าเราสามารถ พอเขานินทามาปลาเลยพูดกลับไปว่า “นินทาทำพรื้อนิ” ทุกคนต่างงงกันเป็นไก่ตาแตก คือไม่ใช่ตะลึงที่ปลาพูดได้หรอกนะ แต่แม่ตะลึงแล้วถามปลากลับว่า “ภาษาตุรกีหรือลูก” เอ๊ะ...นี่แม่ฉันจริงๆ หรือเปล่าเนี่ย 555

ถ้าให้บอกแม่ผ่านหน้าเว็บนี้ จะบอกแม่ว่าอะไรจ๊ะ แล้วอย่าลืมกระซิบข้างหูบอกแม่ด้วยนะ
 
ก็คงบอกคำเบสิกๆ ว่า “รักแม่จังฮู้!!” (นี่คงไม่ว่าเป็นภาษาตุรกีอีกหรอกนะ) เพราะแม่ของปลาน้อยไม่ใช่คนโรแมนติกอะไรอยู่แล้ว ทำอะไรหวานๆ ให้เดี๋ยวเขินแล้วอ้วกใส่พอดี ฮ่าฮ่า

 รักแม่กันไปแล้ว มาพูดถึงผลงานเล่มต่อไปกันดีกว่า เริ่มเป็นรูปเป็นร่างหรือยังเอ่ย อยากอ่านเต็มทีแล้ว >O<
  ก็จะได้มีมาให้ชมเร็วๆ นี้นะคะ ส่วนชื่อเรื่องขออุบไว้ก่อน (ไม่ใช่ความลับหรอกยังตกลงกันไม่ได้) ฮ่าฮ่า ยังไงก็ฝากด้วยนะค้า

  เล่าคร่าวๆ ให้พวกเราตื่นเต้นด้วยคนสิ
  เป็นเรื่องที่ซ่อนปมอีกแล้วล่ะ (นิยายปลาน้อยมันชอบมีอะไรแบบนี้ตลอดเลยเนอะ) เป็นเรื่องของการปรากฏกายของชายลึกลับคนหนึ่งในวันที่ฝนพรำ เขาเข้ามาในครอบครัวพร้อมทั้งนำข้อเสนอที่ไม่น่าตกลง แต่จำใจต้องยอมรับ ซึ่งเรื่องเป็นยังไงรอติดตามอ่านนะคะ บอกมากไม่ได้เดี๋ยวจะกลายเป็นสปอยล์ อิอิ

 มาถึงการเป็นนักเขียนกันบ้าง เพราะอะไรถึงได้ก้าวมาเป็นนักเขียนที่สำนักพิมพ์แจ่มใสจ๊ะ
  เพราะคิดว่าเป็นสำนักพิมพ์ที่ทำอะไรดูเป็นมาตรฐานไปหมดเสียทุกอย่าง ทำให้รู้สึกอุ่นใจและอยากฝากใจไว้กับที่นี่นะคะ ก็เลยลองส่งต้นฉบับเข้ามาดู และก็ได้รับพิจารณา กว่าจะเข้าได้ก็ลำบากเหมือนกัน แต่คุ้มค่าค่ะ เพราะทีมงานที่นี่น่ารักทุกคนเลยล่ะ

เจ้าปลาน้อยได้อะไรจากการเป็นนักเขียนที่นี่บ้างจ๊ะ
 
ได้สังคมที่กว้างขึ้นมากๆ เลยค่ะ เรียกได้ว่าเป็นสังคมของการทำงานเลยก็ได้นะ ได้พบปะผู้คนมากมายหลายอาชีพ และได้พบปะนักอ่านทั้งในงานหนังสือและตามโรงเรียน พอได้มายืนอยู่จุดนี้ทำให้เรารู้สึกอยากกลับไปเป็นเด็กนักเรียนอีกครั้งเลย ยังแอบคิดเลยว่าถ้าเราไม่ได้เป็นนัก(อยาก)เขียนก็คงไม่ได้อะไรดีๆ แบบนี้กลับมาค่ะ

ฝากอะไรถึงเพื่อนๆ ที่อยากเป็นนักเขียน ที่มีนักอ่านชื่นชอบมากมาย แบบเจ้าปลาน้อยหน่อยสิคะ
 
สำหรับคนที่อยากเป็นนักอยากเขียนอย่างปลาน้อย อยากจะฝากบอกไปว่าไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ถ้าไม่ได้ลองทำดูเสียก่อน ทุกคนทำได้เหมือนกันหมดค่ะ มีสมองและสองมือ ถ้าเรารักการอ่าน เรื่องของการเขียนก็จะเป็นอะไรที่ง่ายดาย ถึงแม้จะมีบางคนบอกว่าหนูก็ชอบเขียนแต่ไม่เห็นได้ตีพิมพ์เลย พี่อยากจะฝากบอกว่า ไม่ต้องกังวลค่ะ เราแค่รักที่จะเขียน แค่ได้เขียนก็ถือว่าเป็นนักเขียนคนหนึ่งแล้ว ^O^ (จะว่าไปตอบมาตั้งมากมายฉันไม่ใส่อีโมติคอนเลยนะเนี่ย)

สุดท้ายแล้วก่อนจากกัน อยากให้เจ้าปลาน้อย ฝากอะไรถึงเพื่อนๆ ชาวแจ่มใส เนื่องในโอกาสพิเศษวันแม่หน่อยค่ะ
  สำหรับวันแม่นี้ เป็นโอกาสดีๆ ที่จะได้แสดงความรักต่อคุณแม่นะคะ จริงๆ แล้วไม่จำเป็นจะต้องเป็นวันแม่ก็ได้ เราสามารถแสดงความรักต่อแม่ได้ในทุกๆ วัน ก็อยากจะขอฝากน้องๆ ให้รักและเอาใจใส่คุณแม่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ อย่างพี่กับแม่นั้นค่อนข้างจะอยู่ไกลกัน แต่เราก็คุยและบอกรักกันเสมอ แค่ส่งคุณแม่เข้านอนแล้วฝาก จุ๊บๆ สักสองสามที ท่านก็ชื่นใจแล้วค่ะ อ้อ แล้วอย่าลืมเป็นเด็กดีของคุณแม่นะคะ

          เป็นยังไงกันบ้างจ๊ะ เจ้าปลาน้อย มาทำวันแม่ของพวกเราซึ้งกันไปเลย แล้วเพื่อนๆ ละจ๊ะ ทำความดีกับแม่ในทุกวันหรือยัง คำว่า “รักแม่” แม้บางทีจะพูดยากสักหน่อย แต่แจ่มใสเชื่อว่า ถ้าเพื่อนๆ บอกแม่แล้ว แม่คงจะดีใจและปลื้มใจสุดๆ แล้วละค่ะ

          เดือนต่อไป Reader Of The Month ของเราจะเป็นใคร เพื่อนๆ คอยติดตามนะคะ หรือหากเพื่อนๆ อยากมาบอกเล่าเรื่องราวดีๆ ผ่านคอลัมน์นี้ แนะนำตัวเอง พร้อมเล่าเรื่องราวน่ารักๆ ของตัวเองกับแจ่มใส มาที่ [email protected] แล้วพบกันเดือนต่อไปจ้า


                                                 "พูดคุยกับเจ้าปลาน้อยที่นี่ค่ะ"

                                       "เข้าสู่หน้าหลัก Reader Of The Month"

 
จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 248 ท่าน