Guest   
 
Username: 
Password:  




 




  



นักเขียนนักแปล

แสดงความคิดเห็น

ยากไหม

การที่คนเราจะเป็นนักเขียนนั้นช่างยากซะเหลือเกินนะ
แต่ทำไมทุกคนถึงชอบที่จะเขียนมัน
ก็เพราะ การที่ได้เห็นคนอื่นๆมานั่งอ่านหนังสือเรื่องที่เราแต่งนั้นมันทำให้รู้สึกดีนะสิ
     ว่างั้นไหมล่ะ

06/06/2552 13:46:19
เพื่อนพิเศษ...คนรู้ใจ อัน/(catosu)
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

ไม่ยากหรอกครับ.....   ผมเอง ก็เป็นนักเขียนอยู่เหมือนกัน (เขียนตามกำแพง,เขียนตามตู้โทรศัพท์,เขียนตามเสาไฟฟ้า,เขียนตามประตูห้องน้ำ , เขียนตามกำแพงวัด)
 Q_Q!   ผมเองก็มีทริคการเขียนง่ายๆ คือ เวลาเขียนต้องคอยระวังคนจะมาเห็น ด้อมๆมองๆ รอบข้าง  ,  ต้องเขียนออกมาจากความรู้สึกในใจและออกจากข้างในที่คิดอยู่  ,  ไปพบเจอเรื่องราวต่างๆของชาวบ้าน ก็เอามาเขียนบรรยาย  ,  ประจานคนอื่นในงานเขียน  ,  เขียนบรรยายเสร็จต้องมีภาพประกอบ (บางคนอาจจะมีแต่รูปภาพไม่มีเนื้อหา) , โชว์สถาบันของตัวเองว่าอยู่ที่ไหน ตามไปเอาได้ ???.., ระบายเรื่องราวความรักของตัวเองหรือบอกรักผ่านงานเขียน , บางคนเขียนโดนการใช้บทกลอนที่มีทั้งคล้องจองและไม่คล้องจอง มั่วบ้าง แล้วแต่จะแต่งกันไป ฯลฯ 

    แต่ยุคสมัยนี้นักเขียนมีเยอะมากมายและก่ายกอง  มีมั่วไปหมด  ยิ่งนักเขียนสไตร์ฮิปฮ็อป  กลุ่มคนเหล่านี้จะสื่อถึงงานศิลปะว่าตัวเองเก่ง  และจะสื่อว่าตัวเองรวยมีตังค์ซื้อสีมาพ่นเล่น   นักเขียนบางคนก็จะเอาการเมืองมาประยุกต์เป็นข้อความในการเขียน เช่น "ผมรักทักษิณ ขอบคุณทักษิณมากครับ"  "พันธมิตรสู้ๆ เกลียดคนหน้าเหลี่ยม"  "เกลียดจำลอง เกลียดสนธิ"
ซึ่งการเขียนเขาจะแสดงความรู้สึกที่อยู่ข้างในอย่างแท้จริงออกมาเป็นตัวหนังสือหรือไม่ก็รูปภาพ  นี่เป็นเพียงการกล่าวถึงนักเขียนกลุ่มย่อยๆ ยังไม่หมดแต่ไม่กล่าวถึงเพราะเยอะมาก   

   ดังนั้นงานเขียนทุกชิ้นมีประโยชน์แก่ผู้อ่านนะครับ

สุดท้ายขอทิ้งประโยคสั้นๆ กับผู้อ่านว่า
"
อ่านเยอะๆ จะได้ฉลาดๆ    อ่านน้อยๆ จะได้โง่ๆ"

11/08/2552 13:58:37
เพื่อนพิเศษ...คนรู้ใจ บักเสงี่ยม/(audyrockhc)
ความคิดเห็นที่ 2
ขอ โทดน่ะอ่านแล้ว อย่าหยุด เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว. อ่านต่อเลย เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้น กับเด็กคนนึงใน จ. พิษณุโลก เด็กคน นี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ สอบ ซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็น สิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง ใส่ กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน นั้นมีอะไร แต่เขา ก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง และ เพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา อยากรู้ว่า ในกล่องนั้น มีอะไรซ่อนอยู่ ตก กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ เล่น และเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี กระดาษสีดำ เขียนอยู่ หนึ่งแผ่น ใน กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา ชื่อเปลว เทียน เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและ ค่าหมก อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี แม้ แต่เสียงหายใจ ของมนุษย์ เรา พยายามร้องให้ คนมาช่วยแต่ก้อ ไม่มีใคร มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา อยู่ เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่ อยากให้เราลาก เทอมาอยู่ เป็นเพื่อนกับ เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้ เท อก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 20 coppy แต่ ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ ไป ตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก ที่นิ้งได้อ่านนั้น เท อก้อไม่เชื่อ และคิดว่า มีคนมาแกล้งเป็น เพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ **** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอ และตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ เหมือน กันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 20copy แต่ ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง.. . (ม่ะอยากทัมเรย แต่ก่ะหวั่นๆยุ่วน่ะ). ส่งต่อไป..... ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ (ขอโทดทีนะ T^T)..(ขอโทดสำหรับคนเกลียดจดหมายลูกโซ่..ไม่รับเหมือนกันแต่ทำไงได้ T^T)

 
13/05/2555 18:34:46
เพื่อนพิเศษ...คนรู้ใจ pothanya/(pothanya)
 
ขอ โทดน่ะอ่านแล้ว อย่าหยุด เพราะคุนได้โดนคำสาปนี้ไปแล้ว. อ่านต่อเลย เป็น เรื่องจริงที่เกิดขึ้น กับเด็กคนนึงใน จ. พิษณุโลก เด็กคน นี้ชื่อนิ้งเป็นเด็กนัก เรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ สาม วันนั้นเป็น วันสอบซ่อม นิ้งได้มาที่ รร เพื่อที่จะ สอบ ซ่อม ระหว่างที่รอเพื่อน ๆ อยู่นั้น นิ้ง ก้อเหลือบไปเห็น สิ่ง ๆ หนี่ง เขาเดิน เข้าไปใกล้ ๆ กับสิ่ง ๆ นั้น มันคือกล่อง ใส่ กระดาษกล่องหนึ่ง นิ้งนั้นไม่รู้ว่าใน นั้นมีอะไร แต่เขา ก้อได้เก็บกล่องนั้นไป หลังจากที่เขาสอบซ่อมเสร็จแล้ว นิ้ง และ เพื่อน ๆ ก้อกลับบ้านทันที พวกเขา อยากรู้ว่า ในกล่องนั้น มีอะไรซ่อนอยู่ ตก กลางคืนนิ้งและเพื่อน ๆ ก้อไปสนาม เตะ เล่น และเปิดกล่อง ๆ นั้น ข้างในกล่องมี กระดาษสีดำ เขียนอยู่ หนึ่งแผ่น ใน กระดาษแผ่นนั้นเขียนไว้ว่า * สวัสดี เรา ชื่อเปลว เทียน เป็นเด็กนักเรียนคนนึง เราถูกฆาตกรโรคจิด ข่มขืนและ ค่าหมก อยู่ในป่าแห่งหนี่ง ที่นั่นหนาวเหน็บไม่มี แม้ แต่เสียงหายใจ ของมนุษย์ เรา พยายามร้องให้ คนมาช่วยแต่ก้อ ไม่มีใคร มา ตอนนี้เราเหงาเหลือเกิน จะมีใครมา อยู่ เป็นเพื่อนเราบ้างไหม ถ้าเทอไม่ อยากให้เราลาก เทอมาอยู่ เป็นเพื่อนกับ เรา จากนี้ไปเป็นเวลา 7 ชั่วโมง ขอให้ เท อก็อปข้อความข้างบนนี้ ส่งต่อให้สื่อ อะไรก้อได้ เป็นจำนวน 20 coppy แต่ ถ้าเธอไม่ทำตาม อีก 7 ชั่วโมงนี้ฉันจะ ไป ตามเทอมาอยู่เป็นเพื่อน * หลังจาก ที่นิ้งได้อ่านนั้น เท อก้อไม่เชื่อ และคิดว่า มีคนมาแกล้งเป็น เพียงแค่เรื่องไร้สาระ และไม่ยอมทำตาม 7 ชั่วโมงให้หลัง นิ้ง และเพื่อน ๆ ก้อตาย โดยที่ไม่มีสาเหตุ **** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง จนถึงขณะนี้ หมอ และตำรวจยังไม่สามารถรู้ได้ว่า เด็ก เหล่านั้นตายได้เช่นไร _ ตอนนี้พวกเท อได้อ่านกระทู้นี้ ก้อคงได้รับผลกระทบ เหมือน กันหมด นั่นคือ เทอจะต้อง copy ข้อความนี้เป็นจำนวน 20copy แต่ ถ้าเทอไม่ทำตามที่เด็กคนนั้นขอ เทอจะต้องไปอยู่เป็นเพื่อกับเด็กคนนั้น อีก 7 ชั่วโมงให้หลัง.. . (ม่ะอยากทัมเรย แต่ก่ะหวั่นๆยุ่วน่ะ). ส่งต่อไป..... ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ (ขอโทดทีนะ T^T)..(ขอโทดสำหรับคนเกลียดจดหมายลูกโซ่..ไม่รับเหมือนกันแต่ทำไงได้ T^T)

 

จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 265 ท่าน