Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
I’m Gonna Be A Liar
Black Mook
Next Secret
7
29/02/2555 20:57:18
280
เนื้อเรื่อง


“พี่คิดว่า เธอควรจะบอกพีช…ว่าเธอทำทั้งหมดนี้ ทำไม!”

 


“นี่พลอยต้องหาเหตุผลด้วยหรือค่ะ…ยากจัง…เมื่อกี้ลงไปกองกับพื้น พลอยสมองกระทบกระเทือนหมดแล้วละค่ะ” ฉันลุกขึ้นมาจากพื้น ทำท่าปัดกางเกงขาสั้นเล็กน้อย


“อย่ากวนประสาท…เธอเข้ามาได้ยังไง ไม่มีมารยาท”พี่กันเสียงแข็ง อย่างคนที่หมดเยื่อใย


“ก็ห้องของพลอย…กับพี่ๆ น้องพลอยก็มีกุญแจเข้าห้องสิค่ะ…หรือถึงไม่มี ยืนฟังหน้าห้องก็ได้ยิน”


“หูดี…ไม่ค่อยเหมือนคนเลยนะ พลอย” นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ผู้ชายคนนี้ พูดจาอย่างไร้เยื่อใยกับฉัน เพราะตั้งแต่วันที่ฉันวางยาเขา แล้วพาตัวเองไปนอนข้างๆ พร้อมกับถ่ายรูปใส่มือถือ เมื่อเขาตื่นขึ้นมาพบฉันนอนอยู่ข้างๆ พร้อมกับคำขู่อีกมากมาย ระหว่างเราก็ไม่เคยพูดจากันดีๆอีกเลย


“คนเคยนอนเตียงเดียวกัน น่าจะพูดกันดีๆนะค่ะ ทีเมื่อก่อน…น้องพลอยค่ะ น้องพลอยขา…อยากได้อะไร ก็ทำให้ทุกอย่าง”


“นี่เธอ!”สิ้นเสียงตะหวาดของชายหนุ่ม ก็ได้นางฟ้าตัวจริงห้ามศึกระหว่างเราได้ทันเวลา


“พอได้แล้ว…ถ้าพลอยคิดจะพูดอะไรกับพี่ ก็พูดมาเลยตอนนี้…พี่อยากฟังอะไรบ้าง…ไม่อยากเชื่ออะไร หรือใครง่ายๆอีกแล้ว”


“เอาเรื่องจริงหรือเปล่าละค่ะ” ฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างกวนประสาท


“ถ้าเธอยากได้เรื่องโกหกจากพี่…จะลองดูก็ได้นะพลอย” พี่สาวลุกขึ้นมาตบโต๊ะอย่างเอาจริง


“เจ้าหญิงของเราโกรธซะแล้วสิ…พลอยจะตอบสามคำถาม และสาบานว่าจะตอบเรื่องจริง…แค่สามคำถามเท่านั้น พี่พีชคิดดีๆนะค่ะ ว่าจะถามอะไรพลอย”ฉันแทรกตัวนั่งลงข้างๆพี่เขยและพี่สาวอย่างยั่วอารมณ์อีกครั้ง ซึ่งเขาก็ทำท่าขยับถอยห่าง อย่างรวดเร็ว


“เธอทำไปทำไม”


“จะไม่ถามหน่อยหรือค่ะ…ว่าพลอยทำหรือเปล่า?ใจร้ายจริงๆ…แต่ช่างเถอะค่ะ เพราะพลอยทำเอง…พลอยทนไม่ได้ ที่จะมีคนมาแย่งพี่พีช ไปจากพลอย…พลอยทนไม่ได้ ที่พี่พีชกำลังจะมีความสุข ทั้งๆที่พลอยเอง ไม่เคยเจอคนที่ดี แบบพี่กัน ทำไมถึงเป็นพี่พีช ที่ทุกคนรัก ทำไมถึงเป็นพี่ ที่โชคชะตาเข้าข้างวันนั้น มันมีแต่คำถาม จนพลอยสับสน…แต่ช่างเถอะค่ะ เพราะตอนนี้พลอยเบื่อ แล้วก็ไม่สนใจพี่อีกแล้ว…ถามคำถามที่สองตามสบายเลย”


“ตกลงว่าระหว่างเรา มันมีปัญหาอะไรกันแน่พลอย”


“พลอยไม่รู้…บางครั้งก็เหมือนพลอยรักพี่มาก บางครั้ง…พลอยก็เกลียดพี่ ที่พี่ได้ทุกอย่างไป ทั้งความรักของผู้ชายพวกนั้น แม้แต่ความรักพ่อ ที่ควรจะเป็นของแม่ ป้าพัดกับพี่ๆก็แย่งทุกอย่างไป!” ฉันเผลอลืมตัว ผลักไหล่พี่สาวที่นั่งอยู่ข้างๆอย่างรุนแรง


“คุณพ่ออยู่กับเธอ อยู่กับแม่ของเธอมาตลอด มันควรจะเป็นพี่ที่เกลียดเธอมากกว่า…แม่เธอต่างหาก ที่แย่งคุณพ่อไป…แต่พี่ก็คิดเสมอว่าเราคือพี่น้องที่มีคุณพ่อเดียวกัน”


“พี่จะไปรู้อะไรกัน…ไปซื้อของด้วยกัน พ่อเขาก็คิดถึงแต่พี่ทุกอย่าง ของที่ฉันมี พี่ก็ต้องมีที่ดีกว่า คุยกันทีไร พ่อก็บอกให้ฉันเหมือนพี่ บ้านของเรา ห้องของเรา กระเป๋าสตางค์ของพ่อ ก็มีแต่รูปของพี่ พ่อไม่เคยอุ้มพลอยเหมือนกับที่เขาอุ้มพี่ พ่อไม่เคยยิ้มให้พลอยอย่างอบอุ่น เหมือนในรูปที่พลอยเห็นเขาอุ้มพี่ แม้แต่กอดนั่น…ก่อนที่เขาจะเสีย มันก็เย็นชา จนพลอยสงสัยเสมอว่าเขา คิดถึงใครกันแน่ เขาเห็นพลอยเป็นตัวแทนใคร เขามีจิตรใจหรือเปล่า…เขารักพลอยกับแม่บ้างหรือเปล่า…แล้วถ้าเขาไม่รัก เขาทำให้พลอยเกิดทำไม?”น้ำตาที่ไหลพรากออกมาอย่างสุดกลั้น ของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่เคยได้รับความรัก จากคนที่ตัวเองเรียกว่าพ่อเลย ตอนนี้วันนี้เป็นครั้งแรก ที่ฉันพูดเรื่องนี้กับใครได้เต็มปาก


“แต่พี่พีชกับพี่เค…ทำไมถึงดีกับพลอยมากมาย ทำไมไม่เกลียดพลอยบ้าง ทำไมพลอยเจ็บแบบนี้ ทำไมพลอยทำร้ายพี่แล้วก็ต้องนั่งร้องไห้ ทำไมพลอยหยุดตัวเองไม่ได้” ฉันจิกเล็บลงบนมืออย่างรุนแรง จนมีเลือดซึมออกมา


“พอแล้วพลอย พอแล้ว…ไม่ต้องพูดแล้ว” พี่พีชค่อยแกะมือฉันออกทีละน้อย และโอบกอดฉันเหมือนที่ทำตลอดมา


“พี่ยังเหลือ คำถามที่สาม อยากถามอะไรอีกก็ว่ามา” เสียงแผ่วเบาของฉันคงเหมือนคนที่ใกล้หมดแรง


“พี่อยากให้พลอยถามพี่มาหนึ่งข้อ พี่จะตอบพลอยตามความจริงทุกอย่าง”


“พี่จะทำยังไง เพราะตอนนี้คนที่บ้าน คิดว่าพลอยกับพี่กันมีอะไรกันแล้ว…พลอยขอโทษที่สร้างเรื่อง”


“พี่ไม่รู้”ฉันเห็นพี่สาวถอนใจ กรอกตาไปทางอื่นเหมือนกำลังใช้ความคิด


“งั้นเรามาเล่นเกมส์กัน…ในเมื่อฉันเองก็ตัดใจ ทำอะไรไม่ได้เลย…ฉันจะใช้เกมส์นี้ ยุติทุกอย่าง ถ้าฉันแพ้พี่ ฉันจะยอมรับว่าพี่เหนือหว่าฉัน และฉันเป็นคนผิดเองที่ทำให้พ่อรักไม่ได้ กล้าหรือเปล่า”


“เกมส์อะไรของเธอ เธอจะเล่นอะไรอีกพลอย?”ไหล่ของฉัน ถูกกระตุกไปอีกข้าง โดยมือหนา ของชายหนุ่ม ที่ดูเหมือนจะเป็นห่วงคนรัก มากกว่าตัวเธอเองเสียอีก


“ถ้าพลอยแพ้ พลอยจะบอกความจริงกับทุกคน ว่าพลอยไม่ได้มีอะไรกับพี่กัน แล้วพลอยจะไปเรียนต่อเมืองนอก หรือถ้าพี่แพ้ ถึงตอนนั้น พี่ก็คงต้องหนีตามพี่กันไป เพราะป้าพัดไม่มีวันยอมรับ พลอยจะประจานทุกอย่าง จนแม่ของพี่ต้องตรอมใจและอับอายไปตลอดชีวิต เราสองคน ต้องมีหนึ่งคนที่อยู่ที่นี่ไม่ได้ เราสองครอบครัว ต้องมีคนที่แพ้ ไม่งั้นพลอยจะไม่มีวันยอมรับ ไม่มีวันจบ และไม่มีวันเริ่มต้นใหม่ได้”ฉันกุมหัวตัวเองอย่างสับสน


“พี่จะเล่น…ในเมื่อเธออยากให้มีคนแพ้ พี่จะไม่ใช่คนแพ้ และจะไม่แพ้…ไม่ใช่เพื่อส่งเธอไปที่อื่น แต่พี่จะไม่ให้เธอทำร้ายแม่ของพี่ และพี่จะให้เธอยอมรับความพ่ายแพ้อย่างจริงใจ พี่หวังว่าบทเรียนครั้งสุดท้าย จะทำให้เธอเลิกเกลียดพี่ ยอมรับในตัวพี่ และไปเริ่มต้นใหม่ให้ได้อีกครั้ง พี่จะรับผิดชอบเรื่องค่าใช้จ่ายสองปี ที่เธอไปเรียนต่อเอง” พี่พีชเชิดหน้าอย่างมั่นใจ


“เกมส์ก็คือ ปิดจ๊อบคุณคิม…ตอนนี้ พลอยทำให้เขารักไม่ได้ เราจะมาแข่งกันว่า ใครจะได้หัวใจของเขาไป…ตอนนี้คะแนนพลอยนำอยู่ พี่กล้าหรือเปล่า”


“แต่คุณคิมเขามีแฟนอยู่แล้ว…แล้วถ้าเขารักแฟนเขาคนเดียว จะทำยังไง พี่ไม่ทำร้ายคนดีๆหรอก”


“บางครั้ง…คนเราก็ต้องเลือกระหว่างการทำร้ายคนอื่น หรือทำร้ายใจคนที่เรารัก เรื่องมันจะไม่จบ จนกว่าจะมีใครคนใดคนหนึ่งในเราสองคน ได้หัวใจของเขา ทำเพื่อพลอย ที่ไม่เคยได้อะไรเลยสักครั้งนะพี่พีช” บทเรียนแรก พลอยจะสอนให้พี่เห็นแก่ตัวนะค่ะ เจ้าหญิง


“พี่ไม่ยอมให้พีชเล่นอะไรบ้าๆแบบนั้นหรอก”


“แต่พีชจะเล่นค่ะพี่กัน…แค่พลอย อย่าเล่นสกปรกอีก”


“ก็ได้ค่ะ…แหวนแต่งงานอย่างเต็มใจ ถือเป็นจุดสิ้นสุดของเกมส์…ถ้าคุณคิมเปลี่ยนใจมาหาเราสองคนได้ ก็แปลว่าเขาไม่ใช่คนมั่นคงสักเท่าไหร่ ไม่ใช่คนดีที่น่าทะนุถนอม แต่ถ้าเขามอบแหวนแต่งงานให้แฟนตัวจริงของเขา…ระหว่างเรา ก็คงต้องหันมาชิงพี่กันแทน”ฉันยิ้มเยาะเย้ยเหมือนที่เคยทำให้ชายหนุ่มเหมือนทุกๆครั้ง


“ล้อเล่นนะคะ…พวกพี่ จะไม่มีใครได้เห็นหน้าพลอยอีก ไม่ว่าจะมีลมหายใจ หรือไม่มี”


“ยัยพลอย!”


“ก็ลองดูว่าพลอยจะกล้า หรือเปล่า…ทางเดียวของพี่ ก็คือเอาชนะพลอยให้ได้ แล้วก็ เอาชนะแม่นั่นให้ได้ด้วย ฟังดูงานหนักนะค่ะ แต่สู้ๆค่ะ พลอยจะไปอาบน้ำนอนแล้ว”หลังจากที่ทิ้งระเบิดเอาไว้ จนคนฟังไม่แน่ใจว่า เรื่องไหนเรื่องจริง หรือเรื่องไหน ที่ฉันโกหก ฉันก็เดินจากไป...



แต่ไม่ว่าพวกเขาจะคิดอะไรตอนนี้พวกเขาก็ไม่มีทางเลือกแล้ว…ทางเดินเดียวก็คือ เดินตามเกมส์แก้แค้นของฉัน จนถึงจุดสิ้นสุด

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 171 ท่าน

Line PM