Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Handsome celeb ผมหล่อนะครับแล้วคุณจะรักแบบไม่ทันตั้งตัว(จบเเล้วจ้า)
Ma belle
Oh huh! ( X X X )
10
14/02/2555 23:19:19
1545
เนื้อเรื่อง

9
Oh huh! ( X X X )

                หลังจากรอดพ้นจากเงื้อมือทอลฟามาได้ ฉันก็ต้องกลับไปที่ห้อง (กรง) ของตัวเอง แต่ก็แค่ตามหลักการเท่านั้นแหละ เรื่องอะไรจะกลับให้โง่หละขอสำรวจบ้านของพวกนี้หน่อยละกัน

                ฉันพาตัวเองกลับขึ้นไปบนชั้นสองอย่างยากลำบาก ผ่านบันได108 ขั้น ไม่รู้จะสร้างไว้ทำไมเยอะแยะนักหนา แล้วก็ผ่านห้องอีกหลายห้อง นี่บ้านหรือโรงแรมวะทำไมห้องมันเยอะจัง ทุกห้องมีประตูสีน้ำตาลเหมือน กันหมดยกเว้นสี่ห้องสุดท้าย ที่มีประตูเป็นสีดำคาดว่าน่าจะเป็นห้องของพวกเซเลบ แล้วก็ดันมีประตูห้องหนึ่งเปิดอยู่ซะด้วย  โอ๊ยยยยยยย! ไอ้ต่อมอยากรู้อยากเห็นของฉันมันผุดขึ้นมาอีกแล้ว ถ้าไม่ได้เข้าไปผื่นมันต้องขึ้นแน่นอน ><
                แล้วจะรอช้าอยู่ทำพระแสงอะไร เข้าไปเลยดีกว่า วะฮ่ะฮ่ะฮ่า ^O^
                ภายในห้องมีขนาดใหญ่มาก ตกแต่งด้วยโทนสีขาวดำดูเรียบแต่แอบหรูนิดๆ กลางห้องมีเตียงขนาดคิงซ์ไซค์น่านอนสุดๆ ตั้งอยู่ 
โหยยยยย เห็นแล้วง่วง ห้องก็สะอ๊าดสะอาด สงสัยคงมีแม่บ้านมาทำให้ตลอดแน่นอน
                ฉันเหลือบไปเห็นโต๊ะข้างเตียงมีกรอบรูปเล็กๆวางอยู่ ฉันเลยหยิบขึ้นมาดู เป็นรูปผู้ชายถือกล้องถ่ายรูปเหมือนกำลังจะถ่ายอะไรบางอย่าง แต่เห็นไม่ชัดเท่าไหร่เพราะเป็นรูปถ่ายด้านข้าง  รู้อย่างเดียวว่าผู้ชายในรูปหล่อมากกกก กรี๊ดๆ หล่ออะไรอย่างงี้ ตาคม คิ้วเข้ม ปากบาง จมูกโด่ง อ๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย>///< เห็นแล้วอยากจะเอาหัวโขกโต๊ะหัวเตียง
แต่เอ๊ะ! ทำไมหน้ามันคุ้นๆ เหมือนใครหว่านึกไม่ออก ...อ๋อ! นึกออกแล้วนี่มัน o_O!!
                อาก้า!!  
อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!
ซวยแล้วไหมเรา เข้าห้องใครไม่เข้ามาเข้าห้องอาก้า ต้องรีบออกจากห้องนี้ให้เร็วที่สุดถ้าไม่อยากหมดอายุขัยก่อนวัยอันควร ทางออกทางไหน? ทางไหนเป็นทางออก? ยิ่งรีบยิ่งลน ยิ่งลนยิ่งรีบ อ๊ายยยยยย!
(>-<  )(  >-<)(>-<  ) เป็นอย่างนี้ทุกทีเลย เวลารีบ วิงเวียนศีรษะ หน้ามืดตาลาย คล้ายจะเป็นลม เป็นลมดีกว่า คร๊อก!......เฮ่ย !ไม่ได้ มาเป็นลมไม่ได้ ขืนมาเป็นลมในห้องนี้ อาก้ากลับมาได้ทุบหัวฉันบุบแน่ ต้องรีบออก ประตู !ต้องไปที่ประตู
                พอฉันจะคลานไปที่ประตูก็ได้ยินเสียงคนดังเข้ามา
                “คุณหนูจะลงไปทานข้าวข้างล่าง หรือจะให้ผมยกขึ้นมาให้ครับ”
                “ข้างล่าง”
                กรี๊ดดด! นี่มันเสียงอาก้านี่หว่า ทำไงดี ต้องซ่อนที่ไหนดี ในถังขยะดีไหม? ไม่ได้ ถังขยะครอบได้แค่หัว งั้นใต้เตียง อ๊ากกกกก!!  ดันเป็นเตียงแบบที่ไม่มีใต้เตียงอีกเวรกรรมไม่มีที่ให้หลบ ต้องไปที่ห้องน้ำห้องน้ำ ใช่ๆห้องน้ำ ฉันรีบคลานไปที่ห้องน้ำทันทีแต่ว่ารีบไปหน่อยเลยชนกระจก
                พลัก!!  
                โอ๊ย ลืมไปต้องเปิดประตูก่อน
                ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำ เป็นจังหวะเดียวกับที่อาก้าเปิดประตูเข้ามาพอดี เป็นห้องน้ำแบบเรียบ ๆ มีตรงส่วนที่เป็นฝักบัวอ่างอาบน้ำและอ่างล้างหน้า ฉันมองหาส่วนที่คิดว่าน่าจะแอบได้ดีที่สุด และหันไปเห็นตรงม่านกันน้ำที่อยู่ด้านข้างของฝักบัว ตรงนั้นน่าจะเป็นส่วนที่ปลอดภัยที่สุด ผ้าม่านก็พอจะปิดตัวฉันได้มิดพอดี ถึงแม้นว่ามันจะยืนลำบากไปหน่อยก็เถอะ เพราะไอ้ชุดแมวน้ำเวรตะไลนี่แท้ ๆ เลย ที่เหลือก็แค่ภาวนาขออย่าให้เขาเข้ามาใช้ห้องน้ำตอนนี้เลย แต่สงสัยจะไม่ได้ผลแล้ว
                แกร๊ก!!  เสียงประตูห้องน้ำดังขึ้น
                อ๊ายยยย ไอ้บ้าจะเข้ามาทำไมตอนนี้ ><
                พอมองผ่านม่านที่เห็นลาง ๆ ก็เห็นว่าเขาเดินตรงมาที่ฝักบัว อ๊ายยยยย เขารู้เหรอว่าฉันอยู่ตรงนี้  ไม่สิ  ถ้ารู้แล้วเขาจะเปิดฝักบัวทำไม สงสัยจะอาบน้ำ  อ๋อ ก็แค่อาบน้ำ 
                เฮ้ยยย !!อาบน้ำเหรอ อ้ายยย!ทุเรศน่าเกลียดฉันไม่อยากจะเห็นเลยสักนิดหนึ่ง  ก็ยังไม่เห็นนี่หว่า และคงไม่เห็นด้วยเพราะผ้าม่านมันปิดหมด  นี่ฉันคิดอะไรออกไปเนี่ย -_-“ 
                ตอนนี่อาก้าอยู่ห่างกับฉันแค่เพียงก้าวเดียวเท่านั้น น้ำจากฝักบัวไหลนองมาตรงที่ฉันยืนอยู่ โอ๊ยเสียว จะลื่นมาตอนไหนก็ไม่รู้ 
                อยู่ ๆเขาก็ร้องเพลงขึ้นมาเสียเฉย ๆ อาบน้ำไปร้องเพลงไป แหม...อารมณ์สุนทรีย์เน๊อะ  
                “ไอ้เธอมันคือนางแมวยั่วสวาท ไอ้เธอมันคือปีศาจหุ่นเซ็กซี่ เธอกินผู้ชายเป็นอาหาร ...”
                เริ่มมาก็เพลงนางแมวเลยนะ รับรองฉันจะไม่ใส่ชุดที่เป็นแมวเหมียวเด็ดขาด
                “วันเพ็ญเดือนสิบสองน้ำก็นองเต็มตลิ่ง พวกเราทั้งหลาย...”
                =O= เอ่อ...มาแนวไหนเนี่ย นี่มันเข้าพรรษาไม่ใช่ลอยกระทง หลายแนวจริงโว๊ย
                “หยุด หยุด แค่นี้ก่อนในใจผมร้อนแทบทนไม่ไหว จะรักคุณแล้ว..”
                กรี๊ดดดดด! ฉันชอบเพลงนี้ นี่ตั้งใจจะร้องเพลงนี้ให้ฉันหรือเปล่าเนี่ย โอ๊ย ...เขินจัง >///<
                “กระสือกลางวันมันเป็นหญิง ...”
                เอาเข้าไป กลับมาแนวประหลาดอีกแล้วหรอ แต่พูดถึงผีแล้ว อ๊าย ฉันกลัวผีที่สุดเลย
พรึบ!!  อยู่ๆ ไฟก็ดับขึ้นมากระทันหัน
O_o !!!
“กรี๊ดดดดดดดดดดด ผี”ฉันวิ่งออกมาจากหลังผ้าม่าน แต่พื้นมันลื่นไปหน่อย เลยล้มลงไปนอนแอ้งแม้งอยู่กับพื้น แล้วไฟมันก็ติดขึ้นมาซะเฉยๆ  โดยที่ฉันไม่อยากให้มันติดเลยสักนิด
พอไฟสว่างงานก็เข้า เพราะว่าฉันดันนอนหงายอยู่กับพื้น แล้วเขาก็ยืนอยู่บนเหนือหัวฉันพอดี ที่สำคัญเขาไม่ได้ใส่เสื้อผ้า
“อุ๊! O.,O”
“เฮ้ย!” อาก้ารีบคว้าผ้าเช็ดตัวไปปิดทันที แต่มันไม่สายไปหน่อยเหรอ เลือดกำเดาฉันไหลออกมาราวกับเขื่อนแตก โอ๊ยเวียนหัว
“ฉันไม่เห็นอะไรเลยนะ จริงจริ๊งงงงงงง ><”
“ไม่เห็นบ้าอะไรล่ะ มองซะขนาดนั้น หรือจะเถียงว่าไม่ได้มอง มานี่เลยนะ”
ก็อยากจะเถียงนะว่าไม่ได้มองแต่มันก็เห็นไปเต็ม ๆ เลยแหละ
ฉันถูกเขาลากออกมาจากห้องน้ำ และถูกเหวี่ยงขึ้นไปบนเตียงอีกต่อหนึ่ง ก็ไอ้เตียง ที่ฉันอยากนอนในตอนแรกนั้นแหละ แต่ตอนนี้ไม่เอาแล้วกลัวนอนหลับแล้วไม่ได้ตื่น
ตอนนี้เขาอยู่ในสภาพนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียว บนตัวก็มีหยาดน้ำเกาะเต็มไปหมด อ๊ายยยย จะเซ็กซี่เกินไปแล้วน๊า... ยิ่งเห็นเลือดกำเดายิ่งกระฉูดเลอะไปทั่วผ้าปูที่นอน เวียนหัวเป็นบ้าเลย
“เธอเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำฉัน”
“ฉันไม่เอ่อ...ไม่เห็นอะไรจริง ๆ ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น >_<”
“ไม่ได้ถามโว๊ย!ว่าเห็นหรือไม่เห็น ฉันถามว่าเข้าไปทำอะไรในห้องน้ำ”เขาพูดแล้วเดินเข้ามาเขย่าไหล่ฉันอย่าแรง
“อย่าเข้ามาใกล้ฉัน”
พรวด !เลือดกำเดาฉันกระฉูดอย่างแรงจนกระเด็นไปเปรอะตัวเขา โอ๊ยจะเป็นลมอยู่แล้ว
“โธ่โว๊ย!”อาก้าเดินไปหยิบกล่องกระดาษทิชชู่ แล้วเขวี้ยงใสหัวฉันอย่างแรง ตามจริงยื่นให้กันดีๆก็ได้นะ ฉันพยายามห้ามเลือดที่ไหลออกมาจากจมูก แต่พอเงยหน้าขึ้นไปเห็นเขาทีไรเลือดก็ไหลกระฉูดออกมาอยู่ดี เลือดจะหมดตัวอยู่แล้ว
“จะเช็ดอีกนานไหม -_-”
“ก็นานอยู่เหมือนกันถ้านายไม่ไปใส่เสื้อผ้า”
“มันไม่เกี่ยวหรอกว่าฉันจะใส่หรือไม่ใส่เสื้อ มันผิดที่เธอนั้นแหละ โรคจิต แอบดูผู้ชายแก้ผ้าอาบน้ำ”
“ฉันไม่ได้แอบดูนายฉันแค่เดินเข้ามาในห้องเฉยๆ พอนายเข้ามาฉันก็กลัวว่านายจะเอาอะไรมาตีหัวฉัน ฉันก็เลยหนีเข้าไปอยู่ในห้องน้ำ แล้วนายก็เข้ามาเองนะ”
“คิดว่าฉันจะเชื่อคนอย่างเธอหรือไง”เขาพูดอย่างใส่อารมณ์ แล้วเดินเข้ามาใกล้
“อ๊ายยยย ไม่ต้องเข้ามาใกล้ฉัน เดี๋ยวเลือดไม่หยุด”
“โว๊ยยย!ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม เลือดเธอต้องหยุดไหลได้ยินไหม”อาก้าพูดขึ้นมาอย่างอารมณ์เสียแล้วเดินขึ้นมาหยิบของบางอย่างที่โต๊ะข้างเตียง ของที่ว่านั้นก็คือ...
ปืน!!
หยิบปืนมาทำไม๊
“แล้วถ้ามันไม่หายล่ะ”
“ก็แบบนี้ไง”เขาเอาปืนมาจ่อที่หัวฉันทันที  
แง้... อะไรแค่เลือดกำเดาไม่หยุดไหลจะฆ่ากันเลยเหรอ โหดร้ายยยยย T^T
“…1…”
“…2…”
เขาขึ้นนกเสียงดังแกร๊ก  ทำเอาใจหล่นวูบ เขาต้องยิงฉันแน่ ๆ เลยใช่ไหมเนี่ย ทำไมถึงโหดร้ายมากมายขนาดนี้ เล่นเอาฉันทำอะไรไม่ถูก ขนาดจะหลับตายังทำไม่ได้เลย
“…3…”
 เขาเหนี่ยวไกปืนอย่างช้าๆ ทำเอาใจฉันเต้นรัวจนควบคุมไม่ได้ กลัวจนจะขาดใจอยู่แล้ว TOT
“แชะ”
“...”
O_O??
“อ้าว ไหนลูกปืน? ”
“จะเอาไหมล่ะจะได้ใส่ให้”เขาบอกแล้วหันไปค้นลูกปืนที่ลิ้นชักข้างเตียง
“โอ๊ย ไม่ต้อง เกรงใจ ไม่ต้องใจดีขนาดนั้นก็ได้ ถ้าไม่ได้คิดจะยิงจริงๆ แล้วจะมาทำเป็นขู่กันทำไมล่ะเนี่ย”
“ทำไมน่ะหรอ ฉันกำลังช่วยเธออยู่นี่ไง ไม่เคยได้ยินเหรอว่าถ้าคนตกใจมาก ๆ แล้วเลือดกำเดาจะหยุดไหล”
“ไม่เคยอ่ะ”
แต่เลือดหยุดไหลจริงๆด้วยแฮะ แต่ถ้าเป็นไปได้วิธีนี้ไม่เอาอีกแล้วนะเพราะก่อนที่เลือดกำเดาฉันจะหยุดไหลฉันคงฉี่ไหลออกมาซะก่อน
“ถ้าไม่เคยก็ออกไปได้แล้ว รำคาญ ฉันจะแต่งตัว หรือว่าเธอจะอยู่ดู เพราะเธอมันก็โรคจิตอยู่แล้วนี่”
“บ้าเหรอ ฉันไม่ได้โรคจิตซะหน่อย”
ไม่ได้โรคจิตแต่ถ้าให้อยู่ดูจริงๆ ก็ดีเหมือนกันนะ^^
“ไม่ได้โรคจิตก็ออกไปซะทีเถอะ” อาก้าพูดแล้วผลักหัวฉันออกไปนอกห้อง พร้อบกับเตรียมจะปิดประตูใส่หน้า แต่ฉันเอามือดันประตูเอาไว้ก่อน
“เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะขอ”
“อะไร จะขอให้ฉันปิดเรื่องนี้เป็นความลับล่ะสิ ฝันไปเถอะ ฉันจะเอาไปบอกคนอื่นให้หมดเลยว่าเธอน่ะมันเป็นผู้หญิงโรคจิต หื่นกาม ลามก ^^”
“เปล่าฉันไม่ได้หมาย ความถึงเรื่องนั้น นายจะไปบอกใครก็เรื่องของนายเถอะ แต่ฉันจะบอกว่า ฉันหิวข้าวมากเลย ขอข้าวฉันกินหน่อยน๊า”ฉันเดินไปเขย่าแขนอาก้า
“โว๊ย! ยัยบ้า ออกไปเลยไป๊”
“แต่ฉันหิวข้าวนี่ หิวข้าว หิวข้าว หิวข้าว ”พูดไปก็ลงไปนอนดิ้นกับพื้นเหมือนแมวน้ำถูกรถทับ สร้งความรำคาญแก่อาก้าเป็นอย่างมาก
“เออ รู้แล้ว เดี๋ยวให้ไอ้คิล มันเอาไปให้ น่ารำคาญจริงเว้ย”
 
ฉันพาตัวเองคลานกลับมาที่กรง ชุดแมวน้ำที่ฉันใส่ตอนนี้มันเลอะเลือดไปหมดเลย ยังกับไปทำสงครามกับใครมาแน่ะ
รอประมาณ 15นาที คิลก็เดินถือถาดอาหาร ที่มีฝาครอบเข้ามา แหมหรูเหมือนภัตรคาร 5ดาวเลยนะเนี่ย จะว่าไปแล้ว อาก้าก็ใจดีเหมือนกันนะ หน้าตาก็ดีแถมหุ่นก็ยังดีอีก อ๊ายยยนี่ฉันคิดอะไรของฉันวะ
“คุณอาก้าบอกว่าให้ทานให้หมดด้วยนะครับ”
“แน่นอนอยู่แล้วฉันจะกินให้ไม่เหลือเลย”ฉันเปิดฝาที่ครอบจานอาหารออก
O_O;
หงะ!
“ข้าวกับพริกป่น”
“ครับ ข้าวกับพริกป่นนั่นแหละถูกแล้ว ทานให้หมดนะครับ เพราะถ้าคุณทานไม่หมดผมจะต้องโดนคุณอาก้าเล่นงานเอาได้”
ใช้สมองส่วนไหนคิดวะเอาข้าวกับพริกป่นมาให้กินเนี่ยนะ ขนาดหมามันยังไม่กินเลยแล้วคนมันจะไปกินได้ยังไง
“จะบ้าเหรอใครจะกินเข้าไปได้ ข้าวกับพริกป่นเนี่ยนะ แถมไม่ใช่พริกป่นธรรมดาด้วย นี่มันโคตรพริกป่นเลยด้วยซ้ำไป บอกเจ้านายปัญญาอ่อนของนายเลยนะว่าฉัน... ”
“ว่าอะไร”อาก้าที่ไม่รู้ว่าโผล่มาตั้งแต่เมื่อไร สวนขึ้นมาทันที ก่อนจะโบกมือไล่คิลให้ออกจากห้องไป       อ้าววววว แล้วอย่างนี้ถ้ามีเรื่องกันแล้วใครจะเป็นคนช่วยฉันล่ะเนี่ย
“เฮ้ย! เดี๋ยวอย่าพึ่งไป พาฉันไปด้วยสิ”ฉันจะลุกขึ้นวิ่งตามคิลไป แต่โดนเขากดไหล่ใว้ให้นั่งอยู่กับที่
“ไม่ต้องเลยมานั่งกินข้าวของเธอไปให้หมด”
“ฉันไม่กิน”
“กิน ! ”
“ไม่กิน”
“เธอต้องกิน เพราะเธอเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าจะกิน”
“ฉันบอกว่าจะกินข้าว แต่ไม่ได้บอกซะหน่อยว่าจะกินข้าวกับพริกป่น”
“เธอจะกินหรือไม่กิน”
“ไม่ แล้วถ้านายบังคับให้ฉันกิน ฉันจะ... เอ่อ จะบอกความลับของนายให้หมดเลย”
“ความลับอะไร”เขายืนกอดอกถามอย่างคาดคั้น แล้วทำไมต้องมาคาดคั้นฉันด้วยนี่
“ก็ความลับที่ว่านาย ตามจริงไม่ได้โหดดิบเถื่อน ก็แค่แกล้งเล่นละคร แล้วนายมันก็ปัญญาอ่อน ร้องเพลงก็ปัญญาอ่อน เสียงห่วยอีกต่างหาก ซื่อบื้อ โง่ งี่เง่า เลวทรามต่ำช้า หุ่นก็ไม่ดี ไปตายซะ ! ”ฉันใส่รัวเป็นชุด แต่อาก้าก็ยังคงยืนเฉยไม่ได้พูดอะไร มาแปลกวุ้ย ไอ้ที่ฉันพูดไปทุกอย่างนั้น มันเป็นความจริงเกือบทั้งหมดนะ ยกเว้นเรื่องหุ่นอาก้า อ๊ากกกก นึกแล้วเลือกกำเดาจะไหล ><
“แล้วไง? แล้วไงน่ะเหรอ ฉันก็จะเอาความลับทั้งหมดนี้ไปบอกกับทุกคนให้หมดเลย ทุกคนจะได้ล้อนาย และก็กิ๊ว ๆ นายไง 555+ ^O^”
ไม่กลัวให้มันรู้ไป
“ก็ไปบอกสิ”
อ้าวววว หมดสนุกเลยไหงไม่กลัวกันบ้างเลยว๊า...
“เฮ้ยง่ายขนาดนั้นเลย นายไม่กลัวคนอื่นกิ๊ว ๆ นายหรอไง”
“มาก๊งมากิ๊วบ้าบออะไรปัญญาอ่อนสิ้นดี ถ้าเธออยากบอกนักก็ไปบอกสิ ไปบอกให้หมดเลยนะ แต่อย่าหวังเลยว่าจะมีใครเขาเชื่อเธอ ช่างเถอะ ยังไงซะเธอก็ไม่มีวันที่จะไปบอกใครอยู่ดี”
“ทำไมล่ะ?”
โพล๊ะ!!
แทนที่ฉันจะได้รับคำตอบ กลับกลายเป็นฉันได้ข้าวจากในจานเทมาเต็มหัวแทน พริกป่นนี้ร่วงใส่ตาจนฉันมองอะไรไม่เห็นไปหมด ยังไม่ทันที่จะได้บริหารปอด โดยการแหกปากโวยวาย เขาก็ขึ้นมาคร่อมทับฉันไว้ แล้วเศษข้าวและพริกป่นที่ร่วงตามพื้น อัดเข้ามาในปากฉันเต็ม ๆ
“เธอบอกว่าฉันไม่ได้โหดใช่ไหม ใช่ฉันไม่ได้โหดหรอก ที่ฉันทำไปทั้งหมดน่ะ ฉันเพียงแค่เล่นละคร”
เขาพูดเสร็จก็อัดข้าวเข้ามาในปากฉันอีกครั้ง ใช่นายมันไม่ได้โหด แต่อย่างนายเขาเรียกว่าอำมหิต
อ๊ายยยยย!แสบเข้าไปถึงทรวง
“เห็นไหมนี่ไงฉันกำลังเล่นละครกับเธออยู่”
มันช่างเป็นละครที่แสดงได้สมจริงสมจังมากมาย
แต่แค่เอาข้าวยัดปากฉันอาก้าคงยังไม่หนำใจพอ เขาเลยเอาข้าวที่เก็บได้มาขยี้ที่หน้าฉันแทน เข้าทั้ง หู ตา จมูก ปาก แทบจะเรียกได้ว่าทุกรูขุมขนเลยหละ
“กรี๊ดดดด พอ อุ๊บ!”
“ไม่ ... อุ๊บ! ”
“ไอ้โรค อุ๊บ! ”
ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบเลยสักคำ ไอ้โรคจิตนั้นก็เอาข้าว ทั้งยัดใส่ปาก ขยี้และขยำบนหน้าฉันจนแสบไปหมดทั้งหน้า จมูกฉันก็เต็มไปด้วยข้าวและพริกป่นสรุปแล้วไม่มีส่วนไหนของหน้าฉันเลยที่ไม่แสบ ยิ่งตอนนี้ตาฉันก็ลืมไม่ขึ้นเลยด้วยซ้ำ ไอ้คนใจร้าย
“เธอต้องรับผิดชอบ ที่เธอทำให้มือฉันแสบไปหมดนี่”พอพูดเสร็จก็เอาจานมาโขกหัวฉันทันที
อ๊ายยยยย เดี๋ยวหัวแตก ฉันเชื่อแล้วว่านายโหดจริง โหดร้ายทารุณมากอยากรู้ว่ามาทำกันทำไม สุดท้ายแล้วหัวฉันก็แตกอยู่ดี หัวแตกอีกแล้ว เย้~หัวแตกครั้งที่สองในรอบสองวัน แล้วฉันจะดีใจทำไมเนี่ย -_-
“เธอเป็นไงบ้าง” เสียงอาก้าถามขึ้นมาอย่างเป็นห่วงเป็นใย หลังจากที่ปู้ยี้ปู้ยำฉันด้วยข้าวกับพริกป่นจนชอกช้ำยับเยิน
โหย ทำกันขนาดนี้ยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ
“ฉันเหมือนคนกำลังจะตายที่กำลังจะขาดอากาศจะหายใจ”
“ดีงั้นฉันจะช่วยให้เธอตายเร็วขึ้นแล้วกันจะได้ไม่ทรมาน”
“อ๊ายไม่เอาแล้ว”ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาจะทำอะไรต่อ เพราะว่าตาฉันตอนนี้มันมองอะไรไม่เห็นเลยสักนิด เลยพยายามปัดมือของเขาออกไปจากแถวแถวหน้าฉันก่อน เดี๋ยวตายไปแล้วศพไม่สวยล่ะแย่เลย
“ว๊ายอาก้า ทำอะไรน่ะลูก!“
นี่เสียงคุณเจนนี่หว่า มีคนมาช่วยแล้วเย๊เย~หวังว่าคงไม่ได้มาช่วยซ้ำเติมนะ
 
“เสร็จแล้วจ้า”คุณเจนพูดหลังจากทำแผลฉันเสร็จ แผลหัวแตกน่ะไม่เท่าไรหรอกนะ ชิวชิว แต่ไอ้ที่โดนพริกป่นไปน่ะสิ ทำให้ฉันทั้งบวมแดงแสบร้อน หน้าพังไม่มีชิ้นดี ขนาดอาบน้ำเปลี่ยชุดเป็นชุดลูกเจี๊ยบแล้วยังไม่หายเลย
“ขอบคุณมากนะคะ ถ้าคุณไม่เข้ามาฉันคงตายไปแล้วล่ะ -/|\-”
“คงงั้นมั้งจ๊ะ แต่อย่าไปโกรธอาก้าเขาเลยนะ จริง ๆ แล้วเขาไม่ใช่คนโหดร้ายหรอก”
“เขาไม่ได้โหดร้านหรอกค่ะ แต่เขาอำมหิตต่างหาก”
“แหมไปว่าเขาทำไมเขาออกจะเก่ง เป็นแชมป์ตั้งหลายอย่าง ทั้งฟันดาบ ยูโด คาราเต้ เทควันโด้ ชกมวย อีกสาระพัดเลยนะ”
โหยยย มีแต่กีฬาเถื่อน ๆ ทั้งนั้นเลย ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกจะได้ไม่ต้องไปต่อกรกับไอ้โหดนี่ แล้วคนอื่นนี่เถื่อนแบบนี้ด้วยหรือเปล่า
“พวกนั้นเขาเป็นพี่น้องกันด้วยหรือเปล่าคะ”
“อ่อใช่ เขาเป็นฝาแฝดกันจ้ะ อาก้าเป็นคนโต นิวเคลียร์ ไรเฟิล และทอลฟา รองกันมา สี่คนนี้เขาดังมากเลยรู้ไหม”
“ดังทางเสื่อมเสียล่ะสิไม่ว่า อย่างเช่นไปฆ่าใครเขาตามหมกป่าทำนองนั้น”
“อันนั้นก็มีบ้างแต่อันที่ดีก็มี อย่างไรเฟิลนี่ก็ดังไปทางด้านแข่งรถ เขาชอบความเร็วมากเลยนะ คนขับรถคนไหนขับรถช้าไม่ถูกใจเขา เขาก็ไล่ออกไปหมด ไล่ออกเป็นร้อย ๆ คนได้แล้วมั้ง แล้วก็เจ้าชู้ วันๆ มีผู้หญิงมาล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด”
แน่ใจหรอว่านั่นเป็นส่วนดี
“แล้วนิวเคลียร์ล่ะคะ”
“นิวเคลียร์เหรอจ๊ะ ก็เกือบจะเป็นคนที่ปรกติที่สุดในบ้านนะ เขาเป็นแชมป์ ยิงปืน ยิงธนู ประมาณนั้นแหละ แล้วก็รู้สึกว่าจะชอบการพนันมากเลย ขนาดมะยมออกลูกกี่ลูกยังเอามาพนันกันได้เลย แต่ก็แปลกเพราะส่วนมากที่เขาทายจะถูกตลอด แต่ข้อเสียน่ะก็คือ เขาไม่ชอบให้ใครมาท้าอย่างมาก ตามจริงแล้วก็พวกบ้าจี้นั่นแหละ ใครท้าหรือยุให้ทำอะไรก็ทำหมด อ้อ..เมื่อประมาณต้นปี อาก้าเขาท้าให้นิวเคลียร์กระโดดตัดหน้ารถบรรทุก อันนี้หนักหน่อย เข้าไปนอนโรงพยาบาลสามสี่เดือน ส่วนอาก้าก็โดนพ่อเขาโกรธมากแต่ไม่เห็นจะสำนึกเลย รู้สึกว่าจะตามไปท้าให้นิวเคลียร์กระโดดหน้าต่างโรงพยาบาลชั้นสี่อีกนะ แต่ว่าโชคดีที่ไรเฟิลกับทอลฟาเขาเข้าไปเห็นเสียก่อน เลยรอดมาได้”
“มิน่าล่ะเมื่อกลางวันที่นิวเคลียร์เอาไม้มาตีหัวฉัน เพราะอาก้านี่เอง”
“อันนั้นไม่แปลกหรอกจ๊ะ เป็นเรื่องปรกติ อาก้าเขาฉลาดมากเลย เขาสามารถทำให้อีกฝ่ายเจ็บตัวได้เสมอไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม แล้วก็ชอบความรุนแรง เดี๋ยวไปตีกับคนโน้นที คนนี้ที แต่ว่ายังไม่เคยเห็นแพ้ใครเลยนะ แถมยังเป็นแชมป์ตั้งหลายอย่างที่บอกไป เมื่อวันก่อนเอาไม้เบสบอลไปตีขาคนรับใช้จนขาหัก เพราะว่าโดนคนรับใช้เหยียบเท้า แล้วยังไปทะเลาะกับคนข้างนอก ถอนฟันเขามาซะเกลี้ยงเลย โอ๊ยให้ฉันเล่าวันเดียวคงไม่หมดหรอก ส่วนข้อดีเหรอเอ่อ...ก็ยังไม่เห็นนะ อาจจะเป็นอยู่ด้วยแล้วปลอดภัยมั้งจ๊ะ”
ปลอดภัยจากคนอื่นแต่ไม่ปลอดภัยจากมันล่ะสิไม่ว่า คนอะไรเถื่อนดิบได้ใจ
“แล้วทอลฟาหละคะ”
“ทอลฟาเขาเป็นเด็กที่แปลกที่สุดในบ้านแล้วนะ เหมือนกับว่าเป็นส่วนผสมระหว่างไรเฟิลกับอาก้า บ้าผู้หญิงเหมือนไรเฟิล แต่หัวรุนแรงเหมือนอาก้า แล้วนิสัยส่วนตัวของเขาเองเป็นคนสุภาพแล้วก็พูดตรง พอมารวมกันมันเลยแปลกๆ แต่ก็มีข้อดีคือเขาเล่นดนตรีเก่งมาก  เล่นได้เยอะแยะไปหมด ทั้งกีต้าร์ กลอง เปียโน ไวโอลิน นับไม่ถ้วนเลย และที่สำคัญทุกๆคนที่ฉันบอกไม่ชอบโดนขัดใจเพราะฉะนั้นห้ามขัดใจเด็ดขาด คงเข้าใจนะจ๊ะ”
“บอกช้าไปแล้ว ฉันโดนไปทุกรูปแบบแล้วหละคะ”
“งั้นก็คงช้าไปจริงๆด้วย โอ๊ะ ! ตายจริงฉันลืมแนะนำตัวไปเลยคุยกันมาต้องนาน ฉันชื่อเจนนะจ๊ะ เรียกน้าเจนก็ได้ เป็นเพื่อนกับพ่อของพวกเซเลบ”
“ค่ะ น้าเจน”
นึกว่าเป็นกิ๊กของทอลฟาซะอีก
“หนูชื่อมอมแมมใช่ไหมจ๊ะ ทอลฟาเขาบอกน้ามา”
“ค่ะ ขอบคุณมากเลยนะคะ เรื่องเมื่อตอนเย็น แล้วก็ที่คุณช่วยทำแผลให้ฉันด้วย คุณใจดีมากๆเลย”
“ไม่เป็นไร ขอบคุณนะจ๊ะที่ชม ^^ ”
จู่ประตูห้อง (กรง) ก็เปิดขึ้น โดยคนเปิดก็คือไรเฟิล เขาเดินเข้ามาในห้องแล้วเหลือบตามามองฉันนิดหน่อย ทำท่าเหมือนแปลกใจ ก็จะไม่แปลกได้ไงสภาพฉันตอนนี้เหมือนคนซะที่ไหนหละ หัวก็แตกหน้าก็บวมเห่อแดงไปทั้งหน้า ไม่แปลกใจก็แปลกแล้ว
แต่เขาก็เลิกสนใจฉัน แล้วหันไปคุยกับน้าเจนแทน
“คุณน้า ถ้าจะกลับบ้านก็ให้ผมขับรถไปส่งนะ พ่อเขาสั่งมามันดึกแล้วด้วย”
“จ้า....น้ากลับก่อนนะจ๊ะมอมแมม ไว้จะมาหาใหม่“ น้าเจนหันมาโบกมือบ๊ายบายฉันนิดหน่อย
“บ๊ายบายค่ะ”ถ้าฉันไม่ตายไปซะก่อนก็อาจจะได้เจอนะ แต่กลับบ้านกับไรเฟิลเนี่ยนะ จะปลอดภัยไหมเนี่ย มีหวังได้ลงทางด่วนสายยมโลกไปก่อนแน่เลย 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1
อัพต่อเร็วๆ เน้อ อยากอ่านมากกกกกกกกกกกกกก ><
จากคุณ goldens_kingdom/(goldens_kingdom) อัพเดตเมื่อ 09/06/2556 11:34:39
ความคิดเห็นที่ 2

เมื่อรัยตอน ที่ 11 จะมาอ่าคร๊ รอติดตามชมยุนร่

จากคุณ Inam/(Inam) อัพเดตเมื่อ 20/05/2556 20:27:07
ความคิดเห็นที่ 3
อ่านเอง ฮาเอง เขียนเอง เม้นเอง...เอ๊ะ! ยังไงเนี่ย สรุปคืออยากขอบคุณมิตรรักเเฟนเพลง(อันหลังไม่เกี่ยว) ที่ทนลำบากตรากตรำอ่านมาจนถึงตอนที่10 ทั่งที่ออเทอร์ เขียนผิดเยอะมว๊าก เเละนิยายปัญญาอ่อนสุดๆ กราบขออภัยไว้นะที่นี้ ติได้ ชมได้(อย่ามากเดี๋ยวเหลิง) รอพบกับตอนที่ 11 ได้เร็วๆ นี้ เเต่ไม่เร็วมากนะ.... เเล้วจะพูดเพื่อ? Enjoyyy :)
จากคุณ k.c.elly elly/(chayarun) อัพเดตเมื่อ 04/05/2556 04:27:54
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 182 ท่าน

Line PM