Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
จำยอมหัวใจยัยเผด็จการ
ญาดากร
ตอนที่ 1
1
28/12/2554 20:28:21
345
เนื้อเรื่อง
“นี่ ฉันถามพี่เป็นครั้งสุดท้ายว่า พี่จะแต่งงานกับฉันไหม” ซาริ สาวลูกครึ่งไทยเกาหลี  รูปร่างสมส่วนมือสองข้างเท้าสะเอว กระโดดยืนบนม้าหินอ่อนริมแม่น้ำเพื่อที่จะได้สูงเท่ากับชายหนุ่ม ที่ตอนนี้ทำหน้านิ่วคิ้วขมวด ยกแขนขึ้นกอดอก ชายหนุ่มคือภูตะวัน ชายหน้าตาคมสัน คิ้วดำได้รูป ริมฝีปากที่สวยรับกับจมูกที่โด่งรับใบหน้า ภายใต้เลื้อสูท ยังไม่สามารถปกปิดรูปร่างของคนที่ชอบออกกำลังกาย เขาอดที่จะหันหน้ากลับมามอง ยัยตัวแสบไม่ได้ ซาริเป็นเพียงเด็ก ม ต้นที่คอยวิ่งตามตั้งแต่ที่เขาเริ่มเข้าเรียน ม ปลายปีแรก จนตอนนี้ใกล้จะจบปริญญาเหลืออีกแค่ไม่กี่เดือน และหลังจากจบเขาจะต้องเดินทางไปเรียนต่อที่ญี่ปุ่นเพื่อมาสานต่อธุรกิจของครอบครัว “เอาเวลาไปคิดเรื่องเรียนต่อมหาลัยดีกว่าไหม” ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบๆ หญิงสาวได้แต่กลืนก้อนแข็งที่รู้สึกเหมือนมันจุกอยู่ตรงกลางหน้าอก ใช่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เป็นผู้ชายที่หล่อนวิ่งตามตั้งแต่เด็กด้วยที่ชอบตรงใบหน้า ดวงตา และยิ่งนับวันก็ยิ่งหลงใหล ไม่ว่าภูตะวันจะไปที่ใดจะต้องมีร่างบางอยู่ไม่ไกล ตอนนี้ซาริโตเป็นสาวแล้วแม้จะเป็นแค่สาวม.ปลายแต่อีกไม่นานก็จะเป็นสาวมหาลัยและต่อไปจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีก นี่พี่ภูก็จะต้องไปเรียนต่อต่างประเทศอีก “พี่อาจคิดว่าฉันเป็นเด็กแต่ฉันโตแล้ว สูงขึ้น เข้าสังคมเป็นและ และ……” หล่อนแทบตะโกนสุดเสียง “และก็ยังเป็นเด็กน้อยที่คอยวิ่งตามพี่ชายหรอค่ะ น้องซาริ” เสียงใสดังมากพอที่จะทำให้ ภูตะวันและซาริ หันกลับไปมองทางต้นเสียงได้ “ฉันจะไม่สนใจเสียงนกเสียงกา” ซาริหันหน้ามาหาภูตะวันเช่นเดิม “นี่ ถึงเธอจะมองฉันยังไงฉันไม่สนแต่สำหรับภู ฉันคือคนสำคัญ”เสียงแววดาวตะโกนแข่งกับซานิ “พี่จะตอบฉันได้รึยัง จะแต่งงานกับฉันไหมถ้าพี่ตกลงฉันจะรอ” ซาริยังดันทุรังที่จะถามไม่สนใจเสียงแววดาวแม้สักนิด แม้ในใจลึกๆจะเจ็บแปลบๆอยู่ก็ตาม “นี่ ยายซาริ” เฮ้อฉันชักจะหมดความอดทนกับเสียงยายรุ่นพี่คนนี้จริงๆนะ ซาริปรายตาหันกลับไปมอง “หยุดซะทีได้ไหมพี่แวว” เอ๊ะนั่นมันแหวนนี่นา แววดาวชูนิ้วนางข้างซ้ายขึ้น “เห็นรึยังซาริ ว่าใครสำคัญ” เสียงแววดาวเย้ยหยันเต็มที่ ซาริได้แต่หันหน้ากลับไปที่ภูตะวันช้าๆ “นี่มันอะไรกัน พี่บอกฉันมาเลยดีกว่า” ซาริมองที่ชายหนุ่มโดยที่กลั้นน้ำตาเอาไว้ “ก็อย่างที่เห็น มันคือเหตุผลที่พี่สัญญากับซาริไม่ได้ ว่าจะแต่งงานด้วยได้ พี่มีคู่หมั้นแล้ว” ซาริส่ายหน้า “ไม่จริง พี่โกหก” ภูตะวันเองก็จนใจเพราะรู้อยู่แล้วว่าซาริคงรับไม่ได้ เขาไม่ได้โกหก เค้าหมั้นกับแววดาวจริงตามที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายขอร้อง “พี่รักพี่แววหรอ”เสียงที่พยายามจะไม่ให้สั่นก็ยิ่งจะแย่ “นี่จะรักหรือไม่รัก มันก็ไม่เกี่ยวกับเธอนะ ภูเป็นคู่หมั้นของฉันและเธอก็ควรจะไปได้แล้ว”แววดาวเดินมายืนข้างภูตะวันพร้อมกอดแขนชายหนุ่มแน่น ซาริยิ่งมองก็ยิ่งเจ็บปวด คู่หมั้นหรอ กอดแขนด้วย ไม่จูบกันซะเลยละ ซาริพยายามกลั้นน้ำตาไว้ “ฉันขอถามพี่เป็นครั้งสุดท้ายแล้วจะไป พี่รักฉันบ้างไหม” แม้จะมีแววดาวยืนอยู่ใกล้แค่ไหน แต่สายตาที่ภูตะวันและซาริมองกันคู่นั้นก็เหมือนเวลาหยุดเคลื่อนไหวโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ “ซาริ พี่เห็นเราเป็นแค่น้องสาว จริงๆ”  ตุ๊บ...เสียงหมัดกระทบกับใบหน้าของภูตะวันดังชัดเจน “ว๊าย ภูเป็นอะไรมากรึป่าวค่ะ” แววดาวพยุงภูตะวันยืน “อาฉี หยุดนะ” อาฉีคือพี่เลี้ยงของซาริ ชายหนุ่มหน้าตาสะอาดหมดจดหล่อบาดใจสาวๆรูปร่างที่ไม่ได้เปรียบเสียเปรียบกับภูตะวันเท่าไรนัก  “แต่มันทำให้คุณหนูเสียใจ” ซาริหันไปมองภูตะวันด้วยสายตาที่มองไม่ออก ทั้งรัก ทั้งเจ็บ ทั้งเป็นห่วง นี่ฉันเป็นอะไรมากรึป่าว คนเราจะมีหลายๆอารมณ์ขนาดนี้ในเวลาเดียวกันได้จริงๆหรอ “กลับ” ซาริโยนเป้ให้อาฉี พร้อมกระโดดลงจากม้าหินอ่อน “วันนี้โปรแกรมเรียนอะไรบ้าง” ซาริเดินออกห่างจากภูตะวันเรื่อยๆ “ซาริ เดี๋ยว”เสียงภูตะวันวิ่งตาม “ฉันจะไม่รอพี่ฉันสัญญา” ซาริหันหน้ากลับไปมองภูตะวันช้าๆแววตาเย็นชาอย่างชัดเจน แต่พอหันหน้ากลับมาเท่านั้นน้ำตาที่ไม่เคยแม้จะไหลไม่ว่าจะถูกทำโทษหนักแค่ไหน แต่กับครั้งนี้แทบจะกลั้นไม่อยู่จริงๆ ทำไมมันเจ็บแบบนี้นะที่หัวใจ ซาริได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ “อย่าให้น้ำตาไหลนะครับคุณหนูน้ำตาของคุณหนูมีค่ายิ่งกว่าทอง” เสียงอาฉีพูดจากด้านหลัง “อือ รู้แล้ว”ซานิรู้ดีว่าน้ำตามีไว้สำหรับคนแพ้เท่านั้นและคนอย่างซาริ ไม่เคยสะกดคำว่า แพ้....
ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 278 ท่าน

Line PM