Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Handsome celeb ผมหล่อนะครับแล้วคุณจะรักแบบไม่ทันตั้งตัว(จบเเล้วจ้า)
Ma belle
By Surprise!
6
21/10/2554 14:31:44
1838
เนื้อเรื่อง
 

5
By Surprise!


ฉันตื่นขึ้นมาก็พบว่าตัวเองยังนอนอยู่ที่ห้องไรเฟิลเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมก็คือปากที่บวมเจ่อออกมากับหัวที่มีผ้าพันแผลพันไว้รอบๆ หวังว่าตอนที่โดนกระแทกดั้งฉันจะไม่ยุบนะ ไรเฟิลนะไรเฟิลทำกันมาได้

แอ๊ด~
เสียงประตูห้องดังขึ้นและคนที่เปิดเข้ามาก็คือไรเฟิล พอรู้อย่างนี้แล้วฉันเลยแกล้งหลับต่อดีกว่าเพราะยังไม่อยากตื่นขึ้นมาเจอหน้าเขาตอนนี้ บวกกับนานๆ ทีจะได้นอนบนเตียงนุ่มๆ
“ตื่นแล้วหรอมอมแมม”
“ยังไม่ตื่น”
ว๊ายยยยย!แล้วฉันจะไปตอบเขาทำไมวะเนี่ยอย่างนี้เขาก็รู้น่ะสิว่าแกล้งหลับ
“ยังไม่ตื่นหรอ”
“...”
“จะตื่นไหมมอมแมม”
“ถ้าไม่ตื่นปล้ำนะ”
ได้ยินแค่นั้นแหละฉันรีบกระเด้งดึ้งขึ้นมานั่งทันที สภาพแบบนี้ยังจะทำกันลงอีกนะ -_-;
“ฉันตื่นแล้ว”
“เป็นยังไงบ้าง”ไรเฟิลถามด้วยความเป็นห่วงเป็นไย เล่นเอาใจสั่นนิดๆ นะ นานทีปีหนจะมีคนหล่อๆ มาเป็นห่วง
“ถามมาได้ว่าเป็นยังไงบ้าง ก็ปากแตก หัวแตก เป็นไข้ตัวร้อน นอนไม่หลับ กระสับกระส่าย ทุรนทุรายใกล้ตายทุกขณะ พอใจรึยัง”
“เธอเป็นมากขนาดนั้นเลยหรอ”
“ใช่! “
“ถ้าเป็นอย่างนั้นให้ฉันปล้ำเธอนะจะได้หาย ^^ “
ตำราบ้านไหนเขารักษากันแบบนี้บ้างวะ
“ไม่ต้องหรอกฉันเกรงใจแล้วก็ไม่ได้เป็นอะไรมากมาย แค่ปากเจ่อ หัวแตกแล้วก็ระบมไปทั้งตัวเท่านั้นเอง เดี๋ยวก็หาย”
“ฉันขอโทษน๊า *O* “ไรเฟิลทำตาหวานปิ้งๆ เหมือนเด็กร้องขอโทษเวลาทำผิด
กรี๊ดดดดดดดดดด! น่ารักเป็นบ้าเลย แต่ถึงยังไงก็ต้องเล่นตัวสักหน่อย
“ฉันไม่ยกโทษให้”
“งั้นฉันปล้ำนะ”
“แหมมมมฉันหายโกรธตั้งนานแล้วหละ ^^; “
ไอ้บ้า โรคจิต หื่นกามอะไรๆ ก็จะปล้ำลูกเดียว
“งั้นหรอ...ฉันเตรียมของโปรดของเธอไว้ให้ด้วยนะ”
“ห๊า...จริงดิ นายรู้ด้วยหรอว่าของโปรดฉันคืออะไร O_O++”
“รู้สิ คุณจันร์ขึ้นอืดเอาเข้ามาให้หน่อย” ไรเฟิลหันไปสั่งคุณจันทร์เจ้าฉายที่ยืนอยู่นอกห้อง คุณจันทร์ก็เดินเข็นรถที่มีจานอาหารฝาครอบสีเงินเข้ามาในห้อง
อ๊ายยยยย! ได้กินอาหารบนเตียงด้วยเรา ยังกับเจ้าหญิงแน่ะ
“เอ่อ...คุณไรเฟิลคะ ดิฉันชื่อจันทร์เจ้าฉายนะคะไม่ใช่จันทร์ขึ้นอืด T^T “คุณจันทร์เจ้าฉายรีบท้วงเรื่องชื่อทันที แต่ไรเฟิลก็ไม่เห็นจะสนใจเลยสักนิด
“ก็ไปเปลี่ยนซะสิ ฉันเรียกอะไรเธอก็ชื่อนั้นแหละ”
เอาแต่ใจชะมัด แต่ก็แอบสะใจอยู่นิดๆ เหมือนกันนะโดนซะบ้างเถอะคุณจันทร์ขึ้นอืด
ไรเฟิลยกถาดอาหารมาวางไว้ตรงหน้าฉันแล้วเปิดออก
O_o!!
“รีบกินซะสิเดี๋ยวเย็นหมดนะ”
ฉันมองหน้าไรเฟิลกับของในจานไปมา นั้นมันไม่น่าจะใช่ของที่ฉันจะกินได้นะ
“เออ...ไอ้เหลื่องๆ ที่อยู่ในจานนั้นมันอุนจิไม่ใช่หรอ?”
(^_^)(_ _)(^_^)
“ไอ้บ้า! แล้วฉันจะกินเข้าไปได้ยังไงเล่า ฉันไม่ใช่หมานะจะได้กินอึ”
“แต่มันเป็นของโปรดเธอไม่ใช่หรอ”
“ใช่ก็บ้าแล้ว”
ให้ตายเหอะ ฉันไม่อยากจะเห็นไอ้ก้อนเหลืองๆ น้ำเยิ้มๆ ในจานแบบนั้นเลยสักนิด แหวะ!อยากอ้วก
“เธอจะกินไหม”เขาถามน้ำเสียงคาดคั้น
“ไม่กิน! ”
“เธอต้องกิน”ไรเฟิลพูดพลางผลักจานมาไว้ตรงหน้าฉัน แต่ฉันก็ผลักออกอยู่ดี
“ฉันไม่กิน“
ใครที่ไหนจะบ้ากินอึวะ แต่ฉันก็เคยกินมาครั้งหนึ่งแล้วนี่หว่า เอาเป็นว่าเราลืมความทรงจำอันแสนโหดร้ายนั้นไปดีกว่านะ
“กิน! “
“ไม่กิ๊นนนนนน (>_< )( >_<)(>_< ) “ฉันพูดพลางปัดจานลอยหวือกระเด็นไปตกอยู่บนหัวคุณจัทร์ (ขึ้นอืด)
โพล๊ะ!
อาหารสุดพิเศษในจานตกลงกลางหัวคุณเธอก่อนที่มันจะไหลย้อยลงมาตามใบหน้า ช่างเป็นภาพที่น่าสยดสยองมากมายเห็นครั้งเดียวแล้วขออย่าให้เห็นอีกเลยสาธุ
“โอ๊ะโหยว~คุณจันทร์กลายเป็นปีศาจหัวอุนจิสุดสยองไปแล้ว”
“จริงด้วย เธอนี่ก็เข้าใจเรียกดีนะมอมแมม ^^ “
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด! มอมแมมฉันจะหักเงินเดือนเธอ >O< “
แง้...ฉันผิดตรงไหน มาหักเงินเดือนกันอีกแย้ววววววว TOT
  

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 209 ท่าน

Line PM