Guest   
 
Username:
Password:




 


  
 



 
อ่านเรื่อง
Chocolate Chip -แพ้ใจ นายประธานที่รัก :: Eps06 อัพให้แล้วนะค่เม้น & โหวต [100%]
Unchun Skaw
# Eps04 : คำสารภาพ [100%] อัพแล้วนะค่ะ T T'
5
25/12/2554 16:51:56
654
เนื้อเรื่อง

 

  บทที่ 4

คำขอร้อง   



       " ลงไปได้  ถึงโรงเรียนแล้ว "  เสียงของซีดังขึ้น นี้มันคล้ายๆ ว่าเขาไล่ฉันเลยนะ TT' อะไรกัน ขับรถเร็วเป็นบ้าเลย !! วันนั้นยังขับดีนี้นา วันนี้ผีเข้าหรือไงกันเนี่ยย

    

     ฉันรีบเปิดประตูรถออไปทันที  แต่ว่ากลับโดนมือของเขาดึงไว้ !!

     

        " ปล่อยสิ ฉันจะเข้าโรงเรียน - -+

    

       " ไม่คิดจะขอบคุณหน่อยหรอ "  อะไรนะ ?! ดึงแขนไว้แค่นี้เองหรอ บ้าที่สุด  -^-

      

       " ขอบคุณ " ฉันพูดเสียงกวนประสาทกลับไป ก็มันแน่อยู่แล้วขับรถแบบนี้ ฆ่าฉันเลยจะง่ายกว่ามั้ย !   ฉันเกลียดความเร็วที่สุด !  

      

        แต่เขานี้สิไม่ปล่อยมือฉันแถมยังจับแรงขึ้นด้วย บ้าที่สุดดีที่ใกล้เข้าแถวแล้วเลยไม่มีพวกนักเรียน อยู่ที่โรงรถกันมาก ไม่งั้นพวกเขาต้องเข้าใจผิดแน่  ถึงนายนี้จะงี่เง่าแต่ก็มีแฟนคลับเยอะไปหมด  ฉันยังไม่อยากโดนรุมตบตายศพไม่สวย -*-

 

      " อะไรอีก ?! " ฉันถาม

    

    " พูดดีๆ หน่อย "

 

     " ขอบคุณมากนะค่ะ คุณประธานซีสุดหล่อ " ฉันทาเสียงดรรจริต หมั่นไส้ เขาไม่พูดอะไรแค่เสยะยิ้มที่ มุมปาก ไอคนไร้ความรุ้สึก

 

 

      

         วันนี้ทั้งวันไม่มีการเรียน เนื่องจากนักเรียนส่วนใหญ่ต้องช่วยกันจัด ซุ้มของแต่ละวิชา ส่วนของฉันก็ไม่มีอะไรมาก แคใช่พวกเกรด 11 ทำ ๆ ไปแค่นั้น 55 555 5 :) 

    

       " พี่พิกค่ะ อันนี้ไว้ตรงไหนค่ะ " 

          

           เสียงเด็กเกรด 11 ซึ่งเป็นน้องรหัสสุดรัก (?!)  ของฉันชื่อว่า เชอร์รี่  เป็นเด็กที่อยู่แรงๆ นิดหน่อย แต่ว่าน่าตาน้องเขาน่ารักมากเลยละ จะมีหนุ่มๆ มาติดพันมันก็คงไม่แปลก

     

      "   ว่างไว้ตรงนั้น ก็ได้จะ "

 

          " ค่ะ  "

 

       ตี้ด ตี้ด

 

           เสียงข้อความโทรศัพท์ของฉันดัง เหอะ ! ช่วยนี้มาบ่อยจังเหะ  เอ๊ะจากแพนนี้ มีอะไรอีกละทีนี้

            ' วันนี้ฉันต้องเข้าชมรมวอลเล่ย์นะ ไม่ต้องรอ กลับบ้านดีนะจ๊ะเพื่อนรัก :) '

 

          ทิ้งกันอีกแล้ว  TT' อะไรกัน  ฉันไม่ใช่ถังขยะนะจ๊ะ ทุกคน แง้ ๆ โดดเดี่ยวจริง ๆ เลย

น่าเบื่อที่สุดต้องซุ่มนี้ก็เสร็จพอดี ไม่มีอะไรต้องทำ จะกลับบ้านก็เร็วเกินไป ไปห้องสมุดดีกว่า ถึงฉันจะไม่เก่งแต่ว่า ก็ชอบเรื่องภาษานี้ที่สุด เลยละ แล้วห้องสมุดก็มีเรื่องน่าสนุกตั้งเยอะ แต่จะสนุกกว่านี้ ถ้ามีคนมาด้วย

 

           " เฮ้ !  "  เสียงของใครก็ไม่รู้เรียกทำให้ฉัน หยุดเดินแล้วหันไปมอง  แล้วเห็นหน้าผู้ชาย ผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลเข้มเกือบดำ ในตาสีฟ้าเข้ม 

 

           " ว่าไงป๊อป " ฉันหันกลับไปทักทาย เขา

 

           " ก็ไม่มีอะไรหรอก เพื่อนหายไปไหนหมดละ ทำไมมาเดินคนเดียวอย่างนี้ "

 

            " ก็แพนนะสิ มีธุระฉันเลยต้องเดินง่อย กลับคนเดียวนะสิ ว่าแต่นายเหอะ เพื่อนสุดที่รักไปไหนแล้วล่ะ " ฉันพูดพลาดพิงไปถึง ซี ประธานงี่เง่า -^-

 

             " อ่อ ซีไปเข้าห้องน้ำน่ะ เดียวคงจะมา ^^ "   เข้ายิ้มร่าเริงตอบฉัน

 

            " นินทาอะไรฉันอยู่ ?! " เสียงคนที่ฉันคุ้นหูดังมา เป็นเสียงที่ไม่อยากได้ยินเท่าไหร่

 

             " ตายยากจังเลยนะ พูดปับ ก็มาปุบ " ฉันพูดด้วยน้ำเสียงเยยยั่น หมั่ยไส้โว้ย !

 

             " พูดให้มันดีๆ หน่อยนะ เธอเขาเรียกว่าตายยากต่างหากเล่า " เขาตอบน้ำเสียงเรียบง่าย แต่ใจความของคำมันชั่งน่าตบจริง ๆ เลย 

 

              " แต่ฉันกลัวนายจะเร็วมากกว่านะสิ  ^^ "

 

              " ไม่ต้องกลัวหรอก ฉันจะได้อยู่กลับเธอไปอีกนานเลยละ "

 

              " พอเลย ๆ เจอกันทุกทีทะเลาะกันตลอดเลยนะ " เสียงป๊อปห้ามปราบฉัน กับเขา แต่ไม่น่าห้ามเลยนะ ฉันยังด่าไม่จบเลยนะ ><'

 

              "  -^- "  ฉัน

  

                " - -' " เขา

 

                " (^^)Vv " ป๊อป 

 

          หลังจากนั้น ป๊อปก็อาสามาส่งฉัน แต่ว่าอีตาบ้านั้นบอกว่าจะมาส่งเอง ฉันว่าเขาคงอยากจะไปหาพัดมากกว่าล่ะสิ ชิส์ ทำเป้นจะมาส่ง !! -^-  ตอนนั่งรถมาก็เหมือนกันเงียบยังกะเป่าสาก  ทำเป็นเก๊ก นึกว่าหล่อแล้วหรอ ( มันก็ใช่อะน่ะ - -' : Skaw

 

 

         พอถึงโรง' บาล เข้าไปคุยกับพัดฉันเลยบอกพวกเขาว่า จะมาซื้อของนิดหน่อยแล้วออกมา ไม่อยากขัดเลยออกมานั่งเล่นที่สวนหลังโรง'บาล  น่าเบื่อจังเลยนะ ช่วงนี้พี่พีทก็ยุ่ง มาก ๆ ด้วย ไม่อยากรบกวน เฮ้ออ อ อ เซ็ง Y_Y   อยากกลับบ้านจังเลย ฉันควรจะไปเตรียมตัวเข้าแข่งขันนะเนี่ย ไม่ใช่มานั่งพักผ่อนอยู่แบบนั้น  ไปบอกให้ซีไปส่งดีกว่า

 

              เมื่อถึงน่าห้องฉันลืมนึกไปว่า ฉันบอกพวกนั้นว่าไปซื้อของนี้แต่นี้ไม่มีอะไรติดตัวเลยนี่นา ชั่งมันเหอะบอกว่าไม่มีของที่อยากได้แล้วกัน  ฉันเอื้อมมือไปเคาะประตู 2 ครั้งพร้อมเปิดประตูเข้าไป

 

             " พิกมาแล้วหรอ ไปนานจังเลยแล้วไหนของล่ะ " เสียงใส ๆ ปนแหบ ๆ ดังขึ้น

 

            " พอดีว่าไม่มีของที่ฉันอยากได้น่ะสิ เดินดูตั้งนาน " ฉันพูดพร้อมพยายามยิ้มออกไป

 

            " เราก็นึกว่าไปตกท่อที่ไหนซะอีก " เสียงกวนประสาทไม่เข้ากับหน้าตา ดังขึ้นมา !

 

             " ปากเสีย นี่นายไปส่งฉันที่บ้านหน่อยสิพอดีฉันต้องไปทำงาน " ตอบเข้าแบบธรรมดาเพราไม่อยากมีเรื่อง แล้วก็ไม่อยากให้พัดรำคาญ

 

             " งั้นหรอ ถ้าอย่างนั้นพัดเดี๋ยวค่อยมาเยี่ยมนะ " ตอบอย่างเรียบ ๆ พร้อมท่าเก๊กน่าหมั่นไส้ - -+

 

            " ไม่ต้องลำบากมาเยี่ยมทุกวันก็ได้ วันเสาร์นี้ฉันก็จะออกโรง'บาลแล้วนะ ^^ "

 

             " จะไปกันได้ยัง " ฉันขัดขึ้นเพราะว่ารีบ หรือว่ามีเจตนาอื่นฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันแต่ชั่งมันเหอะ

 

                 " อย่าเร่งได้ไหม บ้านเธอไม่หายไปไหนหรอก " เสียงเขาพูด พร้อมเดินมาหาฉันที่ยืนค่อยที่หน้าประตู

 

                 " ค่า ๆ  บายนะพัด " ฉันพูดประชดเขา พร้อมหันไปบอกลาพัด

 

                  " จ้า ๆ บายจ่ะ พิก ซีขับรถดี ๆ นะ ^^ "

 

                            แล้วฉันกับเขาก็เดินออกมาจากห้อง แต่ว่านะ เขาไม่คิดจะรอฉันเลยเดินเร็วเป็นบ้า ชิส์ เก๊กอยู่นั้น

 

               " นี่เดินช้า ๆ หน่อยก็ได้ " ฉันตะโกนบอกเขา

 

                 " เธอรีบไม่ใช่หรอ "   เขาพูดยังไม่สนใจ แล้วก็ยังเดินต่อไป พอมาถึงรถฉันก็แทบขึ้นไม่ทันเข้าจะออกเครื่อง โอ้ย ประชดฉันทำไม สงสัยจะโกรธที่ไปขัดใจตอนอยู่กับพัดแน่ ๆ เลย ช่วยไม่ได้ ก็ขี้ขลาดไม่ยอมบอกเข้าไม่เอง

 

            

                พอถึงบ้านฉันก็รีบ ๆ ไล่ฉันลง ใครอยากจะอยู่บนรถของเขานาน ๆ กันนะ  ฉันเดินขึ้นห้องพร้อมเอากระเป๋าเก็บเข้าที่ หลังจากนั้นก็ไปอาบน้า  แล้วมาหนังอ่านหนังสือ !! อย่าหาว่าฉันขยันเลยนะ ก็เพราะฉันไม่รู้เรื่องเลยนะสิ  ฉันก็ไม่รู้ไปทำข้อสอบยังไงได้คะแนนเยอะ สงสัยพระเจ้าแกล้งฉันแน่ ๆ เลย TT  

 

               ฉันอ่านหนังได้ซัก 30 นาทีเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

 

  #        0895345XXX

 

          เบอร์ใครอีกละเนี่ย 

 

         " ฮัลโหล "

 

        ( นั้นพิกหรือป่าว ) เสียงผู้ชายดังขึ้น ใครกันเนี่ยฉันเคยไปให้เบอร์ใครตอนไหน = =?

 

       " อืม แล้วนั้นนายเป็นใคร "

 

         ( ฉันป็อปไง ) ป็อปงั้นเหรอ ไปเอาเบอร์ฉันมาจากไหนอีกละทีนี้ !!!!!!!  -_______________- '

 

        " อ่าวป็อปเองหรอ มีอะไรโทรมา "

 

       ( ฉันมีเรื่องอยากจะบอกเธอหน่อย ออกมาหาฉันได้ไหม หรือง่าจะให้ฉันไปรับ )

 

        "  ฉันไม่มีรถ อีกอย่างวันนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียวนายจะมารับฉันหรือคุยกันที่บ้านก็ได้ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

       "  ฉันบอกไป เพราะอ่านมาก ๆ ชักจะมึนแล้วสิ พักสักแปปคงไม่มีปัญหา

 

           ( งั้นฉันจะไปหาเธอที่บ้านนะ ขอเวลา 15 นาที ) เขาพูดด้วยน้ำเสียงรีบร้อน

 

      " โอเคแล้วเจอกัน " แล้วเขาก็กดวางสายไป มีแต่คนมีเรื่องอยากจะบอกฉันอะไรหนักหนา ถ้าบอกว่าชอบพัดอีก ฉันได้บ้าตายกันพอดี ๆ โอ้ยปวดหัว  

 

              กริ๊ง ก๋อง !!  

 

       สงสัยจะมาแล้ว แน่เลยแต่มันเร็วจังเลยแหะ นี่มันพึ่ง 5 นาทีเอง ฉันเดินออกไปหน้าบ้านเพื่อนเปิดประตู

 

              " มาเร็วจังเลยนะป็อป?! " ฉันถามเขาตอนกำลังเปิดประตู 

 

            " ฮ่า ๆ งั้นหรอ " เขาหัวเราะพร้อมพูดออกมา

 

             " เข้ามานั่งก่อนเร็ว เดี๋ยวฉันไปเอาน้ำมาให้ "

                

             " อืม "

 

 

                  หลังจากนั้นฉันก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อ เอาน้ำให้เขา แล้วเดินออกมา " เอาน้ำ  มีเรื่องด่วนอะไรหรอ " ฉันถามเขาหลังจากนั่งลง

 

             " มันก็เป็นเรื่องที่ไม่ด่วนอะไรมากหรอกนะ แต่ว่าฉันแค่อยากให้เธอรู้ไว้ "

 

             " ที่จริงนาย บอกตอนคุยโทรศัพท์ก็ได้นี่นา "

 

             " ไม่เอา ฉันอยากบอกต่อหน้าเธอมากกว่า "  

 

            " ตามใจแล้วกัน แล้วอะไรละที่เธอจะบอกฉัน "

 

            " มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรอย่างที่ฉันบอกไว้นั้นเหละ คือฉันชอบเธอนะพิก ชอบตั้งแต่เรากันครั้งแรก

แต่ว่าฉันจะไม่รู้จะบอกเธอยังไงดี  มันอาจเร็วไปหน่อยที่ฉันจะชอบเธอแต่ว่า "

 

          " ....! "

 

         " เป็นแฟนกับฉันนะ ! "

 

         " ฉันว่า.. เราเป็นเพื่อนดีกว่ามั้ย " อะไรกันเนี่ย ?! ทำไมฉันไม่เห็นเข้าใจ เขาเลย อยู่ก็มาบอกว่าชอบแล้วก็ขอเป็นแฟน บ้าที่สุด และนี้คือคำตอบที่ฉันคิดว่ามันน่าจะใช่ได้แล้วนะ TT'

 

        " เธอไม่ต้องรีบตัดสินใจหรอก สักวันฉันจะทำให้เธอชอบฉัน อย่างที่ฉันชอบเธอให้ได้ "

 

         " ฉันว่า ป็อป กลับบ้านไปก่อนเหอะ " ฉันบอกออกไป แม้คำพูดมันจะเหมือนไล่ก็เถอะนะ ทำไงได้ ก็ฉันไม่รู้จะพูยังไงนี่นา -^-

 

         " โอเค ถ้างั้นพรุ้งนี้ฉันจะมารับ เธอห้ามปฎิเสธด้วยละ "  เขาพูดด้วยน้ำเสียงติดตลก แล้วหัวเราะเล็กน้อย แล้วก็เดินออกไปจากบ้านฉัน -_____-'          นี้มันอะไรกันมีเรื่องในเครียดเพิ่มขึ้นอีกแล้วหรอ

        โอ้ยย  เซ็งจิต !!!!!!!!!

 

วันต่อมา 

 

         :: พักเที่ยง

 

          ตอนนี้ฉันนั่งกินข้าวกับแพน เพื่อนสุกที่รัก (?!) คงไม่ต้องบอกนะ ว่าเมื่อเช้ามาโรงเรียนยังไง แน่นอนว่าป็อปมาส่ง ฉันอุตส่าห์ตื่นเช้า ๆ เพื่อว่าเขายังมา แต่ที่ไหนได้จอดรถรออยู่หน้าบ้าน พอถามว่ามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ก็ไม่ยอมบอกอีก หึ่ย ย!! อะไรกันเนี่ย 

 

            ตอนนี้ในหัวของฉันมันช่างสับสนเหลือเกิน พรุ่งนี้แล้วนะที่ฉันจะต้องแข่ง แง้ ๆ YY' ยังอ่านหนังสือไม่ถึงไหนเลย ถึงคนอื่นจะบอกว่าฉันเก่ง(?!)ก็เถอะนะ  

 

          " ของนั่งด้วยคนสิ ^^ " เสียงสนใจของผู้ชาย ที่ฉันพึ่งจะนินทา(ในใจ) มา! - -  แต่ก็นะทำไมฉันต้องรำคาญเขาด้วยนะ ทั้ง ๆ ที่เขาก็เป็นคนดีนี้นา

 

         " เชิญ " เสียงแพนตอบแทนฉัน แต่ว่าดูท่าทางสองคนนี้เขาจะไม่ค่อยถูกกันนะ ดูจากน้ำเสียงที่แพนตอบ ป็อปไป เหมอนกับรำคาญ งั้นแหละ อะไรกัน ! - - ^

 

          " ขอบคุณครับ ^^ " แต่ดูเหมือนจะไม่ทำให้ชายหนุ่มผู้มีจิตใจ ร่าเริงคนนี้สะทกสะท้านเลย ฉันเหลือบมอง ป็อป เพื่อมองหาเพื่อนของเขา  แต่ว่าจะมองหาทำไมกัน ฉันก็ไม่เข้าใจตัว

 

       

        " เพื่อนนายละ ?! " ฉันถาม ป็อปออกไปเพื่อนตัดความสงสัย "

 

        " เจอกันทุกที ถามหามันตลอดเลยนะ -^- "  เขาตอบด้วยน้ำเสียน้อยใจ

 

        " อ่อ ๆ โทษทีพอดีเห็นอยู่ด้วยกันตลอดนี้นา "

 

        " โห่ย ๆ !  ไม่ต้องขอทาก็ได้นี้นา ฉันหยอกเธอเล่น ไอซีมันบอกว่ามีงานฉันเลยมากินข้าวคนเดียว "

 

        " แล้วนายมีเพื่อน แค่ซีคนเดียวหรอ ? " ฉันถามออกไป เป็นคำถามที่ฉันอยากรู้มานานละ แต่ว่าลืมทุกที 

 

       " ก็ฉันมันเข้าหาคนไม่เก่ง " งั้นหรอ - - เหอะ ๆ รู้สึกว่าเขาจะเป็นพวกเข้ากับคนง่ายมาก ๆ เลยนะ

 

        " นึกเพื่อนไม่คบ " เสียงลอย ๆ ดังขึ้นมาข้าง ๆ หูของฉันทำให้ฉันตกใจ หันไปหาต้นเสียงซึ่งเงียบมานานมาก ๆ สองคนนี้ต้องมีลับลมคมในกับฉันแน่ ๆ เลย !  

 

        " ผมออกจะหล่อ ใครจะไม่คบผมกันครับ "  เขาพูดพร้อมหันไปยิ้มให้แพน

 

        " หลงตัวเอง "  เสียงแพนดังขึ้นพร้อม แลบลิ้นใส่ ป็อป

 

        " พอ ๆ กินข้าวต่อกันเถอะ "  วันนี้แต่คนมาแปลกกันจังเลยเหะ ฉันเลยต้องพูดสงบศึกกันก่อน พูดจาได้เชือดเชือนกันมาก ! ><'

 

       หลังจากที่กินข้าวเสร็จแล้วพวกเราเลยขอแยกตัวออกมานั่งเล่นกันสองคน แต่ว่านะมีหรอที่ป็อปจะยอมตอนนี้ก็เลยนั่งกันอยุ่สามคน ! ใต้ต้นไม้อะไรกันฉันจะจะนอนซะหน่อยมากวนทำไมม ม  ! >0<

 

       " วันนี้ให้ฉันไปส่งบ้านนะ ได้ข่าวว่าพัดเข้าโรง'บาลนี่ " เสียงป็อปถาม

 

       " ไม่เป็นไร ๆ ฉันกลับเองได้ " ฉันพูดขัดไปเพราะ เดี๋ยวถ้าซี จะไปโรงบาลกลับฉันละก็ จะได้ไม่ชนกันให้วุ่นวาย   

 

      " เถอะนะ " เขายังคงดื้อดึง แง้ ๆ ทำไงดี

 

      " ไม่เป็นไรจริง ๆ อยากลำบากเลยนะ "

     

      " คนเขา ไม่อยากไป แล้วยังจะบังคับอีก " เสียงลอยของแพนดังมากะแทกหูของฉัน เอิ่ม ! - -' แต่ว่านะ เหมือนจะช่วย หรือว่าจะเริ่มเปิดศึกกันอีกครั้งยังไงไม่รู้ T T'  

 

     " ไม่ได้บังคับซะหน่อย แค่อยากจะไปส่งเฉย ๆ แถมเข้าก็ไม่ได้รังเกียจฉันเหมือนเธอนะ " เขาตอบแพนไปอย่างไร้อารมณ์ อะไรกันเปลี่ยนอารมณ์เร็วชะมัดยากเลยเลย

 

     " พอเลย ๆ อะไรกันสองคนนี้ไปรู้จักกันตั้งแต่เมื่อไหร่กันห่ะ เห็นทะเลาะกันมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วน่ะ = =* "

    " ไม่มีอะไรหรอกพิก ตกลงว่าวันนี้เธอจะกลับกับฉันหรือป่าว ?! " ป็อป พูดขึ้น เพื่อถามฉันอีกครั้ง

 

    " ไม่เป็นไร ๆ " ฉันปฏิเสธเขาออกไป 

 

      ตี้ด ตี้ด 

        เอ๋ ! นั้นเสียงข้อความเข้านี้นา สงสัยจะเป็นซีแน่ ๆ เลย

 

    ' วันนี้ฉันเลิกช้าเพราะ มีงานต้องทำไปรอหลังโรงเรียนแล้วกัน จะหลับเหมือนครั้งนั้นก็ได้นะ'

                                                                                                                                    Zee

 

นั้นไงเป็นไปตามนั้น แต่ว่าทำไมเขาต้องบอกให้ฉันหลับด้วยนี่ !! T T' นี้มันเหมือนการด่าฉันเลยนะ

 

 

( Zee : Talks )

             เพราะพรุ่งนี้มีงานใหญ่ ผมเลยต้องมานั้นตรวจสอบเอกสารต่าง ๆ ที่เต็มไปหมด โอ้ย ! เหนื่อยเป็นบ้าเลย ทุกครั้งเลยนะที่มีงาน ตอนเที่ยงผมแทบจะหาเวลาทานข้าวไม่ได้เลย ถ้าวันนี้ผมงานไม่เสร็จผมคงไม่ได้พัก แล้วก็ไปหาพัดแน่ ๆ เลย แต่ว่าผมส่งข้อความไปหาพิกให้รอผมก่อน

             สงสัยไหม ทำไมเวลาไปเยี่ยมพัดผมต้องพาพิกไปด้วย  เพราะว่าพัดขอร้องผมนะสิ เธฮบอกว่าเป็นห่วง ให้กลับบ้านคนเดียว แถมยังไม่ให้บอกพิกอีก ผมก็คงขัดใจอะไรเธอไม่ได้  แต่ว่ามันก็ทำให้ผมได้เจอเธอทุกวันเมื่อกัน มันก็คุ้มเลยละ :)

 

 

           ' นายก็อย่าผิดสัญญาแล้วกันนะ ฉันไม่อยากอยู่ฝ้าโรงเรียนหรอกนะ !!!!!!! '  

                                                                                                            Pig         

                  ขำยัยนี้เป็นบ้าเลย อะไรนิดอะไรหน่อยก็โวยวาย จะว่าน่ารำคาญก็คงจะประมาณนั้น โอ้ย ๆ พอเลย ทำงานมั่วแต่คิดอะไรนี้ 

 

      

 

       :  17.00 น.

 

       เห้อ ! เสร็จสักทีงาน เหนื่อยเป็นบ้าเลยทำงานรีบ ๆ ไปหายัยนั้นแล้วจะได้ไปหาพัดจะที ได้เห็นหน้าพัดคงทำให้ผมหาเหนื่อยได้ ^ ^  

        ผมเดินมาที่ป่าหลังโรงเรียน เห็น พิกนอนอยู่ตรงนั้นที่เดิน ที่ผมเคยให้เขามารอ หน้าตา ท่าทางก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่สิ่งที่ไม่เหมือนเดิมก็คือ ความรู้สึกของผมทำไมครั้งนี้ ผมถึงไม่เห็นหน้าของเธอเป็นหน้า ของพัดกันนะ แต่ชั่งมันเหอะ

 

       ผมเดินเข้าไปใกล้ ๆ เธอแล้วเอามือไปเอาหูฟังออกจะหู เหมือนครั้งก่อน นี้คงเป็นวิธีปลุกของสินะ ตลกเป็นบ้าเลยเหะ !  

 

        " มาแล้วหรอ เร็วกว่าครั้งก่อนนิดหน่อยนะ ไปกันเถอะ " เสียงงวงเงีย ของคนพึ่งตื่นเร่งผม

 

        " อืม "  

 

 

      

           ชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีน้ำตาลเข้ม แอบมองดูเหตุการณ์ต่าง ๆ เขาตามเธอมาเพราะเป็นห่วง แต่เมื่อเขาได้มาเห็นภาพนี่ เขาก็ได้คิดว่าสองคนนี้ คงจะแอบคบกัน

เขายิ้มเย้ยยัน ตัวเอง พร้อมคิดว่าเขาชั่งไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ  แต่เขาก็ไม่ยอมให้ใครมาหยามเหมือนกัน

 

          " แล้วเราจะได้รู้กัน " น้ำเสียงเรียบ ๆ แฟงความในด้วยความโกรธแค้นเพื่อนชายของเขา   แล้วเดินออกไปจากตรงทีเขา ซ่อนตัวอย่างเงียบ ๆ เพื่อไม่ใช้พวกเขา ได้รู้ตัว 

 

        

 

         " นายทำงานอะไรหรอ เห็นทำตั้งนาน " ฉันถามเขาออกไป ระหว่างเดินไปขึ้นรถ

 

        " ก็เอกสารเกี่ยวกับ งานพรุ่งนี้นั้นเหละ แล้วเธอแข่งอะไรหรือป่าว แต่ว่าคงจะไม่สินะ " เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆเหมือนเดิม แต่ว่านี่เขาว่าฉันโง่สินะ ฉันก็คงเถียงไม่ได้ว่าฉลาด  แต่ฉันก็แข่งนะ !!

 

        " ดูถูกกันไปหน่อยไหม พ่อคนเก่ง "

 

        " ฉันคิดว่าฉันดูไม่ผิดนะ  หรือว่าเธอแข่ง "

 

       " ใช่ฉันแข่ง " ฉันพูดด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ พร้อมเปิดประตูรถ

 

       " เหอะ !  แล้วจะชนะไหมเนี่ย " หลังจากพูดเสร็จเขาก็ ออกรถไปอย่างรวดเร็ว ย่ำนะว่ามันเร็วจริง ๆ    อ้าย ! ช้าหน่อย TT___TT

 

       " ถึงแล้ว " เขาพูดในขณะที่รถหยุดอยู่ในที่ จอดรถของโรง ' บาล

 

       " ถามจริงเหอะ ไปโกรธแค้นใครมาห่ะ TT' "

 

      " ฉันขับของฉันแบบนี้ เธอจะทำไม " เขาพูดพร้อมเปิดประตูรถ แล้วเดินหายไป ทิ้งกันเลยหรอเนี่ยบ้าที่สุด

 

 

      " เห้ หรอกันบ้างสิ " ฉันตะโกนตามหลังเขาพร้อม รีบวิ่งตามไป เดินเร็วเป็นบ้าเลย ชอบจังเลยนะกลับความเร็ว  ฉันเกลียดมันที่สุด แง้ ๆ

 

 

 

             หลังจากที่เกือบ ประตูลิฟต์นีบเอาฉันก็ตามตาบ้านั้นทัน เหนื่อยเป็นบ้าเลย แล้วฉันก็เดินตามหลังมาเรื่อย ๆ จนถึงห้องพัด เขาเปิดประตูเข้าไป ฉันนี้แทบคลานเข้าไป ขาไม่แรงเลย ฉันเลยรีบเดินไปที่โซฟา

 

            เขาเอากระเชาผลไม้ไปวาง แล้วเดินไปหาพัด แต่ว่าเขาซื้อตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย เอามาทุกวันเลย คงจะรักพัดมากสินะ ทำไมฉันถึงรู้สึกเศร้านะ ฉันต้องดีใจสิบ้า ๆ > <' 

 

          " วันนี้มาช้าจังเลยนะ  มีอะไรหรือป่าว ? " เสียงของพัด ดังขึ้น

        

          " ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เคลียร์เอกสารเฉย ๆ " ซีตอบพัดไป

 

         " แล้วทำไม  พิกดูเหนื่อยขนาดนั้นหวังว่านายคงจะไม่ขอ ให้พิกช่วยหรอกนะ " พัดพูดพร้อมพร้อมมองมาที่ฉัน ไม่แปลกหรอกที่พัดจะดู ก็สภาพฉันที่นั่งอยู่โซฟานี้สิดูไม่ได้ 

          

          " ถ้าให้ยัยนั้นช่วย งานฉันพังพอดี " ซีพูดพร้อมเหล่มาทางฉัน ทำไมต้องพูดแบบนั้นด้วยฉันไม่ใช่ตัวปัญหาซะหน่อย - ^ -

 

          " นี่นาย ให้มันน้อย ๆ หน่อย อย่างน้อยพรุ่งนี้ฉันก็แข่งขันนะ  ไม่ได้โง่ขนาดนั้น !! " ฉันตะโกนใส่นายซีด้วยความโมโห

 

        " อ่าวนี่พิก แข่งด้วยหรอฉันไม่เห็นรู้เลย " พัดถามขึ้น  ฉันควรดีใจ ?!

 

        " โทษทีนะ ฉันลืมบอกเธอไป มันก็ไม่ได้สำคัญ อะไรนี่ " ฉันตอบพัดไป จริงๆ แล้วถ้าบอกไป คงจะเชื่อด้วยซ่ำ ขอโทษทีที่ฉันมันไม่ฉลาด !

 

 

         " แล้วเธอแข่งวิชาอะไรหรอ ? "  

 

         " ภาษาฝรั่งเศส " ฉันตอบไป

 

        " จริงด้วยสิ วิชานี้เป็นวิชาเดียวนี่ ที่พิกได้คะแนนเยอะกว่าเพื่อน " เอิ่ม. อยากจะบอกว่าฉันเก่งแค่วิชาเดียวงั้นสิ  :'(

 

       " เหมือนจะชมเลยนะ - -' " ฉันหันไปตอบพัด

 

       " ฮ่า ฮ่า "  ซีกับพัด หันเข้าหากันแล้วหัวเราะ อาไรกัน ! มันหน้าขำตรงไหน

 

       " พอเลย ๆ ทำไงได้ฉันไม่ได้เก่ง เหมือนพวกเธอนี่ - -'

 

       " อิอิ :) พรุ่งนี้ออกจากโรง'บาล นะ พวกเธอคงจะมาไม่ได้สิ ง่า เศร้า "  

 

       " ให้ฉันโดดงานมาไหมละ " ซีถามพัด อะไรกันเว่อร์เป็นบ้าเลย หมั่นไส้ >____<'

 

       " ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าได้ก็ดี " ไงเป็นงั้นไป = ='  

 

      

          หลังจากนั้นพวกเราก็คุยกันอย่างสนุกสนาน ?!  พวกนั้นนะสิ สนุก ฉันนั่งอยู่เหมือนเป็นส่วนเกินเลย  พอเวลาประมาณ 1 ทุ่ม แล้วก็ออกมา

 

       ตอนนี้เราอยู่ร้านอาหาร เป็นร้านธรรมดาไม่ได้หรูมาก มีเพลงคลาสสิกเปิดเบา ที่มาที่นี้เพราะว่าเขาหิวข้าวนะสิ เลยแวะมากินก่อน  ร้านนี้กับข้าวมันก็อร่อยนะ แต่บรรยายกาศ นี้สิ เงียบชะมัด ใช่สิ อยู่กับฉันละทำเป็นเงียบ ทีอยู่พัดละคุยเอา คุยเอา - ^ -

 

        " นี่นายไม่คิดจะพูดอะไรเลยหรอ " ฉันถามเขา

 

      " ก็ไม่มีอะไรจะพูด " โล่งอก ไอเอาก็นึกว่าลืมพาปากมา ! กว่าพูดได้

 

       " งั้นเหรอ นายเงียบชะมัดเลยถ้าเมื่อกี้นายไม่พูด ฉันนึกว่านักกินข้าวอยู่กับหุ่นยนตร์ "

 

___________________________________________________

        " -_- "  

 

       " -*- "

 

     " เรื่องที่ฉันให้ถาม ตกลงว่ายังไง "

 

    " แล้วนายเห็นฉันคุยกับพัด ลำพังบางมั้ยล่ะ ? "

 

    " นั้นมันเรื่องของเธอ ฉันอยากได้คำตอบอาทิตย์หน้า " 

 

              อะไรกัน ตกลงว่าขอร้อง หรือว่าบังคับกันเนี่ย  T^T   เอาแต่ใจตัวเองจังเลยน่ะ

 

     " จ้า ๆ " ฉันตอบเขา พร้อมทำท่าล่อเลียน ฉันหมั่นไส้เขาที่สุด !  อ่าวเห้ย  เขาจะไปไหนเนี่ย กินหมดตั้งแต่เมื่อไหร่ เร็วชะมัด   ไม่เคยรอกันนะ ! บ้าที่สุด 

 

    " นี่นายรอฉันด้วยสิ ! " ฉันตะโกนตามหลังเขา อีกแล้ว !

 

                  ตอนนี้ฉันนั่งอยู่ในรถของเขาเรียบร้อยแล้ว ตอนแรกเขาทำท่าจะออกรถ แล้วทิ้งฉันไว้

ถ้าทำแบบนั้นจริง ๆ ละก็ ฉันคงบ้าตาย 

 

                บรรยายตอนนี้เงียบ มีเสียงเพลงเปิดเบา ๆ เพื่อนทำให้บรรยากาศความเงียบลดลง ฉันอยากรู้จริง ๆ เลย จะเก๊กเอาโล่หรือยังไงกันน่าหมั่นไส้ที่สุด > <'  

 

      " ถึงแล้ว " เขาพูดขึ้นขณะจอดรถ

 

       " อืม ๆ  ขอบใจนะ บาย :) "  

 

       " อืม " ตอบเย็นชา เหมือนเลย น่ะ

                     เข้าบ้านไปเตรียมตัวดีกว่า พรุ่งนี้แล้วสินะที่ฉัน จะต้องแข่ง ตื่นเต้นจัง  ถ้าแพ้ขึ้นมาละก็คงเสียหน้าแน่เลย ค่อยดูนะ ฉันจะต้องทำให้นายนั้นอึ้งให้ได้ !  

 

 

 

เช้าวันต่อมา

 

               วันนี้แล้วสินะที่ฉันจะต้องแข่ง ตื่นเต้นจัง ฉันเดินออกจากห้องแล้วตรงไปที่ห้องครัว เพื่อหาขนมปังกิน ฉันเริ่มจะชินแล้วสิ ที่ต้องอยู่คนเดียว ถึงมีพวกเขาปกติฉันก็ อยู่ในห้องคนเดียวอยู่แล้ว

นั้นรถใครอยู่หน้าบ้านกันนะ หรือว่า !  ลืมไปสนิทเลยว่าตอนเช้า ป็อปจะมารับตายแล้ว ๆ

 

              ฉันรีบยิบกะเป๋าแล้ว เดินออกไปหน้าบ้านอะไรกันมาแต่เช้าเลย 

 

       " อรุณสวัสดิ์ "  เขาลดกระจกรถลงพร้อมพูดออกมา หน้าตาเขายิ้มแย้มเป็นพิเศษจังเลยนะเนี่ย

 

      " มานานหรือยัง "

 

     " ไม่รู้สิ นานแล้วมั่ง " อะไรกัน เนี่ย มาเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลย

 

       " วันนี้นายมีกิจกรรมหรอ ? " ฉันถามออกไปเนื่องจากคนที่ไม่มีอะไร ให้อยู่บ้านอ่านหนังสือสอบกลางภาค

 

       " จริงๆ แล้วมันก็ไม่มี " เขาตอบขณะออกรถ พร้อมเปิดเพลงเบา ๆ

 

       " อ่าว "

 

       " แต่ว่าไอซี บอกให้มาช่วย มันบอกว่ามันมีธุระนิดหน่อยอาจอยู่ได้ไม่นาน " ธุระงั้นหรอ หรือว่านายนั้นจะไปรับพัดจริง ๆ โอ้ย โอ้ย !  คิดอะไรของเขากันนะ

 

     " อ่อ ๆ  "

 

     " เธอคงจะแข่งภาษาฝรั่งเศสสินะ " รู้ได้ไงกัน เท่าที่จำได้ฉันไม่เคยบอกเขานี้นา ว่าอยู่ห้องไหน

 

      " อะ,,อื้ม ^^; "  

 

     " อ่ะ ! ถึงโรงเรียนละ สู้ ๆ นะ ฉันรู้ว่าเธอทำได้แน่นอน ^_< "  

 

                  ฉันเปิดประตูรถแล้วเดินไปยังซุ้มของตัวเอง ป่านี้แพนจะมาหรือยัง เนี่ย ,!  คนเยอะจังเลยตอนนี้ฉันเหมือนมดยังไง ยัง งั้น !!  เกลียดที่สุดเลยที่คนเยอะ ๆ เนี่ย

 

                 ตอนนี้ฉันนั่งดื่มน้ำ อยู่ในซุ้ม อ๊าก กก ! เหนื่อยเป็นบ้าเลย แต่ว่าทำไมป่านี้แล้วแพนยังไม่มาเลยนะ ปกติไม่เคยมาสายนี้ ฉันต้องรีบไปเข้าห้องสอบด้วย กะว่าจะคุยด้วยซะหน่อย

 

       " เห้ย พิก โทษที่วะ พอดีว่าลืมของเลยต้องวนกลับไปบ้าน " เสียงสั้น ๆ ของแพนพูดด้วยท่าทางเหนื่อย ๆ สงสัยคงจะวิ่งมาแน่เลย ดีนะที่วันนี้แพนมันใส่ชุดของแต่กลุ่ม ฉันก็เตรียมเปลี่ยนเหมือน

^ __^

 

       " ฉันแกนั่งก่อนเหอะ ดูท่าทางคงจะวิ่งมาสินะ หอบซ่ะ " ฉันรินน้ำแล้วส่งให้แพน

 

       " ขอบใจ " แพนรับแก้วน้ำไปแล้วดื่ม หมดอย่างรวดเร็ว นี่จะรีบไปไหนกันเดี๋ยวก็สำลักน้ำหรอก !  ฉันบ่นในใจ

 

       " แล้วแกไม่ไปเตรียมเข้าห้องสอบหรอ ใกล้ถึงเวลาแล้วไม่ใช่หรอ "

 

       " ก็รอแกอยู่ไง ไหน ๆ แกก็มาละ ฉันฝากของพวกนี้ด้วยนะ ไปละ "

 

         ฉันบอกลาแพนแล้วรีบวิ่งไปที่ห้องสอบทันที อยู่ตั้งชั้น 6 อ๊าก !! อยากจะบ้าตายแต่ว่าเหลือเวลาตั้ง 25 นาที เวลาเดินผ่าน  (ฝูง)ผู้คนไปถึง

 

        เอ๋นั้นมันนายประธานงี่เง่าเป็น เต่าล้านปี บลาๆ ฯ  มาทำ อะไรหน้าห้องสอบเนี่ย = = **

 

      " นี่นายมาทำอะไรที่ เนี่ย อยากบอกนะว่ามาหาฉัน =[]= !  "  

 

      " ป่าวก็แค่จะมาทดสอบเธอก่อนเข้าห้องสอบ เฉย " อะไรกัน ! จะดูถูกกันไปถึงไหน -^-

 

       " อะไรละว่ามา " เหอะ ! ฉันต้องตอบให้ได้ !! >[]<

    

        " Détermination des tests.* "  ( ตั้งใจทำข้อสอบนะ ) เข้าพูดพร้อมเดินจากไป

 

       " =[ ]= " << ฉัน อึ้ง  อะไรกันฉันควรจะดีใจมั้ยเนี่ย !! > <//

 

( Talk :: Zee )

 

         ผมคงบ้าไปแล้วสินะที่ไปพูดแบบนั้นกับยัยบ้านั้น ไม่รู้วาผมคิดอะไรกันแน่ อยู่ ๆ ก็อยากพูด

= =;;  ผมเดินตรงไปที่รถเพื่อออกจากโรงเรียน โดยโดดงานไปฮ่า ๆ ^ ^ แต่ก็มีป็อปแล้วคงไม่เป็นไร

 

         คงจะรู้สินะว่าผมจะไปไหน ใช่! ผมกำลังจะไปรับพัดกลับบ้าน จะรับกลับบ้านยังไงผมยังไม่คิดเลย ผมบ้าอีกแล้ว !! ^^;; ( พระเอกฉัน !!! T T' )    

 

         หรือว่าผมควรจะกลับไปโรงเรียนดี อ่า !! ยังดีไปดูที่ดรงพยาบาลสักนิดก็ดี !

 

( The end Talk :: Zee )

 

         3 ชั่วโมงผ่านไป

 

             เย้ เย้ เย้ ^ ^ เสร็จสักที ข้อสอบมันก็ไม่ยากอะไรมาก แต่ไม่รู้ว่าจะทำถูกกี่ข้อ (.  .) ฮ่า ๆ แต่ชั่งมันเหอะ ตอนนี้ฉันหิวข้างมากกว่า ฉันไปยังห้องน้ำหญิงแล้วก็เปลี่ยนเสื้อผ้า

 

             หลังจากเปลี่ยนเสร็จฉันก็เดินไปที่ซุ้ม เฮ้อ,,, กี่โมงแล้วเนี่ยหิวข้าวจังเลย -^- รีบไปหาแพนดีกว่า  พอฉันเดินมาที่มาถึงแพนก็ไม่รู้หายไปไหน โอย ! อะไรกันเนี่ย > < หิวข้าวนะเนี่ย ชิ ! ฉันไปกินข้าวคนเดียวก็ได้

 

            ฉันเดินมาที่โรงอาหาร วันนี้ไม่ค่อยมีคนเหะ เงียบชะมัด !    ฉันมองไปยังโต๊ะที่ว่างเพื่อหาที่

นั่ง นั้นมันตาประธานงี่เง่า ! นี่ ทำไมมานั่งกินข้าวอยู่คนเดียว ด้วยความสอดรู้ สอดเห็นของฉันเลยเดินเข้าไปหา

 

             " ได้ข่าวว่าจะไปรับพัดออกจากโรงพยาบาลไม่ใช่หรอจ๊ะ ^__^ ++ " ฉันพูดพร้อมยิ้มอยากมีเลห์

 

            " ใครบอกว่าฉันยังไม่ไปกัน ไปแล้วแต่ไม่รู้จะรับกลับมายังไง เธอก็หน้าจะรู้นิสัยพ่อ & พี่เธอ " เขาพูดด้วยท่าทีเฉยเมย เย็นชา กวนอวัยวะเบื้องล่างมากมาย ^++^  

 

            " ฮ่า ๆ โดนเขาไล่กลับมางั้นสิ วันหลังก็คิดเยอะ ๆ หน่อยนะประธาน ^ ^++ "

 

            " หยุดเรียกฉันว่าประธานเถอะ ฟังแล้วไม่ค่อยเข้าหู " !! หุ่นยนต์มีความรู้สึก ตายละ > <'' ++

         

            " ฉันชอบของฉัน และจะไปหยุดเรียกด้วย 5555 ประธาน ประธาน ประธาน ประธาน ประธาน อุ้บบบ  []x[] " กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด ดดดดดดด อยู่เขาก็ยืนขึ้นแล้วดึงฉันดึงฉันเข้าไปหา แล้วจูบ !!  เขาบ้าไปแล้วหรือไงดีที่ในโรงอาหารไม่ค่อยมีคน ฉัน อ้ายยย !! เฟิร์ตคิสฉัน T T ''

 

             เพี้ยย  ! เสียงฉันเอาฝ่ามือตบเขาหาคนฉวยโอกาสที่บังอาจจูบฉัน

 

          " นายทำบ้าอะไร ของนาย ! ! "  ฉันตะโกน

    

          " (-(-(- -)-)-) " <<< คนที่อยู่ในโรงอาหาร

        

         " อย่าเสียงดังได้มั้ย คนมองเยอะเลยนะ " เขาพูด พร้อมดึงลากฉันออกไปจากโรงอาหาร เห้ย! นี่ฉันยังไม่กินข้าวเลยนะ  แต่ว่าคงกินไม่ลง T T  เจ็บชะมัดเลยกำซะแน่นเลยอีตาบ้า า า  >/////<   นี่มันหลังโรงเรียนนี่นาพามาทำไม

 

         " นี่นายจะพาฉันไปไหน "

 

        "….." ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก เหอะ ! บ้าที่สุด

                

       " ถึงแล้ว " เขาปล่อยมือฉันพร้อมเดินไปนั่งที่ใต้ต้นไม้ แล้วเอนลง อะไรกันจะมานอนแล้วลากฉันมาเพื่อ!! > ^ < 

 

     " พนาฉันมาที่นี้ทำไม " ฉันยืนเท้าสะเอวตรงหน้าเขาด้วยความไม่พอใจ 

 

     " นั่งลงสิ " เขาบอกพร้อมดึงให้ฉันนั่งลง ทำไมฉันต้องมานั่งอยู่ตรงนี้ด้วยนะ Y^Y  

   

     "  ขอโทษนะเมื่อกี้ " เขาพูดขึ้น

 

     " เรื่องอะไร " ฉันถามออกไปทั้ง ๆ ที่รู้ จะให้เขาย่ำทำไมกัน  >//////<

 

      " อยากให้ฉันทบทวน ?? " เขาถามพร้อมหันหน้ามาทางฉัน

 

       " เปล่า ๆ  ชั่งมันเหอะ อย่าไปนึกถึงมันเลย >////< " ถึงฉันคงจะลืมมันไม่ลง T T ' บ้าจริงทำไมฉันต้องเขินด้วยนะ

 

       " วันนี้ฉันไปส่งนะ " เขาพูด

 

       " แล้วแต่นาย " ฉันตอบเขา แล้วเอาหลังพิง กับต้นไม้ ที่นี้อีกแล้วนะ ที่ ๆ เรามักอยู่ด้วยกัน โอยย !  อย่าได้คิดแบบนั้นนะ เขาเป็นพัด ท่องเอาไว้ ๆ >________<

 

 

 

 

 

ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยดูแลตัวเองด้วยค่ะ  :)

 

 

Unchun Skaw Talk

 

 

 

    อ่านแล้วผิดพลาดตรงไหนขออภัยนะค่ะ ช่วงนี้เบลอ ๆ พิมพ์ผิด ๆ ถูก

 

  เม้น & โหวตด้วยนะค่ะ :)ค่ะ ช่วงนี้เบลอ ๆ พิมพ์ผิด ๆ ถูก

 

 

  เม้น & โหวตด้วยนะค่ะ :)

 

ข้อความ :
จากคุณ * :
 

หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
ความคิดเห็นที่ 1

ขอโทดเรื่องตัวอักษรนะค่ะ TT'

จากคุณ skaw/(skaw) อัพเดตเมื่อ 07/09/2554 19:25:08
ความคิดเห็นที่ 2

เดียวจะแก้ไขค่ะ เบลอจัด  T T'

จากคุณ unchun/(skaw) อัพเดตเมื่อ 31/07/2554 09:56:57
ความคิดเห็นที่ 3
ตกหลายคำมากกกกกกกกกก  >.<"
จากคุณ กุ้ง/(kokung) อัพเดตเมื่อ 31/07/2554 09:28:00
ความคิดเห็นที่ 4

 มาอัพต่อแล้ว ขอบความกรุณาท่านผู้อ่านโหวต & เม้นกันหน่อยนะค่ะ

จากคุณ unchun/(skaw) อัพเดตเมื่อ 30/07/2554 22:12:48
ความคิดเห็นที่ 5

อ่า ๆ รอหน่อยนะเธอ มีคนอ่านอยู่คนเดียว

จากคุณ unchun/(skaw) อัพเดตเมื่อ 27/07/2554 11:31:13
ความคิดเห็นที่ 6
อัพต่อๆๆๆๆๆๆ กำลังรออออ
จากคุณ กุ้ง/(kokung) อัพเดตเมื่อ 27/07/2554 09:25:42
หน้าที่ 1 จาก 1 หน้า
แสดง เรื่อง
 
    มีปัญหาทางเว็บ ติดต่อ [email protected] จำนวนผู้ชมเว็บแจ่มใสขณะนี้: 228 ท่าน

Line PM